Zomaar wat Informatie over mezelf, mijn gezin, onze hobbies enz.....
Welkom
op deze blog.....
Mijn naam is Jos Megroedt en ik ben geboren in een klein dorpje in het Waasland, Sint Gillis-Waas op 9 maart 1949. Ik ben getrouwd met Inge sinds lange tijd (momenteel 30 jaar) en heb 2 zonen, Jörgen and Anders. Jörgen en Anders staan al geruime tijd op eigen benen, maar er is nog voldoende aktiviteit in huis dankzij onze clown: een onvermoeibare boxer, Zeno....
Ik woon in Schoten, gekend als de groene long van Antwerpen. Schoten is ook bekend om zijn jaarlijks Volksdans Festival en natuurlijk de Scheldeprijs.
Beroepshalve zat ik in de IT sector. Gestart vanaf niets in 1969 (Pre-historie van IT) leer ik nog nog altijd bij. Op dit ogenblik ben ik professioneel niet meer bezig, sinds ik op brugpensioen gestuurd ben; privaat tracht
ik me de kunst van Webdesign eigen te maken (ga eens kijken naar mijn
persoonlijke website:
http://users.pandora.be/Megroedt/ ).
Als goeie Belg hou ik van een goed glas bier en een heerlijke maaltijd......
Mijn hobbies: muziek beluisteren (of naar concerten gaan), wandelen in de vrije natuur, vissen, lezen, computers natuurlijk, maar bovenal: van het leven genieten....
Ik weet nog niet juist wat ik hier allemaal ga opzetten, maar dat komt nog wel......
Berichten van 5 september 2005 tot 11 september 2005
Ik ben nog duidelijk niet gewoon om niet meer elke dag in de file te moeten zitten om naar het werk te gaan... Die dagelijkse stress is duidelijk weg maar stilaan komt alles op zijn pootjes... Ik dacht eerst nog in het fameuze zwarte gat te vallen zoals zovelen, maar dat is gelukkig niet het geval... De dagen zijn goed gevuld: 's morgens wandelen met de hond, websites bouwen voor kennissen of PC problemen oplossen en 's namiddags fietsen met de vrouw of les geven aan de senioren hier in de gemeente.... Brugpensioen is toch nog zo slecht niet.... En ondertussen nog maar eens plannen maken om er nog eens op uit te trekken....
Weer efkes geleden....
Ik ben nog duidelijk niet gewoon om niet meer elke dag in de file te moeten zitten om naar het werk te gaan... Die dagelijkse stress is duidelijk weg maar stilaan komt alles op zijn pootjes... Ik dacht eerst nog in het fameuze zwarte gat te vallen zoals zovelen, maar dat is gelukkig niet het geval... De dagen zijn goed gevuld: 's morgens wandelen met de hond, websites bouwen voor kennissen of PC problemen oplossen en 's namiddags fietsen met de vrouw of les geven aan de senioren hier in de gemeente.... Brugpensioen is toch nog zo slecht niet.... En ondertussen nog maar eens plannen maken om er nog eens op uit te trekken....