Van harte gefeliciteerd met uw blog "Van Kongo naar Amerika", dagboeknotities over 30 jaar buitenland. Ik heb echt kunnen genieten over uw beroepsbezigheden in het buitenland.
Over de Kongo-periode had ik al het één en ander horen vertellen toen we samen in Tunesië waren, maar hier worden veel meer details weergegeven zodat ik me levendig kan voorstellen wat het "koloniaal leven" in de drie laatste jaar vóór de onafhankelijkheid.
Wat me opviel is dat zowel voor de koloniale periode, als voor de periode van ontwikkelingssamenwerking (SEM) en voor de periode als landbouwattaché, je tamelijk onvoorbereid naar de plaats van bestemming trok.
Voor de koloniale periode had je een stage van 6 maanden bij het N.I.L.K.O. waardoor je eigenlijk nog de beste voorbereiding kreeg voor je koloniale periode.
De SEM-periode heb ik zelf kunnen meemaken. Bij het lezen van je blog over deze periode vond ik het bijzonder verrijkend dat je het SEM-gebeuren kadert in zijn historische context gaande van de Romeinse periode tot de periode van het Frans protectoraat.
Bijzonder aangrijpend is je beschrijving van de nationalisering: "Enkele jaren vóór Tunesië de Franse protectie van zich afschudde bouwde de familie Sourd de villa als een klapstuk op een rijk en geslaagd leven als colon. Het tuinbouwbedrijf, officieel la ferme Dupleix, in de volksmond chez le roi de l’abricot werd in het verlengde van de officiële kolonisatie, die op het einde van de vorige eeuw vorm kreeg, opgericht. Het bracht de kleine Europese boer, merendeels van Franse oorsprong, naar Tunesië.
Wanneer op 12 mei 1964 de nieuwe bewindvoerders met één pennentrek alle koloniale gronden inclusief bedrijfsgebouwen, vee, materiaal, voorraden en te velde staande gewassen naasten, waren de gebroeders Sourd eigenaars van een 250 ha groot bevloeid tuinbouwbedrijf". Dit bewijst dat het levensverhaal van de familie in één pennetrek veranderde van een "rijk en geslaagd leven als colon" in een "financiële en familiale katastrofe".
Over je Tunesië periode is er één zinnetje waarvan ik niet zeker ben dat ik dat goed kan interpreteren: "Maar van zodra men vanuit België is beginnen sleutelen aan de organisatie en structuur van de samenwerking werden de kiemen van de afbraak gezaaid." Misschien kunnen we dit via privé-mail eens behandelen.
Ik merk ook dat je vijf hoodstukken schrijft over je "Kongo-periode" die drie jaar duurde en vier hoofdstukken over je "Tunesië-periode" die zeven jaar duurde terwijl je voor de langste periode als landbouwattaché (20 jaar) slechts vijf hoofdstukken gebruikt.
Ik denk dat dit logisch is want als ik mijn eigen beroepsloopbaan (17 jaar Tunesië en 17 jaar België) zou beschrijven dan zou minstens 3/4 gewijd zijn aan mijn Tunesië periode en dan vooral aan de eerste 10 jaar van de Tunesië-periode, omdat ik daar zowel op professioneel als op privé-vlak de beste herinneringen aan over hou. Dit heeft waarschijnlijk iets te maken met het feit dat men onbewust meer belang hecht aan zijn belevenissen en prestaties op jongere leeftijd.
Ik was verwonderd te vernemen dat je als landbouwattaché ook een beetje aan je lot werd overgelaten werd en op de ambassade "een staat in de staat vormde" waar je schrijft: "Op de kanselarij in Stockholm verliep de integratie wat stroef, om het diplomatiek uit te drukken, in de eerste plaats te wijten aan een geringe kennis van de diplomatieke geplogenheden, maar anderzijds omdat ik botste op een product van het establishment (nous, les vrais diplomates) die over een aantal zaken er een heel eigen mening op na hield. De logistieke steun van je eigen departement maakte echter veel goed en op de ambassade was ik mijn eigen baas. Twee ideale voorwaarden om de taak, die nimmer werd omschreven, naar eigen goeddunken, aan te vatten. Weinig ambtenaren genieten tegenwoordig nog van dergelijke faciliteiten. En toch was het niet allemaal koek en ei. Door het ontbreken van richtlijnen liep je af en toe verloren in het labyrint van de Zweeds-Belgische landbouwpolitiek. In 1973 wist ik dat allemaal nog niet. In Stockholm heb ik dan ook heel veel kunnen leren."
Wat me getroffen heeft in uw ganse verhaal is het feit dat je alles goed kunt relativeren en ook alles kunt plaatsen in zijn historische en culturele context. Het was echt verrijkend om je blog te mogen lezen.
Genegen groeten van één van je vrienden van uit je Tunesië-periode.
Noël
priet14 augustus 2009 om 15:05
Hallo
Morgen is het 15 augustus en dat is een van de mooiere feestdagen van het jaar. In een bepaald gedeelte van Vlaanderen viert men dan Moederdag en ik vind dat nog zo slecht niet. Ikzelf vier deze dag op de Wissenfeesten in Stokkem alwaar ik tezamen met kunstkring Alkanna een aantal werken tentoonstel. Al wie een mooie dag wil beleven kom naar Stokkem want daar is morgen heel wat te beleven.
Aquarel “Siësta”
Monique Boucqué12 augustus 2009 om 21:08
dagboek
Proficiat en nog veel succes met uw blog!
Remi11 augustus 2009 om 16:06
Groeten uit Hoegaarden
Loop eens door de regen
Geef jezelf een bloem
Zing een liedje dat iedereen kent
en kijk om je heen
En alles is zo simpel.
priet9 augustus 2009 om 14:23
Hallo
Prachtig weekend met een mooie zomerse zondag.
Karisma kleurpotlood “Stilleven met Doodskop”
Zij die iets meer willen weten over tekenen en schilderen in het algemeen en Pastelschilderen en Aquarelleren in het bijzonder, zijn altijd welkom op mijn Blog. Vriendelijke groeten
Priet
priet6 augustus 2009 om 11:38
hallo
Het is vooral genieten van het mooie weer vandaag en de volgende dagen.
Pastel: Portret Pascal
Zij die iets meer willen weten over tekenen en schilderen in het algemeen en Pastelschilderen en Aquarelleren in het bijzonder, zijn altijd welkom op mijn Blog. Vriendelijke groeten
Priet
Patty en Freddy1 augustus 2009 om 17:13
welkom en veel plezier
Ons klein deugnietje is op ronde om nog veel blogplezier te wensen. Veel liefs van Freddy en Patty en een dikke knuffel van onze drie lieve rakkers. Indien jullie de drie rakkertjes beter willen leren kennen, klik dan even op Taiboke zijn kopje.
miekemuis en maatje30 juli 2009 om 11:16
welkom
Klik op de afbeelding
Welkom bij de bloggersfamilie. Reeds een goed begin, doe zo verder en maak er iets mooi van met een verhaaltje, een paar foto’s of een reisverslag. Wij komen later nog wel eens zien. Een prettige week verder.
Hallo, ik wil je graag welkom heten in het land van de bloggers. Mijn blog gaat over de passie van een meisje voor de wielersport. wil je er meer van weten klop dan op de deur en kom binnen. Wens je niet op visite te komen , dan wens ik je toch het allerbeste toe en veel succes met je blog.
corry27 juli 2009 om 17:46
welkom en veel blogplezier
Fijne dag vandaag
Hier een beetje bewolkt
De zon is weer weg.
Morgen misschien beter
Groetjes Corry
Hupoar27 juli 2009 om 11:37
Succezs met uw blog.
Sprokkels,mijmeringen en bedenkingen uit een dorp in Vlaanderen.
Voor een kijkje op mijn blog en een woordje in mijn gastenboek,klik even op de leeuw.
Och ja,een beoordeling kan en mag ook.
Ik kijk er al naar uit.
Ook niet te vergeten: De Ijzerwake en de Ijzerbedevaart,allen daarheen.
P.S : Sluit aan bij de Vlaamse Volksbeweging (V.V.B) en
zo steun je de VLAAMSE BEWEGING.Nu meer dan nodig in VLAANDEREN en EUROPA.
15 berichten
echtgenote
Interessant allemaal
klik op het plaatje om ons blog te bezoeken
Lieve groetjes en nog een fijne dinsdag...
Groetjes aan iedereen en maak
er een heel fijne dinsdag van
lieve groetjes.
Gita.
Lieve groetjes van uit De Klinge
Proficiat met uw blog
Van harte gefeliciteerd met uw blog "Van Kongo naar Amerika", dagboeknotities over 30 jaar buitenland. Ik heb echt kunnen genieten over uw beroepsbezigheden in het buitenland.
Over de Kongo-periode had ik al het één en ander horen vertellen toen we samen in Tunesië waren, maar hier worden veel meer details weergegeven zodat ik me levendig kan voorstellen wat het "koloniaal leven" in de drie laatste jaar vóór de onafhankelijkheid.
Wat me opviel is dat zowel voor de koloniale periode, als voor de periode van ontwikkelingssamenwerking (SEM) en voor de periode als landbouwattaché, je tamelijk onvoorbereid naar de plaats van bestemming trok.
Voor de koloniale periode had je een stage van 6 maanden bij het N.I.L.K.O. waardoor je eigenlijk nog de beste voorbereiding kreeg voor je koloniale periode.
De SEM-periode heb ik zelf kunnen meemaken. Bij het lezen van je blog over deze periode vond ik het bijzonder verrijkend dat je het SEM-gebeuren kadert in zijn historische context gaande van de Romeinse periode tot de periode van het Frans protectoraat.
Bijzonder aangrijpend is je beschrijving van de nationalisering: "Enkele jaren vóór Tunesië de Franse protectie van zich afschudde bouwde de familie Sourd de villa als een klapstuk op een rijk en geslaagd leven als colon. Het tuinbouwbedrijf, officieel la ferme Dupleix, in de volksmond chez le roi de l’abricot werd in het verlengde van de officiële kolonisatie, die op het einde van de vorige eeuw vorm kreeg, opgericht. Het bracht de kleine Europese boer, merendeels van Franse oorsprong, naar Tunesië.
Wanneer op 12 mei 1964 de nieuwe bewindvoerders met één pennentrek alle koloniale gronden inclusief bedrijfsgebouwen, vee, materiaal, voorraden en te velde staande gewassen naasten, waren de gebroeders Sourd eigenaars van een 250 ha groot bevloeid tuinbouwbedrijf". Dit bewijst dat het levensverhaal van de familie in één pennetrek veranderde van een "rijk en geslaagd leven als colon" in een "financiële en familiale katastrofe".
Over je Tunesië periode is er één zinnetje waarvan ik niet zeker ben dat ik dat goed kan interpreteren: "Maar van zodra men vanuit België is beginnen sleutelen aan de organisatie en structuur van de samenwerking werden de kiemen van de afbraak gezaaid." Misschien kunnen we dit via privé-mail eens behandelen.
Ik merk ook dat je vijf hoodstukken schrijft over je "Kongo-periode" die drie jaar duurde en vier hoofdstukken over je "Tunesië-periode" die zeven jaar duurde terwijl je voor de langste periode als landbouwattaché (20 jaar) slechts vijf hoofdstukken gebruikt.
Ik denk dat dit logisch is want als ik mijn eigen beroepsloopbaan (17 jaar Tunesië en 17 jaar België) zou beschrijven dan zou minstens 3/4 gewijd zijn aan mijn Tunesië periode en dan vooral aan de eerste 10 jaar van de Tunesië-periode, omdat ik daar zowel op professioneel als op privé-vlak de beste herinneringen aan over hou. Dit heeft waarschijnlijk iets te maken met het feit dat men onbewust meer belang hecht aan zijn belevenissen en prestaties op jongere leeftijd.
Ik was verwonderd te vernemen dat je als landbouwattaché ook een beetje aan je lot werd overgelaten werd en op de ambassade "een staat in de staat vormde" waar je schrijft: "Op de kanselarij in Stockholm verliep de integratie wat stroef, om het diplomatiek uit te drukken, in de eerste plaats te wijten aan een geringe kennis van de diplomatieke geplogenheden, maar anderzijds omdat ik botste op een product van het establishment (nous, les vrais diplomates) die over een aantal zaken er een heel eigen mening op na hield. De logistieke steun van je eigen departement maakte echter veel goed en op de ambassade was ik mijn eigen baas. Twee ideale voorwaarden om de taak, die nimmer werd omschreven, naar eigen goeddunken, aan te vatten. Weinig ambtenaren genieten tegenwoordig nog van dergelijke faciliteiten. En toch was het niet allemaal koek en ei. Door het ontbreken van richtlijnen liep je af en toe verloren in het labyrint van de Zweeds-Belgische landbouwpolitiek. In 1973 wist ik dat allemaal nog niet. In Stockholm heb ik dan ook heel veel kunnen leren."
Wat me getroffen heeft in uw ganse verhaal is het feit dat je alles goed kunt relativeren en ook alles kunt plaatsen in zijn historische en culturele context. Het was echt verrijkend om je blog te mogen lezen.
Genegen groeten van één van je vrienden van uit je Tunesië-periode.
Noël
Hallo
dagboek
Groeten uit Hoegaarden
Loop eens door de regen
Geef jezelf een bloem
Zing een liedje dat iedereen kent
en kijk om je heen
En alles is zo simpel.
Hallo
Zij die iets meer willen weten over tekenen en schilderen in het algemeen en Pastelschilderen en Aquarelleren in het bijzonder, zijn altijd welkom op mijn Blog. Vriendelijke groeten Priet
hallo
welkom en veel plezier
Ons klein deugnietje is op ronde om
nog veel blogplezier te wensen.
Veel liefs van Freddy en Patty en een
dikke knuffel van onze drie lieve rakkers.
Indien jullie de drie rakkertjes beter willen leren kennen,
klik dan even op Taiboke zijn kopje.
welkom
Welkom bij de bloggersfamilie. Reeds een goed begin, doe zo verder en maak er iets mooi van met een verhaaltje, een paar foto’s of een reisverslag. Wij komen later nog wel eens zien. Een prettige week verder.
een fijne dinsdag
Mijn blog gaat over de passie van een meisje voor de wielersport.
wil je er meer van weten klop dan op de deur en kom binnen.
Wens je niet op visite te komen , dan wens ik je toch het allerbeste toe en veel succes met je blog.
welkom en veel blogplezier
Hier een beetje bewolkt
De zon is weer weg.
Morgen misschien beter
Groetjes Corry
Succezs met uw blog.
Voor een kijkje op mijn blog en een woordje in mijn gastenboek,klik even op de leeuw. Och ja,een beoordeling kan en mag ook. Ik kijk er al naar uit. Ook niet te vergeten: De Ijzerwake en de Ijzerbedevaart,allen daarheen. P.S : Sluit aan bij de Vlaamse Volksbeweging (V.V.B) en zo steun je de VLAAMSE BEWEGING.Nu meer dan nodig in VLAANDEREN en EUROPA.