Archief

Doorgestoken soepjes zijn vlug klaar, lekker en voedzaam bovenop. Het basisprincipe is eenvoudig: niet te veel verschillende groenten mengen om een duidelijk smaakpatroon te krijgen en de aangepaste bouillon, kruiden en specerijen gebruiken.
Wanneer de groenten direct in de bouillon worden gekookt i.p.v. ze eerst aan te stoven in vetstof, dan kan je de meeste van die soepjes ook koud eten. Zure groenten zoals tomaten verdragen wél een zachte olijfolie, die blijft immers goed vloeibaar ook al is ze gekoeld.
Meestal haal ik de bindkracht uit de groenten zelf door er voldoende in te doen of/en via toevoeging van wat wortelen, aardappelen, courgettes of andere pompoenachtigen. Ik houdt daarvoor dan rekening met de gewenste eindkleur, anders krijg je een ongewenste bruine tint.
Beproefde combinaties zijn:
- tomaten, wortelen, dikke ui, look, laurier, tijm, groentenbouillon en wat suiker (en gehaktballetjes na het doorsteken)
- venkel, courgette, ui, Provencaalse kruiden, kippenbouillon, afgewerkt met bieslooksnippers
- prei, aardappel, tijm, laurier, kippenbouillon, afgewerkt met verse room
- witloof, aardappel, ui, nootmuskaat, kippenbouillon, afgewerkt met gerookte spekblokjes
- enzovoorts
Vandaag nam ik voor 1,5 liter kippenbouilon (van vetarme blokjes): 2 komkommers, één prei en een redelijk grote courgette. Alles gewassen, geschild en in blokjes gesneden (ik sneed de zaden weg uit de groenten). Een tak verse tijm er in, 25 minuutjes tegen de kook gehouden, de tijm eruit, afkruiden met saliepoeder en witte peper en met de staafmixer pureren. Geen vetstof gebruikt dus caloriearm en straks in het zonnetje ook koud lekker.
N.B. i.p.v. saliepoeder kan je aan zo'n komkommersoep currypoeder toevoegen tot dat een beetje overheerst, dan heb je een lekker currysoepje om koud te eten

Franse benamingen van eten zijn m.i. soms "smakelijker" dan de Nederlandstalige. Dat wordt dan "Tomaten gevuld met gehakt in de oven" want als je "Gevulde tomaat" zou zeggen dan zou er al iemand direct vragen "Gevuld met wat ?".
In Frankrijk kan je "farce" kant-en-klaar kopen bij de beenhouwer en velen hebben hun geheim recept. Hun gehaktbereiding bevat dan iets minder vet en is reeds gekruid met o.a. look, ui, peterselie en we hebben er al gevonden waar ook een vleugje lever in werd verwerkt hetgeen een bijzonder aangename smaak gaf.
In de zomer maken we ze enkele keren, dan zijn de tomaten op hun best. Ik gebruik er de vlezige Roma pruimtomaten voor en kalfsgehakt. Ik reken 2 à 3 Roma's per persoon en 50g gehakt per tomaat.
De tomaten hollen gemakkelijk uit en de hoedjes en het binnenste wordt gemixed, gezeefd en verrijkt met wat gesnipperde ui, look, basilicum, een weinig suiker en een kippenbouillonnetje ingekookt tot een vloeibare saus. Die komt dan op de bodem van de schotel waarin de gevulde tomaten rechtop in een oven van 150° een uurtje onafgedekt kunnen garen.
Voor de vulling gebruik ik de hoger genoemde ingrediënten in variërende samenstelling en als kruiden gebruik ik buiten wat extra nootmuskaat soms ook Turkse kruiden of wat salie of wat Provencaalse kruiderij of spagettikruiden zodat het altijd een tikkeltje anders is.
We eten er meestal een drogere aardappelpuree bij of gekookte rijst.

Vandaag om 13h39 werden wij producent van groene stroom. Onze zonnepanelen zijn getest. Enig minpuntje: dat er maar 15 panelen op het dak konden i.p.v. de voorziene 20. Enkele centimeters te weinig voor de modulaire montage die met 1 pan verspringt.
Wreed erg is het niet, het procentuele rendement op de investering ligt nu wat hoger (15%) maar is in euro's wat lager. Ikaros-Solar is daar soepel in, de installatie wordt geleverd aan dezelfde prijs per Wattpiek dus ook 25% minder investeren. Ik ben tevreden van de geleverde werken: propere en professionele plaatsing en zag mijn elektriciteitsmeter met wreed genoegen achteruit draaien...
Deze middag aten we nog eens bloemkool york (zie recept in een eerder blog) maar nu heb ik er een fotootje van gemaakt.

Voor mijn verjaardag kreeg ik van mijn favoriet nichtje enkele speciale culinaire verwenninkjes cadeau waaronder een fles Vin de Pays des Jardins de Wallonie een herkomstbenaming (AOC) erkend in het staatsblad van 27/04/2004.
Het is de Taille aux Renards 2006 van Domaine du Chenoy, cépage Pinoton van wijnbouwer Philippe Grafe uit Emines La Bruyère.
Ik heb ze vandaag gekraakt maar eerlijk gezegd: "gene vette".
Eerst het positieve: mooie donkerrode wijn met een wreed aangename geur van rood fruit en snoep. Maar...de mondaroma's komen echter niet overeen met de neus en de wijn is wreed zurig. Hij doet mij zelfs een beetje aan rauwe rabarber denken!?
Normaal rond de 8€ te koop maar voor die prijs geen concurrent voor de Chilenen, Zuid-Afrikanen en Australiërs. Zelfs niet voor een Pays d'Oc...
Met de "global warming" komen we terug in de mogelijkheid om in België goede kwaliteitswijnen te produceren zoals eeuwen geleden reeds het geval was.
Vlaanderen moet absoluut ook werk maken van een Vin de Pays des Jardins de Flandres of beter "Landwijn uit Vlaanderen's Tuin" en bij ervaren wijnbouwers de stiel gaan leren. Misschien ook eerst de "klassieke" rassen uitproberen zoals men doet in Genoelselderen met wreed goed resultaat.

Ons maandje aan zee in Nieuwpoort-Bad is meegevallen. Het weer was wat minder dan vorig jaar alhoewel we niet mogen klagen. Nieuwpoort wordt stilaan het Knokke van de Westkust: een uiterst verzorgd strand, een mooie winkelstraat, een prachtige jachthaven, duinen, bossen in de buurt enzovoorts...
Goed gefietst met onze nieuwe elektrische fietskes, veel gewandeld en lekkere visgerechten gegeten om niet te snel te vermageren ;-)
Familie en vrienden bezochten ons en bleven logeren zodat zo'n maand weeral snel voorbij is.
Voor een klein dineetje fantaseerde ik een gerechtje van gerookte paling, franceline aardappelen, zeekraal en zure room met bieslook.
Rap klaar want de gerookte paling koop je zo in de winkel, de bieslooksaus is niets anders dan een potje zure room met veel bieslook wat peper en zout en dat enkele uurtjes laten trekken. De aardappel wordt op het laatste moment gestoomd en de laatste 5 minuutjes deed ik er de verse zeekraal bovenop.
Lauw aardappeltje op het bord, de lauwe zeekraal erover, de paling in stukken erop en dan een torentje van de saus. Afgewerkt met wat radijsjes voor de kleur en voor het "hete", zeg maar een zwak mierikswortelsmaakje. Lekker genoten...

Tijdens onze vakantie aan de kust hadden we de gelegenheid de Belgische mosselen te proeven.
Ze waren heerlijk maar dat lag hem zeker ook aan de kok want ze waren perfect gaar (juist het rauwe er af) gekookt in een gietijzeren pot en juist gekruid met peper en groentjes (een brunoise van ui, groene selder en peterselie).
Proficiat aan "Den Oesterput" in Blankenberge en daar ook voor 19€ correct geprijsd.
De schelpen waren allemaal even groot en goed gevuld, ik schat een normale "jumbo" kwaliteit. Ze smaken iets minder zilt dan de Zeeuwse en wat meer af dan de Canadese mosselen.
Wie meer wil weten moet maar eens kijken op http://www.reynaert-versluys.be

In 1987 leerde ik het wijndomein Santa Rita (Chili) kennen in de cursus wijnkennis die ik volgde aan een hotelschool in Antwerpen. Sindsdien zijn de Santa Rita producten een vast onderdeel van mijn wijnvoorraad en ongeloofelijk maar waar: ze hebben jaar na jaar hun kwaliteit bewezen.
Ik heb zoëven een restje Cabernet Sauvignon 120 uit 2007 gedronken dewelke ik een jaartje geleden heb gekocht en die gisteren werd afgetrokken voor enkele vriendinnen van mijn echtgenote en ik moet toegeven als hij een nachtje is belucht is het een topper van jewelste.
Al die Santa Rita wijnen hebben wreed deugd van enkele uurtjes beluchten, zeker in hun jeugd.
Ik koop ze meestal in Carrefour wanneer ze in de aanbieding zijn (2x per jaar) en dan met extra 10% korting bovenop op 24 betalende flessen. Zo zijn ze ongeveer 30% goedkoper dan in "normale" omstandigheden.
Carrefour voert de reeks 120 (normale prijs rond 6€/fles) en de Reserva's (houtgerijpt - normale prijs +/- 8€/fles) en al hun Santa Rita producten zijn het proberen waard.
Vorige week dronk ik bij mijn vader (voor wie ik wijnen inkoop) een Cabernet Sauvignon 120 van 2004 die al die tijd op kamertempertuur was bewaard en die subliem verouderd was en op zijn top.
Heerlijk toch ;-)...

Ik heb het al eens vermeld in een eerdere blog maar het kookwater van enkelvoudige bereidingen of sauzen van stoofschotels en eenpansgerechten gebruik ik steevast als basis voor iets anders. Niet uit zuinigheidsoverwegingen maar wel om de rijkdom van smaken en geuren die er in aanwezig is.
Zo gebruik ik de saus van stoofschotels met vlees of wild om een lekker goulashsoepje te maken, de bouillon van asperges om er kervel- of aspergevelouté mee te maken en mossel-, vis- en schaaldierenbouillon voor mijn visbereidingen en dito soepjes.
Ik pleeg hier het receptje van mijn vissoepje...
Voor 4 personen: 1 venkel, 1 ui, 1 dikke wortel, 1 teentje look, 200g kabeljauwfilet, 1 liter mosselbouillon (50% mosselkookvocht en 50% water), 1 eetlepel vers gehakte peterselie, 1 doosje saffraanpoeder, 20g boerenboter, peper, zout en een eetlepel anijsjenever (Pernod, Ricard, 51,...).
Snipper de groenten in een brunoise en stoof ze aan in de boerenboter. Blus met de mosselbouillon en laat aan de kook komen. Sudder gedurende 15 minuten. Kruid dan af met de saffraan, de peper en weinig zout en voeg de in kubusjes van 2 à 3 cm gesneden kabeljauwfilet toe. Pocheer gedurende 5 minuutjes, doe er dan de gemalen peterselie op en de eetlepel anijsdrank. Serveer onmiddellijk eventueel met apart wat geraspte Parmezaanse kaas en vers toastbrood ingewreven met verse look.

"Keep it simple and stupid" is één van de motto's die ik een warm hart toe draag. De Pareto regel is er nog één.
Vandaag werd het Praagse schnitzel met gestoofde doperwtjes en vastkokende aardappelen.
Omdat de auto naar de garage moest voor een gebroken achterste spiraalveer en ik de timing niet kende moest ons middagmaaltje in een wip kunnen klaar zijn.
De schnitzels bakte ik voor de eerst keer in mijn leven in de frituurpan (4 minuten op 180°C) en ze waren nog nooit zo lekker. Ik had zelfs de indruk dat ze minder vettig waren dan wanneer ik ze in de pan bak en ook prima krokant van buiten en sappig en juist gaar van binnen.
Voor de (diepvries) erwtjes stoof ik een gesnipperde ui aan in wat boter en doe daar de onder de warmwaterkraan gespoelde doperwten bij tesamen met een klontje suiker (per 400g), een verkruimeld, vetarm kippenbouillonblokje en wat witte peper. Ik zorg dat er een bodempje water op de erwten blijft staan en stoof ze op een zacht vuur gaar tegelijk en even lang als de aardappeltjes moeten koken zodat alles gelijk klaar is in zo'n 20 minuutjes. Daarna bind ik het kookvocht van de erwtjes met een in een scheutje water opgeloste koffielepel aardappelmeel, omroeren en opdienen.
Het binden van het stoofvocht vind ik essentiëel, ook bij snijbonen doe ik dat. De groenten worden dan bedekt met een dun laagje van hun eigen bouillon en dat maakt ze heerlijk sappig en smaakvol.

We hebben al plezier gehad van onze nieuwe tuin-met-vijver want er waren toch al enkele dagen zonnig lenteweer.
Zo'n vijver is toch wel een echte attractie als je zit te genieten van het zalige nietsdoen.
Vissen waren er al maar vandaag was het de beurt aan de planten. Er kwam een echte duiker aan te pas kwam om ze oordeelkundig te zetten.
Binnen enkele weken zullen we dus nog meer vijverweelde hebben.
Ik kan alleen maar reclame maken voor onze tuinaannemer, niet te veel problemen, professioneel werk en alles binnen het afgesproken budget, waar vind je dat nog tegenwoordig?
P.S. Het tafelzuur was goed krokant en behalve iets te zuur wel origineel en lekker. Ik zou dus 200g suikersiroop aanraden op het gegeven recept i.p.v. 100.