Omdat ik Vlaming ben !

Omdat ik Vlaming ben !
Antwerpen 2008

Open brief aan zijne majesteit de koning der Belgen
Gebed voor het vaderland 2008
Torens van Dietsland
Torens van Dietsland
Goed geweten...slecht geheugen.......
Hopelijk wordt het eenmaal waar !

Vlamingen in Wallonie !

Sint Andries .

Ook daar heb ik gewoond

En het theater gaat verder !

In mijn twééenzeventigjarig aards bestaan heb ik heel wat poppenkast en theater gezien, politieke poppenkast, koninklijke poppenkast en kerkelijke poppenkast. Af en toe wil ik in mijn blog op deze poppenkast opmerkzaam maken, want het theater is nog niet voorbij, het gaat volop verder en wordt van dag tot dag lachwekkender. In de vijftiger jaren kon men voor sommige politiekers en kerkelijke leiders nog respekt hebben, nu worden we dagelijks gekonfronteerd met een stel lachwekkende figuren. Ten tijde van Leopold III stonden de Vlamingen nog gesloten achter de koning der belgen, alhoewel er toen ook geen belgen waren, maar enkel Vlamingen, Walen en een paar Duitstaligen, deze laatsten wisten eigenlijk helemaal niet wat ze waren. De Vlamingen waren Leopold III dankbaar omdat hij door de kapitulatie in 1940 veel onnodig bloedvergieten verhinderd had. Over het huidige koningshuis kan men alleen maar lachen. Trouwens, deze koninklijke poppenkast is een overblijfsel uit de middeleeuwen en niet meer van deze tijd.
Over de kerkelijke poppenkast wil ik het een volgende keer hebben.
Waar komen al die duivels vandaan ?
Een tussendoortje op maandagmorgen....Mijn oprechte dank aan de meevoelende vrienden betreffende mijn voorlopige gevangenschap op mijn eiland in ostbelgistan. Wat nog mogelijk is met de reperatuur van mijn oude golf verneem ik eerst vandaag of morgen, er zijn echter vrienden die met mij samen een rendabele oplossing zoeken, ik geef de hoop niet op,voorlopig heb ik wel een beetje hulp maar ik wil niet eeuwig hulpbehoevend blijven, mijn leven lang heb ik ernaar gestreeft niet van anderen afhankelijk te worden en dat wil ik graag zo houden !
Na de droevige gebeurtenissen in Parijs doen nu de steenezels van onze regering alsof ze geschokt zijn en dat deze moordpartij niets met de islam te maken heeft, volgens hen is de islam een vredelievende verdraagzame religie. Deze steenezels hebben natuurlijk nog nooit een koran gelezen, wat ik als 26 jarige na het aandachtig lezen van dat haatboek al wist hadden zij ook moeten weten. Eerstens is de islam geen religie maar een moordadige ideologie en tweedens, vredelievende moslims zijn er niet omdat het haatboek koran voor hen een heilig boek is dat hen gebiedt alle ongelovigen erbarmeloos uit te moorden. IS is geen afscheuring van de islam, IS is ISLAM. Dit erbarmlose uitmoorden is nu in Europa begonnen nadat de steenezels goedwillend de moordenaars in Europa hebben binnengehaald die onder het mom van vluchteling kwamen. Zij hebben het paard van Troje bereidwillig binnengehaald en zij zijn zwaar medeschuldig aan de doden die in Parijs zijn gevallen en aan de verdere doden die nog door de islammoordenaars zullen vallen.
Kartuizer.
Zatzerdaggroeten van Kartuizer......Zoals steeds wens ik alle bezoekers van mijn blog, vrede, heil en zegen en een goede start in de tweede week van augustus.
Ik heb besloten voortaan nog maar één keer per week een bericht te schrijven, zo kan ik de nieuwsberichten een beetje verwerken en hebben de reageerders een week tijd om op mijn berichten te reageren.
Ik dank de lezers voor de reacties op mijn bericht van vorige week, het was wel even spannend; twee verschillende meningen. Mijn respect voor Jean is even groot als mijn respect voor Marnix die ik beiden als mijn vrienden betracht, want ik ben een humanist. En, mijn vriend Victor hoeft zich bij mij niet te verontschuldigen, bij mij kwam het verstand ook niet voor de jaren en dus niet in mijn piejottentijd, alhoewel we toen afstandelijk niet ver van elkaar verwijderd waren, Victor ergens in de buurt van het gerechtshof in Antwerpen, waar ik af en toe als S4 bediende van de Luchtbal een paar schoenen voor herstelling afleverde. Maar, Victor, ik betracht de voorbije jaren niet als verloren jaren, ik heb in mijn priesterlijke funktie veel ervaring opgedaan die men als leek niet kon opdoen, dan eerst zijn mijn ogen werkelijk open gegaan, mijn verontwaardiging steeg van dag tot dag tot ik dan het besluit nam als Kartuizer verder te leven en in mijn stille éénzaam kluizenaarsbestaan ben ik dan met deze blog begonnen.
Geen enkel dier doodt zijn eigen soortgenoten, dat doet alléén maar de mens. Miljoenen mensen werden door mensen vermoord en het doden gaat steeds in grotere omvan verder. Het moorden van de Christelijke kerken was in de middeleeuwen even erg als het moorden van de huidige islam, het moorden van Amerika na de tweede wereldoorlog in Vietnah Irak en Afganistan maakte evenveel burgerlijk slachtoffers als de moorden van het naziduitsland.
Ik ben het er mee eens, dat een land zijn strijdmacht moet hebben om het eigen grondgebied tegen vijandelijke invallen te verdedigen, maar wat hadden belgische bommenwerpers in Irak te zoeken waar vele onschuldige burgers ook vrouwen en kinderen het slachtoffer werden, wat had dat nog met landsverdediging te maken? Dezelfde politiekers die voor deze moorden verantwoordelijk waren klagen nu Israel aan omdat het zijn grondgebied verdedigt tegen de aanvallen van de Hamas-raketten die er op gericht zijn Israelische burgers te treffen. Heeft Israel niet het recht zijn grondgebied te verdedigen?
Dieren hebben ook behoefte aan liefde en genegenheid, zie bovenstaande foto en ze geven elkaar ook deze liefde en genegenheid, de mens kan van de dieren nog zeer veel leren.
Groetjes,
Kartuizer.
De mei is daar.....De mei is daar, de milde mei.........de schoonste van de maandenrij.
Als men zoals ik op één mei de veilige moederschoot verlaten heeft, verheugd men zich steeds als de meimaand begint ook als dat 76 jaar geleden is. Toen, 1936, zag de wereld er nog een beetje anders uit, van mijn eerste jaren in dit aardse tranendal herinner ik mij practisch niets, maar als vierjarige zag ik aan de hand van mijn moeder op 10 mei 1940 de Duitse troepen in ons dorp binnentrekken en dat herinner ik mij nog zeer goed. Toen begonnen de hongerjaren en de bange nachten als de bommenwerpers, op weg naar Duitsland met zwaar geronk over ons huis vlogen en het afweergeschut van de Duitsers donderde. Als de Duitsers dan eindelijk weg waren, begon de repressie, ik heb toen als achtjarige gezien hoe een jonge buurvrouw door een bende barbaren naar buiten gesleept werd en hoe haar door een vette matrone de blonde haren werden afgesneden tot ze helemaal kaal was en toen werd met teer een hakenkruis op haar hoofd geschildert. Ik heb geweend toen ik dat zag want het was een zeer lieve jonge vrouw die mij tijdens de hongerjaren vaak iets lekkers had toegestopt. Ook bij ons waren er barbaren.
Als men als kind reeds zulke dingen gezien heeft, is men als volwassene niet meer verbaasd over de misdaden die zich nu bij ons afspelen. Barbaren zijn er altijd geweest.
Maar vandaag verheug ik mij over het feit dat ik als 76 jarige nog de kracht en de moed heb op deze blog al dat zinlose geweld aan te klagen, ook al weet ik dat ik er niet veel aan veranderen kan.
Kartuizer.
Reageer.....