Maandag 10 september 2012

Bolustaart

Deze taart roept bij mij de beste jeugdherinneringen op. Hij was te verkrijgen bij een kleine bakkerij op een pleintje niet ver van de buurt waar wij woonden en nergens anders in de wijde omgeving.
Zelfs vandaag is deze lekkernij weinig te vinden en het recept nogal bewerkelijk, daarom probeerde ik een vereenvoudigde versie in elkaar te steken die redelijk lukte.
Koop een pakje vers bladerdeeg en ronde diepvrieskoffiekoeken met rozijnen (colruyt). Plaats het bladerdeeg in een bakvorm, schik de (lichtjes ontdooide) koffiekoeken op het bladerdeeg (met voldoende ruimte tussen elke koek) en bak ze af in een voorverwarmde oven volgens de aanwijzingen voor de koffiekoeken.
De taart kan zo warm worden opgediend.
Voor de koude versie kan je, na afkoeling, de bovenkant bestrijken met wat water losgeklopt eiwit waarin bloemsuiker werd opgelost. Versneden opdienen op een spiegel van "crème Anglaise".
Zeker te proberen is de bodem van de taart eerst wat beleggen met een dun laagje banketbakkersroom en de bovenkant van de koeken bestrooien met wat bruine suiker vooraleer ze af te bakken.
Dat probeer ik de volgende keer.
Een recept staat hier: http://www.patisserie.be/patisserie/grote-bolus

Geschreven door WillyVC om 11:45 Stuur door Reageer op dit bericht

Reageer op dit bericht

Vrijdag 31 augustus 2012

Mosselfestijn

Straks komt zoon Peter met zijn ganse familie mosselen-friet eten. Ze zijn nog eens voltallig met de 3 kinderen Nils (9), Timothy (22) en Kimmy (24). Ik vind dat wreed leuk.
Ze zijn een nieuw samengesteld gezin. De oudsten zijn voorkinderen van Sandra. Ze hebben allen een goede band onderling, ook met ons. En Nils, ons kleinkind, wordt door iedereen in de watten gelegd.
Toen ik hierboven hun leeftijd berekende dacht ik aanvankelijk dat ik mij vergist had. Mensen toch, Nils wordt volgende maand al 9 ! En Timothy en Kimmy zijn jongvolwassenen die elk hun eigen leven aan het organiseren zijn d.w.z. een stabiele relatie trachten op te bouwen met een partner en op eigen benen gaan staan.
Wat gaat alles vlug...
Peter eet graag soep en ik voorzie, op aanraden van mijn eega, voor iedereen een lekker romige spinaziesoep (prei, ui, aardappel, groentenbouillon, véél verse spinazie en een vleugje room) met schijfjes Zwan-worstjes als garnituur...
De Zeeuwse jumbo-mosselen zullen “natuur” bereid worden met in wat boter aangestoofde groentenblokjes (dikke ui, selder, platte peterselie en bieslook) en afgekruid worden met (veel) peper, zout, laurier en een vleugje marjolein.
Zoon Peter maakt ze in zijn restaurant op de “Brasseur” (met dikke ui, selder, venkel, enkele kerstomaatjes en een vleugje pastis) ook niet te versmaden.
’t Is weeral feest en dat niet alleen wegens het eten...

Geschreven door WillyVC om 17:35 Reageer op dit bericht Stuur door

Zondag 26 augustus 2012

Showrooming

Ik doe het al jaren en nu blijkt dat er zelfs een naam voor is: showrooming. Eerst gaan kijken in de winkel(s) naar een product dat ik wens aan te kopen, om vervolgens prijzen te vergelijken op het Internet en daar kopen waar ik prijs-/ kwaliteit-/ dienstnaverkoopsgewijze het meest voordeel mee doe.
Volgens de krant De Morgen maakt Unizo er zich grote zorgen over maar mijn mening is dat op termijn de verkoop via een echte winkel pas blijft lukken als er correct advies voor verkoop en correcte service na verkoop in de aankoop begrepen is.
In een winkel heb ik dikwijls de indruk dat men niet echt luistert naar wat ik wens maar eerder focust op wat zij mij graag willen verkopen of snel een deal willen sluiten.
Bij de aankoop van mijn auto, jaren geleden, in de garage waar ik al lang klant was, probeerde de verkoper mij een hele reeks afzonderlijke opties aan te smeren (waarop hij zijn % had) terwijl het merk een "business pack" aanbood (dat ik had gevonden op het internet) met al die opties voor een fractie van wat hij berekende. Hij weigerde mij het voordeel en toen ik de wagen elders had besteld heeft hij zich in allerlei bochten gewrongen om de deal toch nog op zijn naam te krijgen zogezegd omdat ik zijn prospect was, in zijn regio.
Laatst kochten wij een nieuw Silhouette brilmontuur voor mijn eega bij een optieker in de buurt. Hij kon de glazen van het vorige montuur recupereren dus dat was al ettelijke honderden euro's gespaard. Groot was mijn verwondering echter toen ik 's avonds het identieke montuur op het Internet vond voor 33% van de prijs die ik diende te betalen.
Uiteraard heb ik met de optieker gebeld nog voor de bril afgewerkt was maar de man kon aantonen dat hij het zelf duurder inkocht en we hebben samen gereageerd bij Silhouette Benelux en bij de fabriek in Oostenrijk.
Ik kreeg van de opticien het overzetten en aanpassen van de glazen gratis, nog wat extra korting en goed advies. Ook in de dienst na verkoop ben ik gerustgesteld maar desalniettemin laat dit een zuur nasmaakje.
Silhouette Benelux reageerde met een brief van een bladzijde waar ze verzekerden dat noch zij, noch Oostenrijk meewerken aan het verkoop tegen dumpingsprijzen op het Internet en beweren dat daar enkel klanten gelokt worden met hun "groot merk" maar ze niet kunnen leveren.
Ik wil dat niet uitproberen want ik heb er geen 500€ voor over...

Geschreven door WillyVC om 07:44 Reageer op dit bericht Stuur door

Zondag 12 augustus 2012

Oosterse keuken

Ik merk dat ik 2 maal na elkaar een stukje van de Duitse keuken heb bezongen maar eigenlijk is, naast oerdegelijke Vlaamse kost, de Oosterse keuken mijn favoriete.
Op onze rondreis in Thailand in 1999 heb ik naast van de natuur en een stukje avontuur het meest van de Thaise keuken genoten.
Thailand is ongeveer zo groot als Frankrijk, telt evenveel bewoners in zo'n een groot aantal bevolkingsgroepen en heeft bergen en kusten dus daardoor ook een grote verscheidenheid aan gerechten.
Gemeenschappelijk zijn een uitzonderlijk evenwicht tussen de smaken (zuur, zoet, zout en bitter), het pikante en het gebruik van een grote verscheidenheid en hoeveelheid van verse aromatische kruiden.
Rijst is het "vulmiddel" met daarnaast samengestelde gerechten met veel groenten, kruiden, specerijen, bouillon en/of kokosmelk.
Naast smaakharmonie letten de Aziaten ook op samenstellende kleuren, diversiteit in versnijdingen en textuur, zodat een maximaal aantal zintuigen aan het gebeuren deelnemen.
Een maaltijd bestaat verscheidene gerechten die dan gelijktijdig worden opgediend, meestal 1 gerecht meer dan het aantal disgenoten. Als wij hier Oosters gaan eten doen wij dit ook zo.
De bekendste Thaise soep is tom yang kung een garnalensoep en een recept staat hier (foto met dank aan Zita.be)

Geschreven door WillyVC om 11:59 Reageer op dit bericht Stuur door

Vrijdag 3 augustus 2012

Sturm der Liebe

Om 18h00 begint er een nieuwe aflevering van mijn favoriete "soap" op Vitaya: "Sturm der liebe". We volgen dit al enkele jaren en alhoewel het scenario voorspelbaar begint te worden, kunnen de gebeurtenissen en vooral de sfeerbeelden mij nog steeds bekoren.
Die prachtige sfeerbeelden van de natuur in Beieren, in de omgeving van Bad Tölz, zetten ons aan om in Mei 2010 de streek uitgebreid te bezoeken en we boekten er een hotelletje bij de Tegernsee.
Sinds enkele weken begint het te kriebelen om er nog eens terug naartoe te gaan. Niet alleen de natuur maar ook de lekkere Hefeweizen (hefe = gist, bier gemaakt van tarwe, zoals ons witbier, maar met veel meer smaak en minder zuur), de krakend krokante hammetjes, de saibling (een forel-achtige uit het meer), de hemelse worst- en leverbereidingen en de diverse soorten brood die voornamelijk met zuurdesem bereid worden.
Naast de diverse meren zijn ook Munchen en de Zugspitze een bezoekje meer dan waard en vanuit België is het ~785 km rijden.
We zochten natuurlijk ook waar het "Fürstenhof" stond, waar de buitenopnames van het feuilleton gemaakt worden en maakten er deze foto van...

Geschreven door WillyVC om 17:00 1 reactie Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 21 juli 2012

Bauernfrühstück

Bauernfrühstück (boerenontbijt) is een traditioneel Duits ontbijt maar ook lekker als stevige lunch. Het bestaat minimaal uit aardappelen, spek, uien en eieren maar kan ook opgepept worden met andere groentjes.
Het is zo'n gerecht dat je toch nog kan maken wanneer je denkt dat je niets meer in huis hebt en de meeste winkels gesloten zijn (zoals vandaag) of je geen zin hebt om buiten te komen (zoals wij vandaag)...
Ik maak het quasi als éénpansgerecht klaar enkel een pan en de oven op warme lucht.
Ingrediënten (2 personen): 200g gezouten spekblokjes, 1 dikke ui, 200g diepvrieserwtjes, 1/2 rood pimentje, 250g voorgekookte krieltjes, 4 eieren, een klontje boter, zout, vers gemalen zwarte peper, nootmuskaat. Eventueel wat gehakte peterselie en een vleugje azijn.
Kook de geschilde krieltjes voor. Spoel de erwtjes onder de kraan tot ze ontvroren zijn en laat ze uitlekken. Snipper de ui.
Bak de spekreepjes in een klontje boter tot ze gekleurd zijn en hun vet hebben losgelaten. Kruid met wat peper en nootmuskaat, schep ze uit de pan, laat het spekvet achter, doe ze in een dienkom en houd die warm in een heteluchtoven op 90°C.
Bak de voorgekookte aardappels in het overgebleven spekvet, voeg er, nadat ze beginnen bruinen, de overige groenten aan toe en laat deze glazig worden. Voeg dit mengsel bij de spekblokjes en zet terug in de oven.
Bak in dezelfde pan een goed gekruide omelet van de eieren, verdeel deze in stukjes en schep alles om in de dienkom met de reeds gare ingrediënten.
Heet serveren eventueel bestrooid met de peterselie en een vleugje azijn (1 eetlepel voor 2 personen).
Lekker aldus of met een stukje versgebakken stokbrood en een fris wijntje (witte Sauvignon Blanc, rozé Clairet uit de Bordeaux of gekoelde lichte rode bvb. Sancerre).
P.S. Ik leerde het gerecht kennen in het Zwarte woud zo'n 50 jaar geleden en het komt sindsdien geregeld op ons menu.
P.P.S. ook lekker met verse champignons of/en kleine trostomaatjes of/en een overschotje gekookte wortelen etc., etc.

Geschreven door WillyVC om 14:22 Reageer op dit bericht Stuur door

Dinsdag 3 juli 2012

GGG's

Genetisch Gemanipuleerde Gewassen vormen spijtig genoeg nog altijd een controverse terwijl de mens de genen van gewassen eigenlijk al manipuleert sinds hij ze voor het eerst zelf aanplantte en dat is al 10.000-den jaren geleden.
Het selekteren van zaden en kruisbestuiven van planten met het oog op "betere" eigenschappen door de telers is een eeuwenoude praktijk en niet altijd een onverdeeld succes, vind ik zelf, want eerder afgestemd op het uitzicht (verkoopbaarheid) dan op de smaak van het product.
Vandaag staat in Het Laatste Nieuws een artikel dat, in hun de drang naar mooi rode tomaten, ze de laatste 70 jaar in de meeste rassen, door natuurlijke selektie, het gen vernietigd hebben dat verantwoordelijk is voor de vorming van de aangename smaakstoffen.
Het artikel voegt er ook aan toe dat de wetenschappers, nu ze het volledige genoom van de tomaat ontrafeld hebben, in staat zullen zijn die "fout" te herstellen.
Toen ik zo'n 15 jaar geleden in Amerika was, waar de drempel naar GGG's veel lager is dan in Europa, was er grote consternatie bij de vegetariërs en veganisten omdat er aardappelen in omloop waarin een kippen-gen werd ingebouwd om die tegen een bepaalde ziekte resistent te maken. Die mensen stelden dat die aardappel nu niet meer vegetarisch was...
Dat men uiterst voorzichtig moet tewerkgaan als men onderscheiden "soorten" onderling genetisch manipuleert ben ik genegen, vooral als men het gif-gen van een schorpioenvis in een kool steekt om ze tegen rupsen te beschermen. Daar moeten wetten voor zijn zoals in de farmacie en testen vooraleer zo'n product op de markt te brengen. Er moeten ook de nodige deontologische codes voor gen-wetenschappers zijn.
Zonder GGG's zal de wereld echter niet overleven, we komen dan immers met zekerheid eten te kort voor iedereen.

Geschreven door WillyVC om 10:17 Reageer op dit bericht Stuur door

Zondag 24 juni 2012

Veurne voor "leckertonghen"

Gisteren bezochten mijn eega en ik Veurne, zowat in de helft van ons fietstochtje van 40 km Nieuwpoort - De Panne - Veurne - Nieuwpoort langs velden en wegen...
Op de Veurnse grote markt zijn veel eetgelegenheden met correct ingerichte terrasjes en we kozen voor Taverne Flandria nadat we overal op de menukaarten hadden uitgekeken naar een correcte "snack".
Aan de menukaart kan je de klasse van een horecazaak aflezen, vind ik. Ik ben met een kleine studie ervan nog nooit bedrogen geweest.
Taverne Flandria biedt naast een keuze uit meer dan 100 biersoorten een uitgebreide kaart met huisbereide schotels.
Wij kozen voor een boerenboterham met huisgemaakte Veurnse Pâté, een stevig aluminium bakje met zo'n 150g versgebakken heerlijk smeuige pastei per persoon met daarbij een reeks verse groentensnijdsels in een lichte vinaigrette. Bij de pastei een potje mosterd.
We hebben meer dan de helft van het 2de potje pastei meegenomen naar huis want teveel van het goede is ...
Daarbij een lekkere Tripel van Maredsous (@ 10% alkohol, van de Duvel-brouwers) gedronken en ons beentjes waren weeral voorzien van de nodige brandstof.
Mijn eega koos bij onze prima koffietjes nog voor een stukje Veurnse Meringuetaart en die was zo heerlijk dat we het adresje van de bakker hebben gevraagd en er eens zijn gaan kijken. Het is bakker Werrebrouck in de Ooststraat en een hele taart (6p) kost daar 17€. De inhoud is te vergelijken met een "misérable" meer m.i. met iets meer finesse. Een klassebakker met een uitgebreide keuze.
De mensen die naast ons op het terras zaten in Taverne Flandria aten een licht gerookt en in de oven gebraden varkenshammetje met een romige mosterdsaus en dat rook oh zo heerlijk en zag er zo zalig uit dat we in 't kort nog zeker eens naar Veurne trekken voor én dat hammetje én de taart.

Geschreven door WillyVC om 12:23 Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 9 juni 2012

Broodpudding ofte "bodding"

Er lag nog ongeveer de helft van een écht Frans brood van 400g en het weer buiten was toch niet al te vet zodat ik mij nog eens zou wagen aan een broodpudding ofte "bodding" in onze spreektaal.
Ik gebruikte volgende ingrediënten, naast dat brood en moest wat improviseren gezien ik geen suiker had: 3 eieren, 5cl suikersiroop (sucre de canne), 2 eetlepels vloeibare honing, 2 zakjes vanillesuiker, 250g gedroogde pruimen (ontpit) en een scheut cognac.
Het (oud) brood in stukken gebroken, de melk en de zoetstoffen erbij en wat laten weken. Ondertussen de pruimen ook in de cognac gezet.
Na een half uurtje de eieren geklutst, onder het broodmengsel gedaan en goed gemengd (het geeft niet dat er nog wat korsten van het brood inzitten). Dan de uitgelekte pruimen en een centilitertje van de cognac erbij en in een beboterde vorm gestort. De vorm wordt best bebloemd maar bloem had ik nu ook niet ter beschikking dus...
Afgebakken in een oven van 170°, op het einde verlaagd naar 150° en in totaal gedurende ongeveer 50 minuten (voor een bodding van ~5 cm dik).
Eens in gestoken met een naald om te zien of alles gestold was.
Goed afgekoeld was hij het lekkerst !

Geschreven door WillyVC om 10:20 Reageer op dit bericht Stuur door

Zondag 27 mei 2012

Carne de porco a Alentejana

Gisteren las ik in het boek van Leo Moulin "Eten en drinken in Europa" dat de Portugezen iets gelijkaardigs hadden als wij het "Schild en vriend".
Wij, Vlamingen, gebruikten het in 1302 om de Fransen te herkennen die na hun "skilt en fringt" op een "goedendag" werden getrakteerd.
De Portugezen vonden in de 16de eeuw iets gelijkaardigs om Joden en Moslims te ontdekken, maar schotelden die wel eerst een lekker gerecht voor.
Portugal was langere tijd bezet geweest door de Moren (~800-1400), zoals het overgrote deel van het Iberisch schiereiland en had daarna een hele lading Joden moeten opvangen die vluchtten voor de Spaanse Inquisitie.
Alentejo is een provincie in het zuiden van Portugal en daar waren de spanningen het grootst.
Carne de Porco a Alentejana (Varkenvlees op de wijze van Alentejo) is een gerecht op basis van varkenvlees en schelpdieren. Moslims eten geen varken en Joden eten geen schelpdieren dus... als er alleen maar brood gegeten werd dan pas kwam de "bom dia"

.
Voor 4 personen: 500g varkenvlees van de schouder in kubusjes van 3 cm, 1 kg Almejas (venusschelpen), 2 dikke uien in stukjes, 4 teentjes look gesnipperd, 1 eetlepel paprikapoeder, 4 gepelde ontpitte rijpe tomaten, 2 dl witte wijn, zout, peper, 2 kruidnagels, 2 laurierbladeren en 2 eetlepels reuzel (of spekvet).
Bereiding: maak een marinade van de witte wijn, peper, zout, kruidnagel, paprika, laurier en de helft van de look, doe daar de varkenskubusjes in en zet een dagje of langer in de koelkast.
Bereid de 2de dag een tomatensaus met 1 eetlepel reuzel, de overige look, ui, tomaten en breng op smaak met peper en zout.
Neem ondertussen het vlees, dep het droog en bak het in de overige reuzel aan alle kanten bruin. Voeg er dan enkele eetlepels van de marinade aan toe en laat op zacht vuur tot het varkenvlees naar smaak gegaard is.
Spoel de venusschelpen overvloedig zodat alle zand verwijderd is, doe ze bij de pruttelende tomatensaus en roer af en toe om tot de schelpen allemaal open zijn.
Voeg het vlees toe, roer om en serveer met gebakken aardappels of brood.
In Portugal wordt dit gerecht ook bereid in de cataplana (zie foto) een koperen pan met deksel die boven op het vuur of in de oven kan gebruikt worden.
In dat geval kan het aangebakken vlees met 2 eetlepels marinade en de tomatensaus samen met de "rauwe" schelpen in zo'n pot en gaat het geheel dan met gesloten deksel in een hete oven tot de schelpen open zijn (~10 minuutjes).
Je kan aan dit gerecht ook nog groenten toevoegen zoals paprikareepjes of/en erwtjes en die laten meegaren op het gepaste ogenblik.

Geschreven door WillyVC om 11:09 Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 12 mei 2012

Voorkeuren

Gisteren gaan shoppen in de Delhaize van het Waasland Shopping Center. Alhoewel ik een Colruyt-fan ben vind ik dat je doorgaans in de (rode) Delhaize een uitgebreidere keuze aan (duurdere) voedingswaren hebt.
Ik kon er een mooie kalfsnier op de kop tikken, één van de lievelingskostjes van mijn echtgenote.
Zelf ben ik er zo geen fan van maar toen ze voorstelde "eet jij dan maar je couscous" was ik direct verkocht.
Ik heb dit Noord-Afrikaans gerecht in dit blog al meermalen bezongen en ook vandaag met o.a. enkele Mei-raapjes en de uit Tunesië meegebrachte Raz-el-hanout was het weer smullen geblazen.
De nier heb ik gisterenavond in vers water met wat zout gelegd en deze morgen enkele uren in vers water zonder zout. Dan de lobbetjes één voor een voorzichtig uitgesneden en gebakken in wat niervet (dat aan de nier zat) en boter tesamen met enkele in 4 gesneden sjalotjes.
De stukjes nier rosé gelaten en de pan gedeglaceerd met wat room (40%), een halve eetlepel Dijon-mosterd, een half groentenbouillonblokje verkruimeld in die saus en afgesmaakt met flink wat peper. Er zijn maar 3 lobbetjes over...

Geschreven door WillyVC om 14:57 Reageer op dit bericht Stuur door

Maandag 7 mei 2012

Leven als God in Frankrijk... (vervolg)

Enkele weken geleden blogde ik over een zelf-georganiseerd reisje naar de Perigord en de Pyrénées Albigeois.
Daarvan zijn we verleden week thuisgekomen, al bij al tevreden behalve over het weer. De statistieken gaven 12 dagen regen per maand maar wij waren 16 dagen onderweg en hebben er alle dagen van mogen "genieten".
Gelukkig was er niet te veel wind zodat je met een goede paraplu vrij droog kon blijven. Ook de temperatuur was niet wat je verwacht op 1000 km meer naar het Zuiden.
De Middeleeuwse dorpjes en kastelen waren de moeite waard om te bezoeken maar de wegen steil en de paden oneffen want die mensen zochten destijds veilige oorden op en die lagen meestal op of tegen een berg.
Het viel ons op hoe alles wreed "in orde" was, proper en mooi gerestaureerd. De Fransen doen momenteel heel hard hun best om hun dorpen op te waarderen (zie hier).
Uiteraard veel eend en foie gras gegeten maar weinig truffel want het seizoen daarvan loopt enkel van einde oktober tot einde februari. Wie buiten dat seizoen truffel aanprijst geeft of diepgevroren of conserven of geparfumeerde olie in zijn bereidingen. Zo at mijn eega ergens een "omelette au truffes" die enkel naar eieren proefde en 19€ kostte. Natuurlijk hebben we dat niet gepikt en heeft de patron onze aperitieven betaald

.
Toch niet bijgekomen want veel gewandeld !
De kwaliteit van het eendenvlees is daar uitstekend want vermoedelijk afkomstig van de foie gras eenden, het vette vel wordt doorschijnend en luchtig en is even lekker dan het vlees. Bij ons niet te vinden, denk ik ?
Op de foto ons lekkerste gerecht: "Assiette dégustation aux quatre foies gras de canard"= in terrine met fleur-de-sel, met truffel, in carpaccio en gebakken gedeglaceerd met balsamiekazijn.
Het water komt mij nog in de mond...

Geschreven door WillyVC om 17:28 Reageer op dit bericht Stuur door

Vrijdag 13 april 2012

Een Antwerps kookboek voor leckertonghen

Tijdens mijn voortdurende speurtocht naar oude Vlaamse recepten heb ik tot mijn grote vreugde het "Antwerps kookboek voor leckertonghen" op de kop kunnen tikken.
Het is een uitgave van de stadsbibliotheek in Antwerpen (1995) en samengesteld door W.L. Braekman op basis van een manuscript dat einde 16de eeuw moet gedateerd zijn. De vermoedelijke originele auteur ervan is een Antwerpenaar die uit het Waasland zou afkomstig zijn of die een Oostvlaamse bron heeft gekopieerd.
Dat "Cock Bouck" bevat 231 recepten waaronder dat van "Spaensche pap": Nemt vif ofs zes doyers, blomme van rys, room oft soete melc, roosewater ende suicker, mact daeraf pap, settet opt vier in een schoone ketel, altoes roerende tot dat genough is ende dickachtich, rechtse dan in schalen, stroiter op suicker.
Mijn versie anno 2012 voor 4 personen: 5 eidooiers, 1 eetlepel rijstbloem, een halve liter melk, 1 eetlepel rozenwater, 3 eetlepels fijne kristalsuiker. Suiker naar believen om te garneren.
Roer de dooiers met de melk/room, de bloem (maïzena kan ook) en het rozenwater goed door elkaar zonder echter te kloppen. Zet de bereiding op een zacht vuur en roer degelijk overal tot het mengsel begint te dikken en de suiker gesmolten is. Verdeel het daarna over 4 individuele kommetjes. Bestrooi met suiker naar believen en dien op.
Het recept zegt niet of de bereiding warm of koud moet gegeten worden. Mij lijkt koud het beste, wanneer je de suiker dan carameliseert (onder de grill of met een keukentoorts), bekom je een heerlijke met rozenwater geparfumeerde ... crème brûlée.

Geschreven door WillyVC om 11:48 Reageer op dit bericht Stuur door

Donderdag 29 maart 2012

Chartreuse, een godendrankje ???

Jaren geleden, op cursus bij het Centre d'Energie Atomique in Grenoble ontdekte ik de "Chartreuse Verte", een groene elixir gemaakt door de Kartuizermonikken van het Monastère de la Grande-Chartreuse dicht bij Grenoble.
Het basisrecept ervan werd in 1605 aan de orde in Parijs bezorgd door de Maréchal d' Estrées en bevatte zowat alle toenmalig gekende planten met medicinale eigenschappen.
Het huidige recept van het Elixir Végétal de la Grande Chartreuse (met 69% alkohol) werd verder op punt gesteld in 1757 door de broeder-apotheker van het klooster in Grenoble en in 1764 werd de huidige groene Chartreuse (55%) ervan afgeleid en "Liqueur de Santé" gedoopt. Het bleef lang een lokaal drankje waaraan genezende en levensverlengende krachten werden toegeschreven.
Zowel tijdens het Napoleontisch bewind als bij het begin van de 20ste eeuw hadden de Kartuizermonikken het moeilijk en dreigde het recept verloren te gaan. Zij weken uit naar Tarragona en konden het daar vrijwaren.
Vandaag produceert men terug in Frankrijk (Voiron) en de 130 planten nodig voor de productie worden nog steeds uitgezocht en samengesteld in het klooster zelf. Enkel de monikken kennen de samenstelling. Elk jaar zijn zo'n 18 ton planten nodig voor de jaarproductie. In de oude bakkerij van het klooster worden zij gedroogd, gewogen en vermalen voor ze naar de distillerie worden gebracht.
Met de nodige omzichtigheid gesavoureerd (druppel per druppel) is het m.i. een godendrankje. Of het levensverlengend is weet ik (nog) niet maar dat het aanleiding geeft tot erotische dromen kan ik bevestigen.
Die paterkes toch...

Geschreven door WillyVC om 16:12 Reageer op dit bericht Stuur door

Dinsdag 27 maart 2012

Komen eten (2)

Vanavond doet de oudste zoon in "Komen Eten" zijn best om het zijn gasten naar hun zin te maken. Zijn kandidatuur dateert van een hele tijd voor nieuwjaar en de opnames vonden plaats in Januari toen het lang nog niet zeker was dat zijn droom om een restaurant te beginnen begin Maart werkelijkheid zou worden.
Ondertussen heb ik zijn medekandidaten ontmoet op de openingsontvangst van zijn restaurant en dat zijn wreed sympathieke mensen die hun deelname m.i. correct relativeerden. Zij weten dat het entertainement is en zelf beleefden ze er wreed veel leute aan. Dus relativeer ik zelf ook mijn uitspraken van enkele maanden geleden alhoewel ik mij nog altijd geen kandidaat zou stellen om mee te doen.
Ik heb vandaag nog maar enkel de uitzending van gisteren gezien en er geen graten in ontdekt. Onze zoon Peter is zijn wilde haren al enkele jaren kwijt. "Pedro Champang" is nu een familievader die goed zorgt voor zijn gezin en zijn stiefkinderen en hard werkt om alles pico bello op orde te hebben.
Ik kan daar alleen maar trots op zijn !

Geschreven door WillyVC om 12:34 Reageer op dit bericht Stuur door

Woensdag 21 maart 2012

Rognon blanc

Deze week op TV in "Smaak" gekeken hoe de mama van Gella Vande Caveye ramtekstikels klaarmaakte die dan door de aanwezigen met veel smaak werden opgesmikkeld, ook door Gella die er jeugdherinneringen bij ophaalde.
Ik herinnerde me dat ik in een van mijn oude kookboeken het recept had gezien voor "de ballen van een ram" en vond het snel terug in het boek "Nieuwe Vaderlandsche kookkunst" gedrukt in Rotterdam in 1797 tijdens de Bataafse Republiek.
Aan het recept is sindsdien quasi niets gewijzigd: uitwateren in licht gezouten water, pellen, in plakken snijden, kruiden, bebloemen en doorbakken in verse boter.
Ik heb ze zelf nog niet gegeten maar heb er geen apriori's over, we eten toch ook andere klieren. Denk maar aan de zwezerik die op een identieke manier wordt klaargemaakt behalve dat die eerst even wordt geblancheerd om hem gemakkelijk te kunnen ontvliezen. Of onze "choesels" een gerecht voornamelijk bestaande uit de pancreas van runderen.
Tegen de apriori's heeft men elders een goede oplossing gevonden. In het Engels noemt men ze "sweetmeat" naar analogie met "sweetbread" voor zwezerik en in het Frans "animelles" of "rognons blancs".
Ik stel voor in onze taal het woord "klootjes" te gebruiken, dat moet toch kunnen ?

Geschreven door WillyVC om 08:28 Reageer op dit bericht Stuur door

Donderdag 15 maart 2012

Altijd-in-voorraad

Onze voorraadkast bevat steeds een minimum hoeveelheid verse groenten & fruit (behalve als we langere tijd op reis zijn). Qua fruit zijn dat: appels, noten en bananen en qua groenten: sjalot, rode ui, dikke ui, look, wortelen, selder, vastkokende- en puree-aardappelen. In de winter is die selder vaak knolselder en in de zomer groene- of stoofselder.
In de zomer komen bij die vaste voorraad ook Romeinse sla en meestal Romatomaten of Coeur-de Boeuf die dan minstens een weekje in het zonnetje op het venstertablet van de keuken blijven liggen in het ochtendzonnetje.
Qua kaas: een blok Parmigiano Reggiano, sneetjes oude Gouda en Gruyère smeltkaas (in plakjes).
Qua vlees: gekookte ham en dikke sneden gezouten spek.
Daarnaast eieren XL en room 40%.
Qua conserven: haricots lingots, flageolets, linzen en rode bonen. Die peulvruchten altijd zelf meegebracht uit Frankrijk. Ook tomato frito (Spaanse tomatensaus), tomatenstukjes en tomatenconcentraat (Benito Colruyt). Ook is er altijd rode zalm en witte tonijn. Uiteraard ook mayonaise (van Heinz), zure augurkjes, kappers en uitjes.
Qua droge voeding: diverse rijstsoorten en diverse vormen van deegwaren.
In de diepvries: kervel, erwten, Spaanse pepers en een of ander soort zoutwatergarnalen.
Verse kruiden in een potje: altijd tijm en dikwijls bieslook en basilicum.
Daarmee kan ik tal van warme- en koude gerechten bereiden ook als ik niet persé naar de winkel kan of wil.

Geschreven door WillyVC om 11:36 Reageer op dit bericht Stuur door

Dinsdag 13 maart 2012

Parelhoen en Schartong

Wat heeft het ene met het andere te maken ?
Het zijn de hoofdgerechten uit het seizoengebonden keuzemenu van Grand-Café Brasserie Brasseur, de nieuwe zaak van onze zoon in Zwijndrecht bij Antwerpen.
Op de vaste kaart heeft hij de brasserie-klassiekers gezet maar in het keuzemenu wil hij zich culinair nog meer kunnen uitleven. Zijn grondstoffen zijn van uitstekende kwaliteit: met de meeste leveranciers werkt hij al jaren lang samen (van toen hij als chef-kok elders werkte) en die weten dat hij een "pietje-juist" is als het op kwaliteit en gemaakte afspraken aankomt.
En qua combinaties kunnen we alleen maar zeggen: geslaagd en dat uit eigen ervaring toen we er lunchten.
De parelhoenbout (mijn hoofdgerecht) was krokant en sappig, de combinatie met de gewokte groene groenten (peultjes, princessenboontjes en erwtjes) heerlijk contrasterend en de gratin Dauphinois smeuig en vol maar voldoende neutraal om het geheel aan te vullen en niet te domineren.
De schartong was volgens mijn eega perfect (juist gaar en dus sappig) en de risotto met mosseltjes paste er uitstekend bij.
Beide gerechten zijn te zien op de bijgevoegde foto, ter plekke genomen...
Aanvullend in het menu (van 32,5€ pp) nam ik de vitello tonato en mijn egga de carpaccio en als dessert een ruime portie crème brûlée (bereid in de oven en met een krakende caramel) ook een van de dada's van de zoon.
Alles heerlijk en met zalige wijntjes aan democratische prijzen overgoten.
Wie zelf eens langskomt zal dat kunnen beamen: www.brasseriebrasseur.be

Geschreven door WillyVC om 12:08 Reageer op dit bericht Stuur door

Zondag 4 maart 2012

Typisch Antwerpse kost

De nieuwste keukentrend is volledig mijn ding: retro-keuken, streekgebonden en met verse ingrediënten, liefst gekweekt door plaatselijke telers.
Ik zocht één en ander op voor de Streek rond Antwerpen en kwam tot het volgende lijstje, wellicht onvolledig en deels extrapoleerbaar naar andere Vlaamse (Belgische) streken maar toch...
Ingrediënten: schorseneren, witloof, prei, asperges, knolselder, aardappelen, rapen, uien, wortelen, selder, pijpajuin, radijs, ramenas, tijm, laurier, bier, zachte mosterd, zachte pickels, room en boerenboter.
Niet te vergeten: paardenvlees, Elixir d'Anvers en de plaatselijke bieren.
Daarnaast enkele typische bereidingen: mosselen met frieten (puntzak) en een romige mayonaise, witloofsoep, witloof met kaas en ham uit den oven, witloofslaatje, tomatensoep met ballekes, worstenbrood, appelbollen, rogge verdommeke, smoutebollen, tartaar van filet d’Anvers, frut (kop, hoofdvlees), filet d’Anvers (gerookt), paardenfilet, paardensteak, ajuinsaus, bakharing, tong in Madeirasaus, sprot, steak met frieten & witloofslaatje, balletjes in tomatensaus, vleesbrood met kriekskes, paling in 't groen, stoofvlees met bier, stoofpotje van konijn met pruimen, rijstpap met saffraan en kandijsuiker, gezoden worst, beuling (bloedpensen), stoemp met worsten (wortel-, spinazie-), hutsepot, suikerwafels, gewone wafels, lakmans (stroopwafel), Antwerpse handjes (in chocolade en ook als koekjes), Mokatine snoepjes (foto) en ik vergeet er nog een aantal !
Sommige van deze recepten gaan al eeuwen mee, bijgevolg hebben ze hun "zaligheid" bewezen.

Geschreven door WillyVC om 12:04 Reageer op dit bericht Stuur door

Zaterdag 3 maart 2012

De kop is er af

Gisteren vond de openingsreceptie van Grand-Café Brasserie Brasseur plaats. Ze was een groot succes: veel volk, lekkere drankjes en heerlijke hapjes. Iedereen was tevreden en vol lof over de transformaties en het feit dat de goede concepten zoals de kind- en klantvriendelijkheid werden behouden.
Vandaag om 17h00 komen de eerste échte klanten en het belooft want er waren al heel wat reservaties voor vanavond en morgen.
Hierbij een compilatie van de indrukken voor de ontvangst begon.
Wie naar Zwijndrecht in de buurt van Antwerpen wil komen kan reserveren op +32 (3) 252 89 90.

Geschreven door WillyVC om 08:16 Reageer op dit bericht Stuur door

Reageer op dit bericht

Meer van Kookhistorie