Lochristi 2002

In 2002 kreeg ik de gelegenheid om een kleine tentoonstelling te houden bij Fernand Everaert in Lochristi, samen met de keramist Dan uit Lummen.In kleine op elkaar gestapelde kistjes staan potten die telkens met dezelfde techniek zijn gemaakt. In een dun laagje engobe dat op een ongebakken pot wordt gespoten, wordt heel zorgvuldig en met veel liefde en geduld een tekst gekalligrafeerd.
Het heeft een hele tijd geduurd voor ik de fijne techniek van schrijven met een pen op papier kon overzetten naar schrijven op potten. Vele technieken zijn vaak veel minder scherp bijvoorbeeld omdat je met penseel moet werken, wat heel anders is dan met pen. Of omdat je onderglazuur gebruikt die veel dikker is in verwerking dan inkt.
Na heel wat zoeken ontdekte ik dat het aanbrengen van een laagje engobe (gekleurd kleislib) op een ongebakken pot een soort van fragiele stoflaag aanbrengt. Door met een heel scherp voorwerp (een mesje of naald) in dit stof te krassen, haal je het engobestof terug weg en kom je terug terecht op de oorspronkelijke klei (van een andere kleur). Dit schrijven moet omzichtig gebeuren want terwijl je aan de voorkant schrijft, wrijf je - als je niet oppast - het fijne laagje engobe aan de achterkant opnieuw weg en is het werk verknoeid.
Je kan op de pot ook geen hulplijntjes trekken om recht te blijven of om de letters overal even groot te hebben, dus enige ervaring met kalligrafie is echt wel gewenst om tot een mooi resultaat te komen.
Maar: ondanks het tijdrovende van het langzaam krassen staat er een ontzettend zen-gevoel tegenover... Op zulke momenten vergeet ik tijd en omgeving en ga ik in opperste concentratie te werk en kan ik mijn hoofd helemaal leegmaken...

















