Archief

Meedoen met de moderne technologie is m.i. ook een aspect van levenskunst en wij, senioren, hebben daar alle belang bij. Enerzijds zijn er tal van nieuwe producten die ons het leven gemakkelijker en aangenamer maken en anderzijds hebben we tijd zat om ermee bezig te zijn zodat die nieuwe spullen geen geheimen voor ons hoeven te hebben.
Eén bijzondere voorliefde heb ik voor Internet shoppen als we eens iets nodig hebben, want dat is toch nog altijd de eerste stap: er moet een nood zijn ;-).
De tweede stap is nagaan wat de beste oplossing is om die nood in te vullen. Met wat desktop research kom je er al gauw achter wat er zo al allemaal op de markt is, de kostprijs ervan en kan je uitmaken welke criteria voor jou van belang zijn om uiteindelijk te beslissen.
De derde stap is prijzen vergelijken en daarvoor hoef je je niet te beperken tot België want verzending binnen Europa is niet zo duur meer en betrouwbaar. Ook betalen via PayPal of een kredietkaart is eenvoudig en betrouwbaar.
Vooral bij de aankoop van huis-, tuin- en keukenapparaten en reizen kan je gemakkelijk 25% uitsparen met wat surfen. Ik schrik er ook niet voor terug de prijzen die ik elders vind voor te leggen aan de leverancier kort bij de deur en heb daarmee meestal succes.

Meer en meer overweeg ik om zelf nog enkel typisch Belgisch te koken met als uitzondering een aantal internationale klassiekers en kooktechnieken die hun deugdelijkheid ook al eeuwen hebben bewezen.
Met internationale klassieke gerechten bedoel ik dan gerechten als moussaka (Grieks), lasagna (Italiaans), couscous (Maghreb), paella (Iberisch schiereiland), cassoulet (Frankrijk) enz. gerechten die eeuwenoud en typisch zijn voor een bepaald deel van de wereld en zo goed als mogelijk met authentieke grondstoffen en technieken moeten bereid worden.
De wok, de teppanyaki plaat, de stoompan, de cocotte enz. zijn immers meestal aangewezen om "vreemde" gerechten zo goed mogelijk te kunnen bereiden.
Voor mij normaliter ook niet meer dan 5 waarneembare smaken tegelijk gecombineerd en een voldoende hoeveelheid om er enkele minuten van te kunnen genieten i.p.v. een hapje van een seconde met enkele seconden nagenot.
Typisch Belgische ingrediënten zijn: witloof, schorseneren, spruiten, knolselder, prei, witte selder, rapen, pijpajuin, radijs, paardenvlees, paling en als kruiden peterselie, tijm, laurier en nootmuskaat. Ook de zachte mosterd en pickles zijn wereldvermaard alsook onze chocolade en bieren. En deze lijst is ver van volledig.
Ons stoofvlees met bier en gebrande ui, gehaktbrood met kriekskes, paling in het groen, frut (hoofdkaas), beuling (bloedworst), stoemp, hutsepot en rijstpap met saffraan zijn eeuwenoud en nog steeds even lekker.
We moeten ervoor zorgen dat die bereidingen worden doorgegeven.
Met dank voor de foto aan www.thuisbereid.be

Aan allen die hierna zijn en wezen zullen, Onze Groet.
Het KB van 2 September 1985 regelt de fabricage en de handel in meel (meel, grutten, griesmeel, rijstmeel etc.).
Artikel 3 punt 3 stelt o.a. dat er geen glasscherven of steengruis mag in zitten en 3.4 dat er geen onzuiverheden van dierlijke aard of oorsprong mogen in voorkomen.
Van dit laatste artikel mag worden afgeweken als een microscopisch onderzoek aantoont dat er op 100g meel niet meer dan 3 hele mijten, niet meer dan 2 haren van knaagdieren en samen niet meer dan 100 mijten, haren van knaagdieren en schubben en fragmenten van insecten in zitten.
Voor de vegetariërs onder ons is dat weer eens slecht nieuws...

Ik lees pas een artikel dat vlees eten slecht zou zijn voor het milieu. Wat gaan de vegetariërs nu nog allemaal uitvinden opdat we hun rangen zouden vervoegen ?
Wat verder lees ik dat de gemiddelde Belg tijdens zijn leven een derde van een paard, 5 runderen en kalveren, 7 schapen en geiten, 24 konijnen en wild, 42 varkens, 43 kalkoenen en 891 kippen zou opeten.
Wat mij betreft: paard, geit en konijn eet ik quasi nooit, kalkoen en kalf uitzonderlijk maar doe er dan voor mij maar een paar runderen bij, wat barbarie-eendjes of ganzenpootjes (als ik daar aan geraak).
Er was een tijd (Middeleeuwen) dat we bijna het tienvoudige opslokten al moet ik toegeven dat de mensen toen niet zo oud werden. Ik wil dan ook enkel geloven dat dit toen met hygiëne en gezondheidszorg te maken had.
Geef toe: wat gaat er boven stukje vlees, liefst aan het been klaargemaakt, de taaiere stukken langzaam gebraiseerd met wat groenten en aromaten, de malsere stukken kort aangebraden soms zeer kort zoals een sappig stukje rund dat "bleu-chaud" wordt opgediend, zonder saus, slechts met enkele groene peperkorrels, een stuk degelijk brood en een goed beluchte rode wijn.
Ik moet stoppen want het water komt mij in de mond...
Foto: de meest sexy vegetariër van Nederland verkozen op www.wakkerdier.nl, ziet ze er niet uit om op te eten ?

Je vindt er 1000-den recepten van maar de essentie van een goede Vlaamse stoverij is: rundsvlees met een grove vezel, vleesfonds, bier, ui, tijm, laurier, nootmuskaat, peper, kandijsuiker, vetstof en wat bindmiddel. Mosterd en boterhammen mogen ook maar zijn niet zo noodzakelijk.
Dan is er ook uiteraard nog de bereiding: de brokken vlees goed dichtschroeien, dan de ui laten bruinen in dezelfde pan, de pan van het vuur af schoonroeren met het bier en alles samen tegen de kook aan laten garen tot de vezels mals zijn (~ 90 minuten).
Ik geef hier de ingrediënten voor 2 personen zoals ik het stoofvlees deze ochtend vroeg heb bereid en deze middag opgesmikkeld: 600g rundsstoofvlees, 1 dikke ui, 3 laurierbladen, 1 flinke tak verse tijm, 1 Westmalle dubbel, 1 vetarm rundsbouillonblokje, 15 toeren van de pepermolen met zwarte peper, een teelepel geraspte nootmuskaat, 2 koffielepels kandijsuiker, een eetlepel bruine rouxkorrels om de saus te binden.
Met wat verse, voorgebakken frietjes en een witloofslaatje met mosterdvinaigrette was het een heerlijk maaltje.
P.S. van de overblijvende vleesblokjes en de saus maakte ik dan snel een goulashsoepje voor deze avond of morgen. Daarvoor viste ik de blokjes uit de saus, deed er 1 blik tomato frito en 2 blikken water bij, 2 eetlepels zacht paprikapoeder en een extra rundsbouillonblokje. Even opkoken en dan het vlees er in stukjes in. Nog wat afgekruid met extra zwarte peper en nootmuskaat. 't Belooft ;-)

Ze zijn niet meer weg te denken die instant soepjes die een goestinkje of een klein hongertje moeten stillen.
Alhoewel ik ze wat "kunstmatig" vind zijn er toch enkele bij die mij kunnen bekoren.
Mijn top-favoriet waarvoor ik totnogtoe de Nederlandse grens moet oversteken om er aan te geraken is de Spicy Tomato van Unox één van de cup-a-soup varianten.
Het soepje smaakt goed door naar tomaat, is niet te zuur en heerlijk pikant, juist op het randje van té zoals ik het graag heb.
Het bevat zo'n 50 kcal voor een mok en bevat 68% tomaat en daarnaast ui, look, zwarte peper, cayennepeper en wat E160c. Dit laatste is paprika-extract en geeft m.i. niet alleen wat meer kleur maar ook wat meer diepte aan het soepje.
Er zit met zekerheid een deftige dosis capcaïcine in, een alkaloïde dat niet alleen de tongreceptoren stimuleert maar er tevens voor zorgt dat er een portie endorfines in mijn hersentjes vrijkomen die zorgen voor een licht euforisch gevoel achteraf.
In principe werkt dit soepje dus verslavend en ik moet toegeven als ik het in huis heb dan kan ik er niet afblijven...
Deze morgen kocht ik aan 0,85€ per stuk alle 11 doosjes (met 3 zakjes) die in het warenhuis in NL op het schab stonden en nu ben ik dus weer enkele weken een verlicht en gelukkig mens ;-)
P.S. wie weet waar ik er in de omgeving van Antwerpen of Sint-Niklaas zou aan geraken of aan de grote verpakkingen met 20 zakjes die mag me altijd een mailtje sturen, waarvoor reeds dank.

Ik vernoemde al eens eerder dit eerste Nederlandstalige gedrukte kookboekje uit het begin van de 16de eeuw (Brussel 1514).
Ik heb de 175 recepten die het bevat geanalyseerd met behulp van de computer en geef hier enkele resultaten weer.
Het boekje bevat 14720 woorden waarvan er 2067 een unieke schrijfwijze hebben. Het echte vocabularium is kleiner gezien dezelfde woorden op verschillende wijzen worden gespeld bvb. ajuin, ajuyn, ajuyns of azijn, azijne, azijns, azine.
Er worden 165 verschillende ingrediënten vermeld, sommige vrij dikwijls (gember 89x, wijn 85, kaneel 64, cruyt 64, eieren 61, saffraan 59 - met cruyt bedoelt men sterk smakende specerijen zoals kruidnagel en kardamom).
Men maakte dus enorm veel gebruik van smaakstoffen. Ook van zuur (azijn 13, edik 45, verjus 35) en zoet (broodsuiker 11, honing 17, potsuiker 16, suiker 45).
Bruinvis 3, geit 2, kapoen 26, pauw 2, reiger 4, merel 1, mussen 1 en zwaan 1 werden toen gegeten.
Geen citrusfruit, aardappelen, paprika, tomaten of kalebassen alhoewel Colombus al 20 jaar eerder Amerika had ontdekt.
Geen koolsoorten, rapen of wortelen want dat was enkel boerenkost, het boekje mikte op een adellijker publiek hetwelk meestal enkel at wat boven de grond uitstak.
Wie meer wil weten kan mij een mailtje sturen of eens een kijkje nemen hier.

 The Real Story..." Anchor Bar & Restaurant, Buffalo, New York
Op een drukke vrijdagavond, 30 oktober 1964 was moeder Teressa Bellissimo in de keuken aan het koken en vader Frank begroette de klanten. Omstreeks 11h30 kwam hun zoon met enkele vrienden de zaak binnen, dood van de honger. Hen werd gezegd nog even geduld te hebben en zij dronken een rondje. Tegen middernacht waren zij uitgehongerd en vroegen aan Moeder Teressa om toch voor hen iets klaar te maken. Een tiental minuten later bracht deze 2 borden en zette die op de bar. Iedereen vroeg zich af: “Wat is dit ?” Het leken kippenvleugeltjes maar niemand durfde dat te zeggen. In principe waren deze bestemd voor de kippenbouillon maar moeder Teressa dacht: ”Zij zijn te mooi om daarvoor te dienen”. Teressa creëerde de beroemde “Buffalo Chicken Wings” die nu zo geliefd zijn over de ganse VS.

Per portie: 5 grote, vlezige kippenvleugels, plantaardige olie om te frituren, zout en versgemalen peper
Saus: 50 g margarine, 1 theelepel tabasco, 1 theelepel Worcestersaus, 1 eetlepel chili saus, 1 eetlepel ketchup, selderzaadjes, versgemalen peper en zout
Dipsaus: 4 eetlepels mayonaise, 2 eetlepels zure room, 2 eetlepels gesnipperde zoete ui, 1 eetlepel witte azijn, zout en versgemalen peper, 50g blauwschimmelkaas met veel groen

Snijd de topjes van de vleugels en verdeel ze in stukken bij de gewrichten. Bestrooi met peper en zout en zet enkele uren in de koeling zodat het vocht er gedeeltelijk kan uittrekken (dit geeft knapperige vleugeltjes). Droog ze af en fruit ze gedurende 8-10 minuten in de olie op 180°C. Geregeld oproeren. Als ze knapperig en goudbruin zijn ze laten uitlekken op keukenpapier.
Ondertussen de saus bereiden door alle ingrediënten op een zacht vuurtje onder elkaar te mengen tot een consistente saus is bekomen. Scherpte volgens smaak door meer of minder Tabasco te gebruiken.
Meng de warme vleugels met de saus tot ze volledig bedekt zijn. Hier kan de bereiding stoppen: men laat de saus wat indrogen. Later bij het opdienen kunnen de vleugels dan geregenereerd worden.
Warm de vleugels enkele minuten op in de oven (of stoomoven) zodat de saus er wat “aanbakt” (opletten voor het verbranden wegens de suiker van de chili- en ketchupsaus).
Opdienen met knapperige takken selder (eventueel ook wortel) en een dipsaus op basis van blauwschimmelkaas: meng alle ingrediënten, behalve de kaas tot een gladde massa. Doe op laatst de kaas erin en laat enkele uren trekken.

Ik heb tevergeefs getracht de bron van dit recept terug te vinden, echter zonder resultaat. Het was al enkele jaren geleden dat we dit nog hadden gegeten dus reden genoeg om het nog eens te bereiden.
Steak "Anna" is een combinatie van gebakken rundsvlees, verse ananas, geroosterde rode paprika, mimosa van hardgekookte eieren en last-but-not-least krokant gefruite uiringen.
Het geheel wordt geserveerd met verse frietjes, ketchup en mayonaise.
Dus geen ingewikkelde bedoening behalve dat het belangrijk is alles warm te serveren en dat de uiringen krokant moeten zijn.
Ik gebruikte dikke uien die ik in schijven van 5 mm sneed, in melk enkele minuutjes liet weken en ze dan door wat gewone fijne bloem haalde die was opgemaakt met peper, zout en nootmuskaat. Dan frituren in kleine hoeveelheden in een pan met een centimetertje neutrale plantaardige olie en goed laten uitlekken op keukenpapier. De aroma's variëren van fruitig (de ananas) tot geroosterd (de ui) en er is een aangenaam zuur-zoet-bitter evenwicht.
't Smaakte ons heerlijk op het terras in het avondzonnetje na een dagje stappen in de Zoo van Antwerpen met ons kleinkind Dihn.

De tante Mia (1912-1984) van mijn echtgenote Ria bereidde dit gerecht geregeld als zij daar op familiebezoek gingen en zo is het in ons kookareaal terechtgekomen.
Het is vlug klaar en heerlijk in de zomer als de tomaten op hun best zijn. Het wordt lauwwarm geserveerd. Mia maakte het steevast op basis van rode zalm uit blik maar ik denk dat het met verse zalm ook lekker is.
Voor het recept heb je nodig per persoon: een rijpe tomaat, 2 à 3 eieren, 100g zalm, wat kippen- of visbouillon en wat bindmiddel.
- de tomaten (kamertemperatuur) pellen en in 5 dikke plakken snijden
- de eieren hard koken in een 9-tal minuten, pellen en warm houden
- het blik zalm openen, het vocht bijhouden en de zalm ontdoen van vel en graten
- het zalmsap tesamen met wat bouillon aan de kook brengen, binden en de zalm in stukjes er aan toevoegen. Afsmaken met peper, nootmuskaat en weinig zout.
- de tomaten op een schotel schikken, peper en zout op doen. De eieren halveren en op de schotel leggen. De saus erover en ... smakelijk!
Je kan dit gerecht eten met gestoomde aardappels of (Frans) brood. Ook wat gehakte peterselie past er bij.
P.S. let er op dat de zalm uit blik rode zalm is en geen roze, dat maakt een groot verschil
P.P.S. ik kleurde de saus met wat paprikapoeder