Ufo

(gepubliceerd in het tijdschrift 'Krakatau', 2011)

In de nacht van drie op vier oktober
nam ik je waar
Je vloog zo laag
dat ik je kon grijpen

Drie whiskies lang probeerde je vergeefs
je hitteschild te koelen

Terwijl ik zoetpratend naderde
viel je radar uit
en begonnen al je boordinstrumenten
te flikkeren

Ik sloeg toe
voor je opnieuw controle kreeg
over je zwalpend toestel,
dwong je met zachte hand te landen
op mijn bed van vers gestreken lakens

Eén voor één doofden je lichten
brandden je weerstanden door
maar nergens in die kleurige bedrading
vond ik je:

Je bleef verscholen

©Jules Grandgagnage

Een van mijn vroegste olieverfschilderijen, eind jaren 80, een stilleven met bloemen. Olieverf op doek, weet niet meer precies welk formaat, mogelijk 50x60. Ik schilderde toen met Blockx olieverf, die je nu praktisch niet meer vindt. Onderschildering met verdunde olieverf (terpentine) enz. Als autodidact haalde ik mijn kennis van materialen en technieken uit Xavier de Langlais' onovertroffen handboek met beschrijving van de technieken van oude meesters als Jan Van Eyck. Ik maakte toen ook nog mijn eigen mediums met hars, standolie en dergelijke. Nu ik grotendeels ben overgeschakeld op werken met acrylverf hoef ik me van dat technische aspect veel minder aan te trekken.

Tot enkele jaren geleden schilderde ik met 'gewone' olieverf. Het nadeel is dat je dan met giftige oplosmiddelen bezig bent (terpentine bv.) en gezond kan dat niet zijn. Toen ik een allergische reactie kreeg aan mijn longen en voor een tijdje als een kortademig oud ventje rondstrompelde ben ik wat voorzichtiger geworden.

Cobra is een wateroplosbare olieverf. Dat betekent niet dat er water bij het pigment in de tubes zit. De pigmenten zijn net zo krachtig als bij traditionele olieverf, en dankzij een clevere emulsie kan de olieverf water opnemen (iets wat olie normaal gezien niet kan!) 

Dit schilderij was mijn eerste experiment met Cobra:

Stilleven - olieverf op doek (Cobra) 50x60, Jules Grandgagnage

Het voordeel van wateroplosbare olieverf tegenover acrylverf (die ik ook graag gebruik), is dat ze veel trager droogt, waardoor je meer tijd hebt om aan je schilderij te werken. Nadelen zijn er ook: als je wat dikkere verfmassa's oplegt, dan duurt het maanden voor het echt droog is: het blijft 'kleverig' aanvoelen. Wat ik ook heb ervaren, is dat deze verf toch niet zo 'smeuïg' uitsmeert als gewone olieverf.

Tip voor wie ermee aan de slag wil: pas op met water als medium om de verf mee te verdunnen, vooral als eerste laag. Gebruik liever speciaal ontwikkeld medium voor wateroplosbare olieverf. Je zult overigens merken dat de verf bij een teveel aan water begint te 'breken'. Een vuistregel is om niet meer dan 20 procent water bij te mengen. Liefst minder. En vergeet niet om, net als bij traditionele olieverf,  na een jaar een beschermend vernis aan te brengen. Niet eerder! Olieverf 'droogt' immers niet echt, oxideert slechts, en ook al voelt ze droog aan, toch moet je een jaar wachten vooraleer er een slotvernis over aan te brengen. 

"Lightnin' Hopkins" - Jules Grandgagnage. 2011 Acryl op papier, 32x24