
Ieder van ons denkt wel eens graag aan de jaren der jeugd terug, zo ging het mij vandaag.
Ik vertelde wel eens in deze blog, dat ik zes jaar in Duitsland woonde, dat was van 1960 tot midden 1966. Ik woonde toen in Hameln. Vanaf 1961 was ik daar stamleider van de Silberfüchse in de Bund Deutscher Pfadfinder. Onze stam telde toen 30 leden, jongens tussen elf en 16 jaar, ikzelf was toen 25. De helft van de jongens was Rooms-Katholiek, de andere helft Evangelisch (Luterse Kerk). In Hameln hadden wij ons Heem in het stedelijk Jeugdheem, maar we hadden ook een blokhut, deze blokhut had ik van een privaatman met bijliggend grondstuk gehuurd voor 20 DM. per maand, het Stadtjugendamt betaalde deze huur. Vóór onze blokhut lagen vele hektaren weiland en achter de blokhut zeer vele hektaren woud. De weg van Hameln naar Hannover zagen we vanuit onze Blokhut nog als een smal streepje. Ja zo is het Weserbergland, wij zaten daar zeer hoog. Elk weekend van Zaterdagmiddag tot Zondagavond trokken wij per fiets vanuit de stad naar onze blokhut (15 Km) enkele van de ouderen jongens hadden een kleine aanhangwagen aan hun fiets gekoppeld waarin we onze vorraden aan aardappelen, groenten en vlees voor ons zondags middagmaal meenamen. Het stedelijk Jugendamt had ons twintig stapelbedden bezorgd met de daarbijhorende matrassen en ieder van ons had natuurlijk zijn eigen slaapzak we hadden dus slaapplaats voor 40 man.
Het waren heerlijke dagen die we daar beleefden, als dat niet zo was geweest, zouden de meesten het volgende weekend niet meer meegekomen zijn. Met weemoed denk ik terug aan de dagafsluiting van de Zaterdag, rond 22 uur stonden we dan voor onze blokhut in een grote kring hand in hand en zongen "Gute nacht Kameraden, bewahrt euch diesen Tag..." Na dat lied baden wij samen, Katholieken en Luteranen het Onze Vader, we waren ja toch alle gelovige Christenen, en als afsluiting sprak ik dan de zegen uit: "De Heer segne und behüte euch, der Herr lasse sein Angesicht über euch leuchten und gebe euch Frieden!" Neen, ik was geen priester en ik was geen domine, maar ik was een gelovige Christen en ik voelde mij berechtigt deze zegen over de mij toevertrouwde jongens uit te spreken.
Zo was Duitsland toen en zo was de jeugd toen, wij waren geen kerkelijke jeugdgroep maar onze stam was op Christelijke normen en waarden opgebouwd en wij voelden ons samen één ondanks twee verschillende geloofsgemeenschappen, trouwens één van de mij toevertrouwde jongens was de zoon van een gereformeerde Domine, ikzelf was Rooms-Katholiek. Wat is er toch veranderd wie zijn de schuldigen wie is er verantwoordelijk voor het algemene verval van onze huidige jeugd, niet alleen in Duitsland maar ook in Vlaanderen?
Kartuizer.
Reageer....
4 reacties op dit bericht
Victor
Ze is wereldkampioen in huichelen en volksbedrog plegen.
Vroeger had ik een bepaalde sympathie voor die partij maar die is totaal verdwenen, voor mij is enkel die partij nog aan de orde die een stop zet op die barbaarse toestroom.
Ik wel elk jaar duizenden van die waanzinnigen, grootgebracht met geweld en waanzin, zien vertrekken i.p.v. toekomen. In mijn wereld zul je ze nergens tegenkomen.
Beste vrienden,
De "bende van de dikke", gekend onder de valse vlag van Nieuwe VLAAMSE (???) alliantie, is van oordeel dat er nog véél... te WEINIG vreemdelingen ons onland overspoelen, en heeft, via de vertegenwoordigster in het Europees parlement, ook meegestemd om vervroegde toelating van personen uit Roemenië & Bulgarije binnen te laten. - + - + - De naam van die trut kent U waarschijnlijk wel: Frieda Brepoels ! (onzalige gedachtenis) :-<
O, niet zo snel.
Er is een schaap in het islamparadijs dat "72 maagden" wordt genoemd.
Kartuizer
Ik zou zeggen, heel snel dumpen in een vergeetput en er een dikke laag beton overgieten en nergens enige naamsvermelding want aan dergelijke barbaarse vuiligheid hebben wij geen behoefte op ons grondgebied.
Weet u ook wie zijn eerste advocaat was? Juist, die altijd in beeld komt als het ordinair barbaars uitschot betreft.
Waarom is hij nu nergens te horen, te zien of te bespeuren?
Wat moet ik toch walgen van degelijke figuren, bah.