Ze kan het niet laten

Na een 4 tal weken, hospitaal en revaldidatie centrum ben ik thuis.
Het ongeluk heeft een hele grote impact gehad op ons niet alleen medisch maar ook psychisch.
In een seconde ben je aangereden door een auto, lig je in het ziekenhuis met een gebroken scheen- en kuitbeen en een gebroken pols.
Ik ben momentel thuis omdat ze niets voor mij konden doen in het revalidatie centrum.
Op dit moment zit mijn onderbeen en voet nog in het gips en mijn pols in een afneembaar gips.
Over 3 weken worden er weer platen gemaakt en misschien mag ik dan beginnen met het licht belasten van mijn enkel.
Thuis is nu van alles in huis, zoals een ziekenhuisbed, wc stoel en rolstoel.
Vandaag zijn Roland en ik, nog een paar jogging broeken gaan kopen bij decatlon en een paar andere boodschappen gedaan, we waren daar beiden moe van, want een rolstoel elke keer opplooien en uitplooien zwaar en vooral het duwen ervan.
Jullie zijn weer op de hoogte na een paar weken van stilte.
Iedereen een goed weekend en tot een volgende keer.

Groetjes Roland en Annemiek

Even vlug een berichtje, heb daar de laatste dagen niet veel tijd voor gehad want de  gevolgen van een ongeval brengen heel wat papperassen en geloop mee
Morgen wordt Annemiek geopereerd en dat zal ongeveer een 3tal uurtjes duren.
Hebben ondertussen de procedure voor opname in een revalidatiecentrum ook al opgestart, reis naar Kreta is afgezegd en ga zo maar door.
Nu maar hopen op het beste en de moed er in houden he
In elk geval de groetjes van Annemiek vanuit haar ziekbed

Het is nu 1h dinsdagmorgen en ik ben juist terug thuis van het ziekenhuis.
Om 9h30 ongeveer kreeg ik telefoon dat Annemiek met haar brommertje was aangereden door een auto toen ze terugkwam van haar werk.  Ze was niet ver meer van huis, hooguit 10 min op haar brommertje.  Toen ik aankwam(ik zag de blauwe zwaailichten al van ver) was men juist bezig haar op de brancard te leggen en zag ik direkt dat haar rechtervoet in een heel ongewone hoek stond, maar gelukkig ze was bij bewustzijn en buiten haar been en arm was zee op het eerste zicht verder ok.
Terwijl de ambulance al doorreed moest ik met de ondertussen aangkomen politiemensen nog enkele zaken afhandelen, naam,adres ....enz  en ik daarna vliegensvlug naar het ziekenhuis in Reet waar de eerste onderzoeken al gebeurd waren en nadat ik even had moeten wachten hebben ze haar naar de radiologie gevoerd voor de nodige platen.
Toen ik daar stond te wachten kwamen de politiemensen ook nog even daar voor nog wat info, nadien werd Annemiek teruggereden naar de behandelkamer waar ik de foto's te zien kreeg en de dokter vertelde dat het dus een zware breuk was ( wat ik ondertussen al stiekem had kunnen lezen op het verslag van de politie) Nadien werden arm en been in het gips gestoken wat voor haar heel pijnlijk was.  De operatie is voor morgenvroeg (straks dus eigenlijk al), maar ik moest nu toch even mijn zinnen zelf verzetten door dit even neer te schrijven.  Gelukkig is het daar maar bij gebleven en nu maar hopen dat ze de breuk "proper" kunnen maken.
 

Gisteren, hebben we al het een en ander voorbereid, voor de komst van ons tweede tuinhuis (houtkot) .
De plek is nu vrij er moet alleen nog een stuk gras uitgestoken worden en nog een deel van hout gezaagd worden, namelijk de kratten waar het in opgeslagen was.
Roland, voelt vanmorgen zijn rug.
Hopelijk is de belofte van de firma Foré geen loze belofte, hoe rekbaar is begin september .
Ons Va begon gisteren ook al over de dozen hout die in zijn garage staan, had al een voorstel om het voor het tuinhuis te zetten onder carport.
Liever niet, want straks hebben we daar geen ruimte meer, want ik denk dat er al 22 dozen staan .

Groetjes,
Roland en Annemiek

Wanneer ik morgen doodga,
vertel dan aan de bomen
hoeveel ik van je hield.
Vertel het aan de wind,
die in de bomen klimt
of uit de takken valt,
hoeveel ik van je hield.
Vertel het aan een kind,
dat jong genoeg is om het te begrijpen.
Vertel het aan een dier,
misschien alleen door het aan te kijken.
Vertel het aan de huizen van steen,
vertel het aan de stad,
hoe lief ik je had.
Maar zeg het aan geen mens.
Ze zouden je niet geloven.
Ze zouden niet willen geloven dat
alleen maar een man alleen maar een vrouw
dat een mens een mens zo liefhad
als ik jou.

- auteur onbekend -

Zoals belooft hierbij enkele woordjes over ons uitstapje zaterdag ll naar één van de meest culturele "must" van de zomer : Stemmen onder de sterren" in de oude abdij van Villers-la-Ville ( nabij Waterloo).  Om 16h30 vertrok de bus (we deden deze uitstap met de club van Antwerpen van de bank waar ik werk) vanop de carpool-parking aan de E19 in Kontich en na een vlotte rit van +/- anderhalf uurtje waren we op onze bestemming.  De voorzitter van de club gaf nog enkele tips en vermits het toch onmogelijk zou zijn om samen te blijven, werden we verzocht om terug aan de bus te zijn om 0h30.  Eén van de tips was dat er hier en daar op het terrein tentjes stonden waar zowel een warme als een koude hap te verkrijgen was.  Hebben we ons dit berouwd !!! Volgende keer nemen we onze "schoofzak" mee   Voor een plastic bakje met spirelli bolognaise en een stukje stokbrood vroeg men € 10 !!!!!!!!!
Maar voor de rest was het een geweldige avond.  Dit jaar stonden volgende acts op het programma:
- De Weense zangerknapen
- Het polyfonisch koor van de Alpen
- Scala en Kolacny Brothers
- Het koor van de universiteit van Oxford
- Pow Wow
- The Golden Gate Quartet

De eersten die we zagen waren de Weense Zangerknapen volledig in oude klederdracht met kniekousjes, slabbertjes EN PRUIK wat Knorreke de opmerking ontlokte : ocharme die gastjes
Vooral hun laatste stukje, een wals van Strauss vondt ik het beste.
Nadien zagen we The Golden Gate Kwartet die in tegenstelling tot de vorigen onder het publiek voor de nodige ambiance zorgden met hun gekende Gospel-meezingers De volgende groep op ons programma ( oh ja was ik nog vergeten te zeggen; elke groep trad gedurende 20 min op en op diverse tijdsstippen zodat we rustig ons eigen schema konden opstellen)
was Scala en tot onze grote spijt sloegen die bij ons echt tegen.  Zo statisch hadden we ze op de night of the proms nog nooit gezien !!
Over de verdere groepen ga ik kort zijn; Pow Wow niet slecht  en bij het polyfonisch koor van de alpen kon vooral het stuk met de alpenhoorns mij bekoren maar uitschieter onder deze voor ons onbekende mensen waren het koor van de universitieit van Oxford. Echt de moeite en ook hun locatie in de beuk van de oude kloosterkerk kwam de akoestiek heel veel ten goede.

En Om 23 h kwamen alle groepen op het hoofdpodium nog eens samen en zorgden samen met een prachtig vuurwerk voor een onvergetelijke apotheose waarbij we beiden heel verwonderd waren dat er onder de Radetski march (weense zangerknapen) zelfs een tekst stond Dit hebben wij nooit eerder geweten.  Zo was onze prachtige avond ook nog leerrijk :

Hierbij nog enkele foto's en een filmke

Cool Slideshows!

Klik hier om het video filmpje te bekijken

Toen we vanavond thuis kwamen stond er ons een leuke verrassing te wachten …. Op de oprit stond een ezel , neen geen beest dat “I.A.” zegt, maar een houten om op te zagen. Dus ons va was weer bezig geweest, die man is toch ook niet te stoppen.   Hij weet dat in september het houtkot achter het tuinhuisje zal geleverd worden dus …. Hebben maar niet gezegd wanneer juist in september want dan staat hij hier vanaf 1 september natuurlijk weer dagelijks om te kijken hoe ver het al staat en of de dozen hout die hij al in zijn garage heeft staan, welke hij voor ons gezaagd heeft al kunnen komen, het is een heel lieve man maar soms wel wat ongeduldig ..

Verder ben ik ook eens benieuwd naar morgen want dan gaan we naar Villers-la-ville met de club van de bank (regio Antwerpen) naar “stemmen onder de sterren”

Verdere info (en foto’s) kan je één van volgende dagen verwachten.
Hieronder kan je alvast een kijkje gaan nemen.

Na een poosje ons beholpen te hebben, eerst met een laptop en daarna met beeldscherm op een kastje en toetsenbord op schoot, kunnen vanaf vanavond weer deftig voor de pc zitten.
Zo als het meestal gaat, ging het niet helemaal van een leien dakje.
Vandaag heb ik de Gamma, geloof ik 5x gezien van binnen.
Een paar weken geleden, hadden we de poten gekocht bij Ikea, en vandaag de meubelplaat van 2m.50, bij de Gamma, bijna de breedte van onze bureau kamer .
De bedoeling is dat er ook nog een zijstuk aankomt, dit ook gelijk meegenomen.
Onze neef Nick, heeft nog even 7 cm eraf gehaald, zodat het mooi aansluit aan een kast die we vandaag ook in elkaar hebben gezet.
De schroeven, die bij de poten zaten waren te lang voor de meubelplaat, dus wij weer naar de Gamma, voor de goede maat.
Ten lange leste konden we beginnen.
Nu zitten we lekker, achterover geleund te typen .
Weer een stukje verder in huis, morgen nog 2 kasten ineen zetten, zodat we alle boeken kunnen ophalen bij ons Va.
Ons Va zal binnenkort helemaal content zijn, want ons tweede tuinhuis, wat gaat gebruikt worden als houtkot, zal begin september geplaatst worden, dan kan alle hout dat hij inmiddels voor ons gezaagd heeft, naar Niel.
Zo komt langzaam maar zeker alles weer in de plooi.

Groetjes,

Roland en Annemiek

Ben je "kvraaghetaan" van de Fixkes een beetje moe ??? Zing of brul dan nu mee met "ik maak het uit" van de Pixkes ...   Boxen op en daar gaan we ............   de tekst kan je hieronder ook aflezen veel plezier .....

Klik hier om het video filmpje te bekijken De Pixkes- Dj Hanz - Ik maak het uit (03:37) Ik Maak Het Uit feat. DJ Hanz (Lyrics) Gadis buite gadis buiten en gaat daar uw lieke fluite kem het duzend keer gehoord ik krijg er pijn van aan mijn kuiten kem er zellef één gemaakt en meneer vanoosterwijk as get goe vindt kom ik da wel spelen op uwen dijk welle zen de pixkes wij zijn van dezelfden tijd ma van de jare tachtig krijge wij serieus het schijt wij wille jambers op tv en margriet aan de zee en mc-gyver is veel cooler dan Face of BA ni simpel allemaal ni simpel allemaal ni simpel en ik maak het uit, der was nog genen msn ma wel al vtm en niemand wilde markse van de kampioene zijn johnnys reeje op nen opgefokte wallaroo planten hadde stretchbroeken en zwette combatshoes in den humo noemde zons die van generationx van thuis mochte walles ma we deeje lekker niks kstond er sceptisch tegenover ma ge weet hoe da gaat we mochte weg tot smorgesvroeg ma da was veel te laat willy sommers mocht nog foefelen met ossebolle o Ma wij wilde de miekes van 90210 We zagen Pamela haar *** en Luc Steeno had nog hits En we reeje me twintig vitessen op onze nieuwe fiets ni simpel allemaal ni simpel allemaal ni simpel en ik maak het uit, de derde stroof ja nu gaan we lekker groof den eerste keer naar holland ik was helemaal verdoofd beavis en butthead schopte rel op mtv we moeste derop kloppe want de bel deedet nie zwanworsten uit blik, koen crucke was nog dik en frankske vandenbroucke stak ze geld nog in de fik Saddam in Irak en Van Rossem in den bak, Superman in ne rolstoel ja da was gene kak lady di reed in frankrijk tegen ne pilaar en Monica Lewinski zoog aan Bill zijn sigaar (guk guk guk) In Vilvoorde deed Renault de boeken toe op ons bord een dolle koe, verstoppertje spelen met dutroux één twee drie wie ni weg is is gezien copkiller luisteren was lekker clandestien Salmonella aan de zee, weeral diarree Nen hele zomer binnen me mortal kombat 2 NI simpel allemaal ni simpel allemaal ni simpel maar ik maak het uit

2 augustus zijn we naar het festival casa blanca in hemiksem geweest (gratis festival dat 4 dagen duurt)
waar we optredens hebben meegepikt van de Fixkes en van Axl Peleman.  De Fixkes waren heel goed maar Axl was iets minder ook door de slechte geluidskwaliteit.  Toch hebben we ons goed geamuseerd, spijtig dat we niet konden blijven voor Bart Peeters, maar de wekker ging de volgende dag af om 5:50 zoals gewoonlijk.  Hierbij toch nog enkele foto's

Cool Slideshows!

Weer eens even een berichtje voor de blog over ons huisje.
De laatste weken is er veel gebeurd, in positieve zin.
Onze achterhof, is bijna klaar alles is omgespit, de planten staan er al in en de graszoden, liggen op 4 rollen na ( maar die hadden we tekort, dat is voor volgende week).
Mijn schoonbroer, heeft ons daarbij geholpen.
Deze week is ons huis gevoegd en is onze carport en tuinhuis geplaatst.
In huis is nu op een paar technische zaken ook alles in orde.
We kunnen beginnen met het inrichten van onze bureau kamer en de rest van het huis jippie.
Geen toetsenbord meer op schoot, om berichtjes en mail te versturen of te bekijken.
De poesen vermaken zich heel goed buiten, Nomos is zelfs een hele nacht buiten geweest, vond die kattin veel te leuk .
Amon, onze oudste poes begint steeds vaker ietsjes verder te gaan, maar vind het thuis toch ook heel plezant.
Tycho heeft afgelopen weekend zijn bed en kast en bureau in elkaar gezet samen met Roland.
Langzaam aan, komt alles wel klaar.
Klusje voor morgen zal zijn ons naambordje op de muur te schroeven, maar eerst uitslapen.

Groetjes van ons beiden

Gewoon een grappig filmpje tussendoor moet ook kunnen
Klik hier om het video filmpje te bekijken

Ja,ja, ik weet dat het lang geleden is, maar we moesten werken met een hele vervelende laptop, die slecht werkte.
Alles begint een beetje in de plooi te vallen hier 27 juni, zal men eindelijk de laatste klusjes doen in huis en als we het allemaal moeten geloven, komt onze berging met carport, de eerste week van juli.
Onze Soteb, hebben we niet weer gezien , dachten zelfs op een moment, dat we hem herkenden, als een van de vele poesen in het asiel van Schoten, zijn daar speciaal naar toe gereden.
Deze poes had een witte vlek op de verkeerde plaats nog.
Zoals jullie weten, hebben we via het Schotense asiel een nieuwe gecastreerde kater, die de naam Nomos heeft, in het asiel was zijn naam Zorro.
Gisteren hebben we een tekeningetje, aan mijn schoonbroer gegeven voor de achterhof, inmiddels hebben we wel al wat plantjes gekocht, aanbiedingen zijn aanbiedingen he.
Roland gaat dagelijks via Puurs met de trein naar Brussel en ik doe het de laatste weken, elke dag die ik werken moet op mijn brommertje.
Zo nu zullen we regelmatig weer eens iets schrijven,

Groetjes

Roland en Annemiek

Na een poos gezocht te hebben naar Soteb, diep in ons hart hopen we,dat hij op weg is naar Essen, besloten we een nieuwe huisgenoot te nemen.
Wij missen hem toch heel erg, vooral Amon, die is er ook behoorlijk verdrietig over, soms konden ze niet met elkaar, maar ook niet zonder zijn maatje..........Soteb.
Vorige week zijn Roland en ik naar het dierenasiel in Schoten geweest en hebben daar een 1 jarig maatje voor Amon gehaald, is tevens mijn verjaardagscadeautje.
In het asiel noemden ze hem Zorro, wij hebben hem herdoopt tot Nomos, blijft in de stijl van de Egyptische namen.
Nomos is gitzwart met af en toe een verdwaald wit haartje, is zindelijk, gecastreerd en een grote vreetzak.
Amon is soms onder de indruk van hem, maar laat zich niet doen.
Amon mocht afgelopen zaterdag voor het  eerst buiten, dat vond hij toch wel een beetje eng, maar meneer kennende, gaat hij niet ver weg.
Het wonen bevalt ons prima hier, afgelopen week is er veel gedaan, zoals, de oprit en terras en het laminaat is gelegd.
Het laminaat zouden ze al eerder leggen, maar door de omslag van het weer was de chape weer te nat.
Volgende week, het volgende project, namelijk het wisselen van de vensters boven de voordeur, zit nu helder glas in, moet melkglas zijn.
Woensdag komt ons nieuwe slaapkamerameublement, niet meer op de matras slapen maar in een heus bed.
Jullie zijn weer een beetje op de hoogte van ons doen en laten
Groetjes ook van Roland

Annemiek

We wonen nog maar een kleine 14 dagen in ons nieuwe huisje en we moeten al een verlies lijden.  In de nacht van dinsdag op woensdag is het onze Soteb gelukt om buiten te geraken ( vermoeden is via het raam in de bureaukamer dat gekanteld stond) De ruimte die hij had om daar door te klimmen is vrij klein maar blijkbaar toch nog genoeg voor hem. En nu is hij weg.

Gisterenmorgen heeft Amon heel de tijd gemiauwd net als gisterenavond.
Annemiek en ik zijn gisterenavond ook nog in de wijk gaan zoeken maar zonder resultaat.
Hopelijk komt hij een van de dagen uit eigen beweging terug als hij de weg kan vinden want heel de buurt is natuurlijk nieuw voor hem.

Nu hadden we toch heel goed opgepast om ze alle twee goed binnen te houden, maar een klein spleetje was blijkbaar genoeg …spijtig.

Annemiek opperde ook nog even de bedenking dat hij misschien terug naar Essen zou gaan, maar ik weet niet of dat wel zal kunnen, maar ja je hoort soms heel straffe toeren van dieren dus …. hopen maar.

Daarjuist is Annemiek nog even gaan zoeken met Amon aan de lijn, ook tevergeefs.

Zullen onze “rosse” missen (Amon ook)

Zo zie je maar dat dieren van diverse pluimage ook best lief en aardig voor elkaar kunnen zijn

We wonen nu een week in Niel.
Veel uitgepakt nog en een en ander staat nog in de living langs de kant.
Hebben al veel plezier gehad van ons houtkacheltje, want de laatste dagen hadden we het regelmatig koud, doordat we beiden erg moe waren.
We hebben ons, 2 mei in laten schrijven in Niel, de politie moet nog steeds langs komen, om te controleren of we daadwerkelijk hier wonen (deels kamperen, want we slapen op de chape).
Veel administratieve zaken geregeld en onze eerste lading post gekregen, want onze brievenbus ligt nog op zijn kant op een stapel stenen.
Morgen is verlof weer gedaan, Roland moet maandag weer beginnen en ik begin woensdag weer te werken.
Groetjes van ons beiden.

Oef,ja want de verhuis is heel goed gegaan, niets gebroken, en dat is bij een verhuis toch wel heel belangrijk maar ja we hadden dan ook tonnen papier gebruikt om alles heel goed in te pakken. Zaterdag 28/4 waren we opgestgaan om ong 6h en we waren ons nog maar aan het klaar maken toen mijn broer, schoonzus en neef al aan de deur stonden. Daarna is alles zowat in een stroomversnelling gegaan, zelfs zo erg dat we geen tijd gehad hebben om foto's te nemen,wat eigenlijk wel een beetje spijtig is, maar we gaan de verhuis toch mooi niet herdoen enkel voorde foto's
Rond 8h30 is de verhuiswagen aangekomen en wij verschoten eerst wel van zijn omvang maar ...... hij was VOL toen we vertrokken inclusief motor en brommer en rotstuintje. Rond 10h30 was dit een feit en ging het richting Niel ... en waar kwamen we terecht ??? ja hoor recht in de file opde Antwerpse ring, maar met de gewone auto ging het nog vrij snel dus dachten Annemiek en ik dat we in Niel nog een hele tijd zouden moeten wachen voor de rest er was, maar groot was onze verwondering dat de verhuiswagen er 10 min later al was, maar dit mysterie werd door de verhuismannen snel opgelost, zij waren via de Noorderlaan en de dokken gekomen en dus geen last gehad van file. Tegen 13 h was de wagen volledig leeg en konden we eerst een pistoleke eten (die waren door mijn nicht klaar gemaakt en gebracht,zij wonen maar een paar straten verderop ook in Niel waar ook een andere bekende van de meeste bloggers hier woont nl Frieda) Na het eten nog verder met zoon, broer en schoonzus verder gedaan tot een en ander al en plaatsje gekregenhad maar en zal de volgende weken nog wel een heel pak werk zijn voor Annemiek en mij dus .... de week verlof die we beiden nog hebben zal heel goed van pas komen.  Vandaag zijn we ons gaan laten inschrijven op het gemeentehuis, nog even naar de bank geweest en daarna .... juist verder uitpakken en verzetten. En dan nu toch nog even tijd gemaakt om dit stukje te schrijven, meer volgt een van de dagen wel.

Groetjes,

Annemiek (knorreke) en Roland(boefke)

Voila, het is nu donderdag 19/4 ong 12h15 en de houtkachel staat.  Om 9h30 ben ik hier in Niel aangekomen en de werkman van de houtkachel was er al een minuutje of 10  EN ...... surprise surprise ...... onze trap stond ook al.  Wij hadden die pas volgende week verwacht dus dat was wel even positief schrikken.  En wat het mooie is ; Annemiek weet ook nog van niets, die ga ik straks om 14h30 afhalen bij St Augustinus (zij moest vandaag nog werken) en dit zal dus voor haar ook een complete verrassing worden
En de tlefoon werkt ook al , ik had die meegebracht uit Essen om te proberen. Dus het begint nu echt vooruit te gaan, OK er moet nog van alles gedaan worden, maar ik blijf het positief inzien, tenslotte is het nog een week tot de verhuis he
Zo nu ergens iets gaan halen om te eten en dan strakjes Annemiek oppikken.