Naar de inhoud

Gedachten over God en de wereld

akke.beakke.be

Archief

Een gevoel van dankbaarheid deel twee....

Tot mijn vreugde zijn er toch nog mensen die een woordje van dank terecht vinden.

Wat de vrouw of de man aan de kassa betreft, als ik zo zie met wat voor een arrogans door de klanten die voor mij staan de inkopen op de band gesmeten worden en die dan niet eens een woordje van dank kunnen zeggen als zij het wisselgeld terug krijgen, begrijp ik zeer goed dat sommige mensen die aan de kassa zitten het echt niet zo leuk vinden, zij zitten daar toch ook om hun dagelijks brood te verdienen en zijn dus werkelijk geen werkschuwen, daarom mag men hen ook wel eens met een vriendelijke lach begroeten en dan krijgt men inderdaad een vriendelijk woord terug.

Hoe sommige mensen met eten omgaan vind ik afschuwelijk, ik zag vorige week bij Aldi hoe een vrouw vanop een meter afstand een pak brood in de inkoopwagen wierp. Zo gaat men niet met brood om, ik ben nog steeds dankbaar voor mijn dagelijks brood omdat ik de vreselijke hongerjaren tijdens de tweede wereldoorlog meegemaakt heb voor ons was toen een brood een Goddelijke gave die ons in leven hield.

En wat de man die de houtbriketten brengt betreft, natuurlijk wordt deze man voor zijn werk betaald, maar ik verheug er mij over dat er nog mensen zijn die voor hun dagelijks brood willen werken, en deze man werkt ervoor en daarvoor ben ik dankbaar, want als het uiteindelijk allemaal hangmatters worden, wie zal mij dan die briketten nog brengen?

Wat mijn garagist betreft, deze man is een echte vakman, ook zijn Vader was het reeds, de zoon heeft nu de vader opgevolgd, al twintig jaar wordt mij auto in deze garage prima in orde gehouden, de arbeider is tenslotte zijn loon waard, maar woekerprijzen heb ik in deze garage nog nooit betaald en daarvoor ben ik dankbaar, want van mijn pensioentje zou ik mij zelfs een goede tweedehands wagen niet kunnen veroorloven. Voor deze vakkundige arbeid ben ik dus dankbaar.

Als ik dan op de paarkeerplaats van Aldi mijn twintig jaar oude VW.Golf tussen een nieuwe Mercedes en een nieuwe BMW terugvind, moet ik steeds glimlachen, mijn Golfje werd al twintig jaar geleden betaald omdat ik van kind aan geleerd heb, eerst sparen en dan kopen, en die twee die links en rechts naast mij staan zullen zeker nog vele maanden moeten betalen alvorens hun pronkstuk echt hun eigendom is, daarom komen ze ook hun inkopen bij Aldi doen. Als er op onze wegen alleen maar autos zouden mogen rijden die betaald zijn zouden er zeker geen files meer zijn.

Ach ja, Kartuizer drinkt nooit teveel gerstenat, Victor, hij bekijkt de situatie steeds zeer nuchter, nu zou je nog wel kunnen zeggen, een kinderhand is gouw gevuld, maar, dan antwoord ik: "als je niet wordt zoals deze kinderen, zult ge nooit het rijk der hemelen betreden!" Het kind in mij is nog niet dood Victor.

Groetjes Kartuiser.

Reageer....

1 reactie Reageer op dit bericht

Een gevoel van dankbaarheid....

Ik hoor niet tot de generatie die alles vanzelfsprekend vind. Soms bekruipt mij een diep gevoel van dankbaarheid.

Als ik in mijn eentje een lekkere maaltijd bereid heb bekruipt mij een gevoel van dankbaarheid ik weet dan echter niet wie ik danken zal, mischien is dat ook een vorm van gebed.

Als mijn garagist de zoveelste reperatuur vakkundig aan mijn twintig jaar oude Golf zonder woekerprijs heeft doorgevoerd,bekruipt mij een diep gevoel van dankbaarheid.

Als de man die de houtbriketten levert de dertig zakken van 25 Kg. keurig heeft opgestapeld voel ik dankbaarheid voor het werk van deze man en beloon hem met een frisse Trappist.

Als ik ergens te gast ben dank ik na de maaltijd de vrouw des huizes voor de lekkere maaltijd die zij zorgvuldig heeft toebereid omdat ik weet dat haar dat moeite en tijd gekost heeft.

Als ik mijn boodschappen haal, en de man of de vrouw aan de kassa mij met een paar vriendelijke woorden toespreekt, bekruipt mij een gevoel van dankbaarheid.

Als ik op het eind van de maand al mijn rekeningen keurig betaald heb en ik toch nog een behoorlijk sommetje overhoud bekruipt mij een gevoel van dankbaarheid.

Als de lezers van mijn blog instemmen met mijn gedachten en reageren op dat wat ik schreef, bekruipt mij een gevoel van dankbaarheid.

We leven wel in een rotwereld vol bedrog en leugens, maar er zijn toch ook nog leuke en aangename momenten waarvoor we dankbaar moeten zijn, er zijn ook nog vele eerlijke en goede mensen die onze dankbaarheid verdienen.

Kartuizer.

Reageer.....



6 reacties Reageer op dit bericht

Een pistolet met bruine suiker....

Het is lang geleden, maar ik herinner mij nog zeer goed de woorden van onze pastoor in zijn preek ter gelegenheid van mijn eerste communie in Hemiksem tijdens de oorlogsjaren 40-45:"Ik hoop, dat jullie nu thuis allemaal een pistolet met bruine suiker krijgen!" Een pistolet was toen al een rijkdom, zelfs voor een gewoon brood moest men soms al uren in de vroege morgen aanschuiven, maar bruine suiker was er nog, en een pistolet met bruine suiker was toen een echte lekkernij. Pistolets zijn er nu nog in overvloed bij elke bakker, maar bruine suiker wordt krap, dank zij de vooruitziende blikken van de EU  commisarissen. Ik raad de liefhebbers van bruine suiker nog snel een paar pakjes te kopen zolang ze er nog zijn, de vorraad word steeds krapper, zelfs dát wat er tijdens de oorlogsjaren nog verkrijgbaar was, wordt nu door de broekverslijters in de EU praatbarak onmogelijk gemaakt. Denk eraan bij de volgende verkiezingen!

Kartuizer.

Reageer...

2 reacties Reageer op dit bericht

Groeten uit Ostbelgistan....

Nochmals mijn hartelijke dank aan Jutta, Gina en Jozef, hun medeleven heeft mij goed gedaan. Vooral de raad en de liefdevolle bemerkingen van Gina hebben mij diep geroerd en ik heb haar raad zeer ter harte genomen, om te beginnen heb ik een andere stoel bij mijn schrijftafel geplaatst met een goede ruggesteun achteruitleunen gaat nu niet meer en ik geloof dat het helpt. Ik zit toch wel enkele uurtjes per dag achter mijn computer om de blogs van de gelijkgezinde collegas te lezen en daar kan een verkeerde zitwijze de mogelijke oorzaak zijn, mijn dagelijkse trappist drink ik nog wel, maar ik drink bovendien wekelijks drie liter rode wijn. Mijn drie glaasjes wijn drink ik dan na de trappist, het is een oude Duitse wijsheid: "Bier nach wein, daß laß sein, Wein nach Bier daß rate ich dir" Daarvan krijgt men heus geen kater! En, Jutta af en toe een aspirientje kan op onze leeftijd niet meer schaden, hartelijk dank voor je lieve mail, wat darin staat gaat alleen ons beiden wat aan. En Jozef, onze generatie is een taai ras, wij geven niet zo snel de pijp aan Maarten, de komende generatie kan er een voorbeeld aan nemen.

Nog vier dagen, dan komt Angeltjes terug, Angeltjes was steeds mijn dagelijkse lectuur, nog voor ik de kranten gelezen had, want dan wist ik reeds welke desinformatie ik in die kranten zou lezen. En nogmaals, bij de vrijzinnige Ray heb ik steeds meer Christelijke deugden ontdekt als bij vele zogenaamde katholieken en Christenen. Ik verheug mij op het vernieuwde Angeltjes en ik wens Ray nog vele jaren met vele angels die de tegenstrevers het schaamrood bezorgen, in zover deze nog schaamte kennen, wat vraagwaardig is.
Na mijn dagelijkse Trappist en mijn drie glaasjes rode wijn heb ik dit bericht toch nog wel zonder fouten op mijn blog gekregen, of niet?

Kartuizer.

Reageer.....

2 reacties Reageer op dit bericht

Daar ben ik dan weer....

Daar ik niet van mijn blog leef zoals de journalisten, die elke dag hun kranten volschrijven met desinformatie en onzin die niemand intereseert, kan ik het mij veroorloven een paar dagen niets te berichten, beter geen bericht als een slecht bericht. Ik zou nu wel weer van leer kunnen trekken tegen het groene gif islam dat Europa bedreigt en tegen de nietsnuttige politiekers, maar dan zou ik in herhaling vallen.

Ik ben de voorbije dagen met de voorbereiding op de komende winter bezig geweest. Nadat ik bijna twee jaar het huis met kolen verwarmt heb, ben ik nu omgestegen op houtbriketten, deze briketten zijn samengeperst zagemeel en worden geleverd in zakken van 25 kilo, een zak kost zeven Euro. Als het echt koud wordt heb ik een verbruik van twee zakken per week, dus 4 Euro per dag, dat is werkelijk niet veel men moet echter wel een houtkachel hebben. As blijft er van deze briketten praktisch bijna niets over, niet eens een halve emmer per week en die kan men in de tuin uitstrooien als compost. Deze briketten geven een zeer intense warmte en men heeft geen stof in huis, wat met kolen wel een probleem was. Ik geloof dat ik met 80 zakken de winter zal doorkomen.
Bovendien werden in de tuin acht bomen gekapt die nu een aanzienlijke voorraad brandhout leveren maar dat hout moet minstens één jaar drogen, het duurt nog wel enkele weken tot de hele voorraad in stukken gezaagt is.

Dat was het dan voor vandaag en wat de politieke strijd en mijn kruistocht tegen de islam betreft, ik geef de moed niet op. Als wij allemaal aan één zeel trekken zullen wij uiteindelijk zegevieren. Over enkele weken is Angeltjes weer op zending en dan gaan we er tesamen weer tegenaan.

Kartuizer.

Reageer....

8 reacties Reageer op dit bericht

Het kan niet alle dagen zondag zijn....

Lieve lezeressen en lezers van mijn blog,

Vandaag heb ik werkelijk niets nieuws te melden, het meeste hebben jullie al wel bij andere blogs gelezen.
De waarheid is, dat ik vreselijk moe word van dat wat ik dagelijks in de kranten lees. Neen, ik ben niet ziek, als men het als vijfenzentig jarige zonder arts en medikamenten kan stellen moet men wel zeer tevreden zijn, alhoewel de carosserie langzaam begint te verslijten, maar dat is normaal. Wat mij zo moedeloos maakt is, dat de meeste medemensen niettegenstaande alles nog niet begrepen hebben dat wij in een situatie gekomen zijn die zeer kritiek is. Voor Vlaanderen is er het probleem van de volksverraders die voor postjes, macht en geld het Vlaamse Volk verraden en verkopen. Voor heel Europa is er het probleem, dat de meeste medemensen nog niet begrepen hebben dat de islam het grootste gevaar is dat Europa bedreigt, en dat men nog niet begrepen heeft dat de nietsnutten in het Europese parlement alleen maar bedacht zijn op persoonlijk gewin op kosten van het Volk. Van dag tot dag zie ik hoe onze democratische rechten, waarvoor onze voorvaderen gevochten hebben vernietigt worden door een stel hansworsten die in het Europese parlement op kosten van het Volk leven en alleen maar op hun postjes bedacht zijn.
Dat alles maakt mij zo moe, de wil is er nog wel om al dit verraad en onrecht aan te klagen, maar de kracht ontbreekt soms. Daarom heb ik vandaag niets nieuws te melden.

Kartuizer.

Reageer....
 

2 reacties Reageer op dit bericht

Kort en bondig....

Ieder volk krijgt steeds de regering die het verdient, dat geldt ook voor het Vlaamse Volk en voor alle Volken van Europa.

Als de nieuwe generatie en de komende niet bereidt zal zijn voor het behoudt van onze democratische verworvenheden en rechten te vechten, zullen zij over enkele jaren geknielt met de kop op de grond en de kont omhoog op een matje zitten om de schijngod allah te vereren. Gedaan dan met computer en al onze vrijheden waarvoor onze voorouders gestreden hebben. De imams zullen dan bestemmen wat men mag eten en drinken, en hoe men zich moet kleden. Muziek zal dan verboden zijn en de prachtige schilderijen van Rubbens en andere grote meesters zullen dan medogenloos vernietigt worden. Dat zal onvermijdelijk zijn als de islam in ons landje en in Europa de meerderheid haalt.
Mij zal het een zorg zijn, ik zal er al lang niet meer zijn en gelukkig heb ik geen kinderen en kleinkinderen want dan zou ik ook slapenloze nachten hebben alhoewel de algehele teleurgang mij nu ook zorgen baart. Maar de komende generatie zal uiteindelijk krijgen wat ze verdient heeft, blijft ze verder slapen dan is ze te beklagen, als ze echter nu begint te vechten voor het behoudt van haar vrijheden dan is er nog hoop.


Kartuizer.

Reageer....

5 reacties Reageer op dit bericht

Gedachten van een oude kartuiser.....

 Denkend aan de God van de bijbel,

Stel ik mij immer weer de vraag, waar Hij was toen een paar miljoen van Zijn uitverkoren volk door de nazis op gruwelijke wijze vermoord werden.
Waar Hij was toen in de eerste en de tweede wereldoorlog Christelijke volken elkaar uitmoordden.
Waar Hij nu is, nu aanhangers van de god van de koran over de hele wereld haat en verderf spuien en de Joden en de Christenen als ongelovige honden afslachten.

Denkend aan de bijbel,

Stel ik vast, dat er maar weinig mensen zijn, die de boeken van de bijbel gelezen hebben. Er staat veel wijsheid in, maar zij zijn wel door mensen geschreven die zich een God schiepen naar hun beeld en gelijkenis.

Denkend aan Jezus van Nazareth,

Stel ik vast, dat er maar weinig Christenen zijn, die volgens Zijn leer leven. Als allen die sich Christen noemen werkelijk volgens de leer van Jezus zouden leven, zouden de zogenaamde Christelijke landen ware paradijzen van naastenliefde zijn.

Denkend aan het kruis,

Zie ik een verheven symbool van de lijdende mens, die telkens weer gekruizigt wordt zolang er op deze wereld mensen zijn die uitgebuit, vernederd en bestolen worden door de machtigen.

Denkend aan de kerk van Rome,

Stel ik vast, dat zij ver afgeweken is van de leer van Jezus en zelfs van de God van de bijbel die het kussen van de koran als verering van een afgod veroordeeld.

Denkend aan de islam,

Stel ik vast dat de volgelingen van mohameth een veroveringsslag voeren tegen de Joods-Christelijke beschaving, dat de islam geen godsdienst is maar een wereldvreemde middeleeuwse barbaarse cultuur die haat en verderf predikt tegen alles wat Joods en Christelijk is, de haatsouren in de koran liegen er niet om. Dat deze gevaarlijke ideologie tracht, in Europa alle Christelijke symbolen uit de openbaarheid te verbannen, waarbij zij vlijtig geholpen worden door een stel ideote autochtone politiekers, die voor postjes, geld en macht, zelfs hun eigen ouders, vrouw en kinderen zouden verraden en verkopen. Dat wij daarom moeten vasthouden aan het kruis en niet mogen toelaten dat het uit de openbaarheid verbannen wordt, het hoort bij onze cultuur.

Denkend aan de politiek,

Ben ik verbaasd, dat zovele mensen steeds weer hun stem geven aan dezelfde leugenaars, dieven en hete lucht verkopers. Een ezel valt toch geen tweemaal over dezelfde steen, mensen echter wel.


Kartuizer.

Reageer.....

1 reactie Reageer op dit bericht

Denkend aan Antwerpen..Extra voor Pieter en Jutta....

Denkend aan Antwerpen rijzen voor mijn geestesoog de beelden uit mijn jeugd. Het rustige Zurenborg waar wij woonden, de vele prachtige winkels op de Turnhoutsebaan, de boerentrams naar Boom, en Turnhout die toen nog door de stad reden. De joodse bakker in de Provinciestraat waar we de lekkere kummelbroodjes kochten. De Groenplaats, waar we in het Rubbenshof graag een bolleke dronken. De Piet Pot, waar nog gezongen werd met echte klavierbegeleiding, het Sint-Andrieskwartier waar ik jeugdleider was, de vele cafés op de Keizerlei waar de kakmadammen wiens voornaamheid niet verder ging als hun pelsmantel voor het raam zaten met een filter, de Vlaamse klub op de eerste verdieping in de Statiestraat waar ik nog verschillende gesprekken had met Ward Hermans, de bruine, de witte en de zwarte paters die men overal in de stad ontmoette en die vrede uitstraalden, de pastoors en de onderpastoors allemaal in soutane, de verschillende kloosterzusters en de vliegende nonnen met hun brede witte kappen, de politieagenten met hun witte kartonnen helmen en de rijkswachters met hun hoge petten.
Antwerpen was toen een bruisende en gezellige stad waar men ook `s nachts veilig kon rondlopen. Ik woon er nu al lang niet meer, maar dat Antwerpen van toen heeft nu nog een grote plaats in mijn hart. Maar dat hart bloedde toen ik de stad bij mijn laatste bezoek terug zag, het prachtige park op het Astridplein was in een modderpoel herschapen en inplaats van de witte, de bruine en zwarte paters en de pastoors en onderpastoors in soutane lopen er nu grimmige baardmannen rond in viese witte nachthemden met theemutsen op hun hoofd en inplaats van de vriendelijke nonnen, half verschluierde vreemde vrouwen met dikke konten. Zurenborg, de Turnhoutsebaan, de Seefhoek en de omgeving van de Veldstraat waar we regelmatig gingen zwemmen en Borgerhout zijn totaal verloederd, er lopen meer vreemdelingen rond als Antwerpenaren. Het geheel maakte op mij een beangstigende indruk, een beeld van onveiligheid. Dat is niet meer mijn Antwerpen. Het begint er op te lijken, dat de volgelingen van mohammed de stad nu al veroverd hebben en overal moskeen neerplanten, zij schijnen de plaats ingenomen te hebben van de katholieke klerus. Wee de politiekers die deze invasie toegelaten hebben.

Kartuizer.

Reageer......

7 reacties Reageer op dit bericht

de boel staat op springen.....

Vannacht werd de Israelische boodschapper uit de boodschap in Kairo met een militair vliegtuig uitgevlogen nadat de boodschap door islamisten bestormt werd.
Vele Europeanen hebben schijnbaar nog niet begrepen, dat met een eventuele val van Israel heel Europa in de greep van de islam komt. De islamistische ideologie heeft nu eenmaal besloten in de naam van de schijngod allah de hele wereld te veroveren. Dat de predikers van deze schijngod zelf aan het bestaan van allah helemaal niet geloven, speelt daarbij geen rol, het gaat om de macht, we kennen dat uit het verleden uit onze kerkgeschiedenis, waarin ook de pausen een liederlijk leven lijdden en het volk ervan trachtte te overtuigen dat zij in de naam van God spraken. Zo ook is het ook met de  machtgeilen van de islam. Houdt het volk dom en laat het geloven in de sprookjes die wij verkondigen, dan hebben wij ze allen in onze greep. Ik hoop, dat de meeste Europeanen zich door een zulke doorzichtige onzin niet meer laten vangen.

Kartuizer.

Reageer....

6 reacties Reageer op dit bericht

Meer van Gedachten over God en de wereld

↑ Terug naar de berichten