stil water
Aan de oever van het stille water
is er geen watergeklater
Geen watervogel die de spiegel doorbreekt
Het is het riet wat naar boven steekt
En verderop de volle herfstkleuren
Misschien geeft het aanleiding tot treuren
Treuren om wat niet meer terug kan komen
In de bomen zie je het vergaan van het leven
Alles is maar even
En dan wordt het opgeheven!



