Archief

Met hetgeen in de koelkast lag geprobeerd creatief te zijn. Kippenbout, witloof en spruitjes bijgevolg "Cuisse de poulet façon Brabançonne" in elkaar gestoken. Nu ik (achteraf) daarover wat Internet-receptuur raadpleeg heb ik er niet echt aan gedacht deze stoofschotel te bevochtigen met een biertje en ontbraken ook gerookte spekjes maar, al bij al, had ik buiten receptuur spruitjes, sjalot en kippenbouillon gebruikt en het resultaat vergezeld van Hasselback aardappels in de schil was best in orde.

Chili con carne is zowaar één van onze huisgerechten dat iedereen lust. Het zou afkomstig zijn uit het grensgebied tussen Mexico en Texas en voor het eerst gegeten zijn door het Amerikaanse leger ergens in de 19de eeuw (Tex-Mex keuken). Het is een pittige schoofschotel met vlees en groenten waarin vooral volgende kruiden niet mogen ontbreken: komijn, oregano, chilipepers, paprikapoeder en verse koriander. Met de groenten kan men variëren maar meestal gebruikt men kidney- of pintobonen, ui, paprika en tomaat. Het vlees meestal rund, maar niets kan ook, dan is het chili sin carne.
Het kan verder gecombineerd worden met stokbrood, tortillachips, wraps of aardappelen en dikwijls wordt er guacamole, zure room en geraspte cheddarkaas bij geserveerd om de scherpte wat uit te vlakken en een frisse toets aan het gerecht te geven.

Het receptje van de vegan saus blogde ik reeds eerder (201904). Gisteren had ik die reeds klaargemaakt en vandaag met verse spaghetti op minder dan 10 minuten op tafel gezet met wat geraspte Parmezaanse kaas. Voor mij met een extra toets harissa. Lekker en gezond.

Het is al van februari geleden dat we schorseneren aten tot vandaag. He is wel wat schilwerk maar met een goede dunschiller, handschoenen en het nodige krantenpapier is dit goed te doen. Ik kieper ze na het schillen en portioneren onmiddellijk in water met azijn, dat wast het kleverig sap een beetje weg en houdt ze wit.
Ze waren nog niet geheel op smaak want de vriezeman had zijn werk onder de grond nog niet gedaan totnogtoe. Toch doenbaar met de kaassaus, een bechamel met echte Gruyèrekaas, vers geraspte nootmuskaat, een kippenbouillonblokje en vers gemalen zwarte peper.

Voor de kleinzoon was de discocompetitie in Dudzele afgelopen rond 13u30 bijgevolg konden we in de buurt gaan lunchen. We kozen "Hof ter Doest" op minder dan 5 km afstand. We waren er al eerder te gast en het eten was er toen en nu ook lekker. Het rundsvlees wordt op een open grill bereid en dat geeft toch dat iets meer. Als voorgerecht nam ik garnaalkroketten, die zijn er bijzonder lekker (zie foto). De kleinzoon at als hoofdgerecht gebakken tong (de vis), mijn eega roggevleugel met zwarte boter en ikzelf een pepersteak. De bediening was vriendelijk en gedienstig. Een aanrader voor wie van de klassieke brasseriekeuken houdt.

We kopen meestal spruiten als het kleine zijn en als er wat grondvorst geweest is, dat maakt ze lekkerder. Zodra het koud wordt maken ze sneller glucose aan. Glucose verlaagt het vriespunt van water waardoor ze minder last van de vorst hebben. Ze gaan daardoor wat zoeter smaken.
De klassieke bechamel verrijk ik met een vetarm blokje groentenbouillon en ruim nootmuskaat.

Dit was de vierde keer dit jaar dat we daar gingen lunchen. Deze keer op weg naar Van den Borre in Wilrijk om (na lang aandringen mijnentwege) een smartphone te kopen voor mijn echtgenote. Tijdens het aperitief (een Westmalle tripel) ontdekte ik gelukkig dat de reeds gekozen telefoon (Samsung A50) een stuk goedkoper was bij Telenet, als je daar klant bent. Dus na het eten terug naar Beveren waar we goed bediend werden bij Music Lover.
"De Lindekens" was goed beklant en het was weer dik in orde, voor mij de bisque met Armagnac als voorgerecht. De helft van de borrel hield ik als poussecafé. Voor de eega mergpijpen uit de oven. Mooie exemplaren maar niet echt top van smaak. Daarna voor haar de perfect gebakken zeetong 2/1 met een extra portie Hollandaisesaus en voor mij een Hereford steak met gebakken champignons. Het voorgestelde glaasje Rioja was OK maar niet WAW. Al bij al er nogmaals lekker gegeten en goed bediend geweest.

Gisteren eens van de reclames in de Albert Heijn gebruik gemaakt. Veel winterkost meegebracht: verse zuurkool, boerenkool, spruiten, rookworst. Vandaag met en deel van de spruitjes en een deel van de boerenkool, samen met wortel, ui, aardappel, look en knolselder een hutsepot gemaakt die kort gaar gekookt worden in een rundsbouillon. De lang gestoofde variant lust mijn eega niet graag, bijgevolg werd het een "maison" op eigen & zinnige wijze bereid.
Daarin van kalfsburger (AH) gemaakte vleesballen gepocheerd en met een vleugje Colman's mosterd. Opgesmikkeld met een Duvel...
Het restje dat overbleef staat nu te pruttelen als "potage cultivateur". Met de pureestamper bewerkt, rest van de boerenkool, bouillon en enkele sjalotten erbij en het geheel grof gemixed. De rest van de gehaktballen in stukjes gesneden als garnituur.

De zoon had de rest van een pastabereiding met petoncles (kleine sint-jacobsvrucht = Aequipecten opercularis) , spinazie en kaas (o.a. mascarpone) in onze ijskast achter gelaten.
Omdat we vandaag niet veel tijd hadden besloot ik voor onze lunch dat overschotje te pimpen met melk, extra gemalen Gruyère kaas, vers gemalen zwarte peper, nootmuskaat en snippers van hardgekookte eieren. Het geheel gegratineerd onder de grill met gratinkaas. Met een slok shiraz een aangename maaltijd.

Normaal maak ik de kruidenboter zelf met verse kruiden uit de tuin maar deze keer had ik ze kant-en-klaar bij LIDL gekocht en ze was prima van kwaliteit.
De schnitzel bak ik krokant in een bakpan met ongeveer 1 cm zonnebloemolie. Daarbij apart gestoofde (diepvries)erwtjes (Delhaize) en gestoomde Belle-de-Fontenay aardappels. De erwtjes worden eerst gespoeld onder warm water en op een bedje van gesnipperde ui en een flinke klont boter gekieperd. Daarbij vers gemalen zwarte peper en een verkruimeld vetarm kippenbouillonbokje.
De vlam wordt er onder gezet en als alles sist dan een scheut warm water toegevoegd. Een kwartiertje stoven, nazien op zout en peper en binden met een weinig aardappelmeel opgelost in weinig koud water zodat elk erwtje bedekt is met een beetje stoofvocht.