Donderdag 27 oktober 2005
Generatiepact of klassenstrijd?
Wie moeten we nu nog geloven, alle betrokken partijen beschuldigen elkaar
van valse informatie te verspreiden. De pers en media doen er nog een
schepje bovenop, waarschijnlijk uit sensatiezucht, de objectiviteit van de
redacteurs in deze materie is ver te zoeken.
Tegenwoordig hebben wij, de gewone werknemers, echter ook de mogelijkheid om zelf de waarheid te achterhalen. Volgende feiten kun je dan ook uit de regeringsnota's besluiten.
-De werkgevers krijgen een lastenverlaging, wat men echter verzwijgt is
dat het reeds de zoveelste is in de laatste 10 jaar en dat er bovendien
geen enkele verplichting tegenover staat om aanwervingen te doen, noch
van jongeren nog van ouderen.
-Dat er 140.000 jongeren onder de 25 jaar zijn die geen werk hebben. Er is
geen enkel plan, noch een aanzet, noch verplichting voor de werkgevers om, afgezien van enkele nepjobs, voor deze kategorie van werklozen iets te forceren.
-Desondanks worden ouderen verplicht om langer aan het werk te blijven en ingeval dat werkgevers besluiten dat er weer eens een afvloeiingsgolf nodig is, riskeren deze "overtolligen" om allerhande sancties te moeten ondergaan ondanks dat ze zelf het slachtoffer zijn van de geldzucht van het kapitaal.
-Geen enkel bedrijf doet inspanningen om oudere werknemers in dienst te houden of aan te werven of wordt daar toe verplicht door de regering, integendeel, als je je werk kwijtgeraakt en je kan terugvallen op het vangnet van het brugpensioen, al of niet met een in CAO's afgesproken vergoeding, dan wordt je als werknemer daar nu voor gestraft. Bovendien, en dat wordt nergens vermeld, verlies je al je opgebouwde rechten.
Volgend KAFKA scenario is dan mogelijk.
Een bruggepensioneerde die een volgens CAO afgesproken opleg ontvangt van het bedrijf, bij zijn uitkering van de RVA, wordt opgeroepen door dezelfde firma waar hij eerst ontslagen was, om dezelfde job uit te oefenen maar aan een lager loon (je mag een jobaanbieding in de zelfde lijn niet weigeren). Volgens de CAO moet je het bedrijf verwittigen dat je opnieuw begint te werken en in de meeste gevallen (99%) heeft die firma dan het recht om de opleg af te schaffen.
Bovendien verlies je ook je ancieniteit (want nieuwe arbeidsovereenkomst), en is de opleg gebonden aan het aantal jaren dienst, en,bijkomend, als er een groepsverzekering is die ook aan ancieniteit gebonden ligt, verlies je daar ook je leeftijdsrechten.
Samengevat, veronderstel dat een werkgever in zulks geval besluit om je na 6 maand weer af te danken, kan je inderdaad terug in brugpensioen, maar aan een lagere RVA toelage (want lager loon uitbetaald), ben je de leeftijdsgebonden toelage van het bedrijf kwijt wegens mindere ancieniteit en ben je een groot deel van je groepsverzekering kwijt.
Praktische cijfers: een arbeider heeft RVA toelage + opleg ongeveer een 60000 Bfr netto, dank zij het generatiepact en enkele manupulaties zoals hierboven beschreven valt hij na zijn tweede ontslag op een brugpensioen terug van zo'n 37000 Bfr + nog een schijntje van zijn groepsverzekering. Als dat niet kan tellen als besparing voor een bedrijf.
De bedoeling is dus duidelijk, de werknemers moeten weeral inleveren, zowel op rechten als op loon, en het kapitaal wil altijd maar meer winst, minder verantwoordelijkheid en meer rechten. Ze worden hierin gesteund door de regeringen van de laatste 15 jaar (met Dehaene moesten wij ook al inleveren tenvoordele van de bedrijven), die geen regeringen meer zijn voor iedereen maar enkel nog voor de bovenlaag van de maatschappij. Dit is bijgevolg geen generatiepact maar terug een "Klassenstrijd" zoals in de tijd van priester Daens.
van valse informatie te verspreiden. De pers en media doen er nog een
schepje bovenop, waarschijnlijk uit sensatiezucht, de objectiviteit van de
redacteurs in deze materie is ver te zoeken.
Tegenwoordig hebben wij, de gewone werknemers, echter ook de mogelijkheid om zelf de waarheid te achterhalen. Volgende feiten kun je dan ook uit de regeringsnota's besluiten.
-De werkgevers krijgen een lastenverlaging, wat men echter verzwijgt is
dat het reeds de zoveelste is in de laatste 10 jaar en dat er bovendien
geen enkele verplichting tegenover staat om aanwervingen te doen, noch
van jongeren nog van ouderen.
-Dat er 140.000 jongeren onder de 25 jaar zijn die geen werk hebben. Er is
geen enkel plan, noch een aanzet, noch verplichting voor de werkgevers om, afgezien van enkele nepjobs, voor deze kategorie van werklozen iets te forceren.
-Desondanks worden ouderen verplicht om langer aan het werk te blijven en ingeval dat werkgevers besluiten dat er weer eens een afvloeiingsgolf nodig is, riskeren deze "overtolligen" om allerhande sancties te moeten ondergaan ondanks dat ze zelf het slachtoffer zijn van de geldzucht van het kapitaal.
-Geen enkel bedrijf doet inspanningen om oudere werknemers in dienst te houden of aan te werven of wordt daar toe verplicht door de regering, integendeel, als je je werk kwijtgeraakt en je kan terugvallen op het vangnet van het brugpensioen, al of niet met een in CAO's afgesproken vergoeding, dan wordt je als werknemer daar nu voor gestraft. Bovendien, en dat wordt nergens vermeld, verlies je al je opgebouwde rechten.
Volgend KAFKA scenario is dan mogelijk.
Een bruggepensioneerde die een volgens CAO afgesproken opleg ontvangt van het bedrijf, bij zijn uitkering van de RVA, wordt opgeroepen door dezelfde firma waar hij eerst ontslagen was, om dezelfde job uit te oefenen maar aan een lager loon (je mag een jobaanbieding in de zelfde lijn niet weigeren). Volgens de CAO moet je het bedrijf verwittigen dat je opnieuw begint te werken en in de meeste gevallen (99%) heeft die firma dan het recht om de opleg af te schaffen.
Bovendien verlies je ook je ancieniteit (want nieuwe arbeidsovereenkomst), en is de opleg gebonden aan het aantal jaren dienst, en,bijkomend, als er een groepsverzekering is die ook aan ancieniteit gebonden ligt, verlies je daar ook je leeftijdsrechten.
Samengevat, veronderstel dat een werkgever in zulks geval besluit om je na 6 maand weer af te danken, kan je inderdaad terug in brugpensioen, maar aan een lagere RVA toelage (want lager loon uitbetaald), ben je de leeftijdsgebonden toelage van het bedrijf kwijt wegens mindere ancieniteit en ben je een groot deel van je groepsverzekering kwijt.
Praktische cijfers: een arbeider heeft RVA toelage + opleg ongeveer een 60000 Bfr netto, dank zij het generatiepact en enkele manupulaties zoals hierboven beschreven valt hij na zijn tweede ontslag op een brugpensioen terug van zo'n 37000 Bfr + nog een schijntje van zijn groepsverzekering. Als dat niet kan tellen als besparing voor een bedrijf.
De bedoeling is dus duidelijk, de werknemers moeten weeral inleveren, zowel op rechten als op loon, en het kapitaal wil altijd maar meer winst, minder verantwoordelijkheid en meer rechten. Ze worden hierin gesteund door de regeringen van de laatste 15 jaar (met Dehaene moesten wij ook al inleveren tenvoordele van de bedrijven), die geen regeringen meer zijn voor iedereen maar enkel nog voor de bovenlaag van de maatschappij. Dit is bijgevolg geen generatiepact maar terug een "Klassenstrijd" zoals in de tijd van priester Daens.