.

Samen met Micha alweer op pad gegaan

Dit keer de werken van mijn proces waar ik doorheen ben gegaan

voor de expositie ingeleverd bij Mea Vota

later op de dag volgen er meer foto s

Vele lieve warme woorden kunnen je hart ook weer snel op laten knappen

 zo staat er op facebook een kiek van mij als 11 jarig meiske

blijkbaar is daar iets mee dat anderen weet te raken

ergens denk ik trouwens zelfs dat ik altijd dat meisje zal blijven

ook al staan we al met onze tenen richting t licht en naar huis

steeds weer is er iets wat een nieuwe horizon aan reikt en dat werd via deze gezien en k zal eens wat reacties  in kopy hier onder plakken

Deluvan schreef: mooi het ogen lijken die van Anne Frank 

Herman: ik zou smoorverliefd op jou geworden zijn!!!!!!

ogen vertellen van een intense en diepe rijdom!!!!

Jur: ben jij 11 jaar geweest?

ik: nog altijd Jur!

Hij: mooi mens ben je en blijf genieten van elke minuut die er is.

Volg je pad en de weg zal je lang mogen dragen.

horizon na horizon en telkens een nieuw landschap dat je zelf mag invullen.

Je mag er zijn en wees wie je bent.

Ik: mooie woorden en warmte, dank je Jur...

fijn om de waarde te kunnen zien dwars door alles heen he 

Hij: woorden zijn alleen maar woorden,

het gevoel dat je er wat mee kunt is veel belangrijker..

komt helemaal goed karin, jij ziet en weet dat !

dus zomaar even wat woorden over en weer en dat haast dagelijks, dan van die en dan weer die

intens geniet ik van wat er op mijn weg komt en blijft verrast en verwonder mij weer intens

Op naar de volgende kansen

het leven is zo mooi als dat we er zelf uit willen diepen

Hehe, weer heerlijk thuis, wel heel erg moe nu

De arts heeft heel vakkundig gewerkt en toen na 2 hele uren dotteren kwam hij een haakse hoek tegen in de ader en tja, is er doorheen geschoten en moest a la moment afbreken, jammer.

Direct aan de hartbewaking gelegd en vanmorgen vroeg  een echo voor de zekerheid gemaakt.

Dus  mocht ik overnachten op een andere afdeling, heerlijk alleen op kamer.

Al met al een behoorlijk pijnlijke gebeurtenis, via pols en lies.

De doorgang is dus niet gelukt en  hij gaat in overleg nu met de arts uit Nieuwegein of die t zelf nog eens aan zal durven, anders pijnkastje.

Eerst maar eens goed herstellen, drie keer in de zelfde plaats werken is pijnlijker, dus k ga er over denken of ik dat nog wel wil.

Dankbaar dat ze t wel hebben geprobeerd.

De draden lieten ze  nog 3 hele uren zitten voor de veiligheid en al met al lag ik dus 10 hele uren plat, totaal verstijfd en pijnlijk.

Sinds vanmorgen zakte de pijn en  vanmiddag mocht ik weer naar huis, joechei!

Mijn bewondering voor alle verzorgenden!

.

Marlijn  maakte grapjes...

dit is je laatste wandeling!

er dus heerlijk van genoten

zij die zich een weg banen door de hart aders, ze doen hun best

t is en blijft lastig om te knoeien als je zelf een waar kunstenaar bent

toch vind ik dit voor hem heel gezond

hihi

de kids komen ook vandaag weer hier op aan

wat kan er fijner zijn?

Fijne pinksterdagen allemaal!

MP kiest als  verjaarscadeau altijd

het samen uit eten gaan en dan ieder op eigen kosten

zo vieren we t altijd even fijn saampjes

Na Embherlyn op weg naar de wok 

Het aansnijden van de taart

De Braziliaanse hoek

Micha en ja hoor, ook al grijs in de baard.

Floris, zoon van de oudste nicht: Esther

en  zus nathalie

De taart en andere fijne dingen

Ben

Thijs van nicht Nathalie

Nicht Maritscha met man Jeroen

en zoon Stan.

en de lief van neef Jeoffrey, Marcia!

Wat hebben wij met elkaar mogen genieten

samen met de kinderen en aanhang van mijn zus Gerrike!

Vandaag 39 jaar geleden werd mijn eerste diamantje geboren.
Zo heftig als hij kwam, zoveel liefde ik nog altijd mag ervaren en natuurlijk ook van en door zijn broer Micha. Geen twijfel mogelijk. Het mooiste wat mij mocht overkomen en voor altijd zal mogen blijven bestaan
Lieve Poe..... van harte gefeliciteerd met deze mooie dag
Love you

a.s. Dinsdagmiddag ben ik dan eindelijk weer voor de volgende stap in t ziekenhuis en zal rond half twee worden geholpen.

Er is overleg gepleegd met artsen van t st. Antonius ziekenhuis.

Nieuwegein dus en men zal de arts hier komen bijstaan.

Men wil een doorgang trachten te maken in een verstening die er al heel veel jaren is in de rechterboezem en rechter kransslagader.

Als dat ze dat lukt ( wat best moeilijk is volgens hen) heb ik weer heel veel meer energie en dans voor ik t weet de horlepiep.

De arts is er nog zo zeker niet van, maar k ga in geloof en vertrouwen

dat ze t voor elkaar zullen krijgen!

Wonderen bestaan, daar al vele van mogen beleven.

Wie voor mij en de artsen kan bidden...graag

en anders maar een hele blije glimlach deze kant op

vast bedankt!

.