Van groot naar klein !

Sommige mannen geven rozen , andere geven pralines, en ik ...?
Ik geef een mat aan mijn vrouw cadeau ! (Ze heeft er nog geen genoeg)

Hiernaast zie je dan het resultaat waarmee wij onze eindejaarswensen verstuurd hebben naar al onze vrienden .
Natuurlijk wensen wij aan alle bezoekers van mijn blog eveneens een Prettig Kerstfeest en een gezond en gelukkig 2010 !

Met Kerstmis in aantocht begint het bij mijn vrouw te kribbelen.
Maak eens iets dat ik kan gebruiken in mijn kerstkaarten .
Vorig jaar was het een kerstkrans dit jaar werd het een kerstboom.

In het havenmuseum van Rotterdam had een leuke bijeenkomst plaats met collega's knopenleggers uit België, Frankrijk, Duitsland , Groot-Brittannië en natuurlijk ook Nederland.
Terwijl de knopenleggers hun contacten wat aanzwengelden was er voor de partners een leuke rondvaart in de oude haven van Rotterdam voorzien.
Het werd dus een leuke dag voor iedereen waarvoor dank aan het Havenmuseum en ook aan Frits en Herman die aan de kar hebben getrokken om alles in goede banen te leiden.
Wie graag al de foto's wil zien surft best naar
http://fotoalbum.seniorennet.be/does/knopersbijeenkomst__rotterdam

Ook bij het maken van matten kan je creatief blijven.
Hiernaast zie je vijf verschillende modellen van matten die kunnen dienen om je schip te beschermen tegen houten schootblokken.

Je houdt ervan of je houdt er niet van.
Als knoopwerk was het een uitdaging om te maken.
Als fotokader in huis staat het mij minder aan , maar gelukkig is iedere mens verschillend !

Op een schip worden zeer veel schootblokken (katrollen om de zeilen te bedienen) gebruikt.
Die schootblokken zijn in hout en het gebeurt meermaals dan zo'n blok op het houten dek terecht komt.
Om nu dat houten dek te beschermen worden onder die schootblokken matten geplaatst om de slag op te vangen.
Hiernaast zie je zo'n mat onder een schootblok geplaatst.

Hiernaast zie je de mat van vorige foto afgewerkt.
Deze mat is echt gemaakt zoals de meeste matten vroeger op schepen.
De schipper had een aantal meter afgedankte touw vanop zijn zeilschip en vroeg om daarmee een voetmat te maken om aan dek te leggen op zijn schip.
Als je goed kijkt zie je wel degelijk dat het touw is die reeds voor andere zaken gebruikt werd.
Hergebruiken bestaat dus al veel langer dan dat de economische crisis doet vermoeden.

Als zomervakantie zijn wij weer eens een keertje gaan zeilen in Denemarken als deelnemer van de zeilrace rond Funen met verschillende klassieke oude zeilschepen.
Wij hadden deze keer nog een knopenvriend bij.
Onze schipper had op een schippersmeeting verteld dat hij knopenexperten aan boord had.
De gevolgen zijn natuurlijk te raden !
Vanop verschillende schepen kwamen vragen om matten en fenders te maken.
Wij hebben ons dus zeker niet verveeld op onze zeiltocht want eens de zeilen gehesen hadden wij onze handen vol met knopen.
Een zeer leuke ervaring die ons veel Deense vrienden opleverde.

Gedurende de dertigste Rum Regatta in Flensburg had op het binnenplein van het scheepvaartmuseum een tentoonstelling van knopenwerk plaats.
Uit ervaring weet ik dat sommige Duitsers Belgen nogal eens gemakkelijk verwarren met Nederlanders.
Om hen een beetje te helpen had ik op mijn stand de hiernaast geplaatse affiche opgehangen.

Het was lang geleden dat ik nog eens een anker geknoopt heb.
Dit is weer eens een ander model.
Mijn vrouw koos de kleuren bij elkaar.
Natuurlijk kan je ook met erg contrasterende kleuren werken , maar dat is kwestie van voorkeur !

Weer eens iets anders deze maand.
Misschien wat in onbruik geraakt maar toch nog steeds een succesnummer op onze gedekte tafel: servetringen !

Hiernaast weer een ander model naast het eerste.
Zoals je ziet zijn hier weer allerlei creaties mogelijk.
En dan kan je natuurlijk ook nog gaan experimenteren met andere touwsoorten en touwdiktes.

Een ander jaar, een nieuw soort werk.
Hiernaast zie je een handvat voor een houten scheepskist.
Voor wie er moest aan twijfelen , de vorm is volledig in touw gemaakt !
Er zijn dus geen hulpstukken (zoals ijzerdraad en dergelijke ) gebruikt om dit handvat in vorm te zetten.
Dat dit werkje veel tijd vraagt kun je dus wel snappen , hoop ik.

Eens de Sint terug naar Spanje is , wordt het tijd om aan Kerstmis te denken.
Hiernaast zie je onze zelfgemaakte kerstwensen voor dit jaar.
Het bloemenwerk en het ontwerp voor de kaart is van mijn vrouw, voor het koordenwerk ben ik natuurlijk verantwoordelijk !
Aan iedere bezoeker dus onze beste wensen voor het eindejaar en vooral een gezond 2009 !

Hiernaast tref je nog enkele belropes aan .

Sommige mensen vragen mij wel eens hoe lang ik aan een werkstuk bezig ben.
Als het een "eenvoudig "bolleke betreft mag je rekenen op ongeveer vier uur.
Maar het werkstuk hiernaast vraagt wel twintig uren werk en veertig meter touw.
Soms wordt mij wel eens gevraagd :" Verkoop je zo iets ? "
Wie kan rekenen beseft dus best dat handwerk onbetaalbaar is.
Dan spreek ik nog maar alleen van werkuren.
Tel daar nog de onkosten voor materiaal bij en dan is het helemaal niet te verkopen.
Gelukkig ziet mijn vrouw graag knoopwerk !