en zo   volgt de ene dag de andere weer op

Vriendinnen die om beurten kwamen om te helpen

ikzelf die snakte naar de stilte om mij heen

hoe dubbel is dat

Zo lief allemaal en toch te vermoeiend

Liefdevol al met al, warmte  ten over

In de vroege morgen en de late avond

komt er een sokkenzus voor de steunkous

men haalde drie aderen uit de kuit

hebben deze voor rondom dat mooie hart gelegd

Kundige handen rondom, wonderen al om

Kerst nadert met rasse schreden

ze hebben zelfs de boom gezet en t bed weer in de huiskamer

De nachten zijn een ware crime, maar kom ik wel door

in blokjes van 1 tot anderhalf uur even slapen, een uurtje bijkomen

en weer opnieuw beginnen, dit lukt nu al 3 x per nacht

Micha die gister voor zijn moedertjeh de boodschappen deed en zelfs heeft gekookt, hoe mooi is dat

Straks komt Marco Paulo ook wat dagen logeren

Neef Jeoffrey met of zonder dochterlein op de thee

ja zulke momenten zijn heel fijn!

Men wilde een netwerk van uur tot uur

ik heb de vrije uren bevochten haha... heerlijk zo nu en dan weer in eigen stilte te kunnen zijn,

van de druk verlost

alles is goed verlopen, bijzonder!

Het licht in jezelf ontsteken en dan verspreiden
zodat het rimpelingen veroorzaakt precies zoals
je een steen in de vijver gooit, het brengt alles in
beweging.

Ieder van jullie draagt in zich hele generaties van mensen, waarvan hij de afstammeling is.

Wanneer je erin slaagt om je zwakheden te overwinnen, neem je bijgevolg deze familie die jou bewoont mee op de weg van het licht en de bevrijding. Maar je doet niet alleen goed voor heel je voorgeslacht, je helpt ook je nageslacht, want je draagt de innerlijke rijkdommen die je verworven hebt ook aan hen over.
Ziedaar nog een dimensie van het innerlijke leven, die goed is om te weten.

en dan staat ineens de teller over de 60.000 bezoekers

wauw en nog geen 2 jaar oud

fijn dat jullie zo nu en dan ff hier willen zijn

Zomaar... ff

Studio Marco Paulo schreef;

Een tijdje geleden had ik op deze pagina een oproepje geplaatst voor een fotogeniek voetbal-team. 

Nogmaals bedankt voor iedereen die dat berichtje geliked en gedeelt heeft! Een aantal teams hebben zich gemeld en ik heb er een paar uitgekozen voor een proef-fotosessie. 

De meiden A1 van c.s.v. Vios Vaassen hadden de eer om als eerste aan de beurt te zijn. Dit is het resultaat van de groepsfoto, althans versie 1. De foto is namelijk samengesteld uit 16 losse foto’s . Van iedereen heb ik ook een losse pose en portretfoto gemaakt.

en Senne geniet van papa 's Kerstpakket

terwijl oom Micha nu met zijn baas uit eten is

Korte impressie van de pyjama dagen

***

Drie mooie lange aders uit mijn rechterkuit gehaald

de ribbenkast open gemaakt en uit elkaar gewrikt

de aders rondom gelegd

de jaap midd. voor

het borstbeen dat naar voren drukt

dat is wat je ziet na deze operatie

Voelen is een hele andere zaak natuurlijk

Emotioneel gezien, rijk en delend

fysiek te ervaren..puur afzien voor de komende tijd

slapen? dan drukt alles heel sterk naar voren

je kunt je amper verroeren, heftig ja...wat een pijn

maar ik kan wel zeggen

Mijn hartje pompt geweldig en maakt het goed nu

krijgt alle tijd voor herstellen en de  familie en vrienden rondom zorgen liefdevol

Iedereen bedankt voor de kaarsjes, het bidden of welke goede intentie dan ook mijn kant uit mocht komen

de sfeer daags voor de operatie onderling

tussen de wachtenden op het mes

Het was meer dan simpel voelbaar

wat een warmte en aandachtheeft dit losgemaakt

en daarnaast had ik geen tel angst of zenuwen tot ik in slaap viel

Eindelijk klaar met alle rompslomp vanwege mijn vertrek

koffertje net ingepakt

Alle vrienden wisten mij te vinden, via mail, chat en foon

wat mag ik dan vol warme aandacht vertrekken

vele kaarsjes zullen branden en ook de schietgebedjes niet te vergeten

Woensdagmorgen vroeg half 8 ..dat het nu de laatste keer mag worden en er een rustig herstel mogelijk is,

want we hebben voor komende augustus een dansdag afgesproken,

moet lukken toch!

In ieder geval ga ik ervoor

heel veel liefs aan allen en tot snel.

broer Marco

Sint in Papendrecht

Onderstaande kiek was van Marco Paulo

die ooit de hulp Piet mocht zijn

een echte stafdrager was t eerste en daarna alle jaren een echte pakjes Piet voor de kindjes uit de buurt

Senne geniet ten volle

Chris ook

Alles wat geen liefde is, is een uiting van angst.
We zouden hier niet op deze aarde zijn als onze geest al genezen zou zijn van deze angsten.

Daarom zijn wij hier om onze lessen te leren.

Wanneer we deze lessen gaan begrijpen en inzien dat alles bedoelt is om in te zien dat angst een illusie is,

dat er helemaal niets is om bang voor te hoeven zijn,

dan kan onze ziel verder in liefde

en hoeven we nooit meer te incarneren in deze dimensie waar angst regeert.

Als je meer liefde in je leven wil,

zorg dan dat een ander meer liefde tegenkomt.

Doe dit oprecht -

Overal is Sint natuurlijk super druk

wat een feest zeg

geniet ervan als dit  voor jullie ook t geval mag zijn

en anders, kijk met plezier terug naar ooit

Morgen komen de kids bij mij

vandaag zijn ze bij Pep en Carla in Papendrecht

Senne kreeg van mij al haar leuke kleertjes voor dr pop

van Micha morgen een geweldig lief kussen in de vorm van een lieveheersbeestje

weer met elkaar vlak voor ik naar t ziekenhuis ga

en even terug kijkende op vroegehhhhhhhhhh

wat was dat  heerlijk als we met de broers en zus voor de kachel zaten

jeugdsentiment vliegt weer rond

zelf ga ik de laatste boodschapjes doen

als Micha en Carlo weer thuis zijn nog even voor Senne op pad

krijgt ze toch een mooie kerstjurk 

wat is oma zijn toch heerlijk dan

k Wens jullie allemaal een heel fijn weekend en mijn liefs

Hendrik...Bedankt!

***

Geduld

Heb geduld met alles wat onopgelost is in je hart

en probeer je vragen met liefde te bezien,

als kamers die gesloten zijn of als boeken in een volslagen vreemde taal.

Zoek nog niet naar antwoorden.

Die kunnen je nog niet gegeven worden,

omdat je niet in staat zou zijn ze te leven.

En het gaat erom alles 'te leven'.

Leef nu de vragen.

Misschien zal je dan geleidelijk, zonder het te merken,

jezelf, ooit op een dag, in het antwoord terugvinden.

Rainer Maria Rilke

alle gekheid op een stokje

de kerstbomen komen ook de huiskamers weer in

hihi

Nog helemaal in de wolken ben ik met het volgende...
Weten jullie nog dat ik door 2 schatten van meisjes werd geintervieuwd 
voor hun schoolopdracht?
Trots ben ik op ze, grandioos goed gedaan en 
hun lerares heeft er ook al zo van genoten...
lees eens mee..>

Karin Des Rues
Karin Des Rues is geboren op 3 april 1953 te Oosterbeek en woont sinds 1981 in Huissen. Ze heeft 3 kinderen, waarvan 1 naar een mooiere wereld is, zoals ze het zelf verwoordt. Haar carriere startte op de Kunstacademie te Arnhem en ging toen ook in de leer bij W.G.van de Hulst – Jr. Met hem werkte ze mee aan de prenten die later verwerkt werden tot de verfilming van het boek: “In de Soete Suikerbol”.
Onder de naam Rinka geeft ze in haar tekeningen en schilderijen een vertaling van de kleurrijke en ook spirituele belevingswereld waarin ze ook U een kijkje wil laten nemen.
Wanneer ontdekte u uw talent? Was dit ook het moment dat u zeker wist dat u kunstenares wilde worden?
Ik had het als kind al, dat ik altijd zat te schilderen. Ik denk dat ‘t er gewoon een beetje in zit. Ik bedoel; mijn oudste zoon had dat toen hij nóg jonger was. Hij kon met 2 jaar al poppetjes met ogen en alles erop en eraan tekenen. Je krijgt het met je mee en dan moet je het zelf activeren. Het zit gewoon helemaal in me. Maar je moet je wel lekker voelen, want anders komt er helemaal niks op het doek.
Is schilderen ook uw baan? 
Dat was het wel en dat was ook de bedoeling, maar de economische crisis heeft ervoor gezorgd dat kunstenaars weinig of niet verkopen. Mensen hebben nog wel geld, maar dat beetje geld dat we dan nog hebben, gaat naar dingen die echt nodig zijn. Vroeger had ik bijvoorbeeld de kwast nog niet eens op het doek en het was al verkocht! Ze zaten met z´n allen aan een grote tafel, schonken zelf koffie in en ik was aan het schilderen. Bijvoorbeeld eieren, grote ganzen eieren, die ik met één haar op de kwast schilderde (heel fijn werk), waren al verkocht voordat ik eraan begonnen was. En nu… Geen enkele bevriende kunstenaar verkoopt wat. Of als we wat verkopen is het veel te goedkoop. Want het was nooit de bedoeling om een maand aan een schilderij te werken en dan maar 100 euro voor te krijgen. Tuurlijk zijn er wel mensen die het doen, omdat ze wel moeten. Heel jammer…
Heeft u dan nooit ander werk gedaan?
Ik had niet echt een baan. Wel heb ik vroeger veel gewerkt in het ouderlijk huis, genaamd hotel Dreyeroord. Hier heb ik mijn ouders dan ook een aantal jaar geholpen. Dat is een hotel in Oosterbeek. Dat was mijn thuis. Totdat mijn kinderen alle aandacht nodig hadden en dan werkte ik gewoon aan tafel.
Klopt het dat u aan de kunstacademie heeft gestudeerd? 
Ja, een studie van 5 jaar. Maar echt leren kun je het niet noemen. Want als je naar zo’n school gaat, zeggen ze ga dit of dat maken. Je bent er elke dag mee bezig, maar ze gaan jou echt niet vertellen hoe het moet. Ze zetten bijvoorbeeld een stoel neer en zeggen dat je die moet gaan schilderen met dit en dat materiaal. Je leert het jezelf gewoon.

Hoe beschrijft u uw werk en uzelf?
Ik kan heel precies werken, maar ook gewoon kliederen. Ja, ik kan alles. Ik leef vanuit mijn hart. Mijn gevoel helpt bij het schilderen. In een paar woorden: kleur, extravagant, exclusief, zo gestoord als een deur en al dat soort dingen. 

Klopt het dat u veel technieken beheerst? Zo ja, waar heeft u uzelf het meest in verdiept?
Hoe ik een bepaalde periode in het leven sta, merk ik dat ik bepaalde materialen ga gebruiken. Ik heb jarenlang met pastelkrijt gewerkt. De laatste paar jaar was het veel acrylverf. Ik beheers zowat elke techniek. Dat kom je niet vaak tegen. Ik vind ook alles leuk. Ik maakte bijvoorbeeld voor mijn jongste, voordat er poppen waren, poppen. Dan ging iemand anders weer poppen maken en dan had ik er geen zin meer in. Toen ging ik bepaalde eieren schilderen en dan deed iemand anders het weer en stopte ik ermee. Ik wil een beetje de eerste zijn in nieuwe dingen. Ook ben ik nog fotograaf. Je moet alles wat in je zit eruit halen.
Wat schildert u het liefst? Mensen of landschappen?
Ik hou heel veel van mensen en dat heb ik altijd al gehad. Ik kan net zoveel van vreemde kinderen houden als van mijn eigen kinderen. Er zit heel veel liefde in. Ik hou zoveel van mensen dat als ze hier zijn ik al weet hoe blij ze zullen zijn als ze foto’s van die dag gaan zien. Het kan zo zijn dat ik zo’n 200 foto’s maak tijdens een workshop. Dat kost dan allemaal extra tijd en werk, maar dat heb ik voor ze over.
Waar haalt u inspiratie vandaan? 
Het zit gewoon overal om me heen. Ik hoef daar niet voor te reizen, want overal kun je inspiratie uit halen. Alles wat ik zie, bekijk ik anders. Ik haal het gewoon overal om me heen. Maar des te blijer je bent des te meer inspiratie je krijgt. 
Heeft u ook een speciaal publiek voor uw werk?
Momenteel is het gewoon iedereen die langskomt. Vooral mensen die een soort van hulp nodig hebben, worden op de een of andere manier naar mij gestuurd. En mensen zoals ik, die uit het hart leven. Dus eigenlijk is iedereen mijn publiek. 
Heeft u al veel exposities gehouden?
Er hangt nu één van mijn schilderijen in het gemeentehuis. In het begin van het jaar hing er ook één in duiven in een kantoor. Bij het Mea Vota hangen er ook vier. Ik heb er heel veel gehouden, sowieso meer dan twintig. Maar dat vind ik nu niet het aller belangrijkste. Ik ben nu gewoon kunstenares. De workshops en de exposities komen later wel weer. 

We lazen dat u een aantal keren mee heeft gedaan aan een wedstrijd. Wat was uw ervaring daarmee?
Het is vreselijk leuk om mee te doen. Het samenzijn met andere kunstenaars doet je goed. Ik heb er al eerder aan meegedaan. 

Wat vond u van dit interview?
Ik vind het een eer dat jullie mij gekozen hebben en ik vond het ook heel gezellig. 
Quotes en uitspraken.
Zolang je erin blijft geloven, komt het vanzelf goed.
Niet denken, gewoon doen!
Je moet eerst van jezelf houden, voordat je van een ander kan houden.
Iedereen kan schilderen, het ligt er alleen aan wie het beoordeelt.
Je moet van het gevoel af dat iemand over je schouder meekijkt. Het gevoel dat je niks goed doet.
Wat vonden wij ervan?
Toen we te horen kregen wat we moesten doen, hadden we er allebei niet zo zin in. Snel een kunstenares interviewen en we zijn klaar. Toen we eenmaal in contact kwamen met Karin, veranderde ons beeld. Ze was hele lieve, sterke en open vrouw. Het interview was super gezellig! Ze vertelde ons alles en maakte heel vaak grapjes. Aan het einde mochten we zelf nog even kliederen. Niet denken, gewoon doen! We zijn nog nooit zo blij bij iemand weggegaan en dat is ook haar doel: ‘Mensen blij maken!’ 
Dit is het einde. We hopen dat jullie ervan genoten hebben. Als er nog vragen zijn mogen die nu gesteld worden.
Robin en Jihane
Bedankt!

en later kwam Robin met haar broer

nog een heel groot schilderij maken voor hun vader

.

.

a.s. Dinsdagmorgen 10 uur word ik in Nieuwegein verwacht

woensdagmorgen half acht dan geopereerd 

De eerste twee dagen zullen de leukste niet zijn

maar dan kan ik weer zachies an op weg richting herstel

Drie omleidingen zullen ze gaan plaatsen, spannend

Mijn broer isw at dagen hier in huis voor de diertjes

na t weekend nog even regelen met de dinnen die in de buurt wonen

t zal best goed komen al met al

dus ff geen berichten na maandag