Naar de inhoud

Leven in het Nu

Ik wens je sterrenlicht in je ziel, de hemel in je hart, en wonderen in je leven tijdens deze wonderlijke tijden
akke.beakke.be

Archief

zaken die raken

Intens dichtbij
Elke dag gaat de zon onder
En komt de zon ook weer op
En jij bent daar
Bij het slapen gaan
En bij het ontwaken
En alle momenten daar tussen in
Onze zielen
Verbonden
Gezien
Gevoeld
Herkend
Aanwezig in alles
En al is de afstand nog zo groot
In verbinding
Intens dichtbij

***

Kijken met je hart

En als je kijkt met je hart
Verschuiven gedachten naar de achtergrond
Voel je geen twijfel
Voel je geen angst
Is er geen drang naar controle
Je ziel ziet
Puur
Vanuit liefde
Dat wat er écht toe doet
Wat je dromen zijn
Waarnaar je verlangt
Je ziet alles in het licht
En wonderen ontvouwen zich
Je voelt jezelf groeien
Stralen
Waarmee je anderen aanraakt
En bemoedigt
Met een hart dat openstaat
Naar jezelf
Naar de ander
En de wereld
Voel je liefde
En ben je geraakt
Tot in je ziel.


@Ellis

1873113-509ecea35d78b9a1170e7decc3186cb2.jpg

1873113-a0e20ba36c33935b16960db7ddb1a4d8.jpg

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Licht-puntje om 13:44 Reageer op dit bericht Stuur door

Je kinderen zijn niet je kinderen
Ze zijn de zonen en dochters van 
’ s levens verlangen naar zichzelf
Ze komen door jou maar niet van jou
En hoewel ze nog bij je zijn
behoren ze je niet toe
Je mag hun je liefde geven
maar niet je gedachten.
Want zij hebben hun eigen gedachten.
Je kunt hun lichaam een huis geven
maar niet hun ziel
Want hun ziel woont in het huis van morgen
Waar je hun niet kunt bezoeken
zelfs niet in je dromen
Je kunt proberen te zijn zoals zij
Maar probeer ze niet te maken zoals jezelf
Want het leven gaat niet terug 
noch wacht het op gisteren
Je bent de boog waarmee je kinderen
Als levende pijlen worden weggeschoten

1873119-6e7b7193eb3a62bc00f114a3ee1afb40.jpg

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Licht-puntje om 00:00 2 reacties Reageer op dit bericht Stuur door

Ze had zich diep in zichzelf teruggetrokken.
De namen van haar kinderen wist ze niet meer
en tegen haar man zei ze beleefd:'Dag meneer.'

Ja, ver weg was ze, alsof ze alleen nog maar
door een heel dun draadje
met het aardse leven was verbonden.
Haar ogen waren leeg.
Als je daarin keek, kon je haar er niet meer vinden.

Vanaf haar vroegste jeugd waren er
heftige beproevingen op haar weg gekomen.
Ze had er nooit over willen praten,
alsof ze het niet verdragen kon

om die oude beproevingen met woorden weer tot leven te wekken.
Zelfs haar kinderen
kenden haar diepste geheimen niet.

Soms leek het, alsof ze zich
bewust had teruggetrokken in zichzelf
om daar de veiligheid en geborgenheid
te zoeken die ze op aarde maar niet vinden kon.

Met een zekere regelmaat
begonnen haar vingers onrustig te plukken
en te trekken aan de knopen van haar vest,
alsof ze zichzelf losmaken en bevrijden wilde.

Als je innerlijk contact maakte
met haar hoger wezen,
vertelde haar hoger zelf wat ze nu deed:
die oude pijn in stilte herbeleven om
het los te kunnen laten voordat ze sterven zou.
Ze wilde straks zo graag vrij en onbelemmerd
de geestelijke wereld binnengaan.
Daarom moest ze zich nu, in het verborgene,
bewust worden van wat die donkere ervaringen
haar nu eigenlijk geleerd
en aan geestelijke winst hadden meegegeven.

Ze wist dat ze dat alleen maar in een sfeer
van volkomen veiligheid kon ontdekken
en het was daarom dat ze zich
tot in die andere wereld,
waar niemand haar kon volgen,
had teruggetrokken.

Maar wat was ze al die mensen dankbaar
die haar een knuffel gaven
en die haar met respect de tijd schonken
om haar stille werk te volbrengen,
ook al begrepen ze niet, waarom deze tijd
nu eigenlijk zo belangrijk was voor haar
en waarom haar ziekte niet alleen maar
afbraak was, maar haar ook iets gaf.

Zo gebeurde het dat ze later, toen ze,
gedragen door de engelen,
de aarde voorgoed verlaten had,
als een rijk en geheeld mens thuis kwam.

Hans Stolp

1872774-3199ed7a2608fa0d3c5c204c2efffa57.jpg

De verborgen zin van dementie van Hans Stolp
biedt een andere kijk op dementie: vanuit het hart.

In De verborgen zin van dementie
beschrijft Hans Stolp een andere manier van omgaan met dementie en dementerenden, namelijk
vanuit het hart.
Op dit moment lijden in Nederland zo'n 260.000 mensen aan dementie en dit worden er elk jaar meer.
Hans Stolp geeft met zijn andere kijk op dementie
een mogelijke oplossing voor dit snelgroeiende maatschappelijke probleem.
Van buitenaf gezien lijkt dementie zinloos:
wat is de betekenis van geheugenverlies of het
niet meer herkennen van geliefden?
Hans Stolp ziet het zo: dementerenden maken een transformatie door richting zachtheid en vrijheid,
die ervoor zorgt dat zij na de dood zonder
al te zware (onverwerkte) lasten kunnen binnentreden in de geestelijke wereld.

Ankh Hermes



1872774-8edc82fb604a59e0fbc9f9a5b6b66ae7.png

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Licht-puntje om 17:41 Reageer op dit bericht Stuur door

en wat blijkt..>

Neuropathische pijn kan voorkomen na operaties en verwondingen.

Littekens na hartoperaties, na gynaecologische ingrepen, breukoperaties en zenuwletsels na glasverwondingen kunnen ernstige pijn veroorzaken.


De pijn wordt als brandend of stekend beschreven en vaak is er ook sprake van 'aanrakingspijn'.

Mijn tong-hals tot en met de borsten en  de rechter enkel dus!

Centrale pijn is een vorm van vrijwel onbehandelbare pijn.
Ten gevolge van een beschadiging in het centrale zenuwstelsel zelf treedt pijn op.

Wel moet bij gebleken onwerkzaamheid van de pijnstiller de medicatie gestaakt worden.

en dus... tja...

staakte ik met de morfine en 4 x daags paracetamol

t is weer net ff een beetje pech hebben

zal zijn reden wel hebben

de darmfunctie herstelt zich wel zonder die rommel, mooi zo

Misschien meer tijd om in de stilte van het huis te verblijven

Het leven was hektisch genoeg voordien

Deze pech kan wel eens meer dan een jaar zo blijven duren,

als het al over mag gaan..soms moeten we veel leren accepteren.

Twee hele jaren rondsukkelen met een stel verstopte kransslagaderen

denk je er eindelijk vanaf te zijn

joepie, de operatie is geslaagd

de omleidingen doen hun werk

meer dan moe door alles en toch dankbaar en blij

zo hobbel ik lekker door en maak t ene mooie werkstuk na het andere

verheug mij net als jullie op de lente

de heerlijke weldadige zon op de bol

van kleine wandelingetjes naar langere

maar eerst: sporten en zien tot hoever dit gaat lukken natuurlijk

fijne dag allemaal


1872268-c7c0ddf338814273224a5c8930bd8d8f.jpg

nee hoor, zo druk maak ik mij er niet om

al is het een feit

kijk eens wat een leuk idee

goed voor de camera eerdaags

1872268-8d8b3dc98ba4f31cd2122c525bef0628.jpg

1872268-8f332ea7e613726753fb4c24c69e784f.jpg

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Licht-puntje om 00:00 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

ACHTER HET GEDRAG

Is een kind verdrietig, dan zegt men, 
het is niet weerbaar

Doet een kind boos, dan zegt men, 
Het is brutaal!!

Kijk eens verder, ieder gedrag
vertelt een heel bijzonder verhaal

Je kind verdedigt zich als een ridder tegen een draak

Je kind uit verdriet als een rivier die overstroomt

Kijk niet alleen naar het gedrag, de buitenkant
Vraag je af, wat is hier nu echt aan de hand

Het is vaak nodig om het gedrag te vertalen
Dan zullen draken verdwijnen en het water kan dalen

Je kind is dan weer eigenzinnig en speciaal

De ware ziel van jouw kind vertelt een heel bijzonder verhaal

1871719-1ebf6cc2898dcd84b13df9ff387bb1c1.jpg

1871719-c4b994d8f42ee8ce4e40f93bd2e7e0cb.JPG

1871719-1759fdcc465eb623404f5b403309bdde.JPG

weer een nieuwe vriend voor de kleintjes

1871719-b4e6b7d9d801ef78a900af9a7c7b10a6.JPG

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Licht-puntje om 11:12 Reageer op dit bericht Stuur door

Voor mij....iets opbeurends..>

Onderwerp:

Reportage Christines Cultuursnack.

Beste Karin Des Rues,

Ik werk voor het cultuurprogramma Christines Cultuursnack, een tv-programma dat wekelijks wordt uitgezonden bij TV Gelderland.

In ons programma portretteren we wekelijks een amateurkunstenaar in een reportage met de naam 'So you think you can....' (de naam wordt veranderd in 'Zelf gemaakt').

Bij voorkeur gekoppeld aan een expositie of tentoonstelling

van zijn/haar werk.

Het is een reportage 'met een knipoog'.

We nemen alle kunstenaars serieus en proberen ze zo 'echt' mogelijk te portretteren maar verslaggever Willem Alkema probeert er ook humor in te krijgen.

Hij is camerajournalist en doet het camerawerk en het verslag

(denk aan Frans Bromet).

Uw werk spreekt me aan en ik ben benieuwd naar het verhaal achter uw kunstenaarschap.

Ik mail u op zondagavond omdat er voor morgen een kunstenaar is 'uitgevallen' en we eventueel morgenmiddag al een reportage met u zouden willen opnemen.

Mocht dat überhaupt mogelijk zijn natuurlijk.

Mocht u interesse hebben mee te werken aan ons programma,

dan zou ik u graag bellen voor wat meer informatie.

Ik hoor graag van u.

Hartelijke groet,

Marlies Kruizenga
Redactie Christines Cultuursnack

jammer voor nu, maar wie weet hoe snel dit wel kan he 

Hierbij een link naar een voorbeeld van zo'n reportage: 

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Licht-puntje om 10:39 Reageer op dit bericht Stuur door

'Vertrouw je toe aan de liefde.

Stel je hart open voor haar
en deel ervan aan wie maar ontvangen wil.
Weet: alleen de liefde is in staat de aarde
en de mensheid genezing te brengen.
Alleen zij.'

1871445-be761400174ee0423d079000d929c731.jpg

'De ware liefde wordt geboren in ons hart.

Zij komt voort uit ons hoger zelf
en is daarom onvoorwaardelijk en belangeloos.
De liefde die uit ons ego voortkomt,
is daarentegen egocentrisch en op zichzelf gericht,
meer dan op een ander.'



1871445-5359bda1acd1b489b9250847db5d28ab.jpg

1871445-def495f6070173b5dd9bdf4ddf3b7e1a.jpg

Hoe vind je dit bericht?
Geschreven door Licht-puntje om 20:14 Reageer op dit bericht Stuur door

Meer van Leven in het Nu

↑ Terug naar de berichten