Vrijdag 6 november 2009
Peter Theunynck
laat er een tuin zijn
waar de bladeren heel traag
vallen, menigmaal
hun laatste landingsplaats
bepalen, alvorens
de aarde te raken waar
ze ligt in het verlengde
van hun vrije val.
laat het mijn tuin zijn
waar de wereld eeuwig blijft
haperen tussen zomer en herfst
tussen vallen en opstaan.