Zaterdag 27 mei 2006
Het weer zit niet mee....
Het ziet er weer een grijze dag uit... En zo maar ineens dacht ik terug aan lang geleden... Dit gedichtje heb ik ooit nog van buiten moeten leren: Albrecht Rodenbach.... Waar is de tijd?
REGENDAG
| Och hoe droevig sleept de dag. Betrokken ligt de lucht met wolken grijs en grauw, 't stuifreînt, en die hooge boomen schokken hunne kruinen, en vol vreemde rouw ruischen zij, ontblaadrend, droeve zangen. Lijk des avonds in het woud een dolend kind, daar beneden door de donkre gangen aaklig schreeuwt en huilt de wilde wind. Sombre wolken door mijn ziel ook zweven, nevelig betrekt mijn zonneglans. Houd u sterk, o jongling, dat is 't leven. Weze uw droefheid lijk uw vreugd -- eens mans. |
