Dinsdag 19 december 2006
waterlelieblad


Te druk in mijn hoofd.
M'n stilte dooft.
Nog even en ik stik.
Ik sluit m'n ogen weg ben ik.
Zachtjes glijdend, zijde glad.
Teder wiegend.
Slapend op mijn waterlelieblad.
Rustend op het pure water.
Door geen traan bespat teder wiegend.
Slapend op m'n waterlelieblad.
Geen fladderende vlinders.
Geen ruisende bomenstad.
Alleen teder wiegend.
Slapend op m'n waterlelieblad.
Geen ogen verkeer.
Zelfs de stilte praat niet meer.
Nog even en ik vergeet.
Te ontwaken van m'n waterlelieblad.
Geschreven door kjell om 17:28
Reageer op dit bericht





















