Een gevoel van dankbaarheid....


Ik hoor niet tot de generatie die alles vanzelfsprekend vind. Soms bekruipt mij een diep gevoel van dankbaarheid.
Als ik in mijn eentje een lekkere maaltijd bereid heb bekruipt mij een gevoel van dankbaarheid ik weet dan echter niet wie ik danken zal, mischien is dat ook een vorm van gebed.
Als mijn garagist de zoveelste reperatuur vakkundig aan mijn twintig jaar oude Golf zonder woekerprijs heeft doorgevoerd,bekruipt mij een diep gevoel van dankbaarheid.
Als de man die de houtbriketten levert de dertig zakken van 25 Kg. keurig heeft opgestapeld voel ik dankbaarheid voor het werk van deze man en beloon hem met een frisse Trappist.
Als ik ergens te gast ben dank ik na de maaltijd de vrouw des huizes voor de lekkere maaltijd die zij zorgvuldig heeft toebereid omdat ik weet dat haar dat moeite en tijd gekost heeft.
Als ik mijn boodschappen haal, en de man of de vrouw aan de kassa mij met een paar vriendelijke woorden toespreekt, bekruipt mij een gevoel van dankbaarheid.
Als ik op het eind van de maand al mijn rekeningen keurig betaald heb en ik toch nog een behoorlijk sommetje overhoud bekruipt mij een gevoel van dankbaarheid.
Als de lezers van mijn blog instemmen met mijn gedachten en reageren op dat wat ik schreef, bekruipt mij een gevoel van dankbaarheid.
We leven wel in een rotwereld vol bedrog en leugens, maar er zijn toch ook nog leuke en aangename momenten waarvoor we dankbaar moeten zijn, er zijn ook nog vele eerlijke en goede mensen die onze dankbaarheid verdienen.
Kartuizer.
Reageer.....





















6 reacties op dit bericht
Ahaa...NU snapt ik het.
de naamdag van de heilige Bruno van Keulen... de stichter van de Kartuizerorde ! - + - + -. Eérst had ik nog geen acht geslagen op de kalender, maar toen ik, deze morgen, er het dagelijks blaadje aftrok... viel mijn oude frank. - + - + - Waarschijnlijk had U die feestdag een beetje tè veel met "gerstennat" gedoopt, beste Kartuizer, zodat U alles rondom U door een roze bril van het merk: "Dankbaarheid" zag. {;OD - + - + - Enfin, als U zich daarmee "goed voelt", dan is er absoluut géén probleem, hoor. - + - + - (zèlfs een "vrijzinnige" wéét nog iets af van de "innerlijke keuken" van de instelling: "kerk"... zo zie je maar...
in een wereld waar alles draait om bezitten,is dankbaarheid ver te zoeken ,jammer eigenlijk,ik ben dankbaar dat ik niets te kort kom en nog wat kan delen met anderen
een menselijke waarde
Net als u kom ik uit de 'categorie' waar niet alles vanzelfsprekende was, maar waar normen en waarden me werden ingeprent, desnoods met een 'vlaai' rond mijn oren.
Beleefdheid was zo'n norm, rechtstaan voor oudjes , ik doe het nog steeds zo ook toen die keer op tram 12.
Nu was die dame daar zo van onder de indruk, dat 'dat haar dag goed maakte', ze heeft de hele tijd aan't vertellen geweest over alles en nog wat, en ik vond dat best gezellig,dat zulke kleinigheid een mens gelukkig kan maken, waardoor jezelf de dankbaarheid koestert, omdat het u een goed gevoel geeft, ... titel.
@ kartuizer
krijg ik een blij gevoel, dat wel. Omdat het steeds minder voorkomt. Maar dankbaar kan ik alleen maar zijn voor iets wat je gebeurt dat 'niet ' zo vanzelfsprekend is. En daar dat zo weinig voorkomt , ben ik blij en tevens dankbaar dat het nog bestaat. Maar weinig--zeer weinig------
Dat heeft het leven met al zijn teleurstellingen mij geleerd Kartuizer !
nog een prettig week-end ---------- groetjes van Jutta
Dankbaarheid.
Bezoek
Groeten, R.A.A.
‘een selectieve kijk op de politiek en de actualiteit en tussendoor ook eens iets anders’
met momenteel meer dan 1400 artikels,
mijn reeks over grenspalen op de Belgisch-Nederlandse grens, van nr 1 tot Baarle.
Dit is een volledig afgewerkte reeks en hier verandert niets meer aan.
vervolg van reeks over grenspalen, vanaf grenspaal nr 218 tot aan de Schelde.
Dit tweede deel van de reeks is zoals de vorige ook volledig.
vervolg van reeks over grenspalen, vanaf de Schelde (LO) tot aan de kust.
Dit laatste deel over onze grenspalen is al een hele tijd een stille dood gestorven in De Clinge.
Ik hoop toch nog ooit tot aan de zee te geraken....
met oudere artikels die misschien toch nog interessant zijn en die ik naar hier heb 'afgevoerd'.