Vlaamse klassiekers...

Al een paar keer gaan aperitieven en snacken in La Siesta in de Wittenonnenstraat in Oostende in een Zuid-Amerikaans sfeertje. Niet alleen de cocktails en longdrinks zijn er lekker maar ook de snacks. En de prijzen redelijk gehouden.
Ik ben een fan van "scampi fritti": garnalen in een jasje in olie gefrituurd. Met een look- (aïoli), tartaarsaus of afgeleiden daarvan zijn die een lekkere snack of voorgerecht.
In La Siesta ontdekten we de "butterflied scampi": de scampi breed opengelegd, het staartje er nog aan en omgeven door een heerlijk panko-korstje en opgediend met een cupje tartaar, 8 stuks voor 6€.
In de meeste gevallen is de scampi om fritti te maken omhuld met een beignetdeeg. Niet alleen wordt dat snel wak na het frituren maar als je de scampi in vers beslag dompelt dan is ook je frituurvet al gauw een zootje... Dus beter en krokanter met Panko gepaneerd.
Wij vonden ze diepgevroren, gereed om te frituren, ~60 stuks (1kg) voor 14,2€ bij Metro en dienden ze gisteren als voorgerechtje op met een gribichesaus.
Gribichesaus (1dl): kook 2 eieren hard in 10 minuten. Spoel ze af onder de koude kraan. Hak 1 eetlepel zure augurkjes fijn. Hak ook 1 eetlepelkappertjes fijn. Was, droog en hak voor 1 eetlepel peterselie en 1/2 eetlepel dragon. Maak in een kom de eidooiers fijn. Voeg er een theelepel mosterd bij, wat zout en peper en roer het tot een homogene massa. Doe daar 3 eetlepels mayonaise onder. Snij de eiwitten in brunoise en voeg deze bij de saus. Voeg er ook de augurkjes, kappertjes bij, de peterselie en dragon. Meng goed. Proef nog even en breng de saus op smaak met zout, peper en een snuifje suiker. Een paar uurtjes laten trekken voor het beste resultaat.

Zeekraal (Lat.: Salicornia, F: Salicorne) is een plant die vooral in zoutmoerassen groeit en die schijnbaar bladloos is. Meestal kleiner dan 30cm zijn de vertakte plantjes in de zomer mooi groen en in de herfst krijgen ze een roze tot rode schijn.
Hij is niet overal verkrijgbaar en voor zover ik weet enkel vers te vinden. Ik heb ze al gekocht in Delhaize en in goede viswinkels.
Zeekraal is niet enkel decoratief maar ook lekker zilt en heeft een "groene" smaak. Van ver wat spinazieachtig zou ik zeggen en met een textuur en uitzicht van uiterst dunne princessenboontjes.
Van dat plantje worden enkel de meest verst uitstekende takjes gebruikt. De oudere hebben de neiging een houterige, harde kern te krijgen hetgeen minder smakelijk is.
Een minuutje blancheren in kokend water of kort bakken in bruisende boter en ze zijn klaar voor gebruik.
In de Camargue (F) is het paardenvoeder dat in het wild groeit. Toen we er aldaar naar informeerden in een hotelletje en beweerden dat wij het een delicatesse vonden heeft de Chef er voor ons in het wild geplukt en opgediend. Hij was zelf verwonderd dat het lekker was...
Op de foto een stukje gepocheerde kabeljauw met mousselinesaus en verse garnaaltjes opgediend met gebakken zeekraal en wortelstamppot.

Men kan van zowat alle groenten lekkere taarten bakken. Het komt er op aan de vulling niet te nat noch te droog te krijgen en juist gaar dus dient men rekening te houden 1° met het vocht dat nog kan vrijkomen als de taart gebakken wordt en 2° de baktijd. Goed kruiden zodat alles goed afsmaakt is eveneens een vereiste.
Het "bakvocht" kan gecontroleerd worden door een deel van het vocht op voorhand uit de vulling te halen zoals bijvoorbeeld voor de meeste bladgroenten kan (spinazie, witloof, snijbiet...). Dus even bakken, blancheren, voorkoken of aanstoven indien nodig.
De baktijd van een groententaart bedraagt al gauw meer dan een half uur en ook daar moet men rekening mee houden om een juist gare inhoud te bekomen zonder de taart te verbranden.
Meestal kan een mengsel van room, eieren en kruiden gebruikt worden om de vulling af te werken al dan niet verrijkt met kaas (gruyère, mozarella, feta...).
Op de foto een broccolitaart gebakken in gekocht bladerdeeg en een springvorm.

Choucroute garnie is een van mijn geliefde wintergerechten. Spijtig genoeg lust mijn eega dat niet en komt het bijgevolg ook weinig op onze tafel terecht. Ik eet het dan maar op restaurant als het (uitzonderlijk) op de kaart staat. De lekkerste at ik ooit in de Winstub Zum Pfifferhus in Ribeauvillé in de Elzas (Alsace, France) met ragfijne kool en uitstekende vleesbereidingen een upgrade van de Duitse keuken door Franse finesse...
Zuurkool is niets ander dan witte kool op de juiste wijze ingemaakt waardoor ze door een melkzure gisting bewaart en haar typische smaak krijgt. Origineel uitgevonden in Oost-Europa en via Duitsland naar Frankrijk gekomen in de 17de eeuw en zo in gans Europa.
Nu koop je prima zuurkool in de supermarkt en ook hier is die afkomstig uit de Alzas (Alsace) m.i. de beste.
Garnie betekend versierd en dat doe je vooral met varkensvlees zoals op de foto. Aardappels gekookt of in puree horen erbij alsook een lekker Elzas-wijntje zoals de Riesling of een Fischer-bier en straffe mosterd. Smakelijk...

Salade Liégoise ofte Luikse salade is een Belgische klassieker uit Wallonië waarvan elk gezin zo zijn eigen recept heeft.
Gemaakt met krieltjes, rode ui, princessenboontjes, gezouten spekblokjes, azijn van de blauwe hand, verse boter, peper en zout is hij m.i. op zijn best.
Hou de ui en de princessenboontjes op kleur en beetgaar en bak de spekjes niet te hard in de boter. Deglaceer die "spek"-pan met wat azijn en bindt dat vocht met een beetje zetmeel. Alle ingrediënten door elkaar hutselen en afkruiden met peper en een weinig zout (cfr. het spek). Lauw of koud opdienen.
P.S. ook hier doet een beetje bonenkruid bij het koken van de princessen wonderen...
Op de foto een warme variant waar het spek is weggelaten en er het vlees van een mooi hammetje werd bij opgediend. Super!
Volgens de overlevering zouden we de smaak van azijn bij deze boontjes hebben ontwikkeld door de vroegere oplegmethode.
Bij het inmaken met zout in een aarden kruik zouden goedaardige bacteriën de zure smaak en bijkomend bewaarpotentieel opleveren. De vergelijking met het zuurkoolsysteem is niet ver af.

Fricassee wordt in Van Dale omschreven als afgeleid uit het Frans en 1° gerecht met fijngehakt vlees in een pikante saus, 2° schotel met verschillende spijzen. Het woord zou bij ons voor het eerst voorkomen eind van de 17de eeuw.
Kalfsfricassee, Blanquette de Veau of kalfsblanket is een Vlaamse klassieker geworden: blokjes kalfsvlees, kalfsgehaktballetjes, weidechampignons en ui (tjes) in een romige saus.
In principe moet de saus zo wit mogelijk zijn waartoe de blokjes vlees eerst worden geblancheerd en de balletjes apart gekookt in wat bouillon (of gezouten water). Dat doet m.i. echter niet veel aan de finale smaak maar presenteert beter.
Het summum is het gebruik van een lekkere basisbouillon (blanke fonds) maar met een vetarm groentenbouillonblokje werkt het ook...
Alle ingredïenten worden gepocheerd in de bouillon, afgegoten en warmgehouden. Met het klare vocht en voldoende room wordt een romige roux bereid die nog extra opgesmukt wordt met een liaison (eidooier losgeklopt in wat room). Daarna worden alles voorzichtig gemengd en opgediend eventueel bestrooid met wat peterselie en puree, frietjes, kroketjes of rijst naar keuze.
P.S. het kalfsvlees moet zachtjes pocheren tot het gaar is en dat kan een tijdje duren.

De omschrijving van een zooi is: "allerlei dingen zonder orde bij elkaar" soms ook warboel of puinhoop maar dat is onze waterzooi bijlange niet.
Van oorsprong een eenpansgerecht, een dikke romige soep, met groenten en riviervis en toegeschreven aan het Gentse. Men is overgeschakeld op het gebruik van kip en zeevis toen onze rivieren vervuild geraakten.
In oude recepten vindt men de peterseliewortel als voornaamste groente maar in de loop der tijden vervangen of aangevuld met prei selder en wortel, onze klassieke Vlaamse soepgroenten.
De peterseliewortel was tot voor kort een "vergeten groente" maar is terug van weggeweest, het proberen waard.
Mijn recept bevat kippendrumsticks, kippenbouillon, dikke wortel, witte selder, en prei en wordt afgewerkt met een "liaison" van eigelen en room.
De basis maak ik van de kip, kippenbouillonblokje, het groen van de prei, het bovendeel van de selder, een wortel en een kruidentuiltje en smaak die goed af met peper en nootmuskaat.
Ik vis de drumsticks er uit na een half uurtje, zeef de bouillon, kook die in tot hij niet te zout wordt, zet die terug op met het finale garnituur van grof gesneden wit van prei, selder, wortel en krieltjes. Als de groenten gaar zijn voeg ik de kip terug toe, laat die nog 5 minuutjes opwarmen en bindt dan de waterzooi met de liaison.
Eventueel er nog wat gehakte peterselie of pijpajuintjes over en smikkelen...

De zaak van onze zoon Peter en zijn echtgenote Sandra is nu 4 jaar open en draait op volle toeren. Zij mogen trots zijn op wat ze hebben bereikt met hard werken en voortdurend herinvesteren om de klanten te plezieren. Vrij snel behoorde het restaurant dan ook tot de beste zaken van de streek en de lat wordt nog steeds hoger gelegd.
Bijna de helft van het aanbod aan dranken en gerechten wisselt met de seizoenen en naast in de klassiekers leeft de keuken zich ook uit in bijzondere creaties die getuigen van de culinaire kunde van chef Peter en zijn ploeg.
Voor feesten en vieringen wordt alles op voorhand afgesproken en dat kan tot 120 personen.
Meer info staat op de website www.brasseriebrasseur.be.

Vertaald uit het Grieks betekent het "spiesje" en dat kan zijn van kip, varken, lam of ander vlees.
Voor ons is het verbonden met lam en aan onze bezoeken aan Griekenland zoals Kreta, Cyprus en Santorini waar we dit heerlijke gerechtje ontdekten en het nu thuis regelmatig klaarmaken op de BBQ of op de grillplaat.
Als de lamsbout goedkoop is en de zon schijnt denken we er automatisch aan. We serveren het met τζατζίκι (Tzatziki), een saus op basis van Griekse yoghurt, look, komkommer, citroen, olijfolie en dille en een Belgische "touch" van gebakken krieltjes.
De lamsbout wordt ontdaan van been, vet en vliezen en dan wordt het vlees in blokjes van ongeveer 3 bij 3 cm gesneden. De blokjes worden aan spiesjes geregen afgewisseld met ui en paprika (rode of/en groene) en dan overgoten met een marinade van (olijf-)olie, citroensap, een scheutje (rode) wijn, vers geperste look, veel oregano, laurier, nootmuskaat, zwarte peper en (zee)zout. Ze mogen vrij lang marineren, zelfs een ganse nacht, maar ze moeten wel enkele keren gekeerd worden zodat dat marineren gelijkmatig verloopt. Daarna (heet) grillen langs alle zijden tot gewenste gaarheid. Per direct in vakantiestemming...

De krab wordt overal ter wereld gewaardeerd als lekkernij. Van de meer dan 8000 beschreven levende soorten zijn er in België en Nederland zo'n 40-tal aanwezig. Daarvan worden er slechts enkele gebruikt in onze "verse" gastronomie: de Noordzeekrab, de wolkrab en de blauwe zwemkrab. Die laatste 2 zijn inwijkelingen uit respectievelijk Azië en Amerika.
Wij consumeren ook veel Kingkrab, niet goedkoop maar Oh zo lekker en gevangen aan onze Arctische polen. Hij is diepgevroren (poten) of in blik beschikbaar (bvb. Chatka). Er bestaat ook Queenkrab maar deze krab is veel kleiner en minder fijn van smaak als de Kingcrab.
Het fijnste krabvlees kost al gauw bij de 100€ netto per kilo...
Bij ons komt krab meestal op tafel als voorgerecht: de diepgevroren poten ontdooid, lichtjes gestoomd en daarna even onder de grill gestoken overgoten met een geklaarde boter met fijne kruiden ofwel koud uit blik het losse vlees deels verwerkt met een lichtjes kruidige saus op basis van mayonaise met ook een zoete toets (ketchup of chilisaus of gembersiroop...).
Op de foto een (h)eerlijke combinatie met meloenbolletjes en peulen (boterboontjes en sluimererwten) bijtgaar gekookt. De saus werd op smaak gebracht met wat krabvocht, gember, koriander, enkele druppels vissaus en knolselderblokjes. Njammie !

We eten sinds lang niet meer enkel om te overleven maar zoeken voortdurend naar manieren om via dit noodzakelijk gebeuren tegelijk onze levenskwaliteit te verhogen. Het plezier voor de ogen is een aangename gangmaker voor dat wat via mond en neus verloopt.
Verrines (Frans voor glaasjes) dragen daar in grote mate toe bij en zijn een manier van prezentatie van voedsel die nog niet zo heel lang grote opgang maakte.
De doorzichtigheid en helderheid van glas laat laagjes van texturen en kleuren van gerechten goed uitkomen en zelfs vloeistoffen zoals soepen ogen mooier in een driedimensionale voorstelling.
Buiten glaasjes in alle vormen en groottes komen bokaaltjes, flesjes en zelfs proefbuisjes daarvoor in aanmerking.
Een van mijn lievelingen is het glaasje met scampi en guacemole dat ik voor het eerst bereidde voor de ontvangst van het gemeentebestuur van Boom in het huis van mijn ouders zaliger ter gelegenheid van hun 60ste huwelijksverjaardag. Voor mij hangt daar dus ook een speciale herinnering aan.
De scampi worden gepeld en ontdarmd en het staartje wordt er aan gelaten om als heft te dienen. De schalen worden aangebakken in een scheutje sesamolie en daarna geblust met kippenbouillon. Look, zoetzure chilisaus en een weinig limoenrasp geven het geheel wat meer pit. Die bouillon wordt gezeefd, aan de kook gebracht en de rauwe scampi daarin gepocheerd. Dat pocheren duurt amper 1 tot 2 minuten max., ze moeten amper gaar zijn. Het koken stoppen door de scampi onder koud water te spoelen en als de bouillon op kamertemperatuur is de scampi er terug indoen en het geheel in de ijskast bewaren tot het opdienen.
De guacemole bereiden op de traditionele manier, in een glaasje scheppen, de scampi erin prezenteren en afwerken met wat dille of nog beter met verse koriander.

In 2010 startte de gerechten die ik met liefde bereidde te fotograferen. Die "liefde" is wel niet altijd aanwezig maar algemeen genomen een zalige hobby. Soms moet het rap gaan en soms ontbreekt de "kookgoesting", vooral als ik met iets anders begaan ben. Die keren kan het al eens aan "finesse" ontbreken.
Met dit "Spaans" maaltje was het in elk geval OK. Vooraf een schoteltje Spaanse charcutería met lomo (gepekelde en gedroogde varkensfilet), salchichón (cfr. salami), chorizo (gepekelde en gedroogde varkensworst met paprika) en serrano ham (gepekelde en gedroogde ham), het geheel vergezeld van wat olijfjes, zongedroogde tomaatjes en (zelf) geroosterde en gemarineerde rode paprika.
Daarna een rijk gevulde paella van het huis, deels boven op het vuur bereid zoals de Spanjaarden het doen en afgewerkt in de oven zoals in Portugal.
Om de rode paprika te bereiden: rijpe (donkerrode) vrucht in stukken snijden zo dat die op eenzelfde afstand onder een hete grill kunnen liggen tot ze zwart blakeren (15') en daardoor ook bijtgaar en zoet worden. Die laten afkoelen in een luchtdichte zak of doos die tegen de warmte kan en ze daarna pellen. Naar wens verder verdelen, bestrooien met wat fleur de sel, besprenkelen met rietsuikersiroop en een scheutje goede olijfolie. Zo een uurtje laten trekken alvorens op te dienen.
De paella werd gevuld met kippenonderbouten en (dikke) varkensribben die al een half uurtje voorgebraden werden, scampi en mosselen. Saffraan in de bereiding en bolle Spaanse rijst maken het af (zie ook blogje van 05-03-2008).

Ik moet sorry zeggen tegen Thierry Theys...

Kort geleden werden we uitgenodigd in restaurant Nuance te Duffel, het restaurant van NJAM-chef Thierry Theys en ik moet zeggen dat het na Hof van Cleve onze beste culinaire ervaring was.
Daarvoor moet men wel het globale plaatje nemen, van binnenkomen tot buitengaan.
Mijn kritiek op Thierry, als ik hem zo bezig zag op NJAM-TV, was dat hij vooral met techniek en presentatie bezig was en minder met smaak. Die kritiek moet ik terugnemen...
Ik erger mij nog steeds aan sommige, wat ik noem "treiterhoeveelheden" die op de borden worden gepresenteerd maar alles had SMAAK waarbij ik die hoofdletters niet hoef te schuwen.
De reeks amuses (5 denk ik), 4 soorten brood en achteraan de mignardises bij de koffie omkaderden ons 4 gangenmenu in grote mate en maakten het af. Top genieten voor iemand die weet wat moeite het kost om dit niveau aan te bieden. Menu-inhoud: foodpairing=top & cuisson=perfect!
Enig minpuntje was dat ik bij de apéro een Bourbon-whisky vroeg en na enig aandringen op wat ik nu wel had gekregen, bleek het een 23 jaar oude single malt te zijn @ 23€ voor amper 4 à 5 cl, het enige minpuntje...

In 2015 heb ik mijn blogje deerlijk verwaarloosd en ik zie bij mijn voornemens 2015 dat ik daar weinig voornemens had gezet...
In 2015 ook nog veel achter mijn computer doorgebracht en aan emigranten hulp verstrekt. Niet aan die in de actualiteit staan maar wel aan zij die, als het in Europa minder ging eind van de jaren 1800, ook hun geluk gingen zoeken in een andere continent zoals Amerika of Australië.
Ik help afstammelingen van Belgen die toen naar ginder trokken en dat (met veel geluk en hard werken) overleefden, hun Belgische stamboom op te sporen. De oudsten onder hen hebben hun groot- of overgrootouders nog gekend en kennen zelfs nog enkele woorden Vlaams.
Levende voorouders hebben mijn echtgenote en ikzelf niet meer en met onze afstammelingen gaat het redelijkerwijze goed, wat kan een mens nog meer wensen?
In feite moeten we per koppel 2,1 afstammelingen produceren om onze cultuur in stand te houden maar die 0,1 zal men mij wel vergeven?
Ons beste uit-eten was in het restaurant van onze zoon (Grand-Café Brasserie Brasseur te Zwijndrecht, België) en we kunnen in 2015 met minstens 40 andere restaurants vergelijken... Voor het overige quasi dagelijks zelf geëxperimenteerd in eigen keuken, want exact hetzelfde maak ik nooit.
Toch begonnen aan een ietwat "matiger" dieet en >10% gewicht kwijt maar onze Bourgondische kantjes zullen we er niet afschaven.
We nemen ons voor die matiging verder te zetten, een 70-tal dagen te reizen (om te leren) en iedereen tevreden te houden die ons ook graag ziet.
Voilà nu staan ze er wél in...

Ik merk tot mijn verbazing dat ik meer dan 2 maanden niet meer heb geblogd. Vergeetachtig: neen, maar wel te druk bezig met een andere hobby i.c. "genealogie".
Volgende week komen 4 Amerikaanse families op bezoek naar de streek waar hun voorouders hebben geleefd en ik heb hen geholpen hun Belgische stamboom en woonplaatsen terug te vinden en hen de interessante plekjes te wijzen die ze tijdens hun 5-daags verblijf in Antwerpen van daar uit zoal kunnen bezoeken. Ook hoe ze onze Belgische cultuur best kunnen opsnuiven.
Het zijn de kleinkinderen van migranten die eind 19de eeuw hun geluk gingen zoeken in de steenkool- en ijzerertsmijnen van Michigan. Naast Belgische hebben ze allemaal ook andere Europese roots o.a. afkomstig van Ieren, Polen en Italianen.
In Augustus bezocht ik de wereldtentoonstelling in Milaan die in het teken staat van "Feeding the planet. Energy for life". Mooie paviljoenen en veel volk maar inhoudelijk niet veel bijzonder. Het Belgische paviljoen was één van de betere. Overal een uur aanschuiven om, eens binnen, 10 minuutjes in kolonne voortgestuwd te worden.
Er stonden wel veel eetkraampjes waar je voor enkele eurootjes kon proeven. Dat was leuk.
België had naast hun paviljoen ook de plaats van Oekraïne ingepalmd (die wegens de oorlog aldaar hadden afgehaakt) en er een biertent (5€ voor amper 20cl) en frietkot geplaatst. Naar zeggen van ingewijden verkochten ze daar voor 13.000€ frieten per dag, een lukratieve zaak.
In Milaan zelf waren we op 2 dagen rond en het is er duur. Op de piazza del duomo werden we er ingeluisd om voor 2 aperitiefjes 40€ te betalen. Ze gaven er dan wel chips en olijfjes bij...
Al bij al is die citytrip toch de moeite geweest maar een week was net iets te lang.

Eigenlijk is het al vrij goed weer vanaf begin Juni. Onze 4 weken vakantie in Nieuwpoort waren zo voorbij en behoudens het feit dat de wind behoorlijk waaide was het weer een heerlijke tijd.
Culinaire uitschieter aldaar de "tongtjes" van Estaminet de Peerdevisser in Oost-Duinkerke, een aanrader (mits reservatie) en een proeverij van Alveringemse specialiteiten in 't Potje Paté. Simpel maar degelijk. De rilletjes van varken zijn daar ook opperbest.
Op het display van mijn zonnepanelen zie ik maar een 4-tal dagen minder weer de afgelopen maand, wat een begin van de zomer!
Vandaag hebben wij de eerste mosselen gegeten (hangcultuur), redelijk maar niet waw. Mijn zoon (restauranthouder) benadrukt dat die het best zijn in September maar ja, de meesten kunnen er niet op wachten hé.
Wat moet een mens klaarmaken bij zo'n weer: gisteren salade Niçoise, voor morgen Russisch ei, zondag vermoedelijk een goed afsmakende chili con carne met zo'n heerlijk knapperige salade, frisse bieslookroom en Libanees brood (in wrap)... We hebben veel water en ijs verbruikt de laatste dagen en ook nog wat andere, iets straffere spullen
Ik las vandaag dat bij zo'n heet weer pikant eten en lakens uit de diepvries voor een aangenamere nachtrust kunnen zorgen (alsook een goede vrijpartij). Voor het eten kan ik zorgen, de rest zal ik eens aan mijn eega doorgeven ???

Onze Zuid-Afrika reis was zo'n succes dat we aan 6 andere koppels van de 9 die meereisen vrienden hebben overgehouden. Een stuk van die "klik" ligt hem aan de keuze van de reis want je kiest immers voor eenzelfde product in een niet-vakantieperiode (senioren), ook voor een deel aan enkele gangmakers en niet in het minst aan onze gids, een blanke Zuid-Afrikaan met 19de eeuwe wortels in Duitsland en Engeland en wat je kunt noemen een "crème van een vent". Hoe die zijn best deed om alles naar wens te laten verlopen!
Het moest er dan ook van komen dat we met ons 14 een reünie planden begin Mei om de foto's te bekijken en uit te wisselen en onze leukste herinneringen op te halen.
Toen onze gids vernam dat we ons zo geweldig hadden gehad wenste hij dat hij erbij kon zijn...
Hij (53) is nooit in Europa geweest en na onze reis is hij tijdelijk werkloos (winter in ZA). Hij is niet onbemiddeld, gehuwd, 2 kinderen uit huis maar "Europa" is voor hem financiëel onbereikbaar tot... een van de koppels het initiatief nam om eens te kijken wat een ticket Kaapstad-Brussel H/T kostte. Voor 660€ kon hij reizen en al vlug waren we allemaal akkoord hem te laten overkomen op onze kosten en hem enkele dagen te laten logeren bij elk van ons.
Hij was hier van 30 april tot 12 mei en had de tijd van zijn leven. Ieder koppel heeft zijn best gedaan om hem het interessantste van België te laten zien en te laten proeven. Van de Ardennen tot de kust en van beuling tot paling...
Mijn geloof in de "threefold-law" van de Wicca's wordt daarmee nog eens versterkt: wat je als energie steekt in de wereld (negatief of positief) krijg je drievoudig terug.
Kobus Carstens, het is een eer je te hebben leren kennen. Hopelijk tot ziens...

Hierna het weekschema dat we zo goed mogelijk trachten te volgen:

(1) winkelen   (2) brood bakken   (3) verse soep bereiden   (4) recup= restjes wegwerken

Tussendoortjes: knabbel= enkel fruit of zwarte chocolade & dorst= water of suikervrije frisdrank. Alkohol: 21 dosissen per week max., streven naar 2 alkoholvrije dagen & focus op rode wijn.
Vorige week slechts 30% opgevolgd want we verbleven een weekje in Oostende, "in congé", toch veel gefietst en gewandeld...

Na mijn verjaar-dag nog eens nagedacht over onze eetgewoontes... Ik heb dat grotendeels in handen vermits de shopping en het klaarmaken van het eten (als we thuis zijn) mijn taak en hobby zijn.
Ik ben ervan overtuigd geraakt, dank zij "de voedselzandloper" van Kris Verburg en de wetenschappelijke bewijzen die hij aandraagt dat het mogelijk moet zijn een culinair "niveau" te handhaven en toch "gezonder" te eten.
Maar bij zijn theorie ontbreekt het m.i. aan praktische voorbeelden van bereidingen en die er in staan halen amper het culinaire niveau dat mijn eega en ikzelf verwachten.
We hebben zelf een aantal doelstellingen gedistilleerd:

• voelbaar en meetbaar (nog) beter in ons vel zitten (bloedanalyses in orde, BMI verbeterd)
• levensgenieters blijven met o.a. lekker eten & drinken
• de daarvoor nodige gewoontes aankweken en volhouden

Met als voorwaarden:

• we moeten ons beiden vinden in de veranderingen van levensstijl
• afslanken is geen doel op zich

De algemene aanpak:

• gezondere voeding met nog meer verse producten, zoals fruit en groente,
• zoveel mogelijk vermijden van gifstoffen die ons systeem ondermijnen, zoals suikers, verzadigde vetten, e-toevoegstoffen, medicijnen en alcohol,
• vermijden van stress,
• voldoende water drinken (> 1,5 l per dag),
• voldoende slaap (> 7h),
• zoveel mogelijk beweging in de frisse lucht (wandelen en fietsen).

Daarvoor een nieuw eetpatroon met volgende basisregels:

• groenten en fruit als hoofdbestanddeel en als vulmiddel i.p.v. brood, pasta, rijst en aardappelen
• vetstoffen verminderen en gezondere vetten gebruiken o.a. zo weinig mogelijk frituren
• suikers verminderen en gezondere zoetstoffen gebruiken o.a. honing, agavesiroop, stevia...
• hoeveelheden vlees en bereide vleeswaren verminderen en gezondere gebruiken o.a. vis
• ingrediënten, kruiden en specerijen gebruiken waarvan de geneeskrachtige en beschermende werking is aangetoond o.a. gember, curcuma, knoflook, koolsoorten, peterselie...
• alcohol met mate gebruiken...
• voedingssupplementen gebruiken indien nodig o.a. vitamine D, magnesium, selenium...

Elke dag dat we dit doen is een stap in de goede richting en we zijn al een heel aantal dagen goed bezig. Als hulp volgen we een weekschema maar daarover de volgende keer meer...