Tatjes...
Alléi, de nieve gemintjeroët en de schéipene zain g’installéirt. Ik ben isj kerjéis wâ dâ z’ er na gon van moëke… Dem bèrremiëster is dezèlde gebléive en e poër van de schéipenen uëk. De rest zain ammel nieve! Goën die dâ nâ béiter doen as d’ander? In alle geval ze zèlle toch moete blaive tot in 2018, zènne!
De Patrick Méilebroek zitj uëk vedrom in ’t schéipekolléizje en â-j-is véirzitter van ’t OCMW uëk. Die zâl uëk goe wéite wâ doen! ’t Zal zâ gat voëre…, â zal mier wèirek èmme as in den tait datten schaulmiëster was! Léin Dierick is uëk vedrom van de partèi. Ze blaifd’ iëste schéipene! Den Abbeluës, De Bléizer, Martine Van Hauwermèire en Karin Verèlsjt èmmen uëk nog zes joër geniet van éire geil-zwèrte sjèirep. Voersj zain d’r twië nieve schéipene en ze zain nog vrië jongk, zènne!
Den iëne zèlle we wèrral ewwâ mier zien as den andere, zéiker? Zuë-j-éige’t attait gewéist, nowô…
En azuë kènne me wèrral isj e nief gedichteke moëke, nowô…
Op ’t iëste kolléizje zèi Piet Bouis:
“Trèkke ’t ier wâ kèrt, want man vraa verwacht mè touis!”
“Jommer” zei Léin Dierick em bitsje opgesméite,
“’k moet uëk nog weg, ik moet wèrral ieverst gon éite!”…
“Man, man, man” zei den Abbeluës,
“van dâ getètter wèrre’k ik ézzeluës”…
“Alléi, alléi” zei schéipene Martine…
“Loitj ze doen, dad’ aaft den ambejaans d’r in”…
“Alléi”, zei De Bléizer, “ge sprèk van stoppe en we moete nog beginne,
azuë komme d’r giën sènge binne”…
Karin Verèlsjt zei d’r op: “Loitj ons mor wâ voersjdoen
of we zitten ier tot mèirenachternoen!”
Niels Tas zat op zanne stoel te drouë en te kiëre…
en â pèisdegen in zâ zèlve: “Ier val nog ni véil te liëre!”…
Lien Verwaere kéik nor dem blaffong…
en ze pèisdege: “Kréige’k ier nâ mor van den iënen of den andere tèllefong”…
“In den tait vam bèrremiëster Kuël was ’t ier andere koek”
zèi Patrick Méilebroek!
“Dâ’t ier mô vrië rap gedoën is”
pèisdege de sekretoëris…
