Een paar knuffels

Geen voorhistorisch beest
wel
een bijtschildpad

De bijtschildpad is een grote, grof gebouwde schildpad, met stevige, korte poten en een kleine dikke staart. De kop lijkt vrijwel alleen te bestaan uit de enorme kaken. Het schild of carapax wordt maximaal 50 centimeter lang en het gewicht is dan bijna 30 kilo. De ogen zijn klein en hebben vaak een ster-achtig patroon. De ledematen kunnen niet in het schild worden teruggetrokken. Het schild is enigszins bulterig met een stervormig reliëf en naar achteren staande stekels op het schild. Bij oudere dieren vervagen deze kenmerken.
Schildpadden worden wel eens als vreedzame wezens gezien maar bijtschildpadden hebben krachtige kaken waarmee ze stevig kunnen bijten. Ook mensen moeten oppassen: een chelydra kan ernstige verwondingen veroorzaken, zoals amputaties van tenen of zelfs een complete hand. Een extra gevaar is de nek die snel en vrij ver uitgestoken kan worden waardoor de happende bek een groter bereik heeft dan wordt verwacht. Chelydra's duiken wel eens op in de handel in exotische dieren maar zijn ongeschikt om thuis te houden. omdat ze niet klein blijven elegans). Een exemplaar dat de 30 centimeter is gepasseerd is een gevaar voor huisdieren of kinderen.

Piepkleine egeltjes

Sperwers
zwarte mees
jonge spreeuwen
jonge kwikstaartjes
een mus
een lijster
en een
vink

van groot en klein

Poes wil naar de overkant
onderzoekt alle mogelijkheden
maar helaas
lukt haar dat niet
sneu

Jonge kauwen
vragen naar voedsel
Kauwtje aangevallen en kaal gepikt door grotere vogel

Lepelaar & buizerd verwikkeld in een hevige discussie
lepelaar heeft duidelijk de sterkste argumenten
buizerd druipt af

Slachtoffer van onze vervuilde maatschappij
Kauw in olie en vet

Met heel veel zorg
gewassen
gedroogd
en... terug weer fit

wat zou daar toch inzitten
iets lekkers?
oei...
dat beest bijt

kunnen vliegen dat het een lust is

met grote aaibaarheidsfactor
alhoewel
niet altijd

De wereld eens anders bekijken
denkt de Kiekendief

om echt van te genieten

En toen... was eindelijk de lente er

al een jaartje oud

In het Opvangcentrum voor Vogels en Wilde dieren in Merelbeke
worden jaarlijks een paar duizend zieke en gekwetste dieren liefevol en deskundig opgevangen en geholpen.
Asielhouder Nick De Meulemeester
en onder zijn deskundige begeleiding bijgestaan door talrijke vrijwilligers,
die de dieren adequaat verzorgen tot ze voldoende hersteld zijn om terug in de natuur te worden vrijgelaten  - waar ze thuishoren.
Bij wijze van voorbeeld : Nick met 2 prachtige buizerds
De ene binnengebracht met een zware hersenschudding, de 2de met een vleugelkwetsuur.
Beide buizerds herstellen nog in de grote buitenkooien om van zodra ze voldoende op kracht zijn hun plaats in de vrije natuur terug in te nemen.