
Ja, ik wil nog eens terug naar mijn bericht van 12.04.2012. Ik schreef dit bericht omdat ik nadrukkelijk wou zeggen, dat niet alle priesters pedofielen of hosexuelen zijn. Ik wou er de nadruk op leggen, dat de voorconciliäre priesters die ik persoonlijk gekend heb alle eerbiedwaardige priesters waren.
Ik vertelde, dat de Eerwaarde Heer Ivo Cornelis toen in Niel een Jongenstehuis had, waar ik na de dood van mijn moeder in juni 1946 opgenomen werd. De priester Ivo Cornelis was geen parochiepriester, hij werd dus ook niet betaald omdat hij priester was. Hij had de villa die hij van zijn ouders geerft had tot een tehuis voor wezenjongens omgebouwd.
Ik vertelde ook, dat hij mij als hij in de parochiekerk van Niel aan een zijaltaar de hl.mis celebreerde, als misdienaar mee nam. Hij brak dan een stukje van de grote hostie af en gaf het mij, hij deelde dus het geconsacreerde brood, het lichaam des Heren, met mij. De diepere zin daarvan heb ik eerst jaren later begrepen. Dat ik dan na de mis "thuis" samen met hem het ontbijt mocht nuttigen,voor ik naar school ging, gaf mij een gevoel van geborgenheid. Deze priester trachtte een goede vader voor mij te zijn, graag zou ik hem daarvoor nu nog willen bedanken, maar als er werkelijk een hemels paradijs is, weet hij dat wel.
In Mechelen mocht ik dan in de Sint Rombouts kathedraal ook aan een zijaltaar zijn mis dienen. Hij leidde mij in de kathedraal rond en verklaarde mij veel over de verschillende zijkapellen rond het hoogaltaar. Tien jaar geleden heb ik de kathedraal nog eens bezocht en ik was verontwaardigd over de rommel die ik nu in deze zijkapellen zag. Hij ging ook regelmatig met mij in Mechelen wandelen en deze wandeling eindigde steeds met een ijsje of een Brusselse wafel met met slagroom en warme kriekskes.
Ook over de priesters waarmee ik later in aanraking kwam kan ik geen kwaad woord zeggen, het waren allemaal eerbiedwaardige heren vaarvoor men respect kon hebben.
De teloorgang van de Rooms-Katholieke-Kerk is begonnen na het tweede Vaticaans Concillie. En nu, bij de islaminvasie die we meemaken hebben we nood aan zulke eerbiedwaardige priesters, maar waar zijn ze? Van de bisschoppen die men na Vaticanum twee op de bisschopsstoelen zoals in Brugge gezet heeft en van pausen die de koran kussen en op kousenvoeten de antichristelijke moskeen bezoeken hebben we echt niet veel te verwachten. Men moet echt geen pilaarbijter te zijn, maar voor het behoud van onze Christelijke waarden en normen loont het zich te vechten.
Kartuizer.
Reageer....
Ps. Mijn hartelijke dank aan Pascha, Jutta en Marnix.
Twee dagen geleden had ik op de teller 80.018 bezoekers, twee dagen later zijn dat nu 80.182, dat betekend dus, dat de laatste twee dagen 164 bezoekers mijn blog bezocht hebben. Dat had ik nu werkelijk niet verwacht, en toch zijn er maar enkele bezoekers die reageren, zijn dat dan allemaal bange blanke vrouwen en mannen? Mijn blog staat open voor elke mening, ook dan als deze mening niet met de mijne overeenstemd, ik keur elke mening goed, zolang zij binnen het fatsoen blijft. Ik vermoed natuurlijk wel, dat ook het spionnencentrum meekijkt, maar dat mag ons niet afschrikken, wij moeten vrij en frank onze mening verkondigen zolang dit nog mogelijk is.
4 reacties op dit bericht
Beste Victor
Ik vind het zeer jammer dat zo weinig mensen reageren, een reactie plaatsen is géén kritiek uiten, integendeel, het is je gevoel en hart luchten en je mening ventileren over het onrecht wat ons aangedaan wordt, trachten een halt te roepen aan de vernietigingsdrang van die bende kameleons liggend in die EU barak, een verzameling zakkenvullers die maar één doel nastreven nl. de totale ondergang van onze Europese beschaving en dat tot overmaat van ramp aan een bende barbaren, die eikels van Amnesty International geven daar zelfs nog voeding aan en willen dat dit proces nog sneller ons land de vernieling in dramt.
Waarom worden die misdadigers niet voor een rechtbank gebracht zoals ze recent gedaan hebben in IJsland?
Hahaaa... "Johannes".
Doch, in afwachting van het vertrek van die processie, kregen wij allen, een kaartje met onze naam erop, in de hand gestopt - + - + - En TOEN kwam het: Thuis & op school werd ik steeds met mijn doopnaam genoemd: Ivan (ja, dàt mogen Jullie weten beste Kartuizer en blogfans (^_-) terwijl er op dat kaartje geschreven stond "Johannes" )-> en dit, ten behoeve van de bisschop die elke "vormeling" afzonderlijk aansprak met zijn voornaam - + - + - Er werd mijn toén uitelegd dat mijn doopnaam eigenlijk de Russische versie was van Johannes (de evangelist) en niet de afgeleide naam van Ivo (patroon der advokaten) ... {:-D - + - + -
Dus, vriend Jean, niet getreurd hoor, er lopen méér johanussen rond dan dat men wel zou denken, zèlfs méér dan koeien die "blare" noemen... het deert ons niet zolang men er geen "Janus" van maken)-> die naam past alleen maar voor tjeven, rooien, blauwselsmurfen en groene kikkers.
Kartuizer
Wat mijn kinderen betreft, die werken allen hard aan hun toekomst, nooit is iemand werkloos geweest, ondanks hun ouderdom studeren ze nog steeds bij, iets wat hun vader Johannes ook steeds gedaan heeft, zelfs tot aan zijn 60ste.
Wat mijn kleinkinderen betreft, die studeren voor een degelijke opleiding en sommigen zijn nog te klein om daar mee bezig te zijn maar ze hebben hun opa Johannes wel voor verdere begeleiding en richting. Dat een bepaalde richting totaal uitgesloten wordt zal wel duidelijk zijn zeker? Ze heeft te maken met woestijn, zand, geweld, verminkingen samengevat: barbaars geweld.
Lieve groetjes vanwege DEWESTHOEK