Foto :

Het eerste hengelkampioenschap van de fanfare St.-Cecilia.

1973 – Zondag 12 augustus : Hengelkampioenschap K.F. St.-Cecilia

            In een nummer van De Band werd deze hengelwedstrijd aangekondigd.

            Die ging door op de Leuvense vaart aan het Zennegat van 15u30 tot 19 uur.

            Het was een open kampioenschap waaraan alle muzikanten en leden van de vereniging

            mochten deelnemen, maar ook de sympathisanten van de fanfare. Kennissen van

            voornoemden mochten ook deelnemen mits een muzikant of lid van de fanfare

            het inschrijvingsblad ondertekende.

            Er diende geen inschrijvingsgeld betaald te worden en er waren enkel prijzen

            voor degene die het hoogste puntenaantal behaalde, voor de vanger van de zwaarste

            vis en voor degene die het minste punten had behaald.

            De deelnemers dienden over een rijksvergunning te beschikken en de reglementair

            gevangen vissen werden gewogen en per gram kreeg men één punt.

            De plaatsverdeling gebeurde per lottrekking en er mocht slechts gevist worden met

            één  hengel.

            In het septembernummer van de Leestse periodiek volgde het verslag :

                  Hengelen – Kon.Fanfare St.-Cecilia

“Zondagnamiddag, 12 augustus. Rond 14 uur maken een 19-tal lustige vissers zich klaar om onder elkaar een hengelwedstrijd te betwisten. Ze trokken naar de boorden van de Leuvense vaart. Het is snikheet als ze hun hengels klaarmaken. Om half vier geven de wedstrijdleiders Jean De Croes en Freddy Walschaerts het startsein. De hengels worden ingeworpen en het regent lokaasballen in het water. Onmiddellijk gaan de dobbers naar onder. De eerste voortjes worden gevangen, maar velen bereiken de wettelijke maat van 12 cm niet. Ze mogen terug het kanaal in.

Om 17 uur is er één hengelaar die ver van het peloton is weggelopen, nl. Stan Gobien, die naast een 15-tal voorns ook nog drie bliekjes in zijn leefnet zitten heeft.

Een klein poosje daarna krijgt Wilfried Selleslagh een brasem van liefst 750 gram aan de lijn, zodat deze hengelaar de leiding overneemt. Ook Albert Robijns blijft niet bij de pakken zitten en slaat eveneens een brasem van 475 gram aan de haak. De andere bleven maar hopen op een kanjer maar die lieten hen in de steek. Om 19 uur werd de wedstrijd afgesloten en gingen de mannen van de veegploeg, Hendrik Verbeeck en Eduard De Maeyer, aan de slag.

De gevangen vissen werden door de wedstrijdleiders eerst grondig gecontroleerd voor ze op de weegschaal gelegd werden.

Winnaar werd Wilfried Selleslagh, die 100 punten meer haalde dan zijn schoonbroer Stan Gobien. De winnaar ontving ook de speciale prijs voor de zwaarste vis. De troostprijs ging naar Patrick Huybrechts.

Bij de jongeren deden het vooral de 9-jarige Paul Van Roy, de 12-jarige André De Wit en de evenoude Francky Lauwens het uitstekend. Zij worden later beslist nog hengelkampioenen.

Bij de ontgoochelden noteren we tenslotte Jozef Lauwers en August Van Roy, maar vooral fanfare-hengelkampioen 1973, Victor De Maeyer. Deze hengelaars waren zo moe en zo ontmoedigd dat ze hun gevangen vissel niet meer tot aan de weegschaal konden brengen. Het is echter ook mogelijk dat ze hun buit niet kunnen dragen hebben.

Het bestuur van de Leestse vissersclub ‘De ongeduldige dobberkijkers’ dankt vooral de wedstrijdlieiders, de mannen van de  veegdienst en de honderden supporters.”

(DB, september 1973)

Voordien datzelfde jaar (exacte datum niet bekend) werd het eerste hengelconcours van de fanfare  georganiseerd en dat was meteen het kampioenschap van 1973, Stan Gobien (Leest in Feest) :               

                                                             Hengelkampioenschap St.-Cecilia

            “Het eerste hengelkampioenschap van de fanfare werd georganiseerd in 1973, op
             de vijver van Edmond Polspoel op het Hertsveld aan het ‘Beke Brugske’. Er was
            een recordopkomst aan hengelaars. Ze waren met zovelen dat er in twee beurten
            moest worden gehengeld. Het resultaat was echter aan de magere kant. Slechts
            twee hengelaars konden elk één vis bovenhalen. Volgens de geruchten die na de
            wedstrijd de ronde deden, hadden de vissen de dagen voordien zoveel voeder gekregen

            dat ze geen regenwormen of ander aas meer wilden…

            Na ’73 werd het hengelkampioenschap met wisselend succes ingericht op
            verscheidene plaatsen :  de Leuvense vaart, de Willebroekse vaart, de Egleghemvijver
             in Hombeek, de hengelvijver van de  Humbeekse Lijnvissers, het Vrijbroekpark en
            sedert 1998 de hengelvijver van ‘Onder Ons’ in Putte.

            Steeds maar werd gehoopt dat de vangsten beter zouden worden.

            In 1998 is het eindelijk een succes geworden want in totaal haalden de 22 hengelaars
            196 kg vis boven, een gemiddelde van ongeveer 9 kg per hengelaar.

            In 1998 werd Kevin Absillis kampioen met 27 kg brasem. Hij was toen 13 jaar en
            meteen de jongste kampioen in de fanfaregeschiedenis. Vice-Kampioen werd Kristof
            De Maeyer, een nog jongere  hengelaar, met ongeveer 18,5 kg.

            Sedert 1995 mag de kampioen de wisselbeker ‘Bert Robijns’ een jaar in zijn
            trofeekast tentoonstellen.

            In 1973 werd Victor De Maeyer hengelkampioen.”

Foto :

De nieuwe dirigent van St.-Cecilia Frans Dierckx.  

1973 – 6 juni : Overlijden van Anna Th. Carolina RHEINHARD ‘zuster Romualda’.

            Zoals haar oudere zus Gerarda (‘zuster Godelieve’) werd ze geboren te
            Mechelen (21/06/1908) en kwam ze met het hele gezin over naar Leest (1916).
            Als zestienjarige al wou ze naar het klooster maar vader Rheinhard zei ook
            haar te wachten tot ze meerderjarig was : hetzij om te trouwen, hetzij om naar
            het klooster te gaan. Dus hielp ze moeder bij het huishouden.

            En als nog geen éénentwintigjarige ging ze in 1929  ‘Keyhof’ binnen, het klooster van de

            annonciaden van Huldenberg, en werd zuster Romualda.

            Te Antwerpen behaalde ze het diploma van gasthuisverpleegster en ze werd verpleegster

            te Wijnegem waar ze zowel in het klooster als in de normaalschool werkte.

            Tijdens de oorlog kwam ze af en toe nog in het Leestse klooster waar haar familieleden

            haar konden bezoeken. Later werd ze gegradueerde ziekenhuisverpleegster.

            Ze overleed in de kliniek in Sint-Antonius-Brecht op 6 juni 1973.

            (Wilfried Hellemans, ‘De Sint-Niklaasparochie in Leest’ – 2009)   

1973 - 27 juni : Diefstal siervogels

            Wilfried De Bondt, beenhouwer, Kouter 88, deed aangifte van de diefstal van een
            partij siervogels.

            De vogels, kleur- en postuurkanaries, werden gestolen uit een voliëre achter zijn garage.

            Minstens vijftien van zijn duurste vogels waren weg.

            De geschatte waarde : 10.000 frank.

1973 – 27 juni : Reis Gepensioneerden

            Twee autocars, goed voor 62 deelnemers vertrokken vanuit Leest naar

            Koningshooikt voor een commercieel bezoek aan “Delmo” alwaar een

            grote verscheidenheid aan huishoudartiekelen te koop werd aangeboden.

            Op de middag stond er kip met appelmoes en brood op het menu en na de maaltijd

            ging het naar speeltuin Brebos. De dag werd besloten in de “Bierhoeve”. (DB)

            In 1973 bezochten de gepensioneerden van Leest op andere data ook de brouwerij
            van ‘Stella Artois’ in Leuven gecombineerd met druivenstreek Hoeilaart,
            Valkenburg, Beauraing en een matrassenfabriek in  Zele. (DB)

1973 – 30 juni : Jaarlijkse KWB-Reis naar de “Westhoek”.     

            Reiskosten : 155 fr + 15 fr drinkgeld chauffeur per persoon.

            Na een ontbijt in Gent ging het naar Wervik, de tabaksstreek. Via Kemmel naar Loker,

            waar op de Rode Berg het middagmaal werd genomen, ‘steak-frietten’ .

            De Franse grens werd overgestoken voor een Picon of een Pernod en dan ging het

            via  Zillebeke naar Deinze om in Lokeren in een dancing een laatste rustperiode in
            te lassen. "Er waren niet zoveel deelnemers dan anders, 40, te wijten aan het
            samengaan van de IJzerbedevaart door het Davidsfonds ingericht, daags nadien…” (DB)

1973 – 1 juli : Ijzerbedevaart Diksmuide

            Het Davidsfonds trok voor de zesde maal naar de IJzerbedevaart,  40 Leestenaars
            namen er aan deel.

            “Op de vlakte was het een formidabel zicht om mee te maken hoe mensen, als
            muggen bezweken aan de heersende hitte. Opvallend was de aanwezigheid op
            de plechtigheid van een grote groep Basken, die in hun taal hun sympathie
            aan Vlaanderen betuigden.

            In de namiddag ging de reis over Brugge naar Cadzand (Nl), waar een leutig
            pootje gebaad werd.

            ’s Avonds werd de Vlaamse vreugde denderend uitgezongen in de Gentse raadskelder.

            Een goede reis is het alleszins geweest. Er waren niet zoveel deelnemers dan anders,
            te wijten aan het samengaan van de reis der KWB die daags tevoren werd ingericht.

            Een open vraag die het Davidsfonds u stelt is : wanneer komt er eindelijk
            coördinatie tussen de verenigingen ?” (DB)

1973 – 3 juli : Theo Fierens werd als dirigent van de Kon.Fanf.St.-Cecilia opgevolgd

            door Frans Dierickx (foto). Deze laatste was solotrombonist bij het Nationaal Orkest

            van België en leraar aan de muziekconservatoria van Mechelen en Willebroek.

            (GvM,12/10/79)

       – “In 1973 nam de K.Fanf. St.-Cecilia deel aan de concertwedstrijd te Kapelle-op-den-Bos

            in de afdeling uitmuntendheid. Er werd een eerste prijs met onderscheiding behaald op dit

            concours dat werd georganiseerd door de Kon. Fanf. ‘Iever en Eendracht’ uit
            Kapelle-op-den-Bos ter gelegenheid van haar honderjarig bestaan. Nog dezelfde
            avond werd een einde gemaakt aan de samenwerking tussen de dirigent
            (Noot : Theo Fierens)  en St.-Cecilia met als gevolg  dat een aantal muzikanten
            eveneens ontslag nam…

            Er kwam een einde aan de lange periode van 35 jaar musiceren onder leiding
            van Leestenaars…

            Na een korte interimperiode van Rik De Bruyn werd Frans Dierckx de nieuwe dirigent.

            Hij was net als zijn voorganger beroepsmuzikant.

            Hij legde de basis voor een andere soort opleiding van muzikanten. Na een kortstondig

            muzikaal onderricht in de vereniging gingen de muzikanten over naar een academie of

            een conservatorium en werden ze daar verder gevormd. Een aantal muzikanten die reeds

            geruime tijd in de fanfare speelden, gaven het voorbeeld voor de jongeren.

            Frans Dierckx liet vooral stukken spelen van Vlaamse componisten. Zo was onder andere

           ‘Variaties in Dansvorm’ van M. Poot één van de stukken die regelmatig op het programma

            kwam. Daarnaast had hij ook oog voor goede bewerkingen van hitparademuziek.

            Tijdens de ambtsperiode van deze dirigent werden in 1974 alle instrumenten omgebouwd

            naar de nieuwe diapason. Tegelijkertijd werd een hele reeks nieuwe fanfare-instrumenten

            aangekocht.”

            (Stan Gobien : ‘Leest in Feest’)

1973 – Vrijdag 6, zaterdag 7 en zondag 8 juli : Dansavond

            georganiseerd door de plaatselijke duivenbond “De Snelle Vlucht” met lokaal

            Juniorslaan 110 te Leest.

            Dansavond in een tent telkens beginnend om 20 uur.

1973 – 7 juli : Eddy Van Hoof won liefhebberswedstrijd in Goetsenhoven

            Na 15 maand legerdienst begon de wielrenner uit Leest opnieuw koersen te winnen.

            In Goetsenhoven klopte hij ‘gevaarlijke concurrent’ Verboven en een paar weken later

            schreef hij te Schoten de Scheldeprijs op zijn naam.

            Tijdens zijn dienstplicht had hij het kampioenschap van het leger categorie veldrijden

            gewonnen.

            Intussen was ook zijn broer beginnen te koersen. Rudy nam deel aan het kampioenschap

            te Lembeek en werd 19^de. Er waren 140 deelnemers. (DB)

1973 – 19 juli : Mededelingen van het Schepencollege

Gemeenteschool

Zoals elk schooljaar heeft de Gemeenteschool deelgenomen aan het kantonnaal examen, einde lagere studiën. Alle leerlingen van de zesde klas hebben de proeven afgelegd. Het klasgemiddelde kan behoorlijk goed genoemd worden, nl. 64,3%.

Daarbij behaalden 9 leerlingen van de 11 het getuigschrift einde lagere studiën. Dit wil zeggen dat deze leerlingen zowel voor taal als voor rekenen de helft behaalden. Meer gedetailleerd zien de uitslagen er als volgt uit :

-meer dan 80% : drie leerlingen

-tussen 70 en 80% : één leerling

-tussen 60 en 70% : vier leerlingen

-tussen 50 en 60% : één leerling

-minder dan 50% : twee leerlingen. Deze leerlingen haalden wel meer dan 50% voor taal, maar waren niet geslaagd voor rekenen.

Tot op heden kan de Gemeenteschool een benijdenswaardig resultaat voorleggen, nl. 89 diploma’s op 100 leerlingen. Hierbij dient gezegd dat alle leerlingen van de zesde klas steeds aan het examen hebben meegedaan en dat er nooit voorgeselecteerd werd om aan te duiden wie wel en wie niet mocht deelnemen.

De goede resultaten zijn vooral te danken aan de onderlinge samenwerking van de leerkrachten en hun persoonlijke inzet. Daarbij zijn er de open en goede contacten van de inrichtende macht met de leerkrachten en het ouderdcomité.

Dat we het goed menen bewijst het bedrag dat we elk jaar in het onderwijs investeren. Verleden jaar werd er gestart met een moderne leesmethode en met een degelijke methode voor de tweede taal.

Volgend schooljaar vangen we aan met het volledig leerplan moderne wiskunde in het eerste leerjaar.

Het nieuwe schooljaar, dat aanvangt op maandag 3 september e.k., worden de leerlingen aan volgende leerkrachten toevertrouwd :

-1^ste klas : Mw. Monique Muyldermans –  De Winter

-2^de klas : M. Jan Teughels

-3^de  & 4^de klas   : M. Aloïs Hendrickx

-5^de & 6^de klas : M. Stan Gobien.

We hebben gemeend u dit alles te moeten meedelen opdat u onze eigen school zou kunnen vergelijken met andere scholen. We hebben aangetoond dat we niet achterblijven op de evolutie van de moderne tijd en we hopen dan ook maar dat u een goede school zal kiezen voor uw kinderen en dat is…de plaatselijke school !

Tevens vragen we de affiche die de leerlingen meekregen of die u nog krijgen zal aan de voorruit te bevestigen !

Verder wensen we alle kinderen en ouders een verdere veilige, zonnige en prettige vacantie !

Speelruimte

In de Kouter, rechtover de ‘wijk’, wordt een terrein beschikbaar gesteld voor de kinderen en ook voor degenen die zich nog jong genoeg voelen om te spelen en te ravotten. De ligging van het terrein werd aangeduid.

Gemeentelijke muziekschool

Vanaf zaterdag 1 september e.k., wordt er gestart met een nieuw schooljaar in de muziekschool. De lessen worden gegeven op woensdag- en zaterdagnamiddag in de gemeenteschool.

U kan uw kinderen laten inschrijven op het gemeentehuis elke werkdag van 9 tot 12 u., evenals elke dinsdagavond van 18 tot 20 u.

Toelatingsvoorwaarde : minimum 8 jaar oud zijn of het volgende schooljaar minstend het derde leerjaar van de lagere school aanvatten. Een maximum leeftijdsgrens werd niet bepaald.

Huisvuil

Het groot huisvuil zal elke zaterdag door de vuilnisdienst opgehaald worden. Een gevulde vuilnisemmer mag slechts 30 kg wegen. Wie afval in papieren of plastieken zakken steekt, wordt verzocht deze zakken toe

te binden.

Beschadigingen

Tijdens de vacantie hebben sommigen zich bezig gehouden met een aantal ruiten van de gemeenteschool in te gooien. Indien het zo verder gaat zullen we verplicht zijn maatregelen te treffen.

We hopen dat het echter niet zo ver komt. De schuldige(n) is (zijn) verwittigd langs deze weg. We vragen hem (hen) op te houden met deze vandalenstreken. Wie het gemeenschappelijk goed beschadigd,

beschadigt zijn eigen bezit !

     F.A. Lauwers, Burgemeester.

     H. Van den Heuvel, Schepen,

     E. Polspoel, Schepen.    

1973 – Van 29 juli tot 8 augustus  : Bivak Chirojongens naar Bastogne.

            De meisjes trokken naar Langdorp (van 8 augustus tot 18 augustus).

            De chirofamilie besloot dat de jongens de ene helft van de Leestse straten zouden

            doen en de meisjes de andere ivm ophalen giften.

Foto :

Gerard en Sophie Somers-Van den Heuvel, uitbaters van ‘Op het Hoekske’, thans ‘De Drij Gapers’, waar Gust Emmeregs -tegen de zin van de burgemeester- het rooi- en onteigeningsplan had uitgehangen. (foto Cesar Apers)

1973 – Zaterdag 21 april : Liefhebberskoers te Leest

            “De paaszaterdag-koers had een buitengewone toeloop van volk met zich gebracht.

            De liefhebbers kregen een traject van 105 km af te leggen. Er waren 77 deelnemers.

            De bekomen uitslag van onze dorpsgenoot Eddy Van Hoof, 5^de plaats, moet ons zeker

            verheugen. Rekening houdende met het feit dat heel wat moet gedaan worden, na

            15 maanden legerdienst. Om terug op dreef te geraken vergt een enorme inspanning.

            De tijd die gegund wordt tijdens de legerdienst om te oefenen, is niet voldoende om

            werkelijk fit te blijven.” (DB,mei 1973)

1973 – Zaterdag 21 en zondag 22 april (Pasen) Paastornooi F.C. Telstar

            Gewonnen door het organiserend team F.C.Telstar dat CVP in de finale

            versloeg met 1-3.

            Op tweede paasdag werd in de parochiezaal een receptie gehouden in

            aanwezigheid van de pastoor (tevens proost), burgemeester Lauwers, schepen

            voor sport en cultuur Edmond Polspoel, Dr. Van Medegael en Ere-Voorzitter

            bakker Fons Hellemans.

            Voorzitter Jean Van Dam heette iedereen welkom en dankte alle aanwezigen  en

            het gemeentebestuur voor de ter beschikking gestelde beker.

            Vervolgens kwamen de pastoor en schepen Polspoel aan het woord en werden de

            bekers uitgereikt.

            Burgemeester Lauwers mocht de beker van de gemeente overhandigen aan

            kapitein Van Camp van het winnende Telstar en bood elke deelnemende

            vereniging een mooie herinneringsschotel aan.

            Schepen Polspoel gaf de beker, geschonken door de heer Chabert, minister van

            Nederlandse Cultuur, aan Vevoc, als de sportiefste ploeg.

            De schaal Bloso ging naar de Chiromeisjes.

            Tot slot kregen alle genodigden, evenals de verantwoordelijken van de

            verenigingen, een drink en snack aangeboden.

1973 – 30 april : Muziekconcert St.-Cecilia met Tsjechische Jeugdharmonie

            Het concert begon om 20u en vond plaats in het Parochiaal Centrum.

            De Tsjechische jeugdharmonie “Orchestr Dechovy Mladeze” was er de

            gast van de Leestse fanfare.

            Inkomstprjs : 40 frank.

            Volgens het Instituut voor Volkskunst  werd dit orkest uit Tsjechoslowakije

            bestempeld als de beste harmonie van hun land.

            De 50 muzikanten (tot 25 jaar) traden op in een prachtig en kleurrijk uniform. 

De Band daarover  :

“…Reeds om 15u15 waren deze Tsechen te Leest, waar ze aanstonds begonnen met hun twee autocars uit te pakken.

Als ze daar mee klaar waren, hadden ze nog een repetitie van ongeveer anderhalf uur. Ondertussen werd een kleine delegatie van het orkest op het gemeentehuis ontvangen door de heer burgemeester. Daarna trokken ze samen met een afgevaardiging van de fanfare  naar de zaal St.-Cecilia, waar volgens de Tsechische muzikanten een bruiloftsmaal werd opgediend. Als alles naar binnen gewerkt was, spoedden ze zich naar de parochiezaal om zich om te kleden.

Om 20 u stipt kwamen ze op het podium, vijftig muzikanten, jongens en meisjes, uitgedost in hun prachtig, met de hand vervaardigde nationale klederdracht. De dirigent, een vroegere schoonmaker voor hij muziek begon, verscheen als laatste.

Al onmiddellijk na het eerste stukje, de concertmars ‘Prapory zavlatje’, werden de muziekkenners verrast door de juistheid en de zwier waarop de mars gebracht werd. Dit is wel te begrijpen als men weet dat ze per dag drie uren oefenen na hun dagtaak, ’s zaterdags zelfs vier uur ’s morgens en nog eens drie uur ’s avonds.

…

Na het laatste werk bedankt de heer burgemeester de Tsechische muzikanten en wenst hun proficiat met hun geslaagd optreden, eerst in het Nederlands en daarna in het Duits. De dirigent, 60 jaar, maar zo vitaal en veerkrachtig als een twintigjarige ontving namens het gemeentebestuur en alle Leestenaars een tinnen schotel. Ook ontving hij nog een boeket bloemen, evenals de twee hostessen. Tenslotte speelde het ‘Orchestr Dechovy Mladeze’ nog de Tsjechische afscheidsgroet ‘Tancuj’, waarbij een paar muzikanten volksdansen uitvoerden. Tot driemaal toe kregen ze van een begeesterd en uiterst tevreden publiek een staande ovatie.

Het publiek was tevreden, maar ook de uitvoerders. Wij kunnen slechts van zulke muziek dromen, en zij hadden zulke ontvangst nooit verwacht.

Toch vinden we het spijtig dat de zaal (280 zitplaatsen) slechts volliep na het tweede werk, maar we weten dat volgende keer de mensen, juist zoals voor het Palmzondagconcert, reeds een plaatsje zullen bezetten anderhalf uur voor de aanvang.

Andere mensen dachten dat het een grap was, omdat de inkomstprijs zo laag lag, voor een conert van zulk gehalte tenminste…”

Voordien had de fanfare een flyer laten rondgaan in de gemeente met de aankondiging van dit concert.

“…het is een enige gelegenheid om ook eens een korps van achter het IJzeren Gordijn aan het werk te zien. Daarbij moet U weten dat de regeringen van die landen er streng over waken dat slechts de besten, die op een hoog peil musiceren,

buiten de landsgrenzen mogen optreden..”             

1973 – 11 mei – Gazet van Mechelen :

            Gerechtelijke vervolging tegen Leests gemeenteraadslid ?

“In de voorlaatste gemeenteraadszitting werd het rooi- en onteigeningsplan van de Molenstraat te Leest voorlopig goedgekeurd met 5 stemmen (meerderheid) tegen 2 (oppositieleden A. Verbruggen en K. Duysburg) bij 2 onthoudingen (oppositieleden August Emmeregs en Pr. De Prins).
De raadsleden hadden in openbare zitting inzage gekregen van het plan.

Een paar dagen nadien hing hetzelfde plan uit in café Somers (foto herbergiers). Op last van het college van burgemeester en schepenen kwam de veldwachter dat plan in het café weghalen en stelde proces-verbaal op over de omstandigheden waarin dit plan daar gekomen was.

Ook raadslid Aug. Emmeregs, die het bewuste plan in het café had opgehangen, werd nog dezelfde dag ondervraagd over de “ontvreemding van een gemeenteplan”.

Raadslid Aug. Emmeregs maakte onze krant het relaas van de feiten en zijn standpunt schriftelijk over met het verzoek tot publicatie. Om onze lezers zo breed mogelijk in te lichten hebben wij ook de andere klok gehoord, nl. Burgemeester Aug. Lauwers. Wij geven in deze bijdrage bondig de standpunten weer van beide partijen.

Demokratisch recht

Raadslid Aug. Emmeregs schreef ons : “Tijdens de laatste gemeenteraadszitting (sinds 7 mei werd dat de voorlaatste nvdr) werd dit plan (nvdr : rooi- en onteigeningsplan van de Molenstraat) door de burgemeester aan raadslid Emmeregs gegeven. Ook andere raadsleden kregen dat plan, waarop in detail alle voorziene onteigeningen duidelijk voorkomen. Bedoeld raadslid nam te goeder trouw dit plan, dat hem bereidwillig door de burgemeester ter beschikking was gesteld, mee naar huis. Enkele dagen nadien oordeelde raadslid Aug. Emmeregs het nuttig dit plan in café Somers op de hoek Molenstraat – Mechelbaan uit te hangen, omdat hij vond dat het zijn democratisch recht was de bewoners die rechtstreeks betrokken zijn bij de onteigeningen tijdig in te lichten. Tot zover de weergave van de belangrijkste feiten en van het standpunt van raadslid Emmeregs zoals hij het ons zelf schriftelijk meedeelde, met verzoek tot publicatie in onze krant.

Volgens burgemeester Lauwers (gedeelte onleesbaar)...Bijgevolg is het meenemen van dat plan niet minder dan een ontvreemding.

Bovendien ook zinloos, want het bedoelde plan is in de gemeenteraad slechts voorlopig goedgekeurd. (...)

Op de vraag of raadslid Emmeregs gerechtelijk zal vervolgd worden, antwoordde de burgemeester dat de zaak aanhangig werd gemaakt bij de prokureur des konings.”

1973 – Zondag 20 mei : Groot Chirofamiliefeest

            In het kader van 10-jarig bestaan meisjeschiro en 25-jarig bestaan jongenschiro.

            Om 11 uur vond een receptie plaats op het gemeentehuis in aanwezigheid van

            de burgemeester, de schepenen, gemeenteraadsleden, ouders, proosten en

            chiroleiding. In zijn toespraak benadrukte de burgemeester tot wat de chiro Leest

            is uitgegroeid : een jeugdige levendige organisatie die jonge mensen samenbrengt

            in een sfeer van kameraadschap en ontspanning waarop dankwoorden volgden van de

            chiro-leiding en de proost.

            Het familiefeest bestond verder uit een reis per autocar (3) naar Langdorp,
            de bivakplaats, ditmaal met ouders, chirojongens en –meisjes,
            kookmoeders, oudercomité en  bestuursleden van het pas opgerichte Vevoc.

            Te Langdorp werd er gewandeld, er waren bal- en volkspelen, een

            wandelzoektocht en een pick-nick.

            Nadien was er nog een bezoek aan Averbode. (DB)

Foto :

Palmzondagconcert. De uitvoering van de Csardasvorstin van Kahlmann met koor en fanfare.

Op de voorgrond bombardomspeler Constant Van Alsenoy. (foto ‘Leest in Feest’)

1973 – 18 april – Gazet van Mechelen : Leest haalde slag thuis

            “Zondagnamiddag kreeg de eerste jeugdcross van de plaatselijke

            Chiro-afdelingen zijn beslag in de Leestse Kouter.

            Ondanks het minder gunstige weder van de voorbije dagen hadden verscheidene

            jeugdgroeperingen uit de omgeving eraan gehouden deel te nemen aan de

            organisatie van hun Leestse collega’s.

            Chirogroepen uit Battel, Blaasveld, Heffen, Hombeek, Kapelle-op-den-Bos,

            Ramsdonk, Tisselt, Weerde en Zemst waren met een afvaardiging komen

            aanzetten,  zodat heel wat inschrijvingen konden genoteerd worden, vooral

            in de reeksen van de jongste deelnemers.

            Zo namen bij de pupillen-jongens meer dan 90 bijna niet in te tomen jongelingen

            de start, waarvan er zelfs 87 de aankomstmeet wisten te overschrijden.

            Ook scholen en andere groeperingen ontbraken niet op het appel van de

            Leestse jubileumcross.

            De inrichters mochten inschrijvingen optekenen van de jongens- en meisjesschool

            uit Leest, de jongensschool uit Malderen, het Sint-Teresia-college uit Kapelle,

            Telstar en Vevoc uit Leest, Milac Kapelle en Zombie.

            Daarenboven namen heel wat individuelen deel aan de Cross.

            De Leestse organisatoren waren dan ook uiterst tevreden met dit talrijke lot

            deelnemers. Het voorop gezette getal van 500 was immers overschreden.

            (...)

            De leden van het Leestse crosscomitee, leidsters Gert en Liliane en leiders Jan en

            Frans, mogen met voldoening terugblikken op hun organisatie.

            Met hun ploeg van medewerkers konden zij een uiterst vlot verloop waarborgen.

            Het succes van hun eerste inrichting moge een stimulans zijn dat op dezelfde

            wijze voort te doen.”

1973 – 20 april : Inbraak te Leest

            Andermaal werd in een in opbouw zijnde woning aan de Scheerstraat te Leest

            ingebroken. Ten  nadele van Fons Huysmans, wonende Kouter, werden twee

            dubbele ladders een allerhande gereedschap ontvreemd.

1973 – Palmzondagconcert St.-Cecilia : samenwerking fanfare en koor.

            Op het programma dit jaar vier koorwerken met begeleiding van de fanfare :

            ‘Vader Abraham had zeven zonen’, van P. Kartner, ‘de Csardasvorstin’ van

            Kahlmann en twee composities van Jef Aerts, ‘Leest aan de Zenne’ en

            ‘Vlaamse Volksliedjes’.

            Het fanfarekoor stond onder leiding van Rik Lauwens.

            “Voor een aantal muzikanten waren de repetities die aan een muziekconcert

            met het zangkoor voorafgingen een ware belevenis. De fanfare bestond toen

            vooral uit mannen. Wanneer er dan ineens zoveel dames in het repetitielokaal

            aanwezig waren, gebeurde het wel eens dat ze de zaak uit de hand lieten lopen.

            Er waren mannen bij die het vrouwelijk gezelschap ten zeerste op prijs stelden

            en die alles in het werk stelden om de gezamelijke repetitie zo lang mogelijk

            te laten duren. Alle middelen waren voor deze muzikanten goed  : op een

            verkeerde tijd invallen, van de zenuwen een aantal bemols of kruisen vergeten,

            gezichten trekken, de medemuzikanten aan ’t lachen brengen…

            Het viel soms zo op dat de dirigent zich kwaad maakte en dreigde met een

            strafrepetitie zonder zangkoor.

            Wanneer er zangstukjes werden gerepeteerd waarbij ook nog gedramatiseerd

            moest worden, overdreven de acteurs soms zo fel dat het onnatuurlijk werd.

            Sommige zangeressen vonden deze gang van zaken waarschijnlijk af en toe

            gênant, anderen zullen het daarentegen wel plezierig gevonden hebben…

            Op de uiteindelijke uitvoering met publiek werden de fratsen doorgaans

            achterwege gelaten…  

            (‘Leest in Feest’, Stan Gobien)

Foto :

Marcel Croon.

1973 – 15 maart : Overlijden op openbare weg

            Toen Marcel Croon (foto) rond 23u30 het café van Irma Van Camp verliet merkte hij

            op het fietspad het roerloze lichaam van een man. Hij haastte zich terug het

            café in om hulp die hij kreeg van Alfons Van Camp, broer van de uitbaatster.

            Samen zijn ze buitengegaan en hebben de persoon in de herberg gebracht.

            Hier herkenden ze de man als Alfons Hermans, die enkele seconden voordien

            het café had verlaten.

            Dokter Van Medegael werd er bijgeroepen maar die kon enkel het overlijden

            vaststellen. Oorzaak : hartinfarct.

            Het slachtoffer was Alfons Hermans, smid-werkman, echtgenoot van Vermeylen

            Maria Regina, geboren te Hombeek op 22/8/1933 en wonende te Londerzeel,

            Kerkhofstraat 175. Hij was een neef van Alfons Van Camp.

1973 – 20 maart : Diefstal op bouwwerf

            Albert Veyt, aannemer van bouwwerken uit Buggenhout en Jozef Elewaut,

            aannemer van bezettingswerken uit Belsele, deden gezamenlijk een klacht

            wegens diefstal op de werf in de Kouter van electriciteitsdraad, plaaster,

            hoekbeschermers en schoppen. Alles ter waarde van 4.500 frank.

            De aannemers werkten aan de bouw van 25 sociale woningen in de Kouter.

1973 – 8 april – Gazet van Mechelen :

            Succesvolle opvoering van “Slisse en Cesar” door “Rust Roest” uit Leest

            “Op zondag 8 april j.l. speelde de Leestse toneelkring “Rust Roest” het populaire

            toneelstuk “Slissen en Caesar”.

            De h. Hellemans voerde de regie.

            “Rust Roest” zorgde voor vlot samenspel  en  bracht de gepaste sfeer.

            (...)

            De vertolking mag als homogeen bestempeld worden.

            Wel waren er enkelen die hun rol niet volledig kenden.

            Ook de taal kan nog bijgeschaafd.

            Maar de verschillende personages kwamen zeer goed tot hun recht.

            Alle spelers en speelsters  hebben op dat punt hun taak gewetensvol uitgevoerd.

            Er was vaart in het geheel, het samenspel was vlot en het decor was aangepast.

            Alles werd intens meegeleefd door de toeschouwers die zeer talrijk waren

            opgekomen.

            Er dient vermeld dat “Rust Roest” voor de eerste maal sinds lang twee

            vertoningen per seizoen brengt !

            We hebben stellig de overtuiging dat “Rust Roest” de jongste tijd een gestadige

            opgang en onmiskenbaar opnieuw een heropbloei kent.

            Dat is te merken aan een toenemende belangstelling.

            Er komen steeds nieuwe spelers en speelsters zich aanmelden, terwijl de

            toeschouwers alsmaar talrijker worden.

            Ook het bestuur is de laatste jaren verjongd, wat een dynamische aanpak

            waarborgt.

            Hoe dan ook, als de opgang van “Rust Roest” blijft evolueren zoals de jongste

            vijf jaar, dan verwachten wij binnenkort prestaties van meer dan middelmatig

            niveau, zowel wat de vertolking betreft als wat de keuze van de stukken

            aangaat.”

            En “De Band’ over de voorstelling :

            “Bravo voor ‘Slisse en Cesar’, en zeker voor regisseur de heer Alfons Hellemans en zijn

            ploeg spelers  die van dit blijspel van J. Verten en Jos Gevers een werkelijk genietbaar

            toneelstuk hebben gemaakt.

            Rust Roest heeft hier nogmaals bewezen dat wij mensen van Leest niet hoeven naar

            de stad te gaan om een goed werk te gaan zien.

            Mogen wij in het bijzonder vermelden dat Marcel Verwerft (Slisse), Renilde Polfliet

            (Melanie) en Guido Hellemans (dokter) hun beste beentje voorgezet hebben om van

            dit stuk iets te maken waar vele andere kringen mogen naar opkijken, zonder daarom

            de andere rollen : Pierre De Wit (Cesar), Ferdinand Van der Hasselt (facteur), Denise

            Van der Hasselt (madam Floor), Mariette Verbeeck (Tinneke-speciale felicitaties voor

            articulatie), Vic Diddens (Joe), Frans Lamberts (Jan), Guy Mollemans (Rik) en Maria

            Van den Avont (Valerie) te vergeten. Allemaal hartelijk gefeliciteerd.

            Beinvloeding van andere spelers of mensen in de zaal kon wel eens vastgesteld,

            zodanig dat de lach niet alleen in de zaal te voorschijn kwam.

            Inderdaad gelachen werd er gans het stuk door. Alfons Hellemans heeft alles zeer

            goed weten uit te werken en de spelers hebben alles tot goed weten om te zetten.

            De mensen achter de schermen mogen wij evenwel niet vergeten.

            Voorzegger Theo Lauwers, belichting Frans De Decker, klank Karel Mertens, decor

            Jaak Publie, toneelmeester Karel Soors.

           Bravo voor deze technische ploeg. Rust Roest doe zo voort !

                   J.S”

            De tweede voorstelling van dit stuk kreeg ook een recensie in De Band :

            “…in een degelijke rolverdeling werd voorzien, ieder van hen werd de juiste rol toebedeeld

            waardoor het spel zeer vlot zijn verloop kende, met een uitmuntende Slisse, waarrond

            ene antipode zich afspeelde, en zijn vriend Cesar waarvan zijn tekst niet voldoende tot

            het publiek doordrong, houding en mimiek mogen terdege worden onderlijnd.

            De briefdrager kweet zich opperbest van zijn taak, stond vast ook in rolkennis, wat niet

            in concreto  kan gezegd worden van (woord onleesbaar)  en Madame Flour, want
            een paar keer moest er gewacht worden op de voorzegger.

            Deze voorzegger dient vernoemd, geen enkel woord kon in de zaal opgevangen worden

            en dat is heel wat…maar anderzijds was het tijdens het eerste bedrijf storend, dat van

            in de zaal, een driehoek wit papier van de helper waarzegger, kon gezien worden, wat

            nadien verdween.

            Tinneke had de haar aangepaste rol gezwierd gespeeld en bracht haar tussenkomsten

            tot hun recht. De uitbeelding van de meid Valerie viel op. Haar vlotte taal, deed nog

            meer haar rolkennis naar voren komen, en het moet gezegd dat bij aanpak en

            volharding van deze speelster wat te maken is…en dan over Dr Monschausson. Steeds

            zelfzeker als nonchalant, ditmaal als arts. Zo is alles gezeg in een paar woorden.

            De decorbouw van de specialist Jaak Publie, goed ingericht, maar toch een minpunt

            voor wat aangaat de kader met de drie foto’s. Daar had een ander model beter gepast !

            Belichting en klank waren goed.

            Een flink bezette zaal spaarde dan ook haar welverdiende toejuichingen niet.

            Een vertegenwoordiger van C.S.C. dankte speelsters en spelers met een fijn boeketje

            waarbij ook de spelleider A. Hellemans betrokken werd.

            Algemeen dankte hij de aanwezigen voor deze talrijke opkomst en drukte de hoop uit

            nog meerdere culturele contacten te kunnen verwezenlijken en hij nodigde iedereen

            uit tot het bezoeken van de tentoonstelling van schilderijen en aquarellen van de

            Borgerhoutse schilderes Yvonne Guns, werken te bezichtigen in de raadszaal van het

            Gemeentehuis te Leest op 1 en 2 december a.s.

            Naar toneel gaan kijken is een aangenaam tijdverdrijf, maar men moet trachten

            er wat van mee te nemen en daarbij leende het stuk Slisse en Cesar zich uitermate goed.

            Het kwam er toch op neer eens te meer te bewijzen dat liefde en vriendschap geen ijdele

            woorden mogen zijn, en geen plaats moeten maken voor rijkdom, de grond van de inhoud

            van het stuk zelve.

            Dus de zedenles : echte trouwe vriendschap is voor niets te koop !”

Foto :

-Theofiel ‘Fille’ De Prins, voorzitter van de KWB.

1972 – Vrijdag 22 december : K.L.J.-Kerstfeest

            In het parochiehuis ging het jaarlijkse KLJ-Kerstfeest door.

            De eucharistie-viering werd vervangen door enkele aangepaste gedachten

            aangebracht door de proost. Vervolgens werd aangevallen op de menu :

            roomsoep, kroketten met groentenkrans en gebraad en als nagerecht een

            fruitcoupe.

            Tussendoor waren er zangoptredens van Anita Peeters en Marleen Gobien,

            werden er kleine stukjes opgevoerd door respectievelijke de meisjes en de

            jongens.

            Nadien werden de tafels en stoelen opzij geschoven voor dans.

1972 – 23 december : Eindejaarsbal KWB

            Met de medewerking van het orkest Marcel Sterckx.

1972 –  24 december – Gazet van Mechelen : Actieve KWB te Leest

            “De KWB van Leest, die te Leest 162 leden telt, heeft dank zij de bezielende

            werking van een flinke wijkmeestersploeg onder de joviale leiding van Fille

            De Prins (foto), weer een actief werkjaar achter de rug.

            De leden en sympatizanten krijgen een hele reeks activiteiten aangeboden

            waaraan  zij naar believen kunnen deelnemen : zwemlessen, kaartwedstrijden,

            bezinningsdag, feestvergadering, sinterklaastocht voor de kinderen, uitstappen

            en reizen, de maandelijkse bijeenkomsten en de contacten op gewestelijk vlak.

            Het is sedert een vijftal jaren de gewoonte geworden dat de KWB het jaar afsluit

            met een gezellig eindejaarsbal. Voor dit lustrum werd de medewerking gevraagd

            van het orkest Marcel Sterckx. Deze grootse dansavond gaat door op zaterdag

            23 december in zaal Sint Cecilia.

            Voor het komend jaar kwamen al heel wat voorstellen binnen, de zwemavonden

            in Londerzeel zullen behouden blijven, er zal aandacht geschonken worden aan

            sport en atletiek en er werd een verantwoordelijke voor de sport aangeduid,

            tevens is het volgende jaar de 25^ste keer dat de Sinterklaastocht georganiseerd

            wordt, ter dier gelegenheid werden er ook reeds plannen gesmeed.

            Al heeft een beweging al eens te kampen met problemen, de KWB van Leest

            houdt  voet bij stek.” 

1972 – Dure Electriciteit

            “In 1972 keerde de E.Z.A. aan de Gemeente Leest een aandeel in de winst uit van

            179.000 frank. Dat hebben wij betaald aan te dure electriciteit.

            (CVP-Leest, februari 1973)

1972 – Op 31 december telde Leest 2.007 inwoners.

1972 – Krantenbericht, krant noch exacte datum bekend : Raad van Leest schaft belasting op fietsen af

“Tijdens de stemming van belastingen voor 1973 te Leest werden de opcentiemen op de grondbelastingen gebracht op 1200, zoals vorig jaar.

Dat werd niet aanvaard door de minderheidsgroep die tegen stemde. Er wordt evenwel geen gemeentelijke belasting geint op de fietsen te Leest en dat is wel een pluspunt gebleken voor het gemeentebestuur. De voertuigen betalen 500 opcentiemen, en de provinciale belasting op honden wordt op 200 frank gebracht.

Belastingen op tewerkgesteld personeel, drijfkracht en pleziervaartuigen bleef behouden zoals in ’72, toen ze voor een periode van 3 jaar werden gestemd.

Het voorontwerp van de Molenstraat werd goedgebeurd, dit in raming van 4.716.287 frank waarvoor als staatssubsidies 3.091.753 frank wordt bekomen. De gemeente dient nog 1.705.534 fr.bij te passen. De aanleg voor de centrale verwarming in de pastorij werd toegewezen aan de firma Van Camp van Willebroek voor 254.772 fr, btw inbegr.

De gemeentebegroting van Leest is een zware brok geworden en men voorziet 720.000 fr. voor de post wegen van groot verkeer. Dit behelst vooral het herstel van het fietspad van de Juniorslaan plus het gewone onderhoud van de wegen.

De buurtwegen krijgen 50.000 frank en de ijzelbestrijding en sneeuwruiming zal te Leest 30.000 frank kosten, de verkeerssignalisatie 30.000 frank en de wachthuisjes voor autobus 3.000 frank.

Het kunstonderwijs in naschools onderricht kost het gemeentebestuur van Leest 59.300 fr. Een ganse reeks toelagen werden dan aanvaard.

Uit de begroting kan men opmaken dat het ophalen van het huisvuil te Leest 144.000 frank zal kosten in 1973, dit inclusief het huren van stort en onderhoud ervan.

Door de CVP-minderheidsgroep werden dan een 3-tal punten op de agenda geplaatst : in de eerste plaats de toetreding tot de  Interkommunale voor ontwikkeling van het gewest Mechelen en omgeving.

Raadslid Duysburgh wil hierbij doen uitschijnen dat federaties een voordeel bieden aan de gemeente en dat een onderschrijving in zin van deze federatie slechts 20 frank per persoon zal kosten voor Leest of voor de gemeente een som van om en rond de 10.000 frank.

Burgemeester Lauwers geeft dan als antwoord dat hij onmogelijk een definitief antwoord kan geven. Hij is in geen geval tegen een aansluiting bij de interkommunale, maar verklaart dat nog geen enkel officieel aanzoek te hebben ontvangen. Hij vraagt te wachten tot dit is gbeurd

om een definitieve beslissing te nemen. Raadslid Duysburgh wil echter de stemming, maar dat voorstel werd verworpen.

De kerk in Leest heeft een toegang die volgens raadslid Duysburgh een stukje eigen schoon betekent, met een oude kerk en een inkom die andere kerken niet bezitten ; dit alles wil bedoeld raadslid Duysburgh behouden en restaureren. De burgemeester antwoordt hierop dat vroeger een project werd goedgekeurd dat eerst door de raad werd aanvaard en ook door de minderheidsgroep, waardoor dat alles zou verdwijnen om een degelijke inrit te hebben aan de kerk. Nu betekent de inrit van de kerk een gevaarlijk punt en dient bij plechtigheden het uit- en instappen op de straat te gebeuren. Hij verklaart dat het project zal uitgevoerd worden zoals het is goedgekeurd, want ook in Leest primeert volgens de burgemeester de verkeersveiligheid. Ook dat voorstel werd verworpen met 5 tegen 4 stemmen.

Raadslid Emmerechts wil het fijne weten van de huizen die worden verkocht en verhuurd aan de Kouter.

Hij wil ook uitleg over de basis der huurovereenkomst, en dan wil hij in openbare zitting de namen van mensen die recht hebben op het verwerven van een woning. De burgemeester verklaart dat tien woningen werden gebouwd met akte van aankoop en

15 om te worden verhuurd. Raadslid Emmerechts maakt zich dan even kwaad. Hij vindt de toekenning van de woningen geheimzinnig en verwijt zelfs het gemeentebestuur onwillig te zijn. Waar de bouw van de woningen reeds maanden geleden in alle kranten heeft gestaan, verwijt nochtans raadslid Emmerechts het gemeentebestuur de inwoners niet te hebben ingelicht.

De burgemeester weerlegt deze feiten door te verklaren dat de gemeente geen inspraak heeft in het toekennen van de woningen; de zetel hiervan is de Hombeekse maatschappij ‘het Gelukkig Gezin’. Wel is er te Leest een lid van de beheerraad aanwezig. Voor de kandidaat-kopers en huurders is er geen probleem. Wanneer ze te Leest bij het gemeentebestuur komen aankloppen is het nooit gebeurd dat iemand werd geweigerd als kandidaat.

Maar bij het aanvaarden van die kandidatuur is de taak van het Leestse gemeentebestuur ten einde, en het is Hombeek dat de huizen toewijst.

   Dt.”      

Indien de behoefte aan een eigen wapenschild er ooit zou komen, kan men dit in overweging nemen. Het is gebaseerd op dat van Mechelen waarmee Leest van bij het ontstaan verbonden was en het werd aangevuld met enkele lokale karakteristieken zoals de mijter en de staf van patroonheilige Sint Niklaas. Het wiel en het lis alluderen naar de oorsprong van de naam.

1972 – 5 september : Antwoord van het Rijksarchief Antwerpen aan het Callege van Burgemeester en Schepenen i.v.m. het voeren van een GEMEENTEWAPEN.

“In antwoord op uw brief van 17 augustus ll. heb ik de eer u het volgende mee te delen.

De oudste benamingen van Leest zijn Lenst (1129, 1267, 1271), Lesth (1253), Lest (1317).

Voor 1308 had Leest een eigen schepenbank, bestaande uit 5 schepenen.

Enkele namen van deze schepenen zijn bekend : Gozewijn Dunker, Gozewijn vander Molen,

Jan van Rendelbeke (1271), Jan vander Varent, Willem Langhe (1302), Peter van Santvorde,

Gisebert vanden Ameze (1305), Matthijs vander Sinnen en Willem de Langhe (1306).

Voor zover mij bekend is er echter geen zegel bewaard van de oude schepenbank van Leest.

Door de overeenkomst, op 31 januari 1308, gesloten tussen de bisschop van Luik en Gillis

Berthout, werden Hombeek, Leest, Heffen, Hever en Muizen rechtstreeks onder het gezag

van de schepenen van Mechelen geplaatst.

Het plaatselijk gezag werd uitgeoefend door een meier, die door de Mechelse schepenbank

werd benoemd.

De vrijheid Mechelen was in 1556 ingedeeld in 3 meierijen. Leest vormde toen met

Hombeek, Heffen en Battel één meierij. In de volgende eeuwen werd de samenstelling

van de meierijen nog herhaadelijk gewijzigd.

Tot aan de Franse Revolutie is Leest steeds een deel geweest van de stad Mechelen.

Op het grondgebied van Leest waren reeds vroeg een aantal heerlijkheden en cijnshoven.

In de 13^de – 14^de eeuw waren grondheren in Leest : de abdijen van Kortenberg en

Averbode, de families van Rendelbeke, van Hertendrecht, van Steynemolen, vander

Straten, van de Venne, van Muizene.
In 1521 bezat Margareta van Voesdonk het hof van Broecke in leen. Naast dit leenhof,

waren er ook nog de leenhoven van Rendelbeke en Ter Most. Het leenverhef van het hof

‘van den Broecke’ werd in 1751 gedaan door Jan – Jozef Locquet, burggraaf van Hombeek.

In 1774 werd het verheven door zijn erfgenamen M. vander Linden, baron van Hoogvorst.

Het hof van Rendelbeek, waarvan het kasteel reeds verdwenen was, was in 1723 eigendom

van baron van Macque. In hetzelfde jaar was het pachthof van Stijnemolen eigendom van

de familie van Reyneghem.

Mijn inziens gaat het echter niet op het wapen van een van de bezitters van zulke kleine

Heerlijkheden als symbool te nemen voor de ganse gemeente. Het voornaamste feit

in de geschiedenis van Leest is dat het steeds deel uitgemaakt heeft van Mechelen.

Dat zou dan ook tot uiting komen in het Wapen van Leest, doch opdat het niet helemaal

identiek zou zijn aan het Mechelse gemeentewapen, dient er een element bijgevoegd

te worden dat meer bepaald aan Leest herinnert. In dit verband zou ik voorstellen de patroon

van de parochiekerk van Leest, nl. Sint Niklaas, in het wapen te verwerken.

Het meest geschikt als gemeentewapen van Leest lijkt mij dan ook het wapen van de

stad Mechelen (van goud met 3 palen van keel, over het geheel, van goud een dubbele

adelaar van sabel) geplaatst voor een H. Niklaas.

Met de meeste hoogachting, de Afdelingschef Dr. A. Bousse.”

De exacte datum van de gemeenteraad waarop besloten werd een wapenschild te voeren

is ons onbekend. Wel had de gemeente naast het Rijksarchief ook advies gevraagd aan

de burgemeester van Hombeek, baron de Meester de Ravenstein.

Van hogerhand werd een wapenschild voorgesteld dat de blazoenen diende te bevatten

van de families die de heerlijkheid Leest bezaten op het einde van het Ancien Regime (1789),

omdat de heerlijkheden (grondgebied dat eigendom was van een heer of baron) zelf nooit

een eigen wapenschild bezaten.

Op het einde van het Oud Regime was Leest eigendom van drie grote families, nl. de

familie  d’Overschie van Neerijsche die het Hof van Rendelbeek bezat, de familie de

Meester, eigenaar van het Hof ter Haelen en de familie van der Linden d’Hoogvorst, eigenaar

van het hof ten Broecke.

De eerste familie had als blazoen een gouden schild met daarop een rietschoof, gebonden

met goud en met drie zwarte waterrieten erin. De tweede voerde een schild met een kruis

van negen gouden besanten op een zwarte achtergrond. De derde familie had als blazoen

een rood schild met een zilveren bovenstuk met drie zwarte hellende hamers erin.

Het Leestse gemeentewapen zou bovengeschetste blazoenen omvatten op een achtergrond

van rood en geel, de Mechelse kleuren.

Raadslid K. Duysburgh drong aan op eenvoud en ook burgemeester Lauwers deelde die

mening.
Uiteindelijk werd beslist het advies in te winnen van een gezaghebbend persoon op het gebied

van heraldiek, nl. van baron de Meester de Ravenstein, burgemeester van Hombeek.

Ook het Rijksarchief van Antwerpen werd geconsulteerd en op 5 september 1972 reageerde

deze instelling met bovenstaande brief.

Wat baron de Meester uiteindelijk heeft geadviseerd is ons niet bekend maar in een artikel

van Gazet van Mechelen uit 1972 (enkel jaartal bekend) werd het onderwerp in de

gemeenteraadszitting besproken en daar besliste men om het wapenschild van de aloude

hoeve ‘hof van Rendelbeek’ als gemeenteschild voor goedkeuring aan de Raad van Adel voor

te leggen. Dat wapenschild kreeg de voorkeur, omdat het ‘hof van Rendelbeek’ de enige

nog bestaande hoeve was van de drie hereboerderijen die Leest destijds nog bezat.

De journalist voegde er nog fijntjes aan toe dat het ‘hof van Rendelbeek’ eigendom was

van raadslid Fr. De Prins.

Misschien is dit plan door de nakende fusie met Mechelen op 1 januari 1977 nooit

geconcretiseerd.  

Foto :

Constant Goovaerts, een ‘Superblek’.     

1972 – Van 20 tot 30 juli : Chiro-Bivak te Zutendaal.

            Het werd een 10-daagse Olympiade voor de 65-koppige groep. De rakkers namen
             deel aan de ‘ronde van Zutendaal’, de toppers bekampten elkaar in
            atletiekproeven terwijl de kerels het gemunt hadden op de omgeving, met o.a.
            een fietstocht naar Aken. De speelclub liet zich ook niet onbetuigd.

            Bos- en heidetochten, paardrijden, kwissen, volksdansen…

            In De Band volgde dankwoorden voor ‘leider Walter die na 6 jaar leiding voor
            ’t laatst bij ons was.

            Ook leider André kwam ons weer een handje toesteken en onze dank gaat ook naar
             onze sympathieke kookmoeders Pelagie, Stinne, Angèle en Netteke omdat zij
            werkelijk zwaar maar bijzonder nuttig werk leverden.’     

1972 – Augustus : Ledenblad CVP-Leest : Kabeltelevisie

“U weet wellicht wat kabeltelevisie is. Nu heeft elk TV-toestel een eigen antenne. Met kabeltelevisie worden de TV-toestellen van een bepaalde streek bij middel van een kabelverbinding aangesloten op een enkele grote antenne. Zo moet men geen eigen antenne meer hebben en kan men een groot aantal zenders ontvangen. Deze aansluiting geschiedt vrij onder vorm van een abonnement met een jaarlijkse bijdrage.

Voor het gewest Mechelen gaat de Electriciteitsmaatschappij EZA een net voor kabeltelevisie aanleggen. Praktisch alle gemeenten van de streek zijn er reeds bij aangesloten. Een ingenieur van die Maatschappij kon dan ook uitvoerig uitleg geven tijdens een vorige vergadering van de Gemeenteraad.

Hij zag in kabeltelevisie de volgende voordelen :

1.      Geen antenne meer, wat een besparing is bij aankoop of vervanging, geen schade meer aan daken, geen verzekering meer voor stormschade van antenne.

2.      Gemakkelijke ontvangst van minstens een achttal programma’s en dit in de beste voorwaarden. Dit is wellicht belangrijk bij kleurentelevisie. Later zullen hier wellicht nog programma’s bijkomen (BBC).

      Lagere aankoopprijs voor kleuren-TV-toestellen. Deze zijn nu uitgerust én om SECAM 

      (Frankrijk) en om PAL (andere landen) systemen te kunnen opvangen.

De prijs per jaar : 1.750 frank.

Aansluiting : gratis bij aanleg van het net – nadien 750 frank.

Op te merken dat deze 1.750 niets te maken heeft met de TV-taks, die verder moet betaald worden.

In Leest zullen volgende straten aangesloten worden : Kouter, Mechelbaan, Tisseltbaan, Dorp, Scheerstraat, Vinkstraat, Blaasveldstraat en Juniorslaan tot over de bareel.

Zo zullen slechts 278 huizen op de 540 van Leest in aanmerking komen voor aansluiting.

Wellicht zal de centrale antenne geplaatst worden op de St Romboutstoren. Sommige straten van Mechelen zouden dit jaar reeds kabeltelevisie hebben. Voor Leest wordt de aansluiting voorzien in 1974.

De gemeente komt voor een 300.000 f tussen in de plaatsingskosten. Later zou ze ook in de eventuele winst kunnen delen.”

              Straks begint het nieuwe schooljaar

“In het begin van de vacantie kreeg U een briefje van het Schoolbestuur.

…voor de eerste maal in de geschiedenis van onze school tekende ook het Oudercomité mee. In het briefje stond ook ‘het Oudercomité zal in de toekomst de banden tussen de ouders en de school nog trachten te verstevigen, zodat er een beste samenwerking ontstaat ten gunste van onze kinderen’.

Een ander punt waarvoor wij reeds dikwijls opkwamen en dat verleden jaar nog door de meerderheid in de gemeenteraad verworpen was, komt er nu toch door.

Vanaf dit schooljaar is er ’s middags warme drank te verkrijgen voor de leerlingen die blijven ineten. Een serieuze verbetering voor onze kinderen die de ganse dag van huis zijn.”

                        Kerkhof

“Ons kerkhof is een mooi kerkhof. Het wordt ook goed onderhouden. Ontstellend is het dan ook dat ingevolge ontgravingen twee doodskoppen en beenderen meer dan 14 dagen lang, op een berg zavel en in de wegel, zomaar zijn blijven liggen. Heeft de Gemeente dan maar zoveel eerbied voor de resten van onze overleden familieleden ?”

(CVP-Leest, augustus 1972)

1972 – 26 augustus : Uitstap van de K.L.J.

            52 jongens en meisjes van de K.L.J bezochten achtereenvolgens het Boudewijnpark

            In Brugge, reisden door naar Zeebrugge en het Zwin in Knokke om een fijne dag

            af te sluiten in baancafé ‘Castel’ te Breendonk. (DB)

1972 – 29 augustus : Ook de Boeren namen een dag verlof en trokken naar de Ardennen

“Op dinsdag morgen 29 augustus zat de café van den Apers om 7 u. al stampvol. Die dag trokken de boeren van Leest op reis en die reis werd een groot succes.

Over Leuven en Tienen trokken wij eerst naar Sint-Truiden, eerst in een baancafé met een mooi orgel de eerste boterhammen aanspreken, daarna werd

een groot fruitteeltbedrijf (van de familie Jacobs) bezocht. De gastvrouw was een echte Limburgse. Met een zangerige stem liet zij ons haar woning zien.

Van daar ging het naar Eupen  maar eerst nog een tussenstop op een militair kerkhof.

Nabij de stuwdam te Eupen werd er eerste smakelijk gegeten en daarna wat rondgewandeld. Van Eupen ging het naar de Baraque Michel, het hoogste

punt van België waar een groepsfoto werd genomen. Dan naar Malmedy met een korte halte in de prachtige omgeving van Marche.

Malmedy is een mooi stadje gelegen in onze oost-kantons. De vrouwen kregen tijd om naar de winkels te kijken en de mannen konden hun dorst lessen.

Langs Franchorchamps bereikte men het rustige Maria-oord Banneux. Hier vonden de moeders genoeg speelgoed voor hun thuisblijvende kinderen.

Natuurlijk moest men op zo’n reis de benen eens uitslagen, er werd gedanst en sommigen hadden nog graag blijven dansen, maar de uren vlogen

voorbij en rond 11 u kwamen wij te Mechelen aan. De moppentappers deden het zo goed dat niemand in de bus bemerkte dat de St.Romboutstoren

in brand stond.

Het was een zeer gezellige en schone reis. Ons klein landeke heeft vele prachtige plaatsen die niet moeten onderdoen voor het buitenland.”

(B.J.B.-verslag in DB, september 1972)

1972 – 30 augustus : Overlijden van Constantijn ‘Constant’ Goovaerts (foto), markant figuur van de Blekken

“Constant Goovaerts werd te Leest geboren op 5 mei 1923 en woonde een groot deel van zijn leven aan de Winkelstraat

en in die buurt waren toen niet zoveel Ceciliagezinden.

Hij was gehuwd met Melanie Robijns, de dochter van Victor Robijns. Na de tweede wereldoorlog was hij de man die bereid

was alle taken uit te voeren als ze maar enigszins in het belang van de fanfare waren. Hij was op alle uitvoeringen en

repetities aanwezig. Toen er nog drank werd rondgebracht tijdens de repetitie was hij bereid die taak voor zijn rekening

te nemen.

In de jaren ’45-’70 kocht de fanfare instrumenten aan zonder koffers omdat die toen beschouwd werden als overbodige luxe.

Het instrument en dikwijls ook de partituren werden opgeborgen in een zak van zwarte satijnen stof. Wanneer de muzikanten dan

op straat optraden, werden die zakken afgegeven aan een erelid dat mee opstapte. De meest bereidwillige om dat werkje op

te knappen was Constant Goovaerts.

In de tijd toen de fanfare nog repeteerde in verscheidene lokaliteiten moest het fanfaremateriaal verhuisd worden.

De fanfare beschikte niet over bereidwillige transporteurs om dat te doen en er was trouwens niet zoveel te verhuizen.

Ontelbare keren reed Constant Goovaerts dan met de grote trom op zijn rug van het ene repetitielokaal naar het andere…

De familie Goovaerts telde steeds fervente aanhangers van St.-Cecilia Leest in haar rangen. Het zijn altijd ‘ware strijders’ gebleven…”

(Stan Gobien : ‘Leest in Feest’)

“…de plichtsgetrouwheid, de zorgzaamheid die zijn leven droeg, de kinderlijke goedheid, de hartelijkheid, de rechtvaardigheid,

waarmee hij zijn medemensen benaderde, het diep geloof dat al zijn levensdagen heeft getekend, waren de stille getuigen

van een mens die zich in Gods handen geborgen wist.”

(Uit zijn gedachtenisprentje)

1972 – 2 september : KWB-Reis naar Banneux

            In de namiddag stond een zware wandeling langs de Hogne op het programma.

1972 – 3 september : Nieuw werkjaar Davidsfonds – Nieuwe Voorzitter

            De nieuwe voorzitter van het Leestse Davidsfonds werd Jeroom Verbruggen,

            hij kwam in de plaats van Dr. Van Medegael.

Foto :

Leon Bernaerts wordt gewijd door kardinaal Suenens.

(foto Cesar Apers)

1972 – Zondag 25 juni : Vertrek Romereis KVLV

            Voor vele Leestenaars werd dit hun luchtdoop. Met 49 vlogen ze met een DC6

            van Zaventem naar Rome en terug.

            In de Italiaanse hoofdstad werd o.m. het St.Pietersplein aangedaan. (DB)

1972 – Zondag 2 juli : IJZERBEDEVAART

            Organisatie Davidsfonds met uitstap door Frans Vlaanderen.

1972 – 6, 7 en 8 juli : ‘Dansavond in een tent’

            De Duivenbond ‘ de Snelle Vlucht“ organiseerde een driedaagse dansavond in een tent

           aan haar lokaal Juniorslaan 110 Leest.

1972 – 8 juli : Leon Bernaerts priester gewijd door kardinaal Suenens in de parochiekerk

            van Leest. Leon is de enige Leestenaar die te Leest werd gewijd.

            (Wilfried Hellemans, 2009 – “Negen eeuwen Sint-Niklaasparochie)

            Feestelijke priesterwijding te Leest (Gazet van Mechelen 7 juni 1972)

“Op zaterdag 8 juli wordt Leon Bernaerts in de parochiekerk van de H. Nicolaas te Leest tot priester gewijd door kardinaal Suenens.

De Leestenaars hebben deze unieke gebeurtenis zorgvuldig voorbereid want zij willen dat die dag uitgroeit tot een hoogdag voor de parochie en voor gans de gemeente.

De familie Bernaerts is altijd uiterst werkzaam geweest in alle bewegingen en ze geniet een goede faam. Leon zelf staat bekend als een zeer joviale en blijmoedige jongeman die steeds het leven beziet langs zijn zonnigste kant. Hij hield er aan dat de plechtigheden sober en eenvoudig zouden verlopen. Maar de feestvierende Leestenaars hebben hun eigen opvattingen over soberheid en eenvoud en zullen de wijdeling en de kardinaal verrassen door het feestelijk uitzicht zowel in de wijk Juniorslaan, als in het dorp en in de kerk.

Leon werd te Leest geboren in 1944. Hij is steeds in Leest op school geweest en deed zijn plechtige  communie in 1956. Tot 1962 was hij student aan het Sint-Romboutscollege te Mechelen waar hij de Grieks-Latijnse afdeling volgde. Hij studeerde filosofie aan het Sint-Jozef Seminarie en theologie in het Johannes XXIII seminarie te Leuven.

 Zijn legerdienst deed hij in de jaren 66-67 te Aalst en als verpleger in het militair hospitaal te Brussel.

Reeds tijdens zijn priesteropleiding werd Leon getroffen door de nood in de wereld en hij begreep dat men gemakkelijk discussieert  over ontwikkelingshulp maar dat alleen effectieve hulp die mensen kan helpen. Daarom nam hij het koene besluit zijn seminiariestudies te onderbreken om zich eerst te laten opleiden tot ontwikkelingshelper en daarna gedurende drie jaar ter plaatse in de gebieden van onderontwikkeling zijn steentje bij te dragen om de nood enigzins te lenigen.

De opleiding tot ontwikkelingshelper vond plaats in Klausenhoff in Duitsland in het kader van de Mijarc en ook enkele maanden in Frankrijk. Daarna vertrok hij moedig voor drie jaar naar Luluaburg in het huidige Zaïre. Het was daar dat hij vrij onverwacht een telegram uit België ontving met de droeve tijding dat zijn vader, steeds zeer flink en gezond, door een virus was aangetast en na enkele weken plots overleden was.

Leon mocht naar huis overkomen en nam na enkele dagen terug afscheid van zijn moeder, om naar zijn armen in de broesse terug te keren.

Volharding

Toen de termijn van drie jaar ontwikkelingshulp voorbij was, meenden sommigen dat Leon nu voortaan een andere weg zou inslaan dan deze van het priesterschap.

Het was immers de tijd dat hier en daar priesters vaarwel zegden aan hun ambt, dat vele seminaristen voor goed naar huis weerkeerden en dat er weinig roepingen te bespeuren vielen. Maar voor Leon Bernaerts betekenden de drie jaar Kongo geen eervolle overgang van het seminarie naar het burgerleven. Vastberaden zette hij zijn studies verder en liet zicht op twee maart van dit jaar tot diaken wijden.

Zaterdag a.s. zal hij dan tot priester worden gewijd. In stoet voorafgegaan door de ruiterij van Hombeek, de Chiro en de muziekmaatschappij Sint-Cecilia en door zijn buren en vrienden zal hij tegen halfvier aan de Sint-Jozefkapel aankomen, opgewacht door geestelijken, burgerlijke overheden en de koncelebranten.

Aan de ingang van de kerk wordt hij verwelkomd door kardinaal Suenens.

In de namiddag zal er tweemaal een autobus rijden naar de woning van de wijdeling, om 14u15 en om 14u30. Deze autobussen vervoeren gratis iedereen die de wijdeling van thuis uit wil afhalen.

De Chiro en de muziekmaatschappij kunnen alzo gemakkelijk ter plaatse aankomen.

Tijdens de plechtigheden zal het gemengd koor van Leest de gezangen verzorgen.

Na de H. Mis met priesterwijding zal er een receptie worden aangeboden in de parochiezaal. Iedereen is daar welkom en kan de wijdeling gelukwensen en oude kennissen weer eens ontmoeten.

In de zaal is er een fototentoonstelling uitgewerkt over het leven van de wijdeling.

De geschenken waarvoor elke inwoner zijn bijdrage heeft gegeven zullen in de kerk na de mis aan de nieuwe priester worden overhandigd.

Op de speelterreinen naast het parochiehuis is er parking voor ruim 500 wagens.”

Leo Bernaerts kreeg priesterwijding te Leest

“Te Leest werd zaterdagnamiddag in de parochiekerk van Sint Niklaas Leo Bernaerts, priester gewijd door kardinaal Suenens, in tegenwoordigheid van meerdere priesters o.m. Leonard Bernaerts, pastoor van Ruisbroek-Sauvegarde en oom van de wijdeling, pastoor Lornoy, de h. Moyson, de h. Brieven, secretaris van de kardinaal, E. Paters Vermoesen en Bimwemyi uit Zaïre, Stefaan Van Calster, president van het Johannes XXIII seminarie en diaken Bert De Smedt.

Toen de wijdeling even voor halfvier zijn woning aan de Juniorslaan op de Leestse Heide verliet hadden de grijze wolken plaats geruimd voor enkele zonnestralen.

Aan elke huisgevel hing ofwel een spreuk of een vlag, want iedereen vierde mee met de wijding van Leo Bernaerts.

In de stoet, geopend door de ruiters van Hombeek, stapten tevens alle verenigingen van de gemeente mee op.

De Kon.Fanfare St.-Cecilia zorgde voor de muzikale omlijsting. Achter deze fanfare ging de wijdeling met zijn moeder, broers en zusters, omringd door een grote groep familie, vrienden en kennissen.

Aan de St-Jozefskapel werd de stoet opgewacht door de gemeentelijke overheid. Burgemeester Lauwers, schepenen en raadsleden stapten vervolgens mee op naar de parochiekerk.

Overvolle Kerk

Gelukkig had hier de Leestse pastoor zijn voorzorgen genoemen. Voor vier uur mocht niemand in de kerk. Nadat de familie en genodigden het godshuis hadden betreden werd de poort voor iedereen opengezet. Het duurde slechts enkele minuten alvorens de kerk vol was gelopen. Het was voor Leest de eerste maal in de geschiedenis dat een priesterwijding in hun parochie gebeurde.

Na de lezing van het evangelie gebeurde de priesterwijding van Leo Bernaerts, met de handoplegging door de bisschop op het hoofd van de wijdeling gevolgd door een inwijdingsgebed. Aan deze handoplegging namen ook alle aanwezige priesters deel ten teken dat de priester niet alleen de medewerker van de bisschop is, maar ook van heel het priesterkorps. Deze handoplegging werd voorafgegaan door een toespraak van de kardinaal. De bisschop vroeg de steun van de bevolking, opdat niet alleen deze wijdeling, maal al de priesters hun werk zouden kunnen voltooien. De priesters moesten openstaan voor de gelovigen, omdat Christus zou kunnen binnen dringen in de harten van de evenmensen. Hierna ging de wijding verder met een ondervraging van de wijdeling gevolgd door iin litaniegebed, samen met de aanwezige kerkgemeenschap.

Dan kwam de kleding van de priester met de liturgische gewaden, het zalven van de handen, en de eucharistieviering besloot deze plechtigheid.

Het werd een prinselijke priesterwijding waarop verschillende mensen hun dankbaarheid uitspraken.

Openbare hulde

De reeks van toespraken werd geopend door burgemeester Lauwers. Namens de bevolking dankte spreker vooreerst de kardinaal omdat hij naar Leest was gekomen om zelf de wijding te doen. De feesteling wenste hij daarna een vruchtbaar apostolaatschap toe. Namens de kerkfabriek drukte Constant Buelens zijn vreugde uit omdat Leest weer een priester rijker werd.

Als geschenk van de gemeente werd dan een schrijfmachine en een draagbaar altaar aangeboden. Pastoor Lornoy wees nadien op het vruchtbaar apostolaatswerk dat Leo Bernaerts gedurende drie jaar heeft verricht.

Namens de geburen was het Maurice Van de Putte die enkele woorden van dankbaarheid en lof uitsprak over de nieuwe wijdeling.

Daarna kwamen er nog gelukwensen van honderden kajotters en kajotsters uit Zaïre. Deze gelukwensen in het Frans opgesteld, werden afgelezen door Pater Vermoesen.

Alvorens de feestzitting verder werd gezet in het parochiecentrum, dankte de nieuwe priester iedereen, maar vooral zijn moeder, broers en zusters en zijn grote familie omdat deze het hem hadden mogelijk gemaakt voor priester te kunnen studeren.
Aan zijn moeder bood hij een ruiker bloemen aan, wat met een geweldig applaus van de honderden aanwezigen werd beantwoord.

Ook bleef hij in gedachten even stilstaan bij zijn vader zaliger, die hem veel te vroeg was ontvallen. Tenslotte vroeg Leo Bernaerts de steun van gans de bevolking opdat hij zijn roeping vruchtbaar zou kunnen toltooien.” (GvM)

Leo drukte schriftelijk zijn dank uit op 29 augustus datzelfde jaar in De Band :

Leo Bernaerts

Kapelstraat 4

2660 Willebroek                                                    Willebroek, 29 oogst 1972.

Vriend,

Ik kom tot u vandaag om u te bedanken. Het is wel wat laat, maar ik hoop dat u me dit niet kwalijk neemt. Van harte bedankt om uw aanwezigheid en uw blijken van meeleven op de dag van mijn priesterwijding. In een tijd waar priesterzijn niet onbesproken is, kwamen uw sympathiebetuigingen mij als een riem onder het hart, als een bevestiging van mijn roeping en zending. Ik hoop op deze steun te mogen blijven rekenen.

Mag ik u ook – en niet zonder fierheid – meedelen dat mede door uw toedoen ik op deze dag 68.335 BF heb kunnen overhandigen aan mijn JAC-vrienden in Zaïre.

Zij zullen het investeren in vormingswerk van kaders uit het landelijk milieu. In een zee van onrecht ben ik blij om dit stukje redding dat wij samen mogelijk maakten op de dag van mijn priesterwijding. Mogen wij nog lang samen blijven in eenzelfde aandacht en inzet voor deze mensen opdat onrechtvaardige verhoudingen niet langer meer onze vriendschapsbanden met hen belasten.

Dat ik zo laattijdig tot u kom is niet alleen en zelfs niet op de eerste plaats te wijten aan de verlofperiode. (ik hoop echter dat u er deugd aan gehad hebt. Ik voor mijn deel heb de “Wittebruidsweken” te Taizé doorgebracht, was op een chirokamp te Kasterlee met de mannen van Heffen en was met een KWB-KAV bedevaart te Lourdes als medeverantwoordelijke van het jongerenprogramma)

De ware reden van dit laattijdig schrijven ligt hierin dat ik zolang gewacht heb om u ook mijn toekomstige werkplaats te kunnen meedelen. En dit ben ik nu te weten gekomen. Kardinaal Suenens heeft me benoemd tot medepastoor van Mr. Verbeek in de parochie van het H. Kruis te Willebroek. Het is een arbeidersparochie (5.000 inwoners) jong en in volle expansie.

Ik woon voorlopig in bij de pastoor (adres vindt u bovenaan) tot ik binnenkort elders in de parochie een huis hoop te betrekken.

U zijt hier steeds welkom !

Dat is dan mijn bijzonderste nieuws dat ik u mocht meedelen. Dat het met u goed blijve en wij aan mekaars vriendschap nog lang gelukkige mensen mogen zijn.

            Leo Bernaerts.”