Een museumstuk !

Het heeft eventjes geduurd voordat er weer iets nieuws op mijn blog te zien was.
Dat wil niet zeggen dat ik niet met koorden bezig ben geweest.
Ik heb mij nu eens bezig gehouden met een ander aspect van koordenwerk : namelijk netten breien.
Hiernaast zie je een fles verpakt in een zelfgemaakt net.
Leuk om iemand op een originele wijze een geschenkje aan te bieden.

Niet alleen grote matten sierden de tentoonstelling in Cuxhaven.
Ook kleinere matten en ander knoopwerk werden getoond.

Hiernaast zie je een ander hoekje van mijn tentoongesteld werk in Cuxhaven.

Verschillende Duitse en Nederlandse collega's toonden een deel van hun werken.
Wie daarin geïnteresseerd is kan op de rechter zijde van mijn blog (onder de mode-ontwerper) enkele werkstukken bekijken.
Ikzelf had mijn stand vooral opgebouwd rond het thema : matten.
Hiernaast zie je de eerste foto.
Binnen enkele dagen volgen er nog meer foto's.

Vorig weekend was er een bijeenkomst van de Duitse afdeling IGKT in Cuxhaven.
Leuk is te constateren dat men daar over een ruimte mag beschikken in het visserijmuseum om het knopenwerk bekend te maken aan het grote publiek.
En dat er belangstelling was toont bijgaande foto.
Spijtig genoeg hebben de Antwerpse musea minder belangstelling , want wat onze Duitse collega's kunnen realiseren is hier onmogelijk.
Onze musea reageren gewoonweg niet op eender welk voorstel !

Zelfs het moeilijkste knoopwerk kan met verschillende kleuren uitgevoerd worden.
't Is maar wat ieder voor zich het mooist vindt !

Sommige mensen zien liever gekleurd knoopwerk.
Hiernaast een in twee kleuren gemaakt dubbel apenvuistje naast een wit.
Nu zijn er nog tal van mogelijkheden in de keuze van de kleuren natuurlijk.
Maar dat moet ieder voor zichzelf uitmaken.

Als je echt van moeilijk knoopwerk houdt dan staat hiernaast een echte uitdaging.
Geen zenuwen en veel geduld is de leuze !

Waarom dat weet niemand.
De Belgen noemen het "een apenvuistje".
Als je weet waarom dan mag je het mij altijd mailen.
Maar waar dient het in feite voor, want heel veel mensen kennen het wel als sleutelhanger maar weten niet waar het oorspronkelijk voor diende en nog steeds dient.
In feite is het een werpbolletje dat men met een dunner touw vastmaakt aan een meertouw van een schip.
Een meertouw weegt veel te zwaar om te werpen naar de wal.Dus werpt men dat dunner touw met dat bolletje , dat is veel gemakkelijker en beter te vangen door de man op de wal die het schip gaat vastmeren.
Hij trekt nu met dat dunner touw die zware tros aan wal om het schip vast te leggen op de bolder.

Hiernaast zie je een vierstersmat. Goed kijken, vier armen !
Bruikbaar tijdens de kerstperiode ; maar ook gewoon als decoratie in huis !

Mijn knopenwerk ( zie drie ankers meer naar onder) en mijn vrouw haar fotoprogramma zorgen ook dit jaar weer voor originele eindejaarswensen.
Onze oprechte wensen aan iedere bezoeker van dit blog .

Matten geven de mogelijkheid om tot in het oneindige creatief bezig te zijn.
Hiernaast nog maar eens een mat met nog meer doorsteken en windingen.

De vrienden knopenleggers uit Nederland verzamelen elke laatste zaterdag van de maand in "De Hoop" in Rotterdam.
"De Hoop" is een oude platbodem gelegen aan het Havenmuseum en vlak voor de ingang van het Maritiem museum van Rotterdam.
Daar ontmoeten zij elkaar en wisselen ideeën uit.
Het schip zelf is ingericht als onderdeel van het Havenmuseum met allerlei knopenwerkjes en doet dienst om gedurende de week workshops te organiseren voor bezoekende scholen.
Spijtig dat de Belgische musea niet zo veel belangstelling hebben voor het knopenwerk !

Ik heb weer eens een andere werkwijze toegepast.
Dat stelt mij in staat om weer andere combinaties in knopen en kleuren te gebruiken.
Hiernaast zie je het eerste resultaat.
Er zullen er zeker nog volgen.

Zoals je al zult gemerkt hebben op de rechterzijde van mijn blog , hebben wij weer een zeiltocht gemaakt rondom het Deense eiland Funen.
En nu zijn de kathedralen van de zee op bezoek in Antwerpen en gaat daar weer heel mijn tijd aan op.
Ik ben gedurende die dagen verbindingsofficier voor een Poolse schoener.
En dat is vrijwilligerswerk dat heel wat inzet van je vraagt.
Je moet de bemanning overal heen begeleiden, zorgen dat het schip alle nutsvoorzieningen krijgt, kortom zorgen dat die vreemde bemanning zich thius voelt in onze stad.
Maar het is leuk omdat je weer nieuwe mensen leert kennen die allemaal houden van het zeilleven !

De jonge modeontwerper heeft bij mijn vrouw de creativiteit in werking gezet.
Of ik met dit warme weer geen sandalen kon knopen ?
Ja maar , op welke zool was mijn vraag.
Maar daar had ze al lang over nagedacht : een inlegzool van haar tuinklompen.
Dus ging ik als brave echtgenoot maar weer aan het werk.
Het resultaat zie je hiernaast .