Archief

Bij een volleybalwedstrijd horen scheidsrechters. In een gewone kompetitiewedstrijd bvb. op provinciaal niveau 2, een eerste en een tweede. Maar op een Europees kampioenschap voor doven loopt dat al op tot 6. Eerste en tweede, 2 lijnrechters, een markeerder en één voor het scorebord.Op het EK in Turkije werden 62 wedstrijden gespeeld. Uiteraard heb je dan geen 6 x 62 scheidsrechters nodig. Bijvoorbeeld de Nederlander Willem Blankevoort was de gehele tijd op het tornooi aanwezig en floot heel wat wedstrijden als eerste of tweede. De Turkse hoofdscheidsrechter – een hoofdscheidsrechter zelf mag niet fluiten - had naast Willem 26 scheidsrechters ter beschikking. In totaal dus alles inbegrepen 28 personen! En die worden uiteraard allemaal een wedstrijdvergoeding uitbetaald. Plus verplaatsingskosten. En natuurlijk ook eten en drank. Dat loopt dus wel op.

4 jaar terug in Kortrijk deed het Belgische organisatiecomité beroep op het scheidsrechterskorps van het Koninklijk West-vlaams Volleybalverbond. Het comité had een overeenkomst met KWVBV. De scheidsrechters - niveau minstens 1e provinciale heren, liefst hoger- ontvingen een vergoeding van 37 euro per dag (voorzien budget van 1.900 euro), het eten werd bezorgd door de werkgroep catering van het organisatiecomité. Maximum 8 scheidsrechters per dag. KWVBV betaalde zelf de scheidsrechters voor de opening (2 scheidsrechters) en de finaledag (4 scheidsrechters). Een mooie geste. De verplaatsingskosten waren uiteraard ook voor het organisatiecomité, er werd wel voor gezorgd dat de scheidsrechters zich zo veel mogelijk samen verplaatsten (voorzien budget van 550 euro). Voor de hoofdscheidsrechter diende geen vergoeding betaald te worden (een mooie geste van hemzelf!), wel verplaatsingskosten en ‘kost en inwoon’ in Kortrijk. Al bij al toch al een hoog bedrag voor de spelleiding. Maar het organisatiecomité zorgde zelf voor lijnrechters en markeerders. Je had dus maar 2 scheidsrechters per wedstrijd nodig. In Turkije waren er dat dus zes. Reken en tel zelf maar!

Je hebt bij scheidsrechters ook een eventueel probleem van partijdigheid. Daarom duidde in Turkije de hoofdscheidsrechter zoveel mogelijk de enige buitenlandse scheidsrechter, de Nederlander Willem Blankevoort – wiens dochters meespeelden bij de Nederlandse ploeg– aan voor de wedstrijden van de Turkse ploegen. En Willem leidde dan uiteraard geen wedstrijden van de Nederlandse ploegen. Elders op ons blog heb je al kunnen lezen dat die aanduiding niet altijd in dank werd afgenomen.

Op de afscheidsparty opperde de Franse verantwoordelijke een in mijn ogen goed voorstel. Elk deelnemend land brengt 1 scheidsrechter mee. Maar dus ook een duur voorstel. Mits wat brainstorming hierover moet Jans splinternieuwe comité hiervoor toch wel een degelijke oplossing kunnen vinden.

Ook nog vermeldingswaardig. In Turkije hebben de scheidsrechters de goede gewoonte na een 5 sets-wedstrijd de medewerkers te trakteren op baklava. Een aanzet voor onze Belgische spelleiders?

Op de bovenste foto de Turkse hoofdscheidsrechter met onze vriend Jan

Alle foto’s van het 8^th EDVC die je ziet op ons blog zijn getekend Marina. Alle lof dient dus haar toegezwaaid. Wij bedanken haar ook voor haar vlotte toestemming tot publicatie.

Eindelijk! De opkomst van de verschillende landenploegen, de obligate speeches, het optrekken van de EDSO-vlag. Elke keer hetzelfde, maar toch altijd wel leuk.

En daarna was het woord, excuseer de daad aan de jonge Turkse volksdansers. Begeleid vanop de zijkant, maar het lukte en was toch aangenaam om zien.

De juiste volgorde ken ik niet meer, het doet weinig ter zake. We laten de beelden beter spreken. Maar laat je niet misleiden: de lege tribunes waren voorbehouden voor de speelsters / spellers.

Rusland - Turkije 3 – 0 (25 – 13; 25 – 15; 25 -23) heren groep B

Verdiende overwinning. De eerste set startte gelijkopgaand maar Rusland werkte vlot af. In de tweede set geen enkel probleem voor de Russen. Evenmin in de derde tot Turkije geleidelijk aan terugkwam, maar hun tegenstander haalde het in een spannend slot. Volgens de Turkse spelers en staf was de spelleiding de oorzaak. De Nederlander Willem Blankevoort als 1^stescheidsrechter was nochtans een logische keuze van de Turkse hoofdscheidsrechter. De Turkse spelverdeler vond dat echter niet en bekritiseerde de spelleiding steeds meer en meer. Zelfs een tegenspeler jennen achtte hij noodzakelijk. Zijn triest spelletje sleurde uiteindelijk de hele ploeg mee in één jammerklacht in de verkeerde richting, anders zat een set er waarschijnlijk wel in.

Willem vertelde ’s anderendaags bij het ontbijt dat hij ’s avonds na de wedstrijd nog met de Turkse spelers had gepraat en dat zij geen problemen hadden met hem, ook de spelverdeler niet. Later bleek dat maar schijn. De avond vóór de wedstrijd voor de derde plaats Turkije - Duitsland bewoog de Turkse begeleiding hemel en aarde om Jan, Jari en Vasyl – en waarschijnlijk ook de hoofdscheidsrechter – te beïnvloedden om Willem toch maar niet aan te duiden. En de Duisters wilden dat juist wel.

Russia
Vesnin  Andrey, Salmin Maxim, Kudryashov Alexander, Okunev Sergey, Petrochenko Aleksey, Kirillov Evgeny, Puchkin Vitaliy, Selyutin Maxim, Frolov Dmitriy, Sinelnikov Stanislav, Shmygin Vladimir, Shuvaev Alexander, Matyushin Vladimir, Sokolov Anton
Lukichev Alexander Leader, Kovalchuk Vasily Head coach, Rudenko Stanislav Coach

Turkey
Simsek Cevat, Ozkan Mustafa, Arica Nusret, Kardes Zafer, Yasan Hasan, Artut Serdar, Karabicak Kerim, Konya Emre, Simsek Ahmet, Yilmaz Fatih, Hayta Ersin, Azgari Onur, Yigiter Fatih, Semizoglu Huseyin
Cicek Mustafa Coach, Carkci Osman Coach, Unver Evrim Condition coach, Turker Mesut Technical delegate, Ozgul Yuksel Interprer

Rusland in blauw, Turkije in rood