Mogen de engelen haar in het paradijs begeleiden....


Met diepe ontroering las ik het bericht van Guido van Alphen over het heengaan van zijn geliefde vrouw.
Ik heb voor deze man wiens artikelen ik dagelijks lees een groot respect. Niettegenstaande de ellende die hij heeft meegemaakt bleef hij elke dag trouw en braaf zijn bericht schrijven zonder ooit te klagen over de pijn en het verdriet dat hem kwelde.
Ook mijn goede vriend Victor schreef mij in een reactie dat hij diep geschokt was en dat hij instinctmatig terug dacht aan de latijnse text van het Katholieke begrafenisritueel. Maar niet alleen hem ging het zo, mijn eerste gedacht was als ik aan deze moedige vrouw dacht: " mogen de engelen u in het paradijs begeleiden."
Ik weet niet of ik Guido met deze regels troosten kan. Ik wens hem heel veel sterkte toe en ik hoop nog lang zijn berichten in zijn eeuwige strijd voor Vlaanderen te mogen lezen.
Kartuizer.
Reageer en schrijf mij uw mening.



















3 reacties op dit bericht
De wonderen...
(nochtans stond er "0" reacties onder U artikel)-> en met het geheugen valt het (zo te zien) nog best mee. Yoepieeee.
???
Dàt was natuurlijk nog "van in den tijd" dat er van Internet bijlange nog géén sprake was, hoor (^_-)
Hola ! het schiet me te binnen: Het "schrijfsel" van mij ging over het (mogelijke) feit, dat een schietgebed van een "sacerdos eaternam" hopelijk méér gewicht in de schaal zal/zou leggen dan ééntje van een ongelovige.... {;0D
Slaap wel,
Fikken.
Schietgebeden
Hopelijk voor die dame zal Uw opkomende gedachte méér effect behalen dan deze van een oude vrijzinnige, immers U kunt er zelfs het gewicht van "sacerdos aeternam" bij in de schaal leggen.
Anderzijds, heb ik gemerkt dat Guido vandaag, ook weer zijn blog
verderzet.
Ondanks àlles is dit een bemoedigend teken, want, mijn vroegere cursus psychologie herinnerend, is het heilzaam voor lichaam & geest om het verdiet... trachten van zich af te schrijven. (de intieme gevoelens in een persoonlijk dagboek, en slechts de "algemeenheden" openbaar.
Helaas...de dood is onafscheidelijk verbonden met het leven, laat ons trachten er nog "iets goeds" van te maken eer "grootvaders' klok" (in casu : de onze) stilvalt.
Hou U taai,(dàt zijn de overlevers).