Berichten van 24 juli 2006 tot 30 juli 2006

afscheid nemen
is met zachte vingers
wat voorbij is dicht doen
en verpakken
in goede gedachten
der herinnering…
is verwijlen bij
een brok leven en
stilstaan op de pieken
van pijn en vreugde.

afscheid nemen
is met dankbare handen
weemoedig meedragen
al wat waard is
niet te vergeten…
is moeizaam
de draden losmaken
en uit het spinrag
der belevenissen loskomen
en achterlaten en
niet kunnen vergeten.

woordeloos verovert vrijheid mijn leven.
wacht!
loop niet te snel!

ik pak nog wat spullen
in de koffer van mijn hart.

herinneringen
zo dierbaar

overblijfselen van mijn worsteling.

je denkt een vogel te zien,
het geluidloos voorbijwaaien
van een donkere vlek, een
vage, gevleugelde omtrek
maar het is langzame lucht,
het trage bewegen van einder
naar einder, het onophoudelijk
stromen van iets dat zich als
lucht beweegt.

in dit voorbijgaan woon je,
had je iets willen vragen, iets
willen schrijven, vastleggen
een woord harder dan tijd,
totdat je ziet de dagen dat
je leefde, liefhad, losliet zonder
te blijven, dat jij het bent,
die vogel - toen en vandaag,
gevlogen.

ik ben niets, kan niets, volg niets na.
ik draag mijn zijn, illusie, waar ik ga.
begrip begrijp ik niet, kan nergens lezen
of ik zal zijn, niets zijnd, wat ik zal wezen.

hiernevens, wat niets is, onder 't azuur
der wijde hemel, wekt me in ijdel uur
een zuidenwind die siddert in het lover.
gelijk hebben, winnen, in liefde geloven

zijn aan illusie's dode mast verstard.
dromen is niets, niet weten is onnut.
slaap in de schaduw, o onzeker hart.