Kermis/Foor in Dendermonde: DEEL 6 (slot)
De attractie waar ik het tot slot wil over hebben is er een die maar een paar keer in Dendermonde gestaan heeft, ter hoogte van het Guldenhoofd, (waar nu de Barley’s is) en die mij het meest fascineerde en altijd bijgebleven is: het ‘spookot’ of ook soms het “DIEVEKEIRREKE” genoemd; daar heb ik zoveel uren rondgehangen, bij de opbouw, en er achteraf zo vaak ingezeten, dat ik van binnen en van buiten elk detail kende. Ik kende het parcours, waar welk effect optrad, waar welke pop tevoorschijn kwam. Op de duur ging ik tegen de uitbater zeggen waar binnenin het een en het ander niet meer werkte…..Het waren specifieke korte wagentjes, men duwde je even vooruit, dan sloeg de motor aan en verdween je door twee stellen metalen klapdeuren, compleet in het donker. Ook deze attractie heb ik ooit in miniatuur gemaakt. Een aantal jaren geleden, vroeg ik me af of deze spookwagen nog zou bestaan. In de kermisadministratie van de stad kon men niets vinden, maar via contacten in de kermiswereld, die dan weer bij andere foorreizigers navraag deden, kreeg ik een naam en het gegeven dat ze in Brussel woonden ergens in de buurt van een plein. Na lange verdere research vond ik de speld in de hooiberg en kreeg ik contact met een dame; ik vertelde haar mijn verhaal, beschreef in detail het spookkot, en welke veranderingen ze destijds aan het decor hadden aangebracht (eerst met kabouters, nadien een maanlandschap, elk wagentje had op de achterkant een andere afbeelding foto’s 1, 2, 3) waarop de dame zeer ontroerd was omdat ze een klein manneke (50 jaar geleden !!) met hun foorattractie, hun levenswerk, zo had kunnen fascineren en zei, dat zij (afkomstig uit Parijs) inderdaad de eigenaars waren van het fameuze spookkot en inderdaad in “Termonde” gestaan hadden. Ze heeft me achteraf foto’s opgestuurd (zie bijgevoegd foto’s 4 tot 7). Haar man was na een lange ziekte overleden, de attractie was lang geleden verkocht in Frankrijk, maar was nooit meer opgesteld…..
(einde)
Addendum :
Sommigen onder jullie hebben wellicht ook nog de tijd meegemaakt dat je op de autoscooter moest betalen met metalen jetons, te koop aan de kassa (5 jetons voor 20 Belgische franken). Elke rit sprongen de medewerkers van de uitbater dan van het ene op het andere rijdende "botsautooke" en reden eventjes met je mee zodat je je jeton kon afgeven. Later is dan de gleuf op de neus van de autootjes gekomen waar je gewoon je plastic jeton kon induwen...
Met dank aan Freddy Van Cauter.
Naar een derde blog...
