Angst en vrees
Tijd voor een bemoediging!
Dit plaatste ik ook op een ander blog zodat ik het kan blijven aanvullen.
tot het volk van Jeruzalem op de muur,
om hen bevreesd te maken en hen te verschrikken,
opdat zij de stad zouden kunnen innemen.
als er geen vrees was konden ze de stad niet innemen!
zodat ze hun vertrouwen in Hizkia zouden verliezen.
en nu komen die mannen
en trekken zijn woorden in twijfel. (vs 10-17)
en toen kwam Nehemia in mijn gedachten,
en ja daar staat het ook weer:
daar zij dachten: Hun handen zullen dan het werk nalaten,
zodat het niet gedaan wordt.
met in vers dertien weer dezelfde uitspraak.
hij kwam het leger van Saul uitdagen; intimideren.
Sidderen en beven van schrik deden ze;
Saul ook.
maar de koning komt niet in aktie!
zoals je een paar hoofdstukken daarvoor kunt lezen!
En dan komt David die zijn God geloofde, en ernaar handelde.
Ik lees het nergens; maar als dat er was,
dan was zijn vertrouwen in zijn verbond met God groter.
En deze onbesneden Filistijn zal het vergaan als één van dezen,
omdat hij de slagorden van de levende God getart heeft.
God was aan zijn kant;
de overwinning was zeker!
maar in geval van David denk ik aan vers 7-8 (nbg)
Trouwens ik vind het ook prachtig in de willebrord vertaling!
en blijf hier steken bij David.
nooit liet hij zich overmeesteren door angst.
geleden heb ik me toen eigen gemaakt;
maar mensen zien het soms verkeerd,
ze denken dat ik een sterke vrouw ben!
Juist, ja da zal wel.
omdat het volk ervan sprak hem te stenigen,
want het gehele volk was bitter gestemd,
ieder om zijn zonen en dochters.
Maar David sterkte zich in de HERE, zijn God.
de jongelingen in de brandende oven?




1 reactie op dit bericht
bemoedigend!
Dank je wel!
(En Abba ook bedankt!)
Groetjes, Hinke