naar Octavio Paz
wellicht is liefhebben leren
lopen in deze wereld
leren verstillen
zoals de linde en de eik uit de fabel
leren kijken
jouw blik werpt zaadjes
en heeft een boom geplant
ik praat
omdat jij het gebladerte beroert
Inger Elisabeth Hansenbemin je dan ben je
een wei een moment
gras een nacht
paard en maan tegelijk
met zijden vaantjes in de stralen en
trommels en tenten en trillende acrobaten
bemin je dan word je
een epileptische melodie
een kleine trompet in de keel
van een clown die galoppeert op een koord
Stemming - Paul van Ostaijengermain droogenbroodt§
maar
er is geen schaduw
groter dan haar licht
khalil gibranHoe zal ik overleven - Edith Oeyenhoe zal ik overleven
als trachten
niet zou bestaan
thanatos zou ik om
verlossing vragen
een chaos onzekerheid kwelt
als de zon door
regen schijnt
wie weet hoe pogen
heeft gewacht
op een teken uit de nacht
Melancholisch zeezicht - Germain Droogenbroodt
Onder de blauwe eenheid
van water en wolken
tekent de weemoed een spoor
van zilt en zwijgen
want weet:
wat zich bindt
wordt ooit ontbonden
naakt en bleek
uitgewist.