De wereld is klein

Drie keer per dag schuiven we aan tafel, drie keer per dag is er buffet. 's Morgens eten Mario en ik steeds bruin brood met kaas en drinken we thee zonder suiker. 's Middags en 's avonds genieten we beiden van een bordje met vis. De zoete dessert daar komen wij niet aan. Maar sommige dingen zijn anders. Zo eet Mario graag frietjes en eet ik graag zwarte olijven. En om te drinken bestellen we 'aqua sin gas, una cerveza por favor. Wie zou wat drinken ? En op een terrasje ontdekten we dat ze ook onze Lotus-speculaas kennen.

Heel wat info- en verkeersborden staan hier zowel in het Spaans als in het Catalaans genoteerd. Op het thuisfront heb ik daar een tolk voor en hier kan Mario me heel wat duiden. Gelukkig voor mij staat er meestal een tekening/symbool bij. Met het laatste bord gaat mijn kleindochter niet blij zijn... wat mag er niet in het roze??

Deze voormiddag weer stralend terrasjesweer.  Covid heeft in 2020 creatievelingen in gang gezet. En natuurlijk mag Mario niet ontbreken op de Walk of fame.

Ik herinner me nog dat bij mijn grootouders, kleine vava en tant'Justine die in de jaren 70 gingen overwinteren in Benidorm, een kamerplant stond die te groot werd op het appartement. Ze brachten die plant naar de kerk waar hij achteraan een plaatsje kreeg in de kapel. Hier in Albir zie ik dat die kamerplant in feite een boom is.

Ook hier is het lente en genieten we van de bloemen.

Deze namiddag trokken we er weer op uit. De baan naast de zee is grotendeels éénrichtingsverkeer voor de auto's. Ideaal om een wandeling te maken en een terrasje te doen.

Deze voormiddag was het schitterend weer, een stralende zon met in de verte witte wolkjes. Ideaal terrasjesweer. En mits we de zon tot 13u op ons terras hebben genoten we daarvan.

Onder een stralend zonnetje wandelden we deze namiddag langs het water. We laten jullie graag meegenieten...

Deze morgen leefden we letterlijk 'in de wolken'. We herhaalden ons programma van gisteren en lazen verder in onze boeken. We merkten dat het weekend was, hier geen tennis- of zwemles maar zeilles.

Toen we tijdens de voormiddag boeken aan het lezen waren, merkte Mario op dat er palmbomen gesnoeid werden. Dit had ik nog nooit gezien!

Deze namiddag genoten we van een wandeling naar Altea. En het zonnetje schrok niet van mijn witte benen, ze bleef de hele namiddag schijnen!

Op het terras is het altijd genieten: dag en nacht!

We hebben een vlotte reis achter de rug met vriendelijk personeel op de luchthavens en in het vliegtuig. Ook de taxichauffeur was vriendelijk en behulpzaam. We konden al even genieten van het terras op onze hotelkamers.

We kregen bericht over ons logement. We verblijven zeven dagen in Hotel Kaktus in Albir.

Albir is de dichtstbevolkte regio van de gemeente Alfaz del Pi  en is gelegen aan de Costa Blanca noord in de provincie Alicante, Valencia. Het grenst aan de Sierra Frost en ook aan Benidorm . De bevolking leeft bijna uitsluitend van het toerisme door haar mooie en langgerekte stranden. Rond het strand en het gebied van Albir zijn vele kliffen en een aantal zijn meer dan 300 meter hoog.  Albir is gelegen op een  gemiddelde hoogte van 76 meter ondanks dat de lagere delen op zeeniveau zijn gelegen. Het hoogste punt is meer dan 160 meter hoog (Sierra Frost).  

Mario houdt van buitenlandse reizen en zon. Dat spreekt mij ook wel aan . We trekken er samen een weekje op uit naar Spanje. Mario heeft reeds meerder reizen met We Travel2 achter de rug voor mij is Kompaan een nieuwe ervaring.

Maar het wordt spannend, dinsdag weten we pas waar we gaan logeren. Twee dagen later, donderdag, vliegen we vanuit Deurne richting  Alicante. 

We houden jullie verder op de hoogte en vanaf 1 juni krijgen jullie ook foto's te zien.