Maandag 1 augustus 2005
Twee maten, twee gewichten bij de overheid?
Vandaag (31-07-05) op de radio gehoord dat enkele agressieve personen de politie afgetroefd hadden, nadien zijn ze aangehouden en opgesloten .
Hun verdiende loon natuurlijk. Wat mij echter stoort is dat je als gewone burger in het zelfde geval, een uur later je agressor terug tegen het lijf loopt, of, een betrapte inbreker wordt na verhoor vrijgelaten en kan gewoon opnieuw beginnen, zoals onlangs.
Hun "heldendaad" is dan voor henzelf en hun omgeving iets om mee te "stoefen".
Men kan zich echter afvragen of opsluiting hier het antwoord op is.
Zou het niet aangewezen zijn dat voortaan een behandeling voor zulks onaangepast gedrag voorgeschreven wordt?
Zou het ook niet aan te raden zijn om voor gelijkaardige feiten steeds dezelfde strafmaat aan te houden? Nu lijkt het toch wel veel op complete willekeur.
Zou ook de maatschappij niet aan een "heropvoeding" toe zijn?
Agressie en brutaliteit nemen steeds maar toe, een "nee" wordt niet meer aanvaard,
alleen het eigen gelijk is belangrijk en leidt soms zelfs tot doodslag, geweld lijkt wel de enige weg naar oplossingen te zijn.
Dat het eigen "ik" eindigt waar een ander zijn leefruimte begint is van geen tel meer,
dat er bepaalde leefregels nodig zijn om voor iedereen een aangename omgeving te
garanderen wordt als ouderwets afgedaan en de overheid kan (of mag/wil) hier blijkbaar niets aan doen.
In plaats van steeds maar buiten onze eigen grenzen alles te willen regelen moesten we misschien maar eerst eens voor onze eigen deur vegen, en hier eerst orde op zaken stellen.
Hun verdiende loon natuurlijk. Wat mij echter stoort is dat je als gewone burger in het zelfde geval, een uur later je agressor terug tegen het lijf loopt, of, een betrapte inbreker wordt na verhoor vrijgelaten en kan gewoon opnieuw beginnen, zoals onlangs.
Hun "heldendaad" is dan voor henzelf en hun omgeving iets om mee te "stoefen".
Men kan zich echter afvragen of opsluiting hier het antwoord op is.
Zou het niet aangewezen zijn dat voortaan een behandeling voor zulks onaangepast gedrag voorgeschreven wordt?
Zou het ook niet aan te raden zijn om voor gelijkaardige feiten steeds dezelfde strafmaat aan te houden? Nu lijkt het toch wel veel op complete willekeur.
Zou ook de maatschappij niet aan een "heropvoeding" toe zijn?
Agressie en brutaliteit nemen steeds maar toe, een "nee" wordt niet meer aanvaard,
alleen het eigen gelijk is belangrijk en leidt soms zelfs tot doodslag, geweld lijkt wel de enige weg naar oplossingen te zijn.
Dat het eigen "ik" eindigt waar een ander zijn leefruimte begint is van geen tel meer,
dat er bepaalde leefregels nodig zijn om voor iedereen een aangename omgeving te
garanderen wordt als ouderwets afgedaan en de overheid kan (of mag/wil) hier blijkbaar niets aan doen.
In plaats van steeds maar buiten onze eigen grenzen alles te willen regelen moesten we misschien maar eerst eens voor onze eigen deur vegen, en hier eerst orde op zaken stellen.