Archief

Vandaag nemen we afscheid van Pirovac om morgen de reis voort te zetten met een bezoek aan het Nationaalpark Krka van Kroatië.
Evenals deze twee jonge mensen zoeken ook wij nog even de rust op aan de zeekant voor het opdoen van de nodige energie.

Zij hebben niet vernomen, dat ik de foto maakte, doordat ik een hogere ISO-waarde op mijn camera instelde om zonder blits te kunnen fotograferen. Door hun donkere gestaltes zijn ze onherkenbaar geworden en heb ik hun privacy gewaarborgd. Enige bewegingsonscherpte neem ik maar op de koop toe.

Pirovac is nu niet direct een toeristenplaats, waar veel bezienswaardigheden zijn te zien. Het hotel, waarin wij vertoefden ligt weliswaar aan de Adriatische Zee, maar in de directe omgeving is weinig of geen vertier.
Er is wel een camping, waar caravans een plaatsje kunnen vinden, alsmede een aantal huisjes, die gehuurd kunnen worden, maar voor de rest ben je wel aangewezen op het bezit van een auto om naar steden en natuurparken te kunnen gaan, tenzij je van je rust wil genieten, want rustig is het er zeker.

Het vliegtuig van de Croatian Airways landde in Split, waarna we ongeveer 2 uur met de bus naar ons hotel in Pirovac reisden. Pirovac ligt ten noorden van Split in het district Zadar, ongeveer 20 km. van de stad Sibenic.

Foto: Aan de boorden van de Adriatische Zee in Pirovac

Toen Groningen 950 jaar bestond zijn er langs de wegen die naar Groningen leiden aan de gemeentegrens kunstwerken geplaatst om de automobilisten er op te attenderen dat zij Groningen binnenrijden. In Groningen-Zuid is vanaf de A28 dit beeld te zien, dat verwijst naar de aardgasvondsten in onze provincie. Op elke dag van de week wordt er een 'gasvlammetje' ontstoken in de vorm van een elektrisch lichtje, zodat aan het einde van de week er zeven 'vlammetjes'branden. Je kunt dus zien welke dag van de week het is als je 's nachts de stad nadert. Of we dit nu een kunstwerk mogen noemen laat ik over aan mensen, die er voor gestudeerd hebben.

De komende tijd zal ik niet kunnen werken aan mijn blog, daar mijn vrouw en ik er een poosje tussen uitknijpen voor een korte buitenlandse reis naar Kroatië, waar ik hoop veel foto's te kunnen maken, die je hier t.z.t. tegemoet zal kunnen zien. Tot over twee weekjes!

Op mijn fietstocht zag ik deze wilg en verbaasde mij er over, dat ondanks een bijna vermolmde stam er toch nog takken met bladeren op de kruin zijn verschenen. Moeder Natuur geeft zich niet zo gauw gewonnen.........

Ik fietste zondagmiddag langs de boorden van het Hoornse- en Paterswoldse Meer op weg naar de molen 'De Helper' om deze in mijn molenarchief van de provincie Groningen vast te leggen. Deze watermolen uit 1863 is een achtkantige grondzeiler en is in 1998 gerestaureerd door de huidige molenaar L. Duym.
Toch werd het ook een trieste tocht, want bij aankomst zag ik van afstand twee ambulances en vier politieauto's bij de molen staan en een traumahelikopter van het UMC Groningen. Na ik naderhand heb vernomen bleek een zesjarig jongetje boven in de molen door een plank te zijn gezakt en raakte twee meter lager bekneld tussen een tandrad en de wand. Met ernstige verwondingen is hij na behandeling door het traumateam  per ambulance overgebracht naar het UMC  Groningen.

Op de volgende foto's zijn de ambulances en de heli te zien.

Ik schreef gisteren over de kastanjeboom en mijn herinneringen daaraan. Bij mij op zolder hangt nog altijd de Vertelselplaat van Cornelis Jetses als een relikwie uit mijn beroepsverleden, waarop de kastanjeboom zo treffend wordt uitgebeeld.
Ik denk dat veel van mijn leeftijdsgenoten zich deze plaat zullen herinneren, waarop alle figuren van de Leesplank Aap-noot-Mies voorkomen. Dank zij die methode is het mogelijk geworden om dit op mijn blog te kunnen vermelden en dat anderen het kunnen lezen.