Een grote oorzaak van onrust is vaak als volgt: we identificeren ons zo veel met bepaalde ervaringen dat er een tijd komt dat we niet weten hoe we de toeschouwer van het spel kunnen onderscheiden.
Tegelijkertijd zijn pijnlijke ervaringen degenen die het meeste opvallen en die de grootste psychologische en lichamelijke invloed op ons hebben.
We moeten die overtuiging loslaten als we de persoon willen worden die we willen zijn. Begrijp dat jij niet bent wat er met je gebeurt, maar de fundering die opslaat wat jij ervaart. Je bent niet wat je ervaart, maar wat je ervan leert.
De uitleg ligt in de evolutie
De mens wordt voortdurend blootgesteld aan gevaar en de afdruk van over-enthousiasme en angst is slapend binnenin onze moderne geest, ook al is het niet altijd merkbaar. Daarom behandelen we vanuit het individuele niveau de pijn als iets dat is ontstaan om ons te vernietigen. Deze overtuiging maakt ons op individueel gebied zwak en mijdend en op sociaal gebied achterdochtig.
Deze ziekelijke cyclus geneest geen wonden: je moet stoppen met lijden om te beginnen met stromen en daarvoor moet je twee begrippen die zijn onthuld in de recente generatie gedrachtstherapiën verduidelijken: “Je moet onderscheid maken tussen je ik-context en je ik-inhoud.”
