Op de eerste foto mijn "liefje" bij het monument op het paradeplein, tijdens een bezoek ter gelegenheid van de bataljonsfeesten. Amper een jaar na mijn afzwaai ben ik met haar gehuwd, dat is 37 jaar later nog altijd zo. Tien maanden later werd onze eerste dochter geboren, en 17 maanden nadien onze tweede dochter. Ze zijn beiden nu ook meer dan 11 jaar getrouwd en hebben elk ook twee dochters op de wereld gezet.
Op de bovenstaande foto zie je ons allen samen ter gelegenheid van de eerste communie van de twee oudste kleinkinderen, nu twee jaar geleden.
Op zeker ogenblik maakten we kennis met de toekomstige schoonouders van onze jongste dochter, en waarover praat je dan zoal? Over het leger bijvoorbeeld! Bleek dan toch wel dat hij ook een ex-karpat is, van de klas september 1968. Dat wil zeggen dat we nog 9 maanden samen in Siegen hebben gelegen. Paul Genijn is zijn naam, kent U hem nog? Voor kontakt mag je mij mailen, ik breng U dan in kontakt, hij zal dat zeker op prijs stellen.
Eerder schreef ik dat mijn leven in 2004 een andere wending nam. Het was in feite een hele periode van verandering en aanpassing. Het begon bij mijn ontslag einde 2002, kort nadien zijn mijn beide ouders heel kort na mekaar overleden. In januari 2004 kwam de grootste klap, plots werd er bij mij longkanker vastgesteld! Twee weken later werd ik reeds geopereerd, mijn rechterlong moest dringend verwijderd worden. Dit mislukte echter. N a een zware periode van chemotherape werd ik vijf maanden later opnieuw geopereerd, ditmaal met succes. Het is nu ongeveer drie jaar geleden en het gaat mij zeer goed, de regelmatige kontroles zijn altijd goed. Meer ga ik er nu niet over zeggen, ik ben wel bereid er privé met lotgenoten over te praten, dat zij gerust kontakt opnemen.

Zoals ik eerder schreef ben ik benieuwd wat er van iedereen geworden is, daarom zal ik nu zelf maar het goede voorbeeld geven: vandaag over mijn beroepscarrierère.
Na mijn legerdienst nam ik mijn oude baan weer op, bij de firma Thiery, liften in Antwerpen dat sinds enkele jaren is overgenomen door een grote buitenlandse firma. Niettegenstaande ik er graag werkte ben ik na enkele maanden overgestapt naar BASF in Antwerpen, ik verdiende er veel meer, het was korter bij huis, gratis busvervoer en vaste werktijden. Daar voelde ik mij door allerlei omstandigheden niet zo best en na anderhalf jaar kon ik beginnen bij GB als technieker liften en roltrappen in de centrale technische dienst. Daar ben ik na bijna 32 jaar dienst vriendelijk aan de deur gezet! "Wij hebben geen werk meer voor U meneer" terwijl het werk aan externe firmas werd uitbesteed. Dan heb ik nog ongeveer een jaar halftijds als bediende gewerkt bij een vloerder-aannemer. Begin 2004 nam mijn leven plots een heel andere wending aan, maar daar kom ik later op terug.
De foto hierboven is er een van mijn kamergenoten, als ik mij niet vergis was het kamer 10, het was op de eerste verdieping tegenover de trapzaal en vlakbij de burelen. Ik ga nu schrijven wat ik nog van die kameraden weet, misschien gaat er dan wel een lampje branden!
Hoebanckx-Zaventem; Année-Temse; Jennes-Ekeren; Marteau uit de buurt van Landen; Huygebaert; de tweede van links staande kwam uit Anderlecht en de middelste onderaan ui Oudenburg.
Hopelijk helpt dit en krijg ik weldra respons. Ik kan wel melden dat ik na 3 dagen reeds kontakt had met de eerst gevonden. Wie is de volgende?