Archief

Eda en Berrak

Jan wil ook voor de kwartfinales, halve finales, plaatswedstrijden en finales bij het resultaat alle setstanden, en dus bouw ik nog maar eens verder aan mijn Excel-bestand. Jari is nu blijkbaar volledig overtuigd van de degelijkheid van dat bestand en is er zelfs enthousiast over.

Berrak is nergens te bespeuren (in de andere sporthal?), dus vooraf de uitslagen van gisteren inbrengen op het bestand van eergisteren. Een klein werkje, het malheur van gisteren is al vlug vergeten, voor mij toch, maar niet voor Berrak. In de late namiddag daagt zij op in onze sporthal, ze ziet er nog steeds niet goed uit. Zij durft mij nauwelijks aan te kijken of aan te spreken. Uiteindelijk waagt zij het toch: vertrouw jij mij niet meer? Ik wel, maar Jan? Ik kan en wil haar dat niet zeggen, dus draai ik er maar wat omheen. Ze lijdt er nu werkelijk nog meer onder. Zij wordt echter van alle kanten aangesproken, ik kan haar niet meer uit haar lijden verlossen. Ik dien te wachten tot na het avondeten tot we alleen zijn – gelukkig blijft ze na het eten ook wat langer tot iedereen weg is, - om haar aan te spreken over haar toestand – ze geeft een zeer apathische, ontwijkende indruk, blijkbaar volgens haar naar iedereen toe - maar na ons gesprek is ze er toch bovenop. Onze afspraak voor ‘s anderendaags 2u komt daarbij niet ter sprake.

Omdat ik bij Berrak dezelfde signalen herken als toen bij mij, bespreek ik met Eda – Berrak en Eda zijn zeer goede vriendinnen -  tijdens onze wandeling terug naar het hotel mijn psychische problemen met mijn werk in het verleden. Zij raadt mij aan zeker en vast Berrak hierover aan te spreken. Ik was dat trouwens al van plan, morgen gegarandeerd tijdens ons bezoek aan de fotograaf.

In het bureel van het hotel, na het avondmaal, bedankt een Witrussische speler mij uitvoerig als ik hem in enkele seconden een berekening laat maken in Excel op de Turkse laptop.

Alleman content!

We hebben de verslagen van de vergaderingen van het organisatiecomité en zijn verschillende werkgroepen voor Kortrijk 4 jaar terug eens herlezen. En let op, na de trekking (24 januari 2007, drie en een halve maand voor de start van het EK) diende ik om medische redenen af te haken als comitélid. Verslagen van vergaderingen nadien heb ik dus uiteraard niet meer ontvangen. En uit ervaring weet ik dat de frequentie van vergaderen – tot die datum eens per maand – naar de start van zo’n organisatie sterk toeneemt.

Hoeveel medewerkers zijn er op zo’n EK? Ik weet het niet – waarschijnlijk niemand zelfs - maar in Kortrijk waren er dat in elk geval zéér veel!

Voor mij – en waarschijnlijk voor de meeste leden van het organisatiecomité - begon het heel concreet op 16 juni 2006 met de startvergadering. Voorzitter André Lathouwers van het organisatiecomité en Jan, coördinator, hadden er dan al een pak voorbereidend werk opzitten. Als ik hun voorbereidingsschema van begin juni nog eens bekijk, chapeau jongens, echt indrukwekkend. Wat een basispakket! En ik ben toch wel een en ander gewoon.

Slechts 9 aanwezigen op die eerste samenkomst, maar ook 5 verontschuldigingen. Er worden 6 werkgroepen (de leden van de werkgroepen zoeken zelf naar medewerkers) opgericht (de werkgroepen zijn later nog uitgebreid):

1 administratie / secretariaat / communicatie (7 leden) – deze groep wordt later uitgebreid met de werkgroep 1bis website (4 leden)

2 sporttechnische werkgroep (7 leden)

3 transport (2 leden)

4 hotel en catering (4 leden)

5 sociaal-culturele werkgroep (4 leden)

6 marketing / financiën / public relations + sponsoring (4 leden + 3 SBP-studenten, SBP = Small Business Project, uitgeleend door Jos Verschueren).

De personeelsleden van de sportdienst van de stad Kortrijk maken onmiddellijk duidelijk dat zij geen deel zullen uitmaken van de werkgroepen, maar dat zij er naast staan en steeds bereid zijn tot alle mogelijke – voornamelijk logistieke - steun. Het VOK (Volley Overleg Kortrijk, een samenwerkingsverband van Kortrijkse volleyverenigingen) zal voor een pak medewerkers instaan, vooral op sporttechnisch gebied. Ook KWVBV, het Koninklijk West-vlaams Volleybalverbond, zal worden aangesproken om scheidsrechters aan te leveren. Fevlado - Federatie van Vlaamse Doven Organisaties vzw - wordt gevraagd om permanent 1 personeelslid ter beschikking te stellen. Tolken dienen eveneens voorzien te worden.

In het voorbereidingsschema – een Excel-bestand – vind je volgende tabbladen: een algemeen activiteitenschema, agenda meeting met EDSO officials, kopie van brieven, een voorlopige medewerkerlijst, een lijst met alle werkgroepen en coördinaten van de werkgroepleden, to do’s, een activiteitenschema per werkgroep, een budget, en een ‘mogelijke’ deelnemerslijst. Nogmaals, imponerend. Tot zover het verslag van de eerste vergadering.

Wat er later nog bijkwam, maar de lijst is helemaal niet compleet:

medewerkers catering (dagschotel ’s middags + ‘s avonds),medewerkers lunchpakketten voor medewerkers, cafetariamedewerkers,medewerkers voor het slotbanket, voor de openings- en sluitingsceremonie (jonge medewerkstertjes, 15 voor Belgische vlag, stewards, … ), shuttlechauffeurs (6 busjes + 1 wagen), hoofdscheidsrechter, per wedstrijd 2 scheidsrechters, 2 lijnrechters, 1 markeerder, 2 ballenrapers en 1 medewerker scorebord, erecomité, werknemers stad Kortrijk (zaalwachters, schoonmaak eetzalen), hostessen, …

Wat is er nog allemaal nodig? Enkel een kort overzicht, er kwam nog heel wat meer bij kijken.

Draaiboek, lijst benodigdheden aan te leveren door stad Kortrijk, bus Zaventem – Kortrijk, stadsbussen De Lijn voor ploegentransport, transport openings- en sluitingsceremonie, hotels, persconferentie (2 in totaal, klaarzetten ruimte, persdossier), programmaboekje, pasjes, trekking (met proeftrekking als voorbereiding; trommels, kokers, tafeltennisballetjes, panelen, landennamen, beamer, laptop, letterpapiertjes), inspectie door EDSO, fuif, dopingcontrole …

En wat ook zeer belangrijk is: financiën, sponsors (dossier!), publiciteit, public relations, affiches, flyers, contacten pers en media, nieuwsbrieven, …

Mochten uiteraard ook niet ontbreken: vlaggen, netten, palen, wedstrijdballen, EHBO, medailles, diploma’s, vrijetijdsbeleving, uitrusting medewerkers en gelegenheidsmedewerkers, wedstrijdbladen, ploegfoto’s, individuele foto’s, drukwerk, …

Imponerend, ik vind er echt geen beter woord voor!

Foto: Duitsland – Wit Rusland 0 - 3

PKF 4^e groep A – 5^e groep B: Estland – Nederland 0 – 3 (20 – 25; 14 – 25; 19 – 25)

1KF 1^e groep A – 4^e groep B: Rusland – Polen 3 – 2 ( 23 – 25; 23 – 25; 25 – 18; 25 – 20; 17 -15)

Bijna de grote verrassing van het tornooi. De Russinnen zweetten water en bloed, bijna beten ze hun tanden stuk op de knappe Edyta. Eerst 0 – 2 in het nadeel en de vijfde set een dubbeltje op zijn kant. Ook in hun vorige wedstrijden acteerden ze niet overtuigend.

3KF 3^e groep A – 2^e groep B: Turkije – Italië 0 – 3 (15 – 25; 20 – 25; 15 – 25)

2KF 2^e groep A – 3^e groep B: Duitsland – Wit Rusland 0 – 3 (20 – 25; 20 – 25; 19 – 25)

Foto: Duitsland – Italië 3 - 2

1KF 1^e groep A – 4^e groep B: Oekraïne – Frankrijk 3 – 0 (25 – 8; 25 – 10; 25 – 12)

3KF 3^e groep A – 2^e groep B: Polen – Turkije 1 – 3 (20 – 25; 25 - 22; 17 - 25; 19 – 25)

2KF 2^e groep A – 3^e groep B: Duitsland – Italië 3 – 2 (18 – 25; 25 – 14; 25 – 16; 13 – 25; 15 – 10)

4KF 4^e groep A – 1^e groep B: Wit Rusland – Rusland 0 – 3 (12 – 25; 22 – 25; 25 – 27)

Deze morgen bezoek ik nog eens het oude stadscentrum. Tijd zat om wat toeristische foto’s te schieten. Een gesprekje met een winkeluitbater, hij kent Brugge en het Zilverpand, maar dat is enkel de aanleiding om mij naar zijn winkel te lokken.

Na het middageten spoed ik mij naar de dichtstbijzijnde sporthal, waar Jari TO (voor Edso) van dienst is. Met Jan is afgesproken dat ik daar alle uitslagen van de 2 sporthallen van vandaag inbreng in het Excel-bestand.

Even later laat ik Berrak voor de eerste keer toe – ik zou dat al veel eerder toegestaan hebben, Jan vond dat maar niets – mijn Excel-bestand te kopiëren. Zij is laaiend enthousiast en wil alles leren over Excel. Het lukt haar aardig, maar ze wordt moe en stompt af op de formules. Oververmoeid slaat ze echter ook mijn bestand op, zonder dat ik het merk, onder een andere naam. Ik verwerk verder de uitslagen op dit bestand zonder hierop te letten.

Mijn besluit staat vast, ik weet wat ik wil als geschenk op mijn verjaardag voor Marina en Jan, we gaan er voor! Ik wacht tot ik Berrak alleen heb op het EDSO-office in de sporthal. Jan kan mij niet betrappen, hij zit momenteel met Marina in de andere sporthal. Eerst Berrak op de hoogte brengen van de hele situatie. Zij is onmiddellijk bereid en schiet in actie. Eerst nog geïnformeerd in het Turks bij haar collega Ali, die maar een paar woorden Engels kent, wat technisch mogelijk is op laptop. Daarna schieten we digitaal in actie, in feite doet Berrak alles, wegens een Turkse laptop. Wij spreken af op donderdagnamiddag 2u in de andere sporthal – een feestdag in Turkije en rustdag op het tornooi – de fotograaf op te zoeken.

Hassan’s vrouw verveelt zich steendood. Begrijpelijk als je niet van volleybal houdt en niets om handen hebt. Ik bezorg haar een stadskaart van Antalya en raad haar aan de oude stad eens te bezoeken. Prompt gaat ze op stap.

Berrak gaat er compleet onderdoor, een serieuze inzinking. Om 17 uur gaat ze een uurtje slapen in het hotel. Ze wordt echter pas wakker ’s anderendaags.

Jan en Jari hebben blijkbaar slecht gecommuniceerd. Jari verwerkt de uitslagen en standen nog steeds op de oude en omslachtige manier. Eens Jan zich bij ons vervoegt in ‘onze’ sporthal worden de uitslagen echter volledig gereproduceerd via het nieuwe Excel-bestand.

Nadat alles is verwerkt en afgedrukt, vind ik mijn bestand niet meer terug, onder welke naam heeft Berrak het opgeslagen? Eventjes paniek in het kiekenskot – ook wij worden moe – maar de angst verdwijnt snel: op mijn USB-stick heb ik nog het exemplaar van gisterenavond, we zijn slechts 8 uitslagen verwijderd van het bestand van vandaag, de rest gebeurt toch automatisch. Vanaf nu is het voor mij een zeer grote zorg en onrust, ik mag mijn stick niet verliezen, anders zijn we alles kwijt. Ik bewaar wel altijd ook alles op de laptop waarop ik werk, maar dat zijn steeds persoonlijke laptops van een of andere Turkse organisator, en ’s anderendaags is die medewerker met zijn laptop verdwenen en krijg ik iemands anders laptop voor mijn neus, dus zonder mijn bestand.

Bij aankomst in het hotel ontvangen Marina en Jan een droevig bericht. Jans tante – Hélène Goossens -  overleed deze namiddag. Een in memoriam: http://www.brugseverenigingen.be/dovensportbrugge/files/in_memoriam_Helene_Goossens.doc. We wensen de familie onze oprechte deelname in de rouw over te brengen.

Dames (15) - Argentinië, Bosnië en Herzegovina, Canada, Duitsland, Hongarije, Iran, Israël, Japan, Nederland, Nigeria, Oekraïne, Polen, Rusland, de Verenigde Staten van Amerika en Zuid Afrika.

Mannen (16) - Argentinië, België, Bosnië en Herzegovina, Bulgarije, Duitsland, Iran, Japan, Nederland, Nigeria, Oekraïne, Polen, Rusland, Thailand, de Verenigde Staten van Amerika, Venezuela en Zuid Afrika.

Definitieve inschrijvingen dienen binnen te zijn tegen 19 augustus 2011.