Archief

Wegens opname voor een depressie zal ik in de toekomst niet veel berichtjes meer kunnen sturen, dus knorreke zal het meeste wel doen
groetjes aan iedereen en tot schrijvens
boefke

Vandaag kan Roland, weer aan het zagen.
Afgelopen zondag hout gaan halen bij ons Va.
Vrijdag, hout (paletten) gekregen van onze buren.
De zijkant van ons huis staat nu dus vol hout.
Gelukkig dat het nog niet zo warm is, maar onze voorraad in het houtkot groeit gestaag.
Afwachten, hoe de komende winter gaat worden, maar ik denk dat voorlopig genoeg hout zullen hebben.

Onze voorhof stagneert nu, want we hadden alle maten doorgegeven bij de bestelling van ons materiaal, bleek de dame, die ons hielp zich vreselijk verrekend te hebben.
We komen 40 zaken steentjes tekort en nog een stuk onkruidwerend doek.
Bij het leggen van ons voetpaadje onder het raam, hadden we ook al heel veel tekort, zodat Roland nog een aantalen keren, heen en weer moest rijden.
Telkens voor zand en cement, dus jullie kunnen je voorstellen, hoe goed de dame haar werk gedaan had.

Onze poes Caro, heeft gisteren een heel avontuur meegemaakt.
De daad van de dag is voldoen aan de eis van onze poesen, dat ze buiten willen.
Gisteren ook, Caro en Amon doen dan beiden hun eigen rondje en komen dan braaf thuis.
Amon kwam thuis en ging zijn eigen ding doen (slapen).
Caro daar en tegen, deed gisteren iets wat ze nog nooit gedaan heeft, binnengaan bij onze overburen.
De voordeur had bij hen lang open gestaan, voor het inladen van de auto.
Ze is binnen geglipt en zij wisten niet dat ze in hun huis was.
Gevolg, dat ze tot vannacht 00.30uur opgesloten was.
Roland en ik waren al door de wijk geweest, om haar te zoeken.
Ineens zag Roland iets zwarts met witte haartjes voor het raam zitten, was onze poes.
Later nog eens achterom bij hen gegaan, poes was verdwenen, voor ons was het een opluchting.
Wel moesten we wachten tot zij thuis waren, maar ons madammeke, was daarna rap buiten.
Gelukkig heeft ze geen schade aangebracht en heeft ze niet geplast in huis.
Ja van 9.30 tot die tijd is heel lang.
Caro's avontuur liep gelukkig goed af

Hallo bloggers,

Eindelijk is er licht in de duisternis.
Na vele maanden aan de sukkel geweest te zijn, is er goed nieuws.
Velen van jullie weten, dat ik vorig jaar een accident gehad heb.
Na een ingrijpende operatie (zie berichten hiervoor), gaat het goed.
De delen van het scheenbeen staan netjes boven elkaar en er is kalkvorming, dat uiteindelijk bot moet worden.
Ben wel inmiddels aan de derde soort anti biotica begonnen, want heb een microbe, die resistent is aan vele soorten anti biotica.
Komende woensdag, zal ik weer opgenomen worden in het Pellenberg ziekenhuis.
De donderdag wordt het materiaal uit het kuitbeen gehaald en nog een breuk gemaakt, voor een goede stand van dat been.
Vrijdag hopelijk weer thuis.

Voor een ieder heel fijn weekend

Hoi, hier ben ik nog eens, het is al weer te lang geleden dat we nog eens iets van ons hebben laten horen, maar het is hier ontzettend druk geweest.  Zoals Annemiek al vertelde moest ze nog maar eens geopereerd worden en zou ze nu een uitwendige fixateur krijgen.  Wel die zit nu om haar been, maar het wel een moeilijke en voor Annemiek een pijnlijke bedoening geworden.  Op maandagmorgen is men haar komen halen om 8h45 voor de operatie en ze was maar pas terug tegen 3h.  Jongens wat duurt wachten dan lang   Gelukkig was de operatie geslaagd volgens de professor.  Wij dus blij en zeker toen ik haar de daaropvolgende zaterdag kon gaan afhalen.  Maar de blijdschap was maar van lorte duur want na een dag of 5 begonnen verschillende wondjes (waar de pennen door haar been zitten) te etteren, dus de huisdokter opgebeld die onmiddelijk een antibioticakuur opstarte maar ook onmiddellijk de raad gaf om toch maar een afspraak met UZ Leuven(afd Pellenberg) te maken voor controle. Hij zou dan ondertussen zorgen voor een verwijsbrief.  Gevolg van dit alles was dat we vrijdag terug richting Pellenberg gingen.  Daar heeft men een kweek van de wondjes genomen en een bloedafname gedaan.  Uitslag zou na een 4tal dagen bekens zijn zegden ze maar reeds op dinsdagmorgen kregen we telefoon dat ze terug dringend moest opgenomen worden want dat de antibiotica niet aansloeg.  Wij dus nog maar eens naar Pellenberg met de haastig bij elkaar geraapte kledij.  Daar kregen we te horen dat ze nu twee soorten antibiotica zou krijgen, waarvan één moest toegedient worden via een baxter, dus weer een aantal dagen hospitalisatie.  Vorige week zaterdag ben ik haar terug gaan ophalen en (hout vasthouden) momenteel gaat alles goed, de antibiotica's die ze nu nog in pillenvorm moet nemen doen hun werk dus afwachten maar weer ......
Zo dat waren de laatste nieuwsjes, tot binnekort en vele groetjes van ons allebei.
ps foto's van de externe fixateur (Ilizarov) zetten we hier niet want die zijn een beetje te schokkend

Het zal de wereld wel niet wijzigen , maar toch ......

Aanstaande zondag word ik opgenomen in het Pellenberg ziekenhuis, voor de eerste van de 4 operaties, die nog komen.
Maandag word ik dan weer geopereerd, aan mijn been.
Ik zal dan een hele stellage aan de buitenkant van mijn onderbeen hebben als ik wakker wordt.
Het zal vermoedelijk een opname van een week zijn, waarin ik veel zal moeten leren over wondverzorging en het aandraaien van de schroeven (4x per dag).

Voor iedereen een goed weekend en een fijne week

Van de week kreeg ik een telefoontje, dat mijn operatie is uitgesteld naar 26 mei.
Schrok toch wel een beetje, want ik denk niet dat ik thuis zal zijn op mijn verjaardag.
Wat in het vat zit verzuurd niet, dan vieren we onze beiden verjaardagen tegelijk.
De living ziet er weer geheel woonbaar uit, nadat de schilder gedaan had.
Heb geprobeerd met wat hulp van mijn hulp (Katrien en haar man) en de buurman, de boel schoon te krijgen.
Wat word je inventief, als rolstoeler en krukkenloopster.
Koppigheid en doorzettingsvermogen speelt ook een grote rol.

Iedereen een goed weekend,

Even een berichtje uit Niel.
Bij ons staat de living helemaal op zijn kop (figuurlijk).
De schilder is sinds gisteren bezig met de muren van de living en van de keuken.
Het komt er heerlijk zonnig uit te zien.
Eindelijk kunnen onze vouwgordijnen dan ook weer voor de ramen, jippie.
Deze week is er al veel gebeurt, het ziekenhuisbed en de wc stoel zijn uit de living, want ik mag sinds 2 weken de trap oplopen, met een kruk.
Dit betekent niet dat er vooruitgang is, want op 19 mei word ik weer geopereerd, dit keer in het Pellenberg.
Zal ook nog niet de laatste operatie zijn.
Nog geen seconde duurt het dat je aangereden wordt, maar de gevolgen zijn zeer groot.
Het duurt inmiddels ook al bijna 8 maanden en dat is al heel lang voor een actief mens.

Veel groetjes en een goede week en weekend