Aart van Wijk
KEN IK HET LEVEN WEL?
Als ik telkens meer spullen koop,
terwijl mijn kasten al uitpuilen,
ken ik het leven dan wel?
Als ik mijn geliefde menigmaal afwijs,
terwijl ik binnen de relatie zelf
op zoek ben naar veiligheid en
geborgenheid, ken ik het leven
dan wel?
Als ik mijn kinderen vertel dat zij
eerlijk dienen te zijn, terwijl ik
zelf nog niet de halve waarheid
over mijn diepste lagen naar
buiten durf te brengen,
ken ik het leven dan wel?
Als ik zeg dat ik zo blij ben met
mijn leven, terwijl ik permanent
bezig ben met mijn volgende
vakantie, ken ik het leven dan wel?
Als ik zeg dat ik zo blij ben met
mijn werk, terwijl ik zo snel mogelijk
met pensioen wil, ken ik het leven
dan wel?
Als ik zeg dat ik vrede in de wereld
wens, terwijl ik zelf zo vaak kies voor
strijd, ken ik het leven dan wel?
Als ik zeg voor liefde te kiezen,
terwijl mijn bestaan wordt
gedomineerd door 1.001 angsten,
ken ik het leven dan wel?
Als ik zeg te willen werken aan de
betere wereld, terwijl ik zelf min of
meer doorga op de oude voet, ken
ik het leven dan wel?
Als ik menigmaal “genoeg” zeg
tegen anderen, terwijl ik zelf zo vaak
leef in de overtreffende trap van
“meer en meer”, ken ik het leven dan wel?
~~~~~~~~~~
Als het menselijk bestaan uit
zovele innerlijke tegenstrijdigheden
bestaat, terwijl de mens zichzelf zo
geweldig en intelligent vindt,
kent hij het leven dan wel?
De mens is zover ingedaald in de
dimensies van materie, geld en
andere zaken van de buitenwereld,
dat hij de verbinding met zijn geest
is kwijtgeraakt
Mode …is belangrijker dan reflectie
Status … is belangrijker dan compassie
Gadgets … zijn belangrijker dan vergeving
Gezien worden … is belangrijker dan “liefde zijn”
Ontvangen … is belangrijker dan geven
Hedonisme … is belangrijker dan altruïsme
Hebzucht … is belangrijker dan dienstbaarheid
Genieten …. is belangrijker dan helpen
Er “goed uitzien” is belangrijker dan de
innerlijke schoonheid
Het “Ikke eerst” staat nog steeds voorop…
Eerst “Ik”… en dan komt
daarna ergens de rest
Als “Ik” maar word gezien …
Als “Ik” mijn emoties en mijn mening maar kan uiten …
Als “Ik” maar kan genieten …
Als de wereld hier vandaag op Facebook
maar kan zien wat “IK” heb beleefd,
wat “Ik” voel en wat “Ik” vind…
~~~~~~~~~~
IS DAT WEL LIEFDE???
~~~~~~~~~~
Wij hoeven ons aan niemand te meten,
want wij zijn helemaal goed zoals wij
zijn, maar hoe zouden Amma, Moeder Teresa,
Mahathma Gandhi en Nelson Mandela tegen
de “ikku- eerst-cultuur” aankijken?
Als ik mijn “Ik” elke dag centraal stel,
ken ik het leven dan wel?
~~~~~~~~~~
Het hart en het ego lijken elkaar
voor een stukje te overlappen… en ons
spirituele ego maakt daar genadeloos
ge-/misbruik van
Õnder het mom van “kijk mij eens lekker
spiritueel bezig zijn”, draait het ego ons een
rad voor ogen … opdat wij niet doorhebben
dat ons (spirituele) ego de
scepter zwaait …
Ons ego is niet fout of slecht,
want het is uit eigenliefde ontstaan.
Wij dienen het niet af te wijzen,
en er geen strijd mee te leveren
Wel dienen wij de werking
van het ego bewust waar te nemen,
om het daarna te overstijgen
Wij denken nu al vanuit ons hart te leven,
maar voor een deel is dat niet zo…
Wij denken voor liefde te kiezen,
maar voor een deel is dat niet zo…
Wij denken liefdevol te zijn, maar
in de mindset van het spirituele ego
kiezen wij, als puntje bij paaltje komt,
toch voor onszelf … en komt de ander,
en het grote geheel, op de tweede plaats
Eerst dienen de behoeftes, neuroses,
verslavingen, conditioneringen, oordelen,
verwachtingen, dromen, beelden,
illusies, dogma’s, patronen, nevels,
plaatjes en wanen van ons “Ikku”
te zijn vervuld, gezien en bevestigd
….. en dán pas is er ruimte voor de
ander en voor het grote geheel …
~~~~~~~~~~
Maar nu komt het: … doordat wij
de ander en het grote geheel op de
tweede plaats stellen, stellen de ander
en het grote geheel onze “ikjes”
óók op de tweede plaats, zo binnen,
zo buiten immers, en daardoor
voelen wij ons afgewezen…
