herfst

Groen gekleurd hingen ze daar
Afwachten maar
Of ze nog zouden rijpen
Maar nee, het was te laat in het jaar
En nu ligt er daar één half gaar
De andere is al in de vuilnisbak verdwenen
Het is niets om over te wenen
Het was zomaar uit het vogelzaad voortgekomen
En dan is het leuk om over een rijpe tomaat te dromen

Strandkleuren zijn er met
zon, wind en regen
De één gaat er spelen
De ander gaat er wandelen
Er is altijd van alles te zien
Maar als de golven omhoog zwiepen
Dan hebben ze geen van allen wat te piepen
De elementen in de natuur
Geven een heerlijk uur!

Een gewoon kleurrijk plaatje
Met een vogel en een regenboog
We houden het morgen misschien ook niet droog
Maar of we hem dan zien...
die regenboog!
Dat hangt van het verdere weer af

Fietsen tussen de herfstkleuren
Je moet wel tegen een heuvel opscheuren
Maar voor een wielrenner maakt dat niet uit
Want tussen de herfstkleuren
hoor je altijd een vogelgefluit
Zo ga je vrolijk op je fiets vooruit!
Je kijkt ook niet achteruit
Want op de fiets heb je geen achterruit

Hij laat z'n ogen gaan
Terwijl hij de vleugels aan het uitslaan is
Het is een rustig moment
De zon gaat schuil
En dan is de dag op z'n end
De vogel heeft geen tent
Hij slaapt ergens op een tak van een boom
En heeft misschien wel een heerlijke vogeldroom

Van het ene op het andere moment
Zie je soms de kleuren in het weer veranderen
Als je in de polder gaat wandelen
Het is een waar genoegen
Als je ziet hoe alle kleuren
zich gedroegen
Licht en wat donker
Je kunt er eindeloos naar lonken

De late middagzon
Over het water
Dan komt er een schip
En even later gaat hij voorbij
En dan is hij weer een stip
De zon is in deze tijd al vroeg aan het dalen
En de schipper moet zijn vracht ophalen
Hij voert zo langs rivieren en kanalen

Met de herfststorm
Heb je enorm
Veel blad voor je deur
Het stelt voor een foto niet teleur
Maar opruimen ervan is wel gezeur

Nog wat van de kleur bruin
Het kan donker en lichter zijn
Het zijn kleuren uit het bos
Hier en daar wat groen van het mos
Ook wat paddenstoelen
Eén met een breuk
Dat maakt het vertier in het bos zo leuk...

Poëzie

Kom en zie
Wat doet poëzie
Dan ben je soms even een klein genie
Het klimaat dat is geboren
Dat zit dan tussen de oren
En als je het snel opschrijft
Dan gaat het niet verloren
Het kan jezelf opfleuren
Het gaat aan de binnenkant kleuren
Kleuren als de bloemen op het veld
Bloemen die je een voor een telt
Zo kan het werk van poëzie zijn
Dan is schrijven heel erg fijn
Het komt zomaar uit je brein
Het is een mensengeest
Die z'n eigen gedachten leest
Zo vier je een kort ogenblik
een poëziefeest

Een gemeleerde roos
Het rood en wit
Is wel apart
Het rozenmondje
is vurig rood
En in het witte gedeelte
zit het hart!

Tunneltjes van bomen
Tussendoor kan het zonlicht nog komen
Zodat met het wandelen en rijden
Botsingen nog zijn te vermijden

Wat een soorten zijn er toch
Deze staat heel eenzaam en klein te zijn
De ander groot met vele stippen
Alleen is de kabouter niet komen wippen...
Zo staan ze daar dan te staan
Een beetje in de zon
En 's nachts onder de maan

Rood is een mooie kleur
Het is er in verschillen tinten
Het is eigenlijk bijzonder kleurig
Het maakt met de zon er bij niet treurig

Tussen het afvallende blad
Zie je de paddenstoelen
Dan weer zus en dan weer zo
Ook daar zijn velen verschillen in

Nog wat bosplekjes
Je ziet zo hier en daar wel hekjes
Dan ben je soms aan het einde van de wandeling
Of er staat een ander ding
Dan is het pad voor ruiters
Of er zijn wat harde wegen
Dan kan de fietser en auto ook door het bos
Om ergens even te parkeren
En het bos met een wandeling te vereren
Om ook gelijk de mooie plekjes te fotograferen

Nog wat paddenstoelen uit het bos
De ene lijkt bovenop wel op een pannenkoek
En de andere kijkt bij een boomstam om de hoek

De paddenstoel van bovenaf gezien
En als je wat van de onderkant wil zien
Dan moet je even wat doorbuigen met de knieën
Deze zijn wel één van de leukste
Omdat ze er zo gekleurd bij staan
Dat doet het bos eer aan!

Tussen bomen en struiken
Moet je soms even diep duiken
Voor de bladeren en de losse takken
Nog even en dan zijn de bomen kaal
Dan vertellen ze niet meer hun herfsverhaal
Van geel, groen en bruin
Dan zitten de vogels op een kale kruin