Gestolen aan zee

Hier enkele beelden van mijn vissen,mijn visbak heeft een lengte van 1,8O meter en ik ben nu ongeveer 40 jaar bezig met deze hobby,vroeger kweekte ik ook heel wat vissen,ik had op een bepaald ogenblik 26 bakken staan ! en het aantal vissen was echt niet te tellen.
Daar ben ik mee gestopt,dat bracht echt veel werk mee en te veel is te veel.
Nu enkel nog een in de living !

Onze reis naar Zwitserland,meer bepaald
in het dorpje Evolène in het kanton Wallis
is prachtig verlopen,we verbleven in
een mooie chalet die van uit Belgie te huur is.
Elke namiddag reden we met de wagen zo hoog
mogelijk de bergen in,wij hadden nu wel
geluk dat er nog verse sneeuw was gevallen,
zo kregen we prachtig uitzicht,Onze vrienden
 kenden de streek heel goed,want die waren
daar reeds meer dan 15 jaar te gast,
wij hebben ons allemaal goed geamuseerd,
ja werkelijk voor herhaling vatbaar,
nogmaal bedankt aan de vrienden
want jullie waren fantastisch Foto 10
de chalet waar we verbleven

Stilaan komt de snoepperiode aan !!!  Hier veel lekkers

Verhofstadt komt bij de hemelpoort.
Petrus schrikt zich een hoedje want zo vaak ontmoet hij daar
geen hoge politici.
Hij weet niet zo goed wat hij met hem aan moet. Verhofstadt
geeft aan dat zijn plaats toch echt in de hemel is.
Maar volgens de regels moet Verhofstadt,
alvorens hij mag kiezen, een dag in de hel en een dag in de hemel zijn.
Petrus leidt hem naar de lift en zet hem eerst bij de deur van de hel af.
De deur gaat open en Verhofstadt stapt meteen in de mooiste zee die hij
ooit zag en waar hij ook nog kan diepzeeduiken!
In de zee ontmoet hij bijzonder gelukkig ogende oude vrienden.
Ze schudden elkaars hand en praten volop over de goede oude tijd
waarin ze beroemd en rijk werden. Vervolgens duiken ze, na eerst
een paar vissen te hebben gegroet samen verder.
Na afloop genieten ze van een diner met kreeft, kaviaar en champagne.
De duivel is ook aanwezig en blijkt een bijzondere en aangename man
te zijn die grapjes maakt. Al met al is het zo'n heerlijke
bijeenkomst dat de dag om is voor hij het in de gaten heeft.
Zijn vrienden zwaaien hem uit als hij terug de lift instapt.

Als de lift weer open gaat komt hij in de hemel terecht.
In de 24 uur die volgen zweeft Verhofstadt tevreden van wolk tot wolk.
Er wordt gezongen en op de harp gespeeld en Verhofstadt zingt
graag een deuntje mee. Hij heeft het aardig naar zijn zin.
Als hij weer voor Petrus staat, vraagt die hem of hij een
keuze heeft kunnen maken.

Verhofstadt denkt even rustig na en zegt: "Ik zou het nooit gedacht
hebben hoor, en ik moet zeggen dat de hemel heerlijk was".
"Maar ik denk dat mijn plaats toch in de hel is bij mijn oude vrienden."
Petrus begeleidt hem in de lift naar beneden en de deur gaat open.

Daar zijn zijn vrienden weer aan het duiken, nu echter in een vervuilde
zee, er is geen vis te bekennen, ook geen koraal.
Er is bijna geen zuurstof meer. Zijn vrienden hebben teveel lood om
zich heen om boven te kunnen komen. Ze zitten vast in de vangnetten,
ze kunnen geen meer kant op.

De duivel komt naar Verhofstadt toe en slaat een arm om hem heen.
"Ik snap er niets meer van", stamelt Verhofstadt. "Gisteren was het hier
prachtig en aten we kreeft en kaviaar".
"We dansten en hadden een heerlijke dag! Wat is er gebeurd?"

De duivel kijkt hem aan, glimlacht en zegt: "Gisteren was het nog
verkiezingstijd. Vandaag heb je gekozen."