1985 – Oktobernummer ‘De Band’ : Uit de oude tijd

“In het begin van de jaren 1900 woonde ik met mijn ouders in de Tiendeschuurstraat. Mijn vader oefende er het beroep van smid uit en had ook een ijzerwinkel. Hij verkocht er alle landbouwalaam en huishoudgerief.

Moeder met haar zeven kinderen baatte een klein landbouwbedrijf uit en hield tevens ook staminee. Dat landbouwbedrijf bestond uit : één ezel, twee koeien, twee geiten, twee zwijnen, enkele konijnen en kippen. Vader was eigenlijk afkosmtig uit de stad Mechelen. Hij had school gelopen in het Scheppersinstituut en behaalde er zijn diploma van hoef- en meestersmid. Hij was danig fier op deze diploma’s en ze hingen dan ook aan de beste muur van ons staminee.

Bij het beroep van smid had hij nog andere eigenschappen. Hij overlas ook zieke dieren en had daar speciale gebeden voor. Meestal beterden deze dieren dan. Vroeger jaren werden alle huishoudstellen in geval van breuk of sleet naar de smid gebracht. Zo werden nieuwe bodems in ketels of caserollen gezet, afgesleten kolenschoppen hersteld en keuterhaken verlengd. Ook werden op karwielen nieuwe repen gelegd, maar ook nieuwe werden er gemaakt. Bij zulk groot werk had hij dan de hulp van ‘de Vets’ en ‘Poede’.

Bij ons zelf ging er ook al eens iets kapot. Voor dit echter hersteld werd, moest moeder altijd eerst eens dreigen met : ‘ik zal dat maar naar de smid van de Heide brengen zeker.’   

Met Sint Elooi werden naar jaarlijkse gewoonte de rekeningen gemaakt. Ieder die dan kwam betalen, kreeg dan gratis een gebakken haring met brood en koffie.

Het boek waarin de rekeningen van vader stonden, heb ik altijd bewaard. Het dagtekent van het jaar 1906 tot 1917.

Enkele jaren daarna zijn wij verhuisd naar de Alemstraat in een groter bedrijf. Moeder overleed er in 1932.

Vader maakte de smeedijzerenkettingen die haar graf sierden. Tot het einde van zijn leven –in 1934- oefende vader zijn beroep van smid uit.

Hoe zo een rekening er in die tijd uitzag kunt u hierna zien. Er werd er één lukraak uit het dagboek genomen.

    Pauline Van Boxem.

(‘DB’, oktober ’85)

In 1979 had ze, naar aanleiding van het Jaar van het Kind, enkele van haar jeugdherinneringen toevertrouwd aan ‘De Band’ (enkel jaartal gekend) :

“Vroeger was het de gewoonte van op Nieuwjaar een peperkoek (pondkoek in de volksmond) aan zijn petekind te geven. Naargelang de peter of meter vrijgevig was gaven ze een gewone pondkoek of anders ene versierd met suikeren bloemenbollekes – en het jaartal erop.

Mijn moeder was meter van een van de zoontjes van nonkel Charel, die dan ook weer mijn peter was. Het was met Nieuwjaar 1907 en ik was toen tien jaar oud.  Ik werd, met de pondkoek in een geruiten handdoek geknoopt, weggestuurd. We woonden toen in de Tiendeschuurstraat  en nonkel Charel woonde in de Alemstraat. Met mijn klompen aan en een grote sjaal om de schouders stapte ik voort in de sneeuw. Op het hoogveld gekomen hield ik halt. De bekoring kwam en ik maakte het pak open en zag die mooie pondkoek vol suiker, met in het midden een suikeren kindje en in de hoek het jaartal 1907. Ik nam van iedere hoek de suikeren rozen en smulde ze op. Wat was dat heerlijk ! Toen deed ik het pak terug toe en stapte weer wat verder. Met de goeie smaak in mijn mond dacht ik : als ik er nu

al de suiker er eens af at, dat zouden ze toch niet zien en dan was het maar ne pondkoek zonder suiker. Ik begon er onmiddellijk aan. Eerst het liggend kindje, dan al de bollekens en het laatst het jaartal. Maar wat zag ik nu : tot mijn grote verbazing : een matte peperkoek vol puttekens. Ik likte met mijn tong heel de peperkoek af tot hij blonk als een spiegel. Ik deed het papier er weer zorgvuldig aan, de handdoek toegeknoopt en stapte voort tot bij nonkel Charel.  Daar werd ik met veel vreugde ontvangen en wenste hun allen een zalig en gelukkig Nieuwjaar, ook van vader en moeder en gaf meteen de peperkoek af.

Mijn tante deed de handdoek eraf maar liet er het papier aan. Ik kreeg dan ook een pondkoek van mijn peter en bedankte hem onmiddellijk.

Mijn tante stelde voor om koffie te blijven drinken, maar ik zegde bedankt, want ik moet voor donker thuis zijn. Ik wilde daar zo rap mogelijk weg zijn en wenste iedereen goeden avond en weg was ik met mijn peperkoek (versierd met suiker), regelrecht naar huis, zonder van mijn peperkoek te proeven, want ik had er genoeg van.

Thuisgekomen zegde mijn moeder, hawel wat hebben ze gezegd. Dat ge bedankt zijt en ze wensen jullie ook een zalig en gelukkig Nieuwjaar.

Mijn moeder deed de handdoek los van de pondkoek, deed het papier eraf en riep : wat een schone en met een mooi suikeren paardje, nu ben ik verlegen want die is veel schoner dan die ik gegeven heb.

Nooit hebben wij van nonkel Charen een bedankenis gekregen voor onze peperkoek en nooit heb ik een woord gelost van wat ik gedaan had.

   Pauline Van Boxom.”

Pauline Van Boxem was te Leest  geboren op 4 oktober 1897 en ze overleed in het rusthuis ‘De Dertien Eiken’ te Bonheiden op 9 december 1993. Ze was gehuwd met Victor T. Diddens, die geboren was te Mechelen op 23 augustus 1891 en aldaar overleed op 11 oktober 1973.

-Een factuurtje uit 1911 voor David Verbruggen.

-De familie Van Boxem-Selleslagh en kroost in 1910. Van links naar rechts : Adéle, Johannes, vader Edmond Van Boxem, Pauline, moeder Christina Selleslagh, Maria en Pelagie. 

-Pauline Van Boxem en haar zus Adéle in ‘uitgangskledij’. Deze foto was bestemd om op te sturen naar hun schoonbroer August De Prins (gehuwd met hun zus Marie) aan het front tijdens de laatste Oorlogswinter van 1917-18. (LG)

1985 – 29 september : Algemene Vergadering KVLV

            De onthaalgroep “de Kouterwijk” mocht een 80-tal leden begroeten.

            De voorzitster belichtte het nieuwe jaarthema : “Ook voor jou, vrouw”,

            waarna een debat over de emancipatie volgde.

Verslag algemene vergadering

“Op deze eerste vergadering van dit nieuwe werkjaar mocht onthaalgroep ‘De Kouterwijk’ zo een 80 leden begroeten. De voorzitster heette eenieder van harte welkom, in ’t bijzonder drie jonge nieuwelingen die er voor ’t eerst bij waren. In korte woorden belichtte zij het nieuwe jaarthema ‘Ook voor jou, vrouw’. Als bezinning las Julia ons een tekst voor van Fil Bosmans over de vrouw.

Omdat onze proost nog belet was kwam het godsdienstig woordje achteraf. In plaats daarvan enkele mededelingen aangaande de uitstap naar het voedingssalon, kook- en naaicursus, tapisserie, het gewestelijk gebeuren en landbouwhappening op 6 oktober te Opwijk. En daarna het themalied, onderwijl kwamen alle soorten vrouwen kris kras door mekaar op het podium gewandeld en die eindigden dan samen met een dansje.

Als inleiding voor de spreker werd een kort toneeltje opgevoerd door 3 vrouwen over de emancipatie.

Julia Lamberts die de leiding van deze vergadering op zich nam verwonderde er zich over dat het een man was die ons de les kwam spellen over het vrouw zijn nu. Doch de heer Schippers uit Antwerpen wist zijn mannetje wel te staan wat betrof het onderwerp ‘Ook voor jou vrouw’. Er zijn  verschillende opvattingen over de vrouw, zij leven in verschillende situaties en veel meer dan vroeger moeten ze kiezen tussen thuis werken of uit werken gaan. Het schept risico’s maar het biedt ook enorme kansen. Men spreekt zoveel over emancipatie, doch men begrijpt er niet altijd de betekenis van, er bestaan daaromtrent veel misverstanden, de positieve betekenis is gelijkheid van man en vrouw, zowel op financieel, economisch en politiek vlak. Sommige vrouwen hebben op verschillende terreinen hun verantwoordelijkheid al opgenomen, doch deze vormen nog altijd een te grote minderheid.

Er worden wel stappen gezet om tot gelijkheid te komen, doch er zal nog heel wat aan gesleuteld moeten worden. Daar de keus in ’t vooruitzicht was, voegde hij er ten slotte aan toe : ik zou de slogan ‘omdat mensen belangrijk zijn’ willen veranderen in ‘omdat vrouwen belangrijk zijn’ en daarmee zette de spreker een punt achter deze naar de vrouw gerichtte uiteenzetting.

Dan smakelijk eten met gebakken gehakt en kriekjes en achteraf nog rijstpap.

Onze proost was er en die gaf ons meer toelichting over het volwassen vormingswerk in het pastoraal centrum te Mechelen.

Dan was het lachen geblazen met de unieke modeshow ‘de vrouw door de eeuwen heen’.
Vanaf het adamskostuum en dierenhuiden evolueerde de klederdracht van de vrouw verder tot onze hedendaagse mode, zelfs de chique Parijse avondkledij werd ons  gebracht met een achtergrond van zachte muziek en gekende wijsjes en danspasjes. Zoals rasechte mannequins van het vak. Alle lof voor deze 6 dames en voor Josefine en Julia die deze show voorstelden.

Als slot zongen we dan samen het laatste gedeelte van ons themalied. Vrouwen hier, vrouwen daar, vrouwen overal, o ja, ja zo.

Vooraleer afscheid te nemen dankte de voorzitter de Kouterwijk voor hun enorme inspanning en voor de verzorgde afwerking van het geheel en aan allemaal wel thuis en tot een volgende vergadering.”

(‘DB’, november ’85) 

1985 – Guido Hellemans in het oktobernummer van ‘De Band’ :

                                     Toneel te Leest met ‘Eendracht en Vrede’.

A.Algemeenheden

In het meinummer ’85 van De Band schreef ik een bijdrage (noot : zie 23 maart ’85 in deze Kronieken) over de ‘Katholieken Bond van Leest’ die toneel en muziek speelde voor 1900 in de zaal ‘Den Roozelaar’ bij Arnold Teughels, dorp Leest.

Samengevat : vermoedelijk ontstond uit die bond of gilde in 1898 bij Van Moer (café Apers aan de zennebrug) de muziekmaatschappij ‘Arbeid Adelt’ en in 1899 ontstond bij Van Crombruggen (huidige zaal St.-Cecilia in de Dorpstraat) de nu nog bestaande muziekmaatschappij St.-Cecilia, die daarna verhuisde naar de toenmalige zaal St.-Cecilia bij Van den Heuvel (nu De Drij Gapers) om later terug te keren naar haar stichtingslokaal.

Het was nu in de zaal St.Cecilia bij het echtpaar Theodoor Van den Heuvel – Maria Steenackers (of Dorreke en Suska) dat in 1909 de nieuwe toneelvereniging ‘Eendracht en Vrede’ werd gesticht. Over deze toneelvereniging volgen enkele gegevens. Door een gelukkig toeval (als toeval bestaat) bezit ik een aantal documenten van Eendracht en Vrede. Zo o.a. het door de eerste secretaris Jan Dumont (onderwijzer te Leest van 1879 tot 1916) mooi geschreven reglement in een zwart schrijfboekje, gedateerd op 4 april 1909. (vermoedelijke stichtingsperiode) : zie fotocopie 1. (onderaan)

De ondertekenaars waren : de secr. J. Dumond. De voorz. A. Moyson.

Zie fotocopie 2.

In ditzelfde schrijfboekje is aan het reglement een addendum toegevoegd onder de titel ‘veranderingen’. Het betreft een aanpassing van art. 3 H I. (fotocopie 1)

op datum van april 1920, en stelt dat de maandelijkse bijdragen moeten verdubbeld worden :

0,50 fr. ipv 0,25 fr. voor de uitvoerende, en 1 fr. ipv 0,50 fr. voor de beschermende leden. De ondertekenaars zijn nu : de voorzitter nog steeds A. Moyson, maar de schrijver is nu L. Van den Heuvel, dit was de zoon van de handelaar en herberguitbater Dorreke.

(Dorreke dreef eerst handel in z’n huis waar nu de centrawinkel is, liet deze handel over aan zijn zoon en bouwde zelf herberg met zaal op de hoek)

Het reglement van de toneelvereniging bestaat uit acht hoofdstukken (ik citeer) :

I. Doel en samenstelling des krings

II. Van den bestuurraad en zijn bevoegdheid.

III. Vergaderingen.

IV. Aanneming, ontslag en uitsluiting van leden.

V. Feesten.

VI. Algemene schikkingen.

VII. Reglement voor de spelende leden.

VIII. Boeten (einde citaat).

Bij lezing van dit reglement valt op :

1.Voor de zes eerste hoofdstukken loopt de nummering der artikels door, in totaal 30.

Voor H. VII en VIII wordt er opnieuw genummerd met respectievelijk 12 en 6 artikels.

2.Een vrij nauwkeurige omschrijving, preciesheid en afbakening der punten.

3.Een strengheid voor de leden : men duldt geen onverschilligheid, laat staat aanstootgevend of remmend gedrag.

4.Afgemeten financiële voorschriften i.v.m. lidgeld, boeten, onkosten e.a.

5.Een uitgebreide bestuurssamenstelling, nl. dertien leden.

6.Het ontbreken van de juiste stichtingsdatum der vereniging niettegenstaande de opsteldatum van het reglement wel is vermeld, die we voorlopig als stichtingsdatum zullen aannemen.

7.Ontbreken van een volledige bestuurs- en ledenlijst (wat we ten dele elders vonden).

B. Concrete gegevens.

1.Beperkte bestuurssamenstelling als ondertekenaar van ’t reglement :

-op 4 april 1909 : de voorzitter A. Moyson, de secretaris J. Dumond.

-in april 1920 : de voorzitter A. Moyson, de secretaris L. Van den Heuvel.

-op de programma’s staat als toneelbestuurder A. Dumon vermeld, dit is Albert, onderwijzer te Evere bij Brussel, en zoon van de Leestse onderwijzer J. Dumond.

N.B. : op de handtekening lees ik Dumond, op het programma staat Dumon, en elders vind ik Dumont.

2.Volledige bestuurssamenstelling aangetroffen op twee geschreven papiertjes : een met potlood waarvan op de achterzijde het jaartal 1922 is vermeld, en een met inkt. Ik citeer en vermeld potlood en/of inkt.

Erevoorzitter : Lemmens M. (potlood en inkt)

Voorzitter : Moyson Ant. (idem)

1^e ondervoorzitter : Verschueren Th. (idem)

2^e ondervoorzitter : De Coster Const. (enkel bij inkt en doorstreept)

Secretaris : Lauwers Leonard (idem)

Hulp of ondersecretaris : Selleslagh Victor (idem)

Boetmeester : Lauwers Leonard (idem)

Toneelbestuurder of toneelmeester : Dumond Albert (allebei)

Schatbewaarder : Meulemans Em. (idem)

Raadsleden : Selleslagh Frans (idem), Absillis Eduard (idem), Van Dam Louis (idem), Huysmans Jan (idem en doorstreept bij inkt) en Van der Goten Frans (enkel bij inkt en doorstr.)

Opmerkingen :

a) deze samenstelling dateert uit een tijd nadat Dumond secretaris was (jaartal ?)

b) volgens mijn vader was Huybrechts Frans (broer van de oude garde, en bijgenaamd de Rajkes) de helper van de regisseur.

3.Ledenlijst  heb ik (nog) niet gevonden. Wel een met potlood geschreven lijst van mannen en vrouwen met kruiskens achter hun naam, en naast deze lijst een aantal optellingen. Vermoedelijk gaat het hier over bijdragen van de deelnemers aan teerfeesten aangezien hier namen staan die op programma’s niet zijn terug te vinden. De lijst is onvolledig want ik tel 25 namen terwijl er voor 27 vrouwen en 43 mannen of in totaal voor 70 personen gerekend wordt. Voor de actieve leden moeten we dus naar de programmabrochures.

4.Aard der vertoningen : zoals ze ons overkomen uit bv een programmabrochure van 1921-22

(zie fotocopie 3). Bij nazicht van dit programma tellen we 13 verschillende spelers + 2 bestuursleden + 1 regisseur + 1 muziekleider (Ferd. Verbeeck was de dirigent van de St.Ceciliafanfare). Van de 13 spelers zullen we er later 6 in Rust Roest terugvinden. De feestavond (eigenlijk toneel- en zangavond) verliep volgens het klassiek stramien der Leestse gilde voor 1900 en latere groepen hier en elders.. D.w.z. een drama, kluchtlied of sketch, een dolle klucht met zang en terug een (kluchtige) (samen)zang. Dit alles tijdens de pauzen afgewisseld met fanfaremuziek volgens beurtsysteem tussen ‘Arbeid Adelt’ en ‘St.-Cecilia’. De muziekmaatschappij is niet vernoemd (vermoedelijk St.-Cecilia deze maal) evenmin als de auteurs der toneelwerken. De prijzen der plaatsen waren naargelang de rang : 3 fr., 2 fr. en 1,25 fr. (1 fr. en 0,50 fr. in 1892 bij de ‘Katholieken Bond van Leest’.)

Goddank mocht er ook niet gerookt worden tijdens de voorstelling.

5.Einde en ontbinding had plaats rond 1921-22. Volgens mijn vader vroegen een aantal jongere leden om eigenhandig een toneelstuk op te voeren voor zichzelf en met het beschikbare materiaal. Het bestuur weigerde. De vragers werden eisers en doeners waardoor er ‘Twist en tweedracht’ kwam ipv ‘Eendracht en Vrede’. Met postdatum 19?1 (vermoedelijk 1921) werden verwittigingskaarten voor een buitengewone zitting op donderdag 14 mei te 3 u. rondgestuurd (fotocopie 4). Waarover het ging weet ik niet, maar het einde van ‘Eendracht en Vrede’ was nabij. Op zondagen 25 dec. 1921 en 1 jan. 1922 had E. en V. jaar laatste optreden  (zie programma) ; want op zondagen 19 en 26 februari 1922 speelde de pas opgerichte toneelvereniging Rust Roest voor de eerste maal, eveneens bij Th. Van den Heuvel in zaal St.-Cecilia. Een ander gedeelte van E. en V. richtte als afdeling van de muziekmaatschappij St.-Cecilia de toneelgroep ‘De moedige Vlamingen’ op. Deze groep geeft als stichtingsjaar 1920 op, speelde in de zaal ‘de Boerenhandel’ bij P. Van den Eede, en werd ontbonden in 1929. Rust Roest werd opgericht op 1 november 1921 als afdeling van de muziekmaatschappij Arbeid Adelt, en speelde voorlopig tot 1927 in zaal St.-Cecilia bij Th. Van den Heuvel.
Hoe dit ook zij, op 7 januari 1923 zou er nog een vergadering van E. en V. hebben plaatsgehad met een stembeurt over een niet vermeld onderwerp. De rekwisieten en decors werden verkocht aan…? En met de opbrengst daarvan heeft men zuster- en broederlijk een gezamenlijk teerfeest gehouden. Voorlopig houd ik 7 januari 1923 voor de officiële ontbindingsdatum van Eendracht en Vrede.

C.Besluit

1. Eendracht en Vrede was een onafhankelijke  toneelvereniging die op en uit zichzelf bestond en blijkbaar pluralistisch van instelling was. In het reglement is nergens spraak over een of andere ideologie, godsdienst of politiek. Zij stelde zich enkel tot doel ‘het onderwijs en de uitvoering van Nederlandsche toneel- en zangstukken’ (H.I, art.1).

2.Eendracht en Vrede was ‘gemengd’ van samenstelling en optreden wat opmerkelijk was voor die tijd.
3. Eendracht en Vrede wou tamelijk ernstig en plichtsbewust toneel en muziek spelen (zie H. VIII over straffen en boeten).

4.Eendracht en Vrede heeft gedurende nagenoeg 15 jaren (1909 tot plus minus 1923) te Leest aan toneel en zang gedaan. Dat is niet niks. Daarnaast is een grote verdienste dat verschillende politieke gezindheden met elkaar samenwerkten, alhoewel dit dan ook het grote twistpunt werd.

5. Eendracht en Vrede is een belangrijk opbouwend element geweest in de socio- culturele geschiedenis van Leest.

   Guido Hellemans.”

(‘DB’, oktober ’85)

-Fotocopie 1.

-Fotocopie 2.

-Fotocopie 3.

-Fotocopie 4.  

-Guido Hellemans. 

1985 – 26 september – GvM.: Op stap met Archeologische Vereniging Oud-Mechelen

            Opgravingen naar Romeinse villa weldra succesvol afgerond.

“De landelijke bewoning in de Romeinse tijd werd gekenmerkt door de bouw van villa’s, grote hereboerderijen. Pas sinds enkele jaren, door intens speur- en opgravingswerk, is men er zich ook ten volle van bewust geworden hoe dicht onze streken in de Romeinse tijd bewoond waren. In het zuiden van ons land vond men vele sporen van villa’s in typische steenbouwarchitectuur. In het noorden van ons land vond men maar hier en daar sporen van boerderijen, meestal in houtbouw. Dit laatste maakt dat de vondst in Leest, een Romeinse villa in steenbouw, ineens zoveel belangrijker wordt.
De archeologische campagne in Leest loopt stilaan naar het einde.
Daarom gingen wij praten met Stephan De Cock van de “Archeologische Vereniging Oud-Mechelen”.

November 1939

In “Mechelse Bijdragen” het tijdschrift van de Kring voor Oudheidkunde, geschiedenis en folklore van Mechelen, verscheen in november 1939 een artikel van de hand van Jef Uytterhoeven. De auteur beschrijft in zijn bijdrage de proefopgravingen die hij verrichtte in Leest : “Nabij de schilderachtige Steinenmolendreef, op het tarweveld van L. Ceuppens, op een zestigtal centimeters diepte stootte ik op een vloer van een onmiskenbaar Belgo-Romeinse woning. Peilingen in de omgeving der muurresten gedaan, brachten danig verhakkelde stukken van Romeinse pannen aan het daglicht.”

Tot daar Jef Uytterhoeven, die in het artikel verder ingaat op de mogelijke aanwezigheid van een Romeinse villa. Maar verder dan enkele peilingen kwam het niet, want de Tweede Wereldoorlog stond voor de deur en van verder onderzoek was er geen sprake meer.

Na de oorlog was er blijkbaar geen intresse meer. Pas jaren later werd het artikel van J. Uytterhoeven toevallig gelezen door leden van de Archeologische Vereniging Oud-Mechelen.

Stephan De Cock : “Onze vereniging had toen een tikkeltje geluk. Voorzitter Jean Willems ging ter plaatse een kijkje nemen en kwam daar toevallig in contact met iemand die destijds aanwezig was tijdens de peilingen die werden uitgevoerd door J. Uytterhoeven. De man herinnerde zich nog precies de plaats waar gegraven was.

Voor onze vereniging lag de beslissing dan ook voor de hand om het werk van J. Uytterhoeven verder te zetten.”

Het was toen 1983. Op vrij korte tijd werden funderingen en vloer van een badhuis blootgelegd. Men trof er een hypocaustum en praefurnium aan. Beiden vormen zij één geheel, een voor die tijd ingenieus verwarmingssyteem.

In het praefurnium (stookplaats) werd vuur gemaakt met hout en stro om de lucht te verwarmen die via de stookgang in het hypocaustum (kelderverdieping van een badgebouw of een verwarmde kamer) terechtkwam.

Via tubuli (trekbuizen) werd de warmte in de muren afgezet.

Stephan De Cock : “Het badgebouw dat wij in Leest vonden is in twee verdeeld. Een koud- en warmwaterbad. De vloer bestond uit ruwe Romeinse beton met daarop pijlertegels met daarbovenop de vloer uitgevoerd in suspensurategels.

Ondermeer door de aanwezigheid van dit privé-badgebouw, maar ook door het vinden van andere belangwekkende stukken (gebruiksvoorwerpen en mooie muurschilderingen) kunnen we met zekerheid stellen dat deze Romeinse villa destijds werd bewoond door een belangrijke familie.

De opgravingen hebben tevens uitgewezen dat er ooit een felle brand op de hoeve plaatshad. De villa werd bewoond tijdens de 2^de-3^de eeuw en verdween naar alle waarschijnlijkheid tijdens de Middeleeuwen.

Tijdens de opgravingswerken hebben wij eveneens de resten teruggevonden van een houtbouw daterend uit de 1^ste eeuw.

Het belangrijkste was hierbij de vondst van een zeer goed bewaard gebleven waterput.”

Ook wat betreft het aantal gebruiksvoorwerpen mag de Vereniging niet klagen : La Tène aardewerk, groen vensterglas, een kommetje in terra sigillata (luxe aardewerk) uit Oost-Gallië en het belangrijkste stuk door de zeldzaamheid was een deel (beenstuk) van een Romeinse sandaal. Dit stuk werd inmiddels overgemaakt aan het Instituut voor het Kunstpatrimonium te Brussel, dat de nodige bewerkingen tot conservatie uitvoerde.

Heelwat dozen vol scherven werden overgebracht naar het lokaal van de Archeologische Vereniging. Daar zal men de komende wintermaanden nog veel puzzel- en plakplezier beleven.

De wintermaanden zullen ook goed zijn om de talrijke foto’s, plannen en tekeningen te ordenen.

Er zal ook een tentoonstelling worden georganiseerd waaraan de plaatselijke culturele vereniging “Voetspoor” haar medewerking zal verlenen.
De gevonden voorwerpen en dossiers zullen dan ook toevertrouwd worden aan “Voetspoor” zodat alles wat in Leest werd gevonden ook in Leest zal blijven.

            T.J.”

1985 – Vrijdag 27 september :

                                 Start 2^de Super Kaarttornooi van Supportersclub  SK Leest

Eerste van vijf kaartavonden om de “Ford Fiesta Junior” en een “Rustiek Stijl Salon” ter waarde van 120.000 frank.

Verder waren er per afzonderlijke kaartavond voor 30.000 fr aan prijzen voorzien.

Het inschrijvingsgeld bleef zoals vorig jaar ongewijzigd : 1.000 frank voor het ganse tornooi (5 avonden) of 300 frank per avond.

Locatie was zoals bij de eerste editie het Alpenhof te Heffen.

Het team van Ludo Verschuren stak maanden voorbereiding in deze organisatie.

Er werden kosten noch moeite gespaard om zoveel mogelijk publiciteit te voeren, en dit in zo’n straal van ca. 40 km. Niet minder dan 300 affiches werden verspreid. 

Op deze eerste kaartavond waren niet minder dan 103 tafels bezet (40 meer dan het jaar voordien).

Winnares van deze eerste etappe werd Lea Buelens met 160 punten. Zij kon met een nieuwe ‘grootmoedersfiets’ huiswaarts keren.

Op 4 oktober werd De Saedelare uit Zele winnaar van de 2^de kaartavond met 175 punten.

De tussenstand werd niet vrijgegeven teneinde omkoperij de kop in te drukken.

Foto’s :

-Opgravingen te Leest.

-Het bestuur van de supportersclub van S.K. Leest leidde alles in goede banen.

Van l. naar rechts : André Van den Heuvel, Willy Verschuren, Ludo Tourné,  Herman Verhoeven, Francis Van Hecke, Ludo Verschueren en Jef Van der Elst.

1985 – 20, 21 en 22 september : 13^de Ceciliafeesten.

“Voor de Leestse fanfare was 13 duidelijk een geluksgetal. Drie dagen feesten in een nokvolle tent en een internationale concertwedstrijd uitbouwen met geweldige korpsen uit verschillende landen was zeker niet iedereen gegeven.

Vrijdagavond was de kaartavond de voorbode van het succes. Een behoorlijk aantal tafels speelde voor de grote prijzenpot en uiteindelijk schoot Marie Van Alsenoy de hoofdvogel af met 136 punten, gevolgd door Jos Kerremans  en Ludo Tourné.

De reuzentent aan de chirohemen op de Kouter was ondertussen al aardig volgelopen en de jeugd wriemelde door elkaar op de tonen van “Track United Special Supershow” een populaire discobar.

Zaterdagnamiddag startte dan het 13de I.C.W. en het was de fanfare “St.-Cecilia” uit Steenhuffel die mocht openen.

’s Avonds op de “Leestse Dolle Nacht” met Joe Harris, Chrissy, Stella en Classic Illustration, was het weer drummen voor een plaatsje.

Op zondag liep dan vanaf  13u30 het 13^de I.C.W. verder. Er waren iets minder korpsen dan de vorige jaren maar de kwaliteit en het peil lagen zeker niet onder.

De jury had het niet gemakkelijk om de prijzen te verdelen.Uiteindelijk was het de fanfare “St.-Gertrudis” uit St.-Geertruid Nederland die het hoogste scoorde : 92,33 %, een eerste prijs met lof bij de Hogere Fanfares. Zij ontvingen een instrument samen met het plaket van de minister van kultuur. Een eerste prijs met lof bij de Hogere Harmonies met 90,66% en een instrument, een klarinet, waren weggelegd voor het korps Mlado Boleslav uit             Tsjechoslovakije. Zij kregen eveneens de beker van de stad Mechelen.En de jongeren van de Banda Musicala “Stanislao Silesu” met Samassi deden hun muziekschool alle eer aan met een eerste prijs met onderscheiding bij de Hogere Harmonies en de Beker van burgemeester Ramaeckers.

Het was, zoals schepen Van Esbroeck zei, een eer voor de stad Mechelen, dat een            dergelijke wedstrijd, met zulk niveau en zo’n geweldige sfeer, nog kan plaatsvinden in Leest. Hij dankte dan ook de organizerende fanfare, alsook de mensen die als pleeggezin de buitenlandse gasten zo goed opgevangen hebben.”

(GvM, 24/9/1985)

Diane Van Medegael (‘DB’ november ’85) :

Bezoek van achter ’t IJzeren Gordijn

“Het septemberweer was mild die avond toen ik voor het eerst de hand drukte van de heer Malina uit Tsjechoslovakije. 150 vreemde ogen keken me aan. Ze kwamen naar België om hoog te scoren in onze 13^de Internationale Concertwedstrijd.

Ik was blij dat er in mijn dorp genoeg mensen wonen met gastvrije huizen en gastvrije harten, bereid om onbekenden te herbergen. Ik was blij dat die mensen aan de muzikanten uit een ver land de kans gaven om, via dat unieke communicatiemiddel, de muziek, te vertellen dat overal in de wereld mensen hunkeren naar schoonheid, naar vriendschap en vrede.

Ze waren eenvoudig gekleed. Ze leken eerder verlegen. Aldoor had ik het gevoel dat ze het ijzeren gordijn hadden meegebracht en zich daarachter verscholen.

Maar mijn dorps- en stadsgenoten integendeel kenden geen beperkingen.

Ik heb oren zeggen dat…ze naar Mechelen reden waar hun Tsjechische gasten foto’s namen van de etalages. In hun land liggen er hoogstens tweer artikels ten toon. Foto’s om aan te tonen hoe wij winkelen kunnen !!

…ze naar Brussel reden om de grootstad te bewonderen.

Ik ken iemand die…60 kg sinaasappelen en 20 kg bananen bestelde en prompt meegaf. De reisleider was er niet gerust in en vroeg een leveringsbewijs om bij controle aan de grens moeilijkheden te vermijden. Ingevoerde vruchten zijn bij hen niet te koop of onbetaalbaar.

…in een plastiek zak meisjesklederen bijhad. Er waren slechts twee jonge meisjes in de groep. Ik heb hun blije gezichten gezien, bloesjes passend, afsprekend wat aan wie toekwam, zich spiegelend in een vensterraam. Ze durfden slechts 3 à 4 kledingstukken mee te nemen om vooral geen argwaan te wekken in geval dat hun valiezen gecontroleerd zouden worden.

…zijn frigo met vleeswaren liet bewonderen. Zijn Tsjechische gasten konden hun ogen niet geloven. Zo’n hoeveelheid vlees hadden ze waarschijnlijk nog nooit gezien.

…hen meenam en rondleidde in zijn tuinbedrijf. Ook daar rees verwondering en de vraag : ‘is dat allemaal uw eigendom ?’

Het harmonieorkest uit Mlada Boleslav was vergezeld van een tolk, een vertegenwoordiger van Skoda, een reisleider, een speaker, de voorzitter, allemaal ‘heren van de discipline’.

Maar als je dan die zondagavond meemaakte wat hun gratis concertoptreden uit hoffelijke dankbaarheid voor hun gastgezinnen dan brachten ze ons in vervoering en lieten hun enthousiasme de vrije loop. Die avond traden ze moeiteloos doorheen hun ijzeren gordijn en waren ze heel dicht bij ons.

Net zoals de vrijheid, bestaat geluk enkel uit vluchtige momenten.”  

En enkele sprokkels uit het verslag in ‘Toeters en Trompetten’ :

“…Na de wedstrijd roepen de ‘officiëlen’ hun mensen aan de bussen bij elkaar en werd onder het waakzaam oog van de blonde ‘reisagent’ en onze duivel-doet-al, Diane Van Medegael, de Tsjechen toegewezen aan de gastouders.

Enkele ‘ouderen’ hadden direct contact met hun gastfamilies in het Duits, terwijl de jongere Tsjechen zich in een mengelmoes van Tsjechisch – Engels en Duits voorstelden.
Emmerance liet haar ‘dochters’ van gans de avond niet meer los en was echt een toonbeeld van de Vlaamse gastvrijheid.
Die zaterdagavond zal er heelwat afgebabbeld geweest zijn in de Leestse huiskamers. Warme ingetogen gesprekken, anekdotes of oorlogsherinneringen, praatjes over muziek, studies en misschien wel over de politieke systemen. Vriendschapsbanden werden gesmeed, cadeau’s gewisseld of hier en daar T.V. gekeken.

Vele gastfamilies namen hun gasten mee naar de LEESTSE DOLLE NACHT. Het werd voor velen een fijne bal- en showavond met veel volk in de tent.

Het enthousiasme laaide op bij de optredens van Joe Harris, Chrissy en Stella.

In de ‘bar’ werd er nog laat doorgefuifd terwijl anderen thuis nog een gezellige babbel hadden met hun Tsjechische vrienden over uiteenlopende onderwerpen met een goed glas ‘pivo’ bij de hand.

Tijdens de pauze van de tweede wedstrijddag traden onze Italiaanse vrienden uit Samassi op voor een gezellig gelegenheidsconcert. Enkele jonge Tsjechen herkenden de muziek van de Beatles en neurieden spontaan mee. De Italianen hadden hun best gedaan op het podium en palmden daarna onze ‘bar’ in, terwijl ze onze Vlaamse ‘sconen’ rond hun vingers wonden.

Na de wedstrijd zorgde de harmonie uit Mlada Boleslav voor een fantastische apotheose met zang en muziek. De polka’s deden gans het publiek in de handen klappen. Enkele dolenthousiaste tifosi en stapelgekke Hollanders dansten in treinvorm door de menigte.

Het Tsjechische orkest was opgehitst en legde nog meer vuur in de pan met enkele prachtige solo’s en shownummertjes à la James Last. De tent puilde uit van de sfeer. De Tsjechische ‘begeleiders’ waren zelfs in hun nopjes en konden alleen maar toekijken hoe hun mensen met het aanwezige publiek één werd door de warme volksmuziek.

De prominenten van dienst vergaten even de verkiezingen en hadden alléén maar lof voor de muzikale prestaties, de puike organisatie en het prettige gevoel van gebondenheid. De heer Convents was nog enthousiaster dan de heren politici en kon zijn 3 minuten-speech afmaken in 8 minuten 46 seconden en 5 tienden.

Het was een geslaagd einde van deze Ceciliafeesten en 13^e I.C.W. maar ’t was moeilijk afscheid te nemen van de mensen uit Mlada Boleslav…”  

Op 21 oktober schreven de Tsjechen een dankbrief aan hun Leestse vrienden. Hierna de vertaling :

“Dierbare vrienden,

Sinds ons bezoek en deelname aan uw muziekconcours zijn reeds een paar dagen verstreken en pas nu kom ik ertoe u te schrijven. In naam van alle deelnemers wil ik jullie bedanken. We waren zeer verrast door uw uitstekende voorbereiding. In alle families, waar wij verbleven, waren woordenlijsten met de belangrijkste uitdrukkingen klaargelegd, zodat zelfs diegenen, die geen Frans noch Duits kenden, zich verstaanbaar konden maken. Het logement was uitstekend – de verzorging perfect.
Alle leden van het korps vinden het behaalde resultaat zeer goed. Alle deelnemers kwamen naar uw stad om te winnen, de vreugde was des te groter omdat de jury ons genadig was. Jammer dat onze afvaart onmiddellijk na de prijsuitreiking moets plaatsvinden en wij niet samen met onze Belgische vrienden en gastgezinnen konden feestvieren.

De terugreis verliep rustig en probleemloos. We verheugen ons reeds op het weerzien met de organisatoren en de orkestleden.
Vele hartelijke groeten en succes met de voorbereiding van het 14^de Internationale Muziekconcours.

    Milos Selemberk (afgevaardigde plaatselijke cultuurraad).”

(‘Toeters en Trompetten’, jaargang 6, nr.1)

Foto’s :

-De ‘top of the bill’ op zaterdag was het optreden van Stella.

-Schepen Van Esbroeck had woorden van lof voor de organisatoren.

-De dankbrief uit Tsjechoslowakije.

1985 – Zondag 1 september : K.V.G. Zennevallei – Eetdag

In de parochiezaal te Leest.

Op het Menu

Aperitief : porto (50 fr.). Voorgerecht : kaaskroketten (70 fr.) – tomaatgarnaal (100 fr.) – Soep (tomatensoep met balletjes 50 fr.).
Hoofdgerechten : kalkoengebraad met gebakken ananas (250 fr.) – steak poivre (275 fr.) – steak natuur (275 fr.) – kip fricassée (200 fr.).

Nagerechten : koffie en gebak (60 fr.) – ijs met chocolade (60 fr.).

Voor kinderen onder de 10 jaar werd 50 fr. korting toegestaan.

(Folder)

1985 – Woensdag 4 september : Start cursus KVLV ‘Beter Bewegen’.

“Voor dames die houden van een uurtje aangename gezonde en niet dure ontspanning per week… dit kan dank zij de cursus ‘BETER BEWEGEN’ van K.V.L.V. Leest.

Waar : turnzaal Stedelijke Lagere School, Leest.

Wanneer : elke woensdagavond van 20 tot 21 uur, niet tijdens schoolverlof.

Aanvang : woensdag 4 september 1985, aantal uren : 40.

Bijdragen : voor leden van KVLV : 400 fr., niet-leden : 600 fr.

Lesgeefster : Mevr. Patricia Govaerts-Verbruggen – Leest.”

(‘DB’, september ’85)

1985 – Zaterdag 7 september : Dorpskwis Vevoc en Prijsuitreiking Fotowedstrijd

Vijftien plaatselijke verenigingen (Korneel, Davidsfonds, Gehandicapten, KLJ, ZVK Leest, SK Leest, VV Leest, Fanfare, Milac, KVLV, Ruiters, Chiromeisjes en Jongens, Vevoc) maakten er, in het gezellige kader van de parochiezaal, een spannende wedstrijd van.

Uiteindelijk ging het Davidsfonds met de eer en met de bloemen lopen.

In het aanpalende chirolokaal liep dezelfde avond de tentoonstelling van de            fotowedstrijd die enkel toegankelijk was voor VEVOC-leden.

Uit alle inzendingen werden 10 foto’s weerhouden welke in aanmerking kwamen  voor 1 van de 4 speciale prijzen.

De jury riep Willem van Linden uit als algemeen laureaat. Hij won tevens de eerste prijs in de categorie “Landschap”. Eddy Moortgat werd tweede met een vrij onderwerp en 4^de met een “sfeerfoto”, categorie waarin hij primus werd.

Pierre De Wit haalde met zijn eerste prijs “portret” een algemene derde plaats en de prijs van de humor werd gewonnen door Bart Lauwens.   

1985 – Zondag 8 september : Recreatie Sport & Speldag

KWB Leest organiseerde met medewerking van Chiro Leest op de terreinen aan de Kouter een “Recreatie Sport & Speldag”.

Op het programma stonden minivoetbal, volleybal zowel voor dames als voor heren, tafeltennis, atletiek (hoogspringen,verspringen, estafette...) en korfbalinitiatie.

De inkom was gratis. (folder)

1985 – Zondag 8 september : Vevoc Basketbaltornooi

In de sporthal te Leest. Zowel voor dames- als voor herenploegen.

(GvM,4/9/85)

1985 – 10 september : K.V.L.V-Lessenreeks “Ik leer koken”.

KVLV Leest richtte voor de tweede keer een lessenreeks in over leren koken op 10 en 24 september en 1 en 8 oktober, telkens om 19 uur in de parochiezaal.

Inschrijvingen en info bij Ingrid Van Laer.

Dezelfde vereniging richtte ook een cursus “Beter Bewegen” in, die doorging in de turnzaal van de Stedelijke Lagere School elke woensdagavond van 20 tot 21 uur.

Info bij Julia Hellemans. (‘GvM’, 4/9/85)

1985 – 14 september : K.Fanfare St.-Cecilia bracht serenade bij huwelijk.

Die dag bracht de Leestse fanfare een serenade ter gelegenheid van het huwelijk van Yves De Wit met Christel De Maeyer. Zij trouwden in de parochiekerk om 11.30 uur en de fanfare trad op aan het Patronaat Parochiecentrum te Putte.

Het koppeltje vestigde zich in de Dageraadplaats te Antwerpen.

(‘Toeters en Trompetten’, jaargang 5, nr.3)

1985 – Zondag 15 september : K.V.G naar Banneux

Het K.V.G verbond Mechelen organiseerde een bedevaart naar het Waalse Banneux, ook voor de leden van KVG Zennevallei.

In 1933 zou Maria daar acht maal verschenen zijn aan een arm meisje Mariette Beco. Van dan af werd ze daar vereerd als de Maagd der Armen.

Programma

-08.30 u. : Vertrek vanuit de afdeling.

-10.30 u. : Aankomst en koffie.

-11.30 u. : Plechtige Eucharistieviering.

-12.30 u. : Gebedstocht.

-13.15 u. : Middagmaal.

-15.00 u. : Ziekenzalving.

-16.00 u. : Vertrek vanuit Banneux met nog een toemaatje in de terugreis.

(Folder)

1985- 15 september : Fietstocht Landelijke Gilde

Naar de streek Hingene en omgeving… (‘DB’,september ’85)

1985 – 15 september : Hengelkampioenschap K.F. St.-Cecilia

Vierentwintig deelnemers en deelneemsters gooiden hun lijnen uit in de Humbeekse Lijnvissersput. Het zonnetje priemde in den nekken van de deelnemers en 63 visjes lieten zich verschalken, goed voor een totaal gewicht van 11.625 gr.

Algemeen kampioen werd Jozef Vloebergh. Op de tweede plaats eindigde Vic De maeyer en Bert Robijns haalde brons.

Berna Van Hoorenbeek (echtgenote van Julien Lauwers) was de eerste vrouw en Gerd Van Hoof kreeg de prijs van de laatst-eindigende vrouw.

De zwaarste vis werd opgehaald door Warre De Maeyer (1.120 gr.).

(‘Toeters en Trompetten’, jaargang 5, nr.5)

1985 – 18 september – Gazet van Mechelen :

Ceciliafeest wordt topper

“Feestvieren is voor een Leestenaar een bijna dagelijkse gewoonte. Men kan er geen weekend komen of er is wel links of rechts iets te doen. Toch zijn er de jaarlijkse hoogtepunten. Eén ervan zijn de Leestse Volksfeesten. Een ander zijn de Ceciliafeesten, ingericht door de gelijknamige Kon. Fanfare en een ‘must’ voor alle echte muziekliefhebbers.

De geschiedenis verhalen over de Koninklijke fanfare ‘Sint Cecilia’ zou al te omslachtig zijn. Een wereldtitel in de Ereafdeling (Kerkrade 1981) maken van dit uitzonderlijke korps welgekomen gasten op menig muziekfestival. Zelfs een galaconcert op het wereldcongres van de C.I.S.M. (St.-Niklaas 1982) prijkt op hun palmares. Geen wonder dat ze dan ook voor hun 13^de internationale concertwedstrijd een prachtige affiche kunnen samenstellen. Zo komen er korpsen uit Tsjechoslovakije, Italië, Nederland en last but not least België zelf.

De 13^de I.C.W. is gespreid over 2 dagen, zaterdag 21 en zondag 22 september, en vindt plaats in een reuzefeesttent aan de chirohemen, Kouter te Leest.

De driekoppige jury, die alle korpsen zal beoordelen naar moeilijkheidsgraad en uitvoering van de stukken, bestaat uit ‘grote heren’ uit het vak. Jan Segers (voorzitter) is de 1^ste muziekregisseur van de BRT en tevens directeur van de muziekacademie te Willebroek. Jean-Pierre Laro, voorzitter van het WMC te Kerkrade en inspecteur van de Nederlandse militaire muziekkorpsen, en Jean Steutelings, muziekleraar aan de academie te Dilsen, te Voeren en te Maasmechelen.

Naast de ICW zijn er ook nog gastoptredens door het Mechels Harmonieorkest, de Hombeekse K.F. St Cecilia en de K.F. Willen is Kunnen uit Tisselt.

Maar ook de andere muziekfanaten komen aan hun trekken. Vooreerst is er vrijdagavond een spetterende T.D. met Belgiës oudste discobar, de vermaarde Track United Special Supershow. De hits galmen door de feesttent vanaf 20.30 u.

Voor wie dit een beetje té is, heeft de ‘Leestse Dolle Nacht’ nog wat in petto : Joe Harris en Chrissy. Ook Stella staat weer in de spotlights en Classic Illustration zorgt voor knappe muzikale omlijsting.

Zij die een slagje willen slaan kunnen vrijdagavond vanaf 18.45 u. terecht in de parochiezaal voor een reuzekaartavond met bijna 40.000 fr. aan prijzen.”

1985 – 20 september – Gazet van Mechelen : Beenbreuk

“Op het terrein van SK Leest werd Elisabeth Voet uit Leest het slachtoffer van een beenbreuk en naar het AZ St.Jozef overgebracht.”

Schooljaar 1985 – 1986.

De leerlingen van de Stedelijke Basisschool Leest.

Klas van  juf Monique De Winter :

-Luc Van Linden, Bert Apers, David Janssens, Inge Van den Heuvel, inge Van Praet en Mariska Liekens.

Tweede rij : Hans De Maeyer, Lindsay Slachmuylders, Steve Van Cauter, Bart Fonteyn, Johan Mees, Kristof Verbeeck.

Onder : Maarten Van Achter, Kathleen Van Laenen en Sabrina Robbens.

Klas van meester Jan Teughels :

-Wim Cools, Kevin Diddens, Peter Bevers, Joris Van Moer, Steven Verbeeck.

Onder : Peter Van Medegael, Michaël Verbeeck, Filip Opdebeeck, Erik Van Linden, Leen De Haes, Jan Cools, Tijl Walravens en Chris Gobien.

Klas van juf Annie Vloebergh :

-Liesbet Verschueren, Anja Van Hoorenbeeck, Vincent Van Cauter, Kristof Van Beneden, Bert Vleminckx, Jessy Van den Ende, Wendy Deneyn.

Onder : Glenn Beullens, Lesley Selleslagh, Sven Mertens en Bart Vloebergh.

Klas van juf Carina Vercammen en meester Paul Van Dessel :

-Steve Van Beneden, Tim Glorie, Kris Slachmuylders, David Liekens, Hans De Hondt, Ivan Van Beveren, John Beullens, Hans De Bondt, Steven Sollie.

Midden : Evy Van Praet, Tom De Rooster, Geert Leemans, Gunter Verbruggen, Filip Van de Sande, Serge Spoelders, Geert Gobien, Johnny Liekens.

Onder : David Slachmuylders, Erwin Candries, Iris Selleslagh, Maarten Dons, Nathalie Muyldermans, Yves De Prins en Veerle Van Hoorebeeck.

Klas van meester Stan Gobien :

-Wim Van Engelgem (Battel), Jos Bruneel (Battel), Raf Nauwelaerts (Heindonk), Natacha Van Staveren, Jürgen Fonteyn, Bart De Rooster, Dirk Verbeeck.

Tweede rij : Gert Verbeeck, Denis Bevers (Heffen), Herman Geerts, Véronique Schillemans (Heffen), Véronique Van Rompaey, Stefan Daelemans, Gunter Peeters, Gunter Neefs (Kapelle o/d Bos), Werner Daelemans.

Derde rij : Wim De Prins, Petra De Winne, Tom Verworst (Heffen), Frederik Libbrecht, Steven De Wit, Koen Beullens (Heffen), Wim Keuleers (Heffen).

Onderste rij : Peter Verheyden, Tom Van Moer, Ivan Van Laenen en Kris Van Praet.

1985 – September : Vandalisme aan de Grot.

Waarom toch …?

“De ‘Grot’ aan de Kouter is voor vele omwonenden een plek Mariadevotie die ze in ere houden. Met verontwaardiging moesten ze dan ook onlangs op een morgen vaststellen dat het beeld van Bernadette van het voetstuk gestoten was en de armen verbrijzeld. Ook de kandelaars waren stuk geslagen. Wat bezielt iemand om zo iets te doen ?”

(‘DB’,september ’85)

1985 – September : Nieuws van de Stedelijke Basisschool Leest

-Mw. Annie Vloebergh, echtg. Verlinden, afkomstig uit Leest, werd door de inrichtende macht aangeduid als tweede kleuterleidster. Zij kon dadelijk van start gaan met de oudste kleuters, ‘mits er voldoende inschrijvingen zijn’.

                      Organisatie van de Stedelijke Baisisschool Leest :

Leefgemeenschap.

De school behoort tot de eigen leefgemeenschap. De klassetitularissen zijn leerkrachten die ook afkomstig zijn uit een plattelandsgemeente. Indien het mogelijk is, stelt de inrichtende macht zelfs leerkrachten aan die in de plaatselijke gemeenschap zijn opgegroeid. Dit is ook het geval voor de tweede kleuterleidster.

Eenheid en verscheidenheid.

De inrichtende macht zorgt ervoor dat een aantal minimumdoelstellingen zijn voorgeschreven die door alle stedelijke scholen moeten bereikt worden. Dit geldt ook voor de kleuterafdelingen. Elke basisschool en elke afdeling ervan mag binnen dit kader kiezen hoe die doelstellingen zullen gerealiseerd worden. Dit zal anders zijn voor een school in de stad dan voor een school op het platteland. Hierdoor kan de Stedelijke Basisschool Leest haar eigenheid bewaren en een school blijven met een eigen gelaat. Toch zorgt de inrichtende macht ervoor dat het onderwijs op peil blijft door centrale evaluatieproeven en door het kantonaal examen waaraan alle leerlingen van de 6^de klas deelnemen.

Oudercontact.

Jaarlijks zijn er een aantal oudervergaderingen zodat de ouders door het persoonlijk contact met de leerkrachten en de leidsters op de hoogte blijven van de vorderingen van hun kleuters. De leerlingen van de lagere afdeling krijgen elke maand een rapport. De kleuters krijgen elk trimester hun ‘rapport’ samen met een overzicht van de behandelde thema’s en projecten.

Begeleiding.

Het Stedelijke P.M.S.-Centrum begeleidt alle kleuters en leerlingen en volgt de nieuwe methodes op de voet. Zo werd tijdens het voorbije schooljaar nagegaan of de ‘bewegingsopvoeding’ bij onze kleuters wel een nuttig effect had. Indien er zich ontwikkelingsmoeilijkheden voordoen, wordt eveneens een beroep gedaan op het P.M.S.-Centrum.

Toezicht.

Naast het nieuwe en eerder vermelde toezicht op de woensdagnamiddagen is er een voorschoolse bewaking vanaf 7 u. tot 8.30 u.  en naschoolse bewaking tot uiterlijk 18 u.

Zeeklassen.

Tijdens het komende schooljaar zullen de leerlingen van de 5^de ende 6^de klas gedurende twee weken verblijven aan zee. De inrichtende macht komt voor 50% tussen in de verblijfkosten. De Vriendenkring komt dan nog eens tussen in de bijdrage van de ouders zodat er voor niemand financiële moeilijkheden ontstaan n.a.v. deze zeeklassen.

Materiële inrichting.

Ook al is de S.B.S Leest nog een nieuwe en moderne school toch heeft de inrichtende macht reeds heel wat aanpassingswerken uitgevoerd. Dit was vooral nodig om de kleuters op een geschikte manier op te vangen. De kleuterklassen en de 1^ste klas bevinden zich op de eerste verdieping zodat de jongste kinderen niet op de trappen moeten. Er is aangepast meubilair in alle klassen en in de eetzaal. Op het gelijkvloers werd vorig schooljaar  een volledig nieuwe sanitaire installatie in gebruik genomen. Elk jaar is er brandinspectie en verkrijgen we een rapport zonder enige bemerking. En toch… wordt een sirene geïnstalleerd.

Middagmaal.

Tijdens de middagpauze kunnen alle leerlingen op school koffie, melk of chocolademelk aan inkoopprijs bekomen. Kinderen die tijdens de voor- of naschoolse bewaking hun boterhammetjes willen opeten, kunnen dan ook deze dranken bekomen. Tijdens het tweede trimester kan er ’s middags warme soep bekomen worden.

Vieringen en feestjes.

Voor alle leerlingen zijn er gelegenheidsfeestjes met Sinterklaas en met carnaval. Ook het moederfeest wordt gevierd in het bijzijn  van de moeders. Ter gelegenheid van deze vieringen zijn er optredens van de kinderen, is er een poppenkastvoorstelling in de gymzaal van de school.

Schooluren.

De school begint elke dag om 8.45 u. ’s morgens en om 13.15 u. ’s namiddags. ’s Middags eindigen de lessen om 12.00 u. en ’s namiddags om 15.45 u.

Verkeersopvoeding.

De meest elementaire verkeersregels worden reeds in de kleuterafdeling aangeleerd (verkeerslichten met hun kleuren en de ‘signaalfunctie’ ervan, de tekens van de politieagent,…)

Dit onderricht wordt verder doorgetrokken in de lagere afdeling. Het verkeersreglement wordt daar verder ingeoefend met een gymkana. We kunnen –dank zij de door ons vervaardigde verkeersborden- de speelplaats omtoveren tot een verkeerspark. De leerlingen van de 5^de en 6^de klas brengen eens per trimester een bezoek aan het provinciaal verkeerspark in het Vrijbroekpark te Mechelen.

De kleuters krijgen ook de kans om op school te leren fietsen. Deze fietsjes staan ter beschikking van hen en worden met succes gebruikt als het maar enigszins kan. Er zijn er in alle soorten en maten, van loopfietsjes tot echte tweewielers !

Gratis vervoer.

Het vervoer met de schoolbus van en naar de school is volledig gratis.

Bibliotheek.

De Stedelijke Basisschool van Leest beschikt over een bibliotheek. Deze is samengesteld uit ‘kijkboekjes’ voor de kleuterafdeling en interessante en boeiende leesboeken voor de kinderen van de lagere afdeling.

En de graadklassen ?

In zijn brochure ‘De beste kans en een school op maat’ van 21 juni 1985 schrijft Minister Coens op p. 5 hierover het volgende : ‘Zo zijn graadklassen pedagogisch volwaardig en het blijft erg jammer dat velen naïef redeneren : een onderwijzer met één klas heeft meer tijd om alles uit te leggen, dus een klas met één laarjaar is veel beter. Zij vergeten dat een goede les bestaat uit een korte efficiënte uitleg en een goed uitgekiende oefening én veel oefenen.

Een kind leert immers meer door zelfstandig werk te verrichten. Het opsplitsen van klassen was veelal een gemakkelijksheidsoplossing, terwijl onderwijsdeskundigen al langer weten dat het vormen van kleinere klassen niet noodzakelijk leidt tot het opheffen van leer- en aanpassingsmoeilijkheden. Kleinere klassen zijn niet per definitie betere klassen.’

Als we de resultaten van de kantonnale examens vergelijken dan is dat steeds in het voordeel van de graadklassen omdat de leerlingen in deze klassen veel zelfstandiger werken en dan ook gemakkelijker de minder gewone problemen beter kunnen oplossen. De minister zal wel gelijk hebben…

En de resultaten…?

De leerlingen die tijdens het schooljaar 1984-1985 in de zesde klas zaten, behaanden allen het getuigschrift van lagere studiën en dit op basis van de resultaten van het kantonnaal examen 1985 !

Dit kantonnaal examen was daarbij nog het moeilijkste dat er ooit in zijn soort werd opgelegd ! Deze examens worden ook objectief afgenomen. Elke leerkracht van de 6^de klas wordt door de inrichtende macht op de examendagen overgeplaatst naar een andere school. Daarbij blijven de examenvragen geheim tot wanneer het examen begint.

En de resultaten in het eerste leerjaar van het middelbaar onderwijs dan ?

Sommige scholen houden ons op de hoogte van de resultaten van onze oud-leerlingen. Alle leerlingen waarvan ons het resultaat werd gemeld, behaalden in het eerste jaar van het V.S.O. een A-attest !

Dit is enkel mogelijk :

-ALS DE LEERKRACHTEN HARD GENOEG WERKEN !

-ALS  DE LEERLINGEN OOK OP SCHOOL HARD GENOEG WERKEN !

Nieuwigheden voor het schooljaar 1985-1986.

-Vorig schooljaar won de S.B.S. Leest de video-recorder n.a.v. de wedstrijd ‘School en voetbal’ georganiseerd door K.V. Mechelen. De Vriendenkring van de school zorgde hierbij nog voor een nieuwe kleuren-t.v. Echt goede programma’s van de schooltelevisie konden nu worden opgenomen en worden bewaard in een VIDEOTHEEK. De kleinsten konden nu ook af en toe naar een tekenfilmpje kijken.

-Voor de hele lagere afdeling kwam er een NIEUWE REKENMETHODE die beter aansloot bij het nieuwe leerplan.

-Voor de hogere klassen van de lagere afdeling werd door de Vriendenkring een RETROPROJECTOR aangekocht. Door toepassing van dit systeem konden zowel de vluggere als de tragere leerlingen nog beter worden geholpen.

-Toezicht op de woensdagnamiddagen tot 18.00 u. Dit toezicht was gratis. Ook kleuters konden hiervan gebruik maken. Ze konden in de namiddag spelen ofwel een dutje doen op een van de beschikbare bedjes. Dit laatste kon ook op gewone schooldagen.

De Vriendenkring van de S.B.S. Leest

-is samengesteld uit vertegenwoordigers van de ouders, van oud-leerlingen en van de leerkachten.

-zorgt voor de uitwerking van naschoolse activiteiten (oudervergaderingen, kaartavond, schoolfeest, moeder- en Sinterklaasviering).

-kent o.a. volgende bijkomende voordelen toe aan de leerlingen van de school :

            -aankoop bijkomend didactisch materieel

            -aankoop bijkomende leerboeken

            -geschenk bij ’t einde van het schooljaar

            -vervoer schoolreizen en uitstappen…

-voor de ouders en de oud-leerlingen worden volgende activiteiten georganiseerd :

            -voor de DAMES :

             op de maandagavond van 20 u. tot 21 u. in de gymzaal : AEROBICS-CLUB;

            -voor de HEREN :

             op een nog nader te bepalen dag : TAFELTENNIS-CLUB.

(Informatieblad Stedelijke Basisschool Leest, zomervakantie 1985)

Foto’s :

-Een vakantiegezicht in een van de beider kleuterklasjes van de S.B.S.

-Zicht op de nieuwe kleuterspeelplaats van de S.B.S. Leest. De speelconstructie op het gazonnetje en de schooltuin op de achergrond. De grote zandbak zat verborgen achter de speelconstructie en de bergplaats voor het grote speelgoed lag links van de foto.

-De gymzaal was de meest gebruikte van het ganse stedelijk onderwijs. Elke dag van de week, soms zelfs tijdens de weekeinden, werd ze gebruikt door socio-culturele verenigingen.

Als het weer te slecht was, speelden de kleuters en de eersteklassertjes niet in de plassende regen of in het natte gazon maar in deze gymzaal.

-Een beeld van de schoolgebouwen en de speelplaats met op de achtergrond de overdekte speelplaats en de gymzaal. (foto’s : Informatieblad)

- Kleuterafdeling,

-V.l.n.r. en van boven naar onder : Veerle Verschuren, Annelies Heylen, Wim De Haes, Carolien Sleeks, Kristof Janssens, Wouter Doms,  Karen Van der Elst, Glenn De Mayer, Nick Publie, David Degreef.

Onder :  Glenn Absillis, Olivier Van den Eede, Tom De Buck, Stijn Van den Broeck, Liesbeth Vleminckx, Andy De Winne.

De naam van de juf is ons niet bekend.

1985 – Septembernummer ‘De Band’ : V.V. Leest in 1^ste Provinciale !

“ ‘Anderlecht, pas op, wij komen’ was de leuze vele jaren geleden van de Beveren supporters toen hun club nog in de lagere reeksen speelde. De supporters van VV Leest  zullen die uitroep wel niet overnemen, daarvoor zijn ze te bescheiden en te zeer realist.

Toch is het een geweldige prestatie op goed 10 jaar tijd doorgestoten te zijn tot in 1^ste Provinciale. Daarom ging ‘De Band’ met enkele bestuursleden van VV Leest praten.

Willy Slachmuylders is al meer dan 10 jaar secretaris. Dat geeft veel werk, vooral bij het begin van het seizoen. Het is meestal thuiswerk : aansluitingskaarten, de spelers van de verschillende ploegen verwittigen, contacten met andere clubs, veel telefoontjes naar hier en daar, declaraties van ongevallen, enz.

-Willy : ‘Je moet niet vergeten, VV Leest telt 180 leden verdeeld over 9 ploegen. Supporters zien gewoonlijk maar de eerste ploeg. Maar VV Leest is ook de sportieve ontspanning voor een groot deel van onze Leestse jeugd, vergeet dat maar niet.’

-De Band : ‘Maar spelen er niet meer ‘vreemde’, aangekochte spelers van buiten Leest, dan Leestenaars ?’

-Willy : ‘Wel, dat is juist. In de eerste ploeg spelen er slechts drie, vier Leestenaars. Maar op die 180 leden hebben wij slechts een vijftiental ‘vreemde’ spelers. Die vreemde spelers hebben wij nodig om de ploeg omhoog te trekken. Elke ploeg doet dat. Het is juist door onze goede resultaten dat wij de jeugd aantrekken.’

-‘Wat is het verschil met vroeger ?’ vraag ik.

-Willy lacht eens fijntjes : ‘Wel, voor mij is dat minder reizen naar het lokaal van de Belgische Voetbalbond in Antwerpen. In het begin van ons bestaan hadden wij nogal wat ‘te vurige’ en te wispelturige spelers : die moest ik dan telkens vergezellen wanneer ze in Antwerpen op het matje geroepen werden. Nu komt dit nog zeer zelden voor; onze spelers zijn veel serieuzer geworden.’

Sylvain Teughels is de trainer van de kadetten (12-14 jaar), de scholieren (14-16 jaar) en de vrouwen. Iedere woensdag is hij van 16u. tot 20.30u. in de weer om die ploegen te trainen. Op zaterdag spelen de vrouwen hun wedstrijd en op zondagmorgen spelen de twee jeugdploegen hun match; Sylvain is er telkens bij.

-‘Ja,’ zegt Sylvain, ‘dat doet ge uit liefde. Zelf heb ik 24 jaar gevoetbald in Kapellen. De jeugd trainen geeft ook veel voldoening, je ziet er vriendschap, ze zijn nog echt blij als ze winnen, ze geven zich volledig.’

-Als ik hem zo terloops vraag of hij nog nooit teleurgesteld was, zo eens ‘foert’ gezegd heeft of kwaad weggegaan is na een slechte match, antwoordt Sylvain, na enig nadenken :

‘Eigenlijk niet, want daarvoor doe ik het te gaarne.’

-‘Waaruit bestaat de training eigenlijk ?’

-‘Vooral techniek met de bal aanleren en dan samenspel in groepjes. Fysieke training zoals lopen, doen ze meestal op school. Maar de hoofdzaak is toch er een sfeer inkrijgen : goed voetballen en zich inzetten voor de ploeg, voor mekaar.’

-’14-15 jaar is toch al ne moeilijke ouderdom. Heb je soms geen last met die mannen ?’

-‘Neen, ze weten goed dat ze zich aan de regels moeten houden. Met de scheidsrechters hebben wij nooit last. Ze weten dat wie een verkeerde geste doet tegen de arbiter, van het plein gaat, ook al moet ik met 10 man verder spelen. Het is allemaal een manier van aanpakken. Ge moet ze laten aanvoelen wie de baas is, zonder het hen te zeggen.’

-Op mijn vraag : waarom voetbal voor vrouwen ? antwoordt Sylvain : ‘Dat is een moeilijke vraag. Kom eens kijken : ge zult zien hoe goed ze spelen, dat is geen losse bende die de bal maar wegschopt.’

-‘Wat was uw grootste voldoening ?’

-‘Dat kan ik zo niet zeggen. Ik heb al vele schone momenten meegemaakt. Wat wel voldoening geeft is die spelers, die je van kleins af aan gekend hebt, zo zien opgroeien tot goeie voetballisten.’

Miel Spruyt is de voorzitter. Wij halen hem van achter de toog in het chalet.

-‘Een voorzitter moet alles in de gaten houden’, zegt hij, ‘en inspringen waar nodig. Maken dat de ploegen hun begeleiders hebben, truikens, broeken en kousen voor elk van de 9 ploegen moeten telkens weer proper klaar liggen, zien of de installaties proper zijn. Honderden kleine zaken moet de voorzitter doen. Soms ook al eens verzoenen want spanningen zijn er toch overal, zorgen voor de goede verstandhouding bijvoorbeeld tussen de Sporthal en de voetbal.’

-Ik stel een lange vraag, Miel kijkt wantrouwig. ‘VV Leest’, zo is mijn vraag, ‘is gebouwd op het enthousiasme en de inzet van een hele groep mensen die zich belangloos inzetten : chalet, bal, volksfeesten. Daar wordt het geld verdiend, dat achteraf uitgegeven wordt aan het kopen van vreemde spelers, die dan dikwijls nog weinig dankbaar zijn. Is het dat wel waard ?’

-‘Minuut, minuut’, zegt Miel, ‘dat is slechts gedeeltelijk waar. Ge moet natuurlijk spelers kopen anders zakt ge en is de aantrekkingskracht minder. Maar veel geld gaat naar de 150 jeugdspelers. Dat is een hoop, geef u daar maar rekenschap van. 150 man kleden en dan ook kleinigheden die oplopen : vb 4 gratis consumpties per week voor elke man. Dan hebt ge de installaties : verwarming, telkens warm water voor de douches, onderhoud plein. Wij hebben ook de installaties vergroot : aan het chalet kwam er een stuk bij en wij hebben ook pas 4 kleedkamers bijgezet. VV Leest is zeker de eerste ploeg maar niet alleen de eerste ploeg : de 150 jonge mensen van Leest die wij sportieve ontspanning geven en ook de vele supporters maken VV Leest uit. Daarom ook starten wij nu met een jeugdcomitee met de ouders van de kinderen. Wij vangen die kinderen zeg maar zes uur per week op. Dat vraagt veel begeleiding. Daarom gaan wij de ouders daarbij betrekken zodat wij van hen meer ruggesteun krijgen. Dat jeugdcomitee dat is ons nieuwste initiatief, het zal niet ons laatste zijn.’

Drie mensen, volledig toegewijd aan voetbal waren hier aan het woord. Wij hebben niet gesproken over resultaten, over spelers, over wedstrijden.

En dan denken dat Leest ook nog een tweede club heeft : SK Leest.

Daar gaat De Band dan een volgende keer naartoe.

    Karel.” 

Enkele foto’s van de eerste ploeg van VV in ‘85

-Heindonk-VV Leest : de Heindonkdoelman moet zich gewonnen geven op een kopstoot van Selleslagh. (Klein Brabant – Vaartland)

-Wintam- VV Leest : Willems ontzet een Wintamse aanval. (Klein Brabant – Vaartland)

1985 – 31 augustus : Jaarlijkse reis KWB naar Tongeren

Vertrek om 06.30u. in de Kouter, verder dan langs Dorp, Juniorslaan, Bist, Alemstraat en terug langs het Dorp om rond 07.00 u. Leest te verlaten.

Eerst werd Hasselt aangedaan waar men zijn knapzak kon aanspreken.
In Tongeren werd, onder leiding van een gids, het ‘Provinciaal Gallo-Romeins museum’ aangedaan. Nadien volgde een rondrit door de oudste stad van België.

In de namiddag ging het via de prachtige fruitstreek naar Alden-Biesen waar een bezoek gebracht werd aan het gerestaureerde kasteel.

Terug in Tongeren stond een Haspengouwse fruitvlaai en een kop koffie de deelnemers op te wachten en rond 18.00 u. ging het naar Tongerloo waar de K.W.B., naar traditie, de koffietafel aanbood.

(Infoblad KWB, juli ’85)

1985 – 31 augustus – Gazet van Mechelen :

            Nieuw dorpsplein te Leest

Het dorpsplein in Leest vormt door zijn bebouwing op zichzelf een mooi gesloten plein.

De inrichting van dit plein bestaat momenteel alleen uit een telefooncel, een glasbol, en een bloembak, op een eentonige asfaltvlakte.

Het plein geeft hierdoor een schrale indruk.

Een volledige heraanleg van het plein zou te duur worden.

Daarom besliste het college van burgemeester en schepenen tot een beperkte heraanleg in dit najaar.

Om de kosten te beperken wordt slechts een gedeelte van het asfalt op het plein opgebroken en vervangen door een aangepaste bestrating (kassei) en groen.

Enkele hoogstammige bomen moeten het plein volume geven.
Door het aanbrengen van een laag groen krijgt het plein meer geborgenheid.
Enkele banken bieden de mensen een kans om even te verpozen.

De herinrichting gaat er anderzijds ook vanuit dat een maximum aan parkeerplaatsen behouden blijft en dat manifestaties zoals de kermis zonder problemen kunnen blijven plaatshebben.

Vooraleer tot uitvoering over te gaan, wil het college het ontwerp voorleggen aan de bevolking.

Donderdag 5 september te 20 uur wordt daartoe een hoorzitting georganizeerd in de turnzaal van de gemeentelijke lagere school.”

Onderaan het plan van de dorpsherinrichting. 

1985 – September : Paling promotie Restaurant Sportcentrum Leest

            Gedurende heel de maand september bood het restaurant van het

            Sportcentrum Leest “Paling in ’t groen” en/of “Paling gebakken met

            tartaar”  aan 375 fr per portie.

            Elke Leestenaar kreeg een waardebon van 50 fr. in de bus, geldig voor

            “Paling in ’t groen”.

1985 – September : S.K.Leest versterkt nieuw voetbalseizoen in.

            De transferpolitiek van SK Leest was erop gericht zo vlug mogelijk vierde

            provinciaal te ontlopen.

            Dit werd mogelijk gemaakt door een verhoogde financiële inspanning van

            sponsor Boghemans.

            Louis De Weerdt werd als speler-trainer aangeworven.

            Met hem kwam van Zwijndrecht Ronny De Smedt over.

            Nieuwe gezichten waren ook Guy Boonen van Pasbrug, Guy Piessens van

            Hofstade, Dirk en Guy De Pauw en Van Overschelde van Meerhof.

            De overgangen van Luc Lettanie, Harry Verschueren, Eddy Verschueren,

            Francis Casteels en Ludo Schaerlaeckens werden verlengd en Dirk Van Dam

            keerde naar de roodblauwen terug.

            Onderaan : het team van SK Leest.

1985 – September :

              K.F. St.-Cecilia start een nieuwe muziekopvoeding voor ‘beginnelingen’.

“In het Europees jaar van de muziek willen het bestuur en de muzikanten van de K.F. Sint Cecilia de Leestenaars uitnodigen om onze vereniging wat beter te leren kennen.

Iedereen kent wellicht onze activiteiten zoals de wekelijkse repetities, de concerten, het Palmzondagconcert en de jaarlijkse I.C.W.

Bij deze aangelegenheden spelen de muzikanten een grote rol.

Vanaf september e.k. starten we met een nieuwe muziekopvoeding voor ‘beginnelingen’. Er wordt een directe methode van instrumenten- en notenleer gegeven. De jarenlange droge muzieklessen worden vervangen door een levendig spel van lippen, adem en instrument. Het is de kans om zich muzikaal te ontplooien.

Hebt u kinderen of hebt u buren met kinderen die hun horizon willen verbreden en het genot van de muziek willen smaken ?

Laat het ons dan weten. Eerlang mag u een bezoek van één onzer afgevaardigden verwachten. U bent steeds welkom op onze activiteiten !”

Elke woensdag van 18.00 tot 20.00 uur en vrijdag van 18.00 tot 19.00 uur werd notenleer onderricht door een muzieklerares en vanaf oktober leerden de kinderen instrumenten en blaastechniek ontdekken.

(‘Toeters en Trompetten’, jaarg.5, nr.3)

-Het plan van de herinrichting van het Dorpsplein.

-De eerste ploeg van SK Leest 1985.

1985 – 23 augustus : SK Leest erg bedrijvig op transfermarkt

SK Leest was een van de bedrijvigste ploegen op transfergebied. Haast een halve ploeg nieuwe gezichten werden aangetrokken en bovendien keert Dirk Van Dam naar zijn ploeg terug. Trainer Louis De Weerdt beschikt hierdoor over een zeer uitgebreide kern van haast evenwaardige spelers. Secretaris Apers : ‘Dat maakt dat de plaatsen voor het eerste elftal erg kostbaar zijn. Zowel de sponsor als de voorzitter en de trainer hebben de spelers op het hart gedrukt dat zij nu de geleverde inspanningen op de trainingen tijdens de wedstrijden ook in daden moeten weten om te zetten. Als men daar in slaagt kan het niet anders of wij moeten bij de topploegen eindigen…’

Afdeling : 4^de provinciale B – Kern

Apers Frans, Boonen Guy, Claes Danny, De Pauw Dirk, De Pauw Guy, De Smedt Ronny, De Weerdt Louis, Hambroeck Willy, Lettanie Luc, Piessens Guy, Piscador Wilfried, Schaffreet Guy, Schaerlaecken Ludo, Schaerlaeckens Jan, Van Dam Dirk, Van Moer Eddy, Van Tulden Carlo, Verhasselt Leo, Verschueren Eddy, Verschueren Harry.

Trainer : Louis De Weerdt

Terrein : Grote Bleukens (Leest-brug)

Voorzitter : Jean Van Dam

Secretaris : Jean Apers

Aantal jeugdploegen : 2.  (GvM, 23/8/85)  

1985 – Zaterdag 24 en zondag 25 augustus : Groot Voetbaltornooi – Beker B.B.S. Sport

            Voor eerste elftallen op de terreinen van S.K.Leest.

            Deelnemers : S.K.Leest, FC Humbeek, S.K. Heffen, V.V.Leest, SP.Tisselt en

            E. Kapelle o/d Bos.

            Tussen de finales van zondag was er een speciale wedstrijd tussen de Kamer van

            Volksvertegenwoordigers tegen een selectie van SK Leest.

            Vanaf 11u30 kon men doorlopend mosselen of stoofvlees met fritten consumeren

            aan 220 frank (a volonté).

            (Folder)

1985 – Zondag 25 augustus : 650 paarden op ruitertornooi te Leest

            “De Landelijke Rijvereniging van Leest, een vereniging in volle expansie,

            organizeert op de Hombekerkouter te Leest zondag een groot ruitertornooi.

            Er worden meer dan 600 paarden verwacht.

            Tijdens de voormiddag rijden de ruiters van de hoogste reeksen hun

            individuele dressuur en wordt ook de achttal dressuur verreden.

            Op het feestterrein start vanaf 9 uur de springwedstrijd voor de klasse

            beginnelingen. Na de middag springen de ruiters van de hogere reeksen en

            om 14 uur vangt het feestprogramma aan, met dressuur, springen, mennen,

            enz.

            (...) (GVM,24/8/1985) 

1985 – 30 augustus – Gazet van Mechelen : Kern V.V. Leest

“Uit de gevoerde transferpolitiek is het voor iedereen duidelijk dat VV Leest voor haar aantreden in de hoogste provinciale reeks niet zo maar een plaats  als meeloper beoogt.

Van de kampioenenploeg van vorig seizoen konden alle effectieven behouden worden en bovendien werden een viertal nieuwelingen aangeworven die een ruimere kern van evenwaardige spelers moet waarborgen.           

August Emmeregs : “Willen wij ook supporters uit de omgeving, waar de concurrentie toch zeer groot is, kunnen blijven aanspreken, dan mogen wij ons niet beperken tot een tweederangsrol maar dan moeten wij deze supporters waar voor hun geld trachten aan te bieden. Pas met goede resultaten kunnen we volk rond ons terrein krijgen. Mede door de versterkingen die aangekocht werden moeten wij toch een vooraanstaande rol kunnen spelen. Realistisch bekeken verwachten wij toch een plaats bij de eerste zes van de rangschikking. Voorwaarde is natuurlijk dat het wat meezit en dat het spelerspotentieel niet te erg wordt aangetast. We mogen wel stellen dat we minstens zeventien spelers bezitten die een plaats in het eerste elftal kunnen verrechtvaardigen. Wanneer alle spelers beschikbaar zijn zal trainer Yvan Emmerechts uiteraard voor een moeilijke keuze geplaatst worden en wij hopen dat alle spelers begrip zullen opbrengen wanneer zij eens op de bank zullen moeten plaats nemen.”

Zoals hoger gesteld werden vooral om de enge kern van vorig seizoen te verruimen een viertal nieuwelingen aangetrokken. In elk ploegonderdeel werd uitgekeken naar een speler die zich kan opwerken als een vaste waarde in de kern.

“Nu aan hen om te bewijzen dat zij ook een plaats in het elftal verdienen”, aldus opnieuw Gust Emmeregs, “in de beker- en oefenwedstrijden hebben alle spelers reeds de kans gehad om hun kunnen te tonen. De opstelling van de ploeg zal voornamelijk gebeuren in functie van het spelconcept dat de trainer opstelt. Dirk Mottie moet zich als vaste waarde op de rechterbackplaats kunnen bevestigen. Hij heeft ondervinding genoeg opgedaan in de hogere reeksen en zit stevig op de man. Van Bob Stevens kent iedereen genoeg de kwaliteiten op als naast het terrein. Technisch zeer sterk kan hij ook de goede geest in de ploeg brengen. Van Peter Nuyts verwachten wij dat hij voor de nodige doelpunten zal zorgen en Patrick Bartels heeft bewezen over heel wat initiatief te beschikken.”

Afdeling : 1^e provinciale.

Kern : Bartels Patrick, Goossens Ludo, Hellemans Bart, Huys Paul, Maeremans Luc, Mottie Dirk, Nuyts Peter, Selleslagh William, Slachmuylders  Guido, Spinnael Francis, Van Bever Yves, Stevens Bob, Van der Trappen Julien, Willems Danny, Wouters Rudy.

Trainer : Yvan Emmerechts.

Terrein : Dorpstraat.

Voorzitter : Emiel Spruyt.

Secretaris : Willy Slachtmuylders.

Aantal jeugdploegen : 4. 

1985 – 31 augustus : Jaarlijkse reis Boerenfront Leest

            Bestemming : Reims + champagnekelder.

            Vertrek : 06u30 over Waterloo, Gosselies, Charleroi...

            Prijs : 400 fr per persoon (drinkgeld chauffeur inbegrepen)

-De aankondiging van de jaarlijkse Boerenfront-reis.

-Drie van de vier nieuwelingen die door V.V. Leest werden aangetrokken, enkel spits Peter Nuyts ontbreekt op de foto. Links Bob Stevens, midden Patrick Bartels en rechts Dirk Mottie.

1985 – 2 augustus – Gazet van Mechelen : Auto in gracht

            “Aan de Hombeker – Kouter te Leest kwam een auto in een gracht terecht.

            Eén van de inzittenden, Eduard Van Hoof, wonende Vinkstraat te Leest, liep

            bij de tuimeling enkele verwondingen op.

            Hij werd naar het Sint-Jozefziekenhuis te Mechelen overgebracht.”

1985 – 2, 3 en 4 augustus : Sportdriedaagse en Mosselfeest

Sportcentrum Leest organiseerde gedurende drie dagen een speciale competitie            volleybal, handbal, basketbal en zaalvoetbal.

De driedaagse werd omlijst door een “Mosselfeest”. Voor de prijs van 250 fr werden er

Zeeuwse mosselen met frietten geserveerd in het restaurant van de sporthal.

(Zie folder onderaan deze bladzijde)

1985 – 4 augustus : K.V.G.-Zennevallei Reis naar Maaseik

“Maaseik staat centraal, maar daaromheen weven wij een boottocht naar Thorn, een treintochtje naar Aldeneik en een wandeling doorheen het stadscentrum.
Op culinair vlak willen wij je al van ’s morgens vroeg opkrikken met koffie en koek.

’s Middags schuiven wij een driesterrenmenu onder je neus en ’s avonds, om je slaptitude te bekampen, vergasten wij je op een Brabantse koffietafel.

Net op tijd voor het nieuws, leveren wij je af aan huis.”

 (Uit de folder en inschrijvingsformulier)

De prijs bedroeg 600 fr. voor  volwassenen, kinderen tot 10 jaar betaalden 300 fr.

1985 – 9 augustus : Terug repetities K.F. Sint-Cecilia

Om 19u30 werden de repetities hervat onder leiding van de dirigenten Frans Violet en Edward De Maeyer. (Omzendbrief 5/8/85)

1985 – 13, 14 en 15 augustus : Wisselbeker E. Huysmans

Dit tornooi van V.V. Leest voor 1^ste elftallen, werd betwist door volgende  ploegen : S.K.Leest, Zennester Hombeek, VK Heindonk, Sp.Tisselt, FC Humbeek, Willebroekse SV, Lokerse SV en V.V. Leest zelf.

Tijdens deze dagen was er naast de traditionele verkoop van frietten en hamburgers  ook een gelegenheidsrestaurant geopend alwaar o.a. mosselen (250 frank) en biefsteak  (275 frank) geserveerd werd. (Folder)

1985- Woensdag 14 augustus : Papierslag Chiro

“Vanaf 09.00 uur komen we zoals altijd rond om u te verlossen van oud papier en karton. Wij vragen u beleefd om het papier te bundelen of in zakken te steken. Dat maakt het transport voor ons een stuk gemakkelijker. Wij danken u nu reeds voor uw steun en spreken voor de volgende maal af in oktober. (noot : de tweede papieromhaling gebeurde dat jaar op zaterdag 16 november)

De chiroleiding.” (folder)

1985 – Zondag 18 augustus : Vevoc-Viskampioenschap

“De visput  (‘Altijd Beet’) is gelegen tussen Haacht en Keerbergen. We komen samen Leestdorp te 8.30 en het kampioenschap begint om 10 u. en gaat door tot 16 u..

Deelname : 100 fr. per persoon.

(Brief aan de Vevoc-leden, van 25/4/85)

1985 – 19 augustus : Aan alle kosmopolitische Leestenaars

“Ter gelegenheid van onze 13^de Internationale Muziekwedstrijd van 21 en 22 september e.k. hebben we ook een inschrijving uit Tsjechoslovakije ontvangen : namelijk uit Mlada Boleslav. Die Tsjechische harmonie bestaat uit 75 leden (72 mannen en 3 vrouwen) met begeleiders, buschauffeurs, zangers en tolk inbegrepen.

Die harmonie uit Mlada Boleslav werd door het Tsjechisch Ministerie van Cultuur uitgekozen om hun land te vertegenwoordigen op onze 13^de I.C.W., maar dan met beperkte middelen. Wijzelf moeten instaan voor hun volledig onderkomen.
Daarom richten we ons tot iedere kosmopolitische Leestenaar die zich geroepen voelt om zich over Tsjechische muzikanten te ontfermen. De taal mag geen hinderpaal betekenen om Uw goede wil te tonen. Om U te helpen, hebben we een bruikbare woordenlijst klaarliggen. In het verleden heeft de ervaring ons trouwens geleerd dat die muzikanten van ‘achter het ijzeren gordijn’ met heél weinig tevreden zijn !

Wellicht krijgen ze slechts éénmaal in hun leven de kans buiten hun grenzen te komen !

Help ons die kans waar te maken !

Wat wordt van U verwacht ?

-Dat U op 21 september e.k. uw Tsjechisch pleegkind(eren) om 19.30 uur komt afhalen in het Parochiaal Centrum aan de Kouter te Leest.

-Dat U hem(n) avondeten, overnachting en ontbijt bezorgt en terugbrengt rond 10 uur zondagvoormiddag op hetzelfde adres.

Wat krijgt U in de plaats ?

-Per Tsjechisch pleegkind een gratis inkomkaart voor de bal- en showavond met Joe Harris, Chrissy en Stella op zaterdagavond 21 september.

-Een kennismaking met een ander volk, een ander regime.

-En last but not least de vreugde van het ‘geven’ !

Wij rekenen op uw Vlaamse gastvrijheid !

       Het bestuur.”

(Omzendbrief van de K.F. Sint-Cecilia)

De inschrijvingen werden gecoördineerd door Diane Van Medegael uit de Vinkstraat.

Haar bevindingen zijn te lezen in het verslag van de 13^de Internationale Muziekwedstrijd in deze Kronieken op datum van 21 september.

-De folder van de Sportdriedaagse en het Mosselfeest.

-Ook de garde zou twee Tsjechen huisvesting geven. Hier op de foto samen met zijn echtgenote Leonore Mees.

1985 – Zondag 21 juli : TE DEUM

N.S.B. Leest :

“Geachte Wapenbroeder, Geachte Mevrouw,

Wij hebben de eer U mee te delen dat op zondag 21 juli om 10 u. in de kerk van Sint-Niklaas te Leest, een TE DEUM zal gezongen worden door E.H. pastoor Lornoy, ter gelegenheid van de Nationale Feestdag.

Mogen wij U verzoeken, U rechtstreeks naar de kerk te begeven.

Na de kerkelijke plechtigheid volgt een bloemenhulde aan het monument van de gesneuvelden en overleden wapenbroeders.

Hopende waarde Makker en geachte Mevrouw, U op zondag 21 juli te mogen begroeten, aanvaardt de uitdrukking van ozne welgemeende Vaderlandslievende groeten.

Namens het bestuur,

De Voorzitter Van Beersel, de Secretaris Veiller.”

(Brief van 17 juni ’85)

1985 – Van 21 tot 31 juli : Bivak Chiro jongens naar Wezemaal

De meisjes gingen naar dezelfde plaats van 31/7 tot 10/8.

De dag voordien hadden de jongens de helft van de Leestse straten aangedaan om : ‘uw milde giften, -voornamelijk groenten en aardappelen, of eventueel voedingswaren- op te halen…’  De meisjes namen dezelfde dag de andere helft voor hun rekening.

1985 – 26 juli – Gazet van Mechelen : Inbraak te Leest

            “Onbekenden verschaften zich via het WC-raampje toegang tot de woning van

            José De Wit, wonende Kouter 120 te Leest.

            De dieven stelden zich tevreden met de inhoud van een spaarpot, die ongeveer

            2.000 frank bevatte.”

1985 – 1 augustus  - Het Laatste Nieuws :

            Kerk en pastorie van Leest zijn nu geklasseerde monumenten.

“De pastorie, de pastorietuin en de Sint-Niklaaskerk, met het omgevend kerkhof

 van Leest zijn zopas als monumenten geklasseerd. Dit klasseringsbesluit  verscheen in het Staatsblad.

Wanneer de kerk van Leest juist werd gebouwd is voor velen een raadsel.
Archieven vermelden wel het jaar 1129, omdat Leest op dat ogenblik een zelfstandige parochie werd. In al die jaren is de kerk enkele keren verbouwd, waardoor er van de oorspronkelijke bouwtrant niet veel meer is overgebleven.

In de archieven vonden wij terug dat de eerste kerk in grijze zandsteen was gebouwd. In een Romaanse bouwtrant. Dat is vandaag nog te merken aan het onderste gedeelte, het enige stuk dat nog stamt uit 1100.

De Sint-Niklaaskerk had ook bijzonder veel te lijden van de verschillende oorlogen.  Zo werd zij in 1591 bijna volledig verwoest door brand, die was aangestoken door soldaten die er voorbij trokken en ze hadden geplunderd. Niet alleen buiten werd veel schade aangericht maar ook binnen zijn toen waardevolle kunstvoorwerpen verloren gegaan. De herstellingen werden uitgevoerd, maar in 1971 diende de kerk weer dringend te worden aangepakt. De cementlaag, aangebracht in 1945, werd verwijderd en vervangen door een rood steentje, waardoor de toren enigszins zijn landelijk uitzicht verloor. Vandaag nog zijn er in de kerk van Leest heel wat kunstschatten te zien : beelden van St.Anna Ten Drieën uit de 16^de eeuw, het Eccco Homo-beeld uit de 18^de eeuw en het beeld van St-Antonius van Padua, een sacristie van 1620,  het hoogaltaar is uit 1790, er is een altaar van O.L.Vrouw uit 1701 en een altaar van St.-Cornelius uit 1871. De glasramen zijn van 1924 en de preekstoel van 1871.

Pastorie

De geklasseerde pastorie komt in de archieven reeds voor in 1625. Jaren is men afhankelijk geweest in Leest van buurtgemeente Hombeek, omdat de parochie geen eigen pastoor had. In 1625 kreg men evenwel toelating om een pastorie te bouwen.Vijf bouwjaren gingen daarover heen. De kostprijs : 2.010 gulden. De eerste Leestse pastoor deed zijn intrede in 1630. Parochieherder was Nicolaus De Clerck.

De pastorij uit de 17^de eeuw wordt nu bewoond door pastoor Lornoy. – L.D.N.”

(Meer over kerk en pastorij : zie jaar 1591 in deze Kronieken)

Andere geklasseerde monumenten van Leest :

-Hoeve Steynemolen op de Kapellebaan.

-Kasteel Moyson met park en bijgebouwen, Kouter 90.

-Sint-Annakapel, Pastoor De Heuckstraat.

-Sint-Jozefskapel, Dorpstraat.

-De zogenaamde Jezuïtenhoeve, Rennekouter 2-4.

-Hoeve Cruyninghemhof’, Tiendeschuurstraat 35.

-Sint-Niklaaskerk en omringend oude kerkhof, Leest-Dorp.

-Voormalig gemeentehuis en onderwijzerswoning van de vroegere jongensschool, Ten
Moortele 1.

(Info Wilfried Hellemans en Eddy Apers)  

Foto’s :

-De kerk van Leest in ’82. Bekeken vanuit de Kerkenblokweg.

-Kerk en pastorij. (foto : HLN)

1985 – Dinsdag 9 juli : Korneel vertrok naar Turijn voor de "Europeade 1985".

36 leden van de Volksdansgroep Korneel vertrokken naar de Europeade in Turijn.

“Eindelijk was het zover ! Dinsdag 9 juli stonden we gepakt en gezakt klaar om naar de Europeade in Turijn te vertrekken. De 36 Korneeltjes en Kornellekes waren reeds om 5u30 present, ook al wisten ze dat het een zware en vermoeiende reis zou worden.

De onderbroken nachtrust werd door velen op de bus verdergezet, maar we hadden er toch één wakkere bij, en dat was onze Eddy, de chauffeur.

Rond de middag arriveerden we in het ‘gouden’ Nancy. Hier maakten we een wandeling over de wereldberoemde Place Stanislas. We zetten onze tocht verder naar Mulhouse, een stadje enkele kilometers voor de Zwitserse grens.

De tweede dag reden we in één ruk door naar Gruyères, niet alleen befaamd om zijn kaas maar ook om zijn oude, schilderachtige stadskern. Na de lunch bezochten wij het stadje en het kasteel. Dirk De Laet voelde zich echt in zijn schik bij de fonteinen : wij werden er voor de zoveelste keer gedoopt, en het zou zeker niet de laatste keer zijn. Onze stadstocht werd afgerond met een bezoek aan de kaasfabriek. 

Nadat iedereen opgestapt was vervolgden we onze reis naar Martigny. Aan de voet van de Grand St. Bernard logeerden we er in een echte atoomschuilkelder. Zo veilig en beschut hadden we ons nog nooit gevoeld ! In diezelfde atoombunker  leerden we ook een groep Finnen kennen, die zouden we beslist in Turijn nog eens tegen het lijf lopen !

Een verfrissende douche en een stevige portie frietten in een chique restaurant deden ons deugd. Ook van het koel geserveerde water kregen we blijkbaar niet genoeg en dat tot groot ongenoegen van de garcons. Na een wandeling naar ‘onze kelder’ lagen we toch nog op een deftig uur in ons bed. Het duurde niet lang of iedereen was in een diepe slaap verzonken.

De volgende morgen waren we zoals altijd vroeg uit de veren. We hadden weer een zware tocht voor de boeg : de beklimming van de Grote Sint Bernardus ! Voor ons, plattelandsbewoners, was dit een enige ervaring. We belandden veilig en wel aan de overkant in het Italiaanse stadje Aosta. We brachten er een bezoek aan de kerk van San Ours waar we verschillende beroemde elfde-eeuwse Ottomaanse fresco’s konden bewonderen.

Daarna gingen we nog naar de opgegraven ruïnes van een Romeins theater kijken.

En dan naar Turijn ! Daar zouden we 4 dolle dagen beleven ! Het begon al bij onze aankomst. Een groepje al te charmante Italianen stond ons al op te wachten. Het werd een ontmoeting in Italiaanse stijl ! Veel omhaal en poespas en een hoop vage beloften. Maar daar trapten onze nuchtere Leestse Kornellekes niet in !

Mama Léoné stelde ons een nieuwe reisgezel voor. Onze gids Stefano zou Korneel 4 dagen lang onder zijn hoede nemen. Hij maakte ons wegwijs in Turijn en leerde ons ook wat bij over de Italiaanse taal.  En Stefano had zeker geen gebrek aan belangstelling !

Zijn eerste taak was ons naar onze slaapplaats in Lombriasco te leiden. Tot onze grote verbazing lag die wel 40 km van Turijn. Zo werd onze nachtelijke pret telkens met en uur verlengd !

De eerste avond stond er reeds een verbroederingsfeest op het programma. Hand in hand dansten we samen met het publiek op de Piazza San Carlo, één van de mooiste pleinen van Turijn. De volgende dag maakten we een uitstap naar het geboortehuis van Don Bosco. Daarna bezochten we een oude Romaanse abdij in Vezzolano. Toen waren we te gast in een ‘Bottega’ in Moncucco. We kregen er wel een achttal streekgerechten voorgeschoteld, natuurlijk vergezeld van de Piëmontese streekwijn. ’s Avonds brachten we nog een Vlaams dansprogramma voor de inwoners van Moncucco. De belangstelling was groot en de verbroedering verliep in uitbundige Italiaanse sfeer.

De derde dag –zaterdag- waren we uitgenodigd in het bejaardentehuis ‘Primule’ waar we eens te meer ons beste beentje voorzetten. Na het dansen werd er ons een receptie aangeboden. Diezelfde namiddag waren we present voor de optocht van alle volkskunstgroepen door de straten van Turijn. En deze gevulde dag werd ’s avonds afgesloten op de Piazzo San Carlo met het groots opgezette Europabal.

Zondag werd het nochtans het hoogtepunt van de Europeade. In de voormiddag vierden we de H. Mis in de prachtige barokke ‘Gran Madre de Dio’. In de namiddag volgde de grote finale van alle deelnemende groepen. Samen met 5 andere Vlaamse groepen dansten we de ‘Molenmazurka’ voor tienduizenden toeschouwers. Na dit grootse spektakel gingen we voor de laatste keer spaghetti eten in het B.T.T.-gebouw waar meer dan een uur aanschuiven echt geen nieuwigheid voor ons was.
De volgende morgen zegden we ‘arrividerci’ tegen Stefano en Torino. We begonnen aan de lange terugweg. Via Milaan en Lugano namen we de schitterende Passo del Bernardino over de Alpen en naar Chur. Vanuit Chur volgden we de enige mogelijke weg naar Arosa, een smalle bergpas aan de rand van het ravijn. Verschillende onder ons hielden hun hart vast, maar eens boven kon de pret niet op. We belandden in een prachtig landschap midden in de Zwitserse Alpen. Hier was het echt vakantie ! We maakten een dagbergtocht naar de Weisshorn, we gingen zwemmen in het meer, zonnen, winkelen en nog veel meer. Die drie dagen vlogen voorbij. Valiezen inpakken ! Ditmaal trokken we richting Duitsland. Bij de afdaling van Arosa naar Chur raakten we onverwachts verstrikt in een verkeersopstopping. We verloren wel 3 kwartier. Op de middag aten we langs de Bodensee en enkele vlugge Korneeltjes en Kornellekes namen een frisse duik…kwestie van het eten te laten verteren. Terug de autocar in en naar onze laatste pleisterplaats Pforzheim. Na een welverdiende nachtrust en een stevig ontbijt begonnen we aan onze laatste reisdag. En de laatste loodjes wegen het zwaarst, dat voelden we duidelijk. Iedereen kwam echter terug op z’n plooi toen het woord ‘frieten’ en ‘biefstuk’ viel. Na veel ditjes en datjes was ook dit laatste agendapunt geregeld. ‘Friet met koude plat’ bij Elvire en Karel !  Nog even nakaarten over de reis, gezellig samenzijn en een glaasje op de goede afloop.

Proost ! Alla Sua salute !

     Veerle Soors, Greet Van Linden, Liesbeth Voet.”

De Europeade is een grootse ontmoeting tussen jongeren en de diverse volks-culturen waarvan zij de vertegenwoordigers zijn, in een gezamenlijk streven naar een toekomst zonder grenzen, een toekomst van vrede en voorspoed.

Zesduizend jongeren namen aan deze manifestatie deel, allen in volkskledij van hun streek, van Oostenrijk tot Frankrijk, van de Duitse Bondsrepubliek tot Spanje, van België tot Zwitserland, enz..

De verschillende volksculturele aspecten werden er voorgesteld in een kleurrijke waaier van activiteiten zoals een muziek- en kooravond, een optocht gecentraliseerd rond thema’s van zang, volksmuziek en –dans.

Cijfers :

Plus minus 7.200 personen waren bij de Europeade betrokken…om te eten zaten ze aan een 2 km. lange tafel…ze aten o.a. 5 ton pasta per dag…de hectoliters water die er werden gedronken zijn moeilijk te schatten…geslapen werd er in alle beschikbare hotels, hotelletjes, kazernes en internaten tot in een straal van 40 km rond Turijn…120 gidsen werden ingezet…deze mensen hadden elk een maand op voorhand iedere dag gewerkt aan de voorbereiding van hun taak en kregen hiervoor 10.000 BF…de totale kostprijs van de Europeade beloopt 3.000.000.000 lire.

(‘DB’, september 1985)

En Gazet van Mechelen (3/8/85) :

“Korneel” op internationale toer

“De jaarlijks weerkerende Europeade voor Europese volkscultuur ging ditmaal door te Turijn. Voor de derde achtereenvolgende keer was onze stad vertegenwoordigd door de volkskunstgroep uit Leest : Volksdansgroep Korneel .

Na Wenen (1983) en Rennes (1984) vertrok deze groep dit jaar met een sterke afvaardiging (36 leden) naar Turijn. ‘Korneel’ bracht een sympathieke groet uit Mechelen tijdens de optocht van alle deelnemende groepen door de straten van Turijn.

Voor de oudjes van het bejaardentehuis ‘Primule’ bracht het stijlvol optreden van Korneel een prettige afleiding en ontspanning. En in het Turijnse dorpje Moncucco danste Korneel in echte verbroederingsgeest tot laat in de nacht. Hoogtepunt van de Europeade was wel het optreden tijdens de grote finale op zondag 14 juli.

Tijdens de officiële receptie in het stadhuis werd er door de voorzitster van Korneel aan de burgemeester van Turijn een lino overhandigd gemaakt door K. Soors.
Terug in België is volksdansgroep Korneel reeds druk bezig met de voorbereiding van de lustrumviering ‘Vijf jaar Korneel’ op 27 oktober.”

Foto’s :

-De Piazzo San Carlo In Turijn.

-Korneel in Turijn.

1985 – Zondag 7 juli : 11-JULI-VIERING (foto onderaan)

“Op zondag 7 juli werd in het Kouterkasteeltje te Leest de derde 11-juliviering verzorgd door het Davidsfonds, de volksdansgroep Korneel, de Vrije Basisschool, Rust Roest en Vevoc.

Onder de stoere bomen in de zachte schaduw had Maria Lambrechts de eer de sympatizanten te verwelkomen.

De opkomst was zeer bevredigend en de volksdansgroep Korneel opende met “De Berendans”.

Het was trouwens deze dansgroep die 3 jaar geleden het initiatief nam om 11-juli in Leest zelf met wat meer luister te eren.

De toneelvereniging “Rust Roest” droeg haar steentje bij met voodrachten van Vlaamse meesterdichters : ‘Boerenpsalm’ van Felix Timmermans en een fragment uit ‘De Witte’ van Ernest Claes kenden een onverdeeld succes.

Na ‘de Kegelaar van Diest’ een vlot gebrachte volksdans, debiteerde Guido Hellemans het gedicht ‘De IJzertoren’ van A. Van Wilderode.

De piepjonge Liesbeth Van Spouwen speelde een fragment uit ‘Kleine Nachtmuziek’ in het teken van het jaar van de muziek.

Na de pauze vormden voordrachten, volksdans, muzikaal intermezzo en vendelzwaaien de inleiding tot wat het hoogtepunt moest worden : de feestrede door gastspreker prof. Mertens, voorzitter van het Davidsfonds Mechelen.

Deze Vlaming in hart en nieren had in zijn toespraak veel lof over het stijlvol verloop van deze viering, maar waarschuwde ook voor overdreven optimisme. Immers, het huidige federalisme is voor de echte Vlamingen alsnog ontoereikend. Zijn korte, maar gesmaakte toespraak werd op algemeen applaus onthaald en  het waren de vendeliers uit Antwerpen die de Vlaamse Leeuw inluidden.”

            (GvM,9/7 en HLN 6/7/85)

1985 – 8 juli – Het Laatste Nieuws :

            Leestse “hel” wordt eindelijk verbeterd.

Leest is binnen enkele maanden een stuk geschiedenis rijker.

De kasseikopjes van de Molenstraat, in de volksmond beter bekend als de “Hel van het Noorden” (een zinspeling op de fameuze wegen in de wielerwedstrijd Parijs-Roubaix), verzeilen naar het stadsmagazijn.

De verbetering van de Molenstraat zal vooral een opluchting zijn voor de automobilisten die dagelijks door de “hel” moesten en tijdens deze “holder-de-bolder”-ritjes meer dan eens hebben gesakkerd.

Het “dossier Molenstraat” werd in 1979 reeds samengesteld, nadat heel wat huisbezoeken waren afgelegd in verband met de onteigeningen die er nodig zijn om deze nieuwe rijweg aan te leggen.
Een maand later werd aan het provinciebestuur een pre-advies gevraagd.
Het duurde een heel jaar voor dit advies aan het studiebureau kon overgemaakt

worden.

Het schepencollege van 23 april 1981 besliste de definitieve vaststelling en het commodo onderzoek leverde zeven mondelinge en twee schriftelijke bezwaren op.

Bij de definitieve vaststelling werden alle bezwaren verworpen en het dossier werd door

de bestendige deputatie van 2 juli 1981 gunstig geadviseerd.

Een jaar later werd het rooilijn- en onteigeningsplan bij ministerieel besluit goedgekeurd.

Het duurt nog erg lang, maar uiteindelijk bereikte de stad met iedereen een akkoord,

zodat de werken deze week konden starten.

De kostprijs hiervan bedraagt 7 miljoen frank.”

Foto’s :

-Volksdansgroep Korneel tijdens de 11-juli-viering.

1985 – 31 juni  : Uit het ‘Informatieblad’ van de Stedelijke Basisschool Leest
(Zomervakantie 1985)

“Vooraf…

In de wet van 11 juli 1973 staat onder artikel 41 vermeld : ‘Iedere oneerlijke concurrentie is ook verboden onder de inrichtingen. Propaganda voor een bepaald onderwijs moet objectief blijven en mag geen gebruik maken van aanvallen tegen een ander onderwijs.’

De leerkrachten van de Stedelijke Basisschool hebben zich steeds aan deze wet gebouden. Dit kan echter niet gezegd worden van iedereen. Elk jaar komen er ook klachten toe op het Ministerie van Nationale Opvoeding.

Uit gesprekken met ouders vernemen we dat er over de Stedelijke Basisschool Leest –zoals in het verleden- ook nu weer onzinnige geruchten de lucht worden ingestuurd.

Vroeger hadden we dit steeds gelaten voor wat het was. Deze keer liep het echter de spuigaten uit en daarom hebben we besloten de feiten te vermelden zoals ze zijn.
Ook hebben we  de inspectie en de inrichtende macht hiervan vooraf op de hoogte gebracht.

Door zo te handelen willen we ons enkel verdedigen !

We doen dit in deze brochure in de vorm van een allegorie of een metafoor. Zo wordt het hier en daar nog eens plezierig en humoristisch…!

’t Is vakantie…!

De Stedelijke Basisschool Leest…? Wat voor een school is dat…?

De inrichtende overheid is de stad Mechelen. Elke gemeente heeft het recht en zelfs de plicht onderwijs in te richten. Vandaar dat elke gemeente haar eigen basisonderwijs organiseert.

Een basisschool is een onderwijsinrichting voor kinderen van 2 ½  jaar tot 12 jaar. In elke basisschool zijn er twee afdelingen :

-een KLEUTERAFDELING  : met meestal kinderen van 2 ½ jaar tot 5 jaar.

-een LAGERE AFDELING : met in principe kinderen van 6 tot 12 jaar.

Sedert vorig schooljaar kunnen nu ook kleuters van 2 ½ jaar terecht in de Stedelijke Basisschool Leest !

Hiertoe werden aanpassingswerken uitgevoerd en werden alle nodige voorzieningen getroffen !

Van een lagere school is de S.B.S. Leest uitgegroeid tot een basisschool !

PLURALISME…  weer een nieuw begrip dat steeds meer en meer wordt gebruikt maar veelal niet begrepen wordt of zelfs helemaar verkeerd wordt uitgelegd ! Het overgrote deel van de onderwijsdeskundigen zijn van oordeel dat de ‘gemeenschapsschool’ of de ‘PLURALISTISCHE SCHOOL’ de enige oplossing biedt voor de toekomst. Wat houdt PLURALISME’ in ? Het is een houding die gebaseerd is op de eerbied voor de overtuiging van anderen, gefundeerd op het respect van de mening van de anderen. Het is kunnen aanvaarden dat anderen er een verschillende mening op nahouden. Op VERDRAAGZAAMHEID komt het dus aan ! Zeker niet op overheersing of op verzuiling ! De school van de toekomst moet proberen op de een of andere manier de verdraagzaamheid t.o.v. andersdenkenden uit te stralen zodat iedereen er kan aanvaard worden : kinderen van welstellende of van minder welstellende ouders, kinderen van gelovige of ongelovige ouders, kinderen met veel begaafdheden en kinderen die niet zo begaafd zijn.

Pluralisme is NIET TEGEN een bepaalde godsdienst of morele overtuiging, niet tegen de een of andere ideologische strekking, niet tegen een bepaalde huidskleur ! Pluralisme is WEL VOOR de vrijheid van mening en overtuiging ! Men heeft zelfs een eerbied voor deze overtuiging ! Pluralisme betekent ook het recht hebben zijn mening en zijn overtuiging te mogen uitstralen ! Pluralisme is een wezenlijk deel van de echte democratie en verdient aldus de bescherming van de overheid !

Omdat de ‘pluralistische school’ de school van de toekomst wordt, wil de Stedelijke Basisschool Leest tot zo’n school uitgroeien !

De gemeentescholen zijn neutraal wat betreft de godsdienstige overtuiging van de ouders en hun kinderen. Dit wil zeggen dat de ouders de keuze hebben hun kinderen de officieel erkende godsdiensten of de niet confessionele zedenleer te laten volgen. De wet schrijft zelfs voor dat niemand de ouders in deze keuze mag beïnvloeden !

In elke gemeenteschool hebben de ouders de keuze tussen : KATHOLIEKE GODSDIENST, PROTESTANTSE GODSDIENST, ISRAELITISCHE GODSDIENST, ISLAMITISCHE GODSDIENST, NIET CONFESSIONELE ZEDENLEER.

De bewering dat er in de Stedelijke Basisschool  geen godsdienst wordt gegeven, is dus helemaal fout ! Vorig schooljaar was de feitelijke toestand zo dat het overgrote deel van de ouders koos voor katholieke godsdienst. We vermelden dit –niet om de andere keuzemogelijkheden te discriminieren- maar enkel om bepaalde geruchten te weerleggen. Wij beïnvloeden niemand in zijn filosofische overtuiging en geven iedereen het recht zijn opvatting te volgen.

Trouwens…de bijzondere leerkrachten in alle godsdiensten worden aangeduid door de kerkelijke overheden zelf.

Een dorpsverhaal…

Frans en Louis waren twee hoveniers in een landelijk dorp. Het was daar de gewoonte om de percelen volledig te beplanten met dezelfde groentensoorten, in dit geval bloemkolen.

Louis wou het eens anders proberen. Op hetzelfde perceel plantte hij naast bloemkolen ook witte kolen, rode kolen en zelfs spruitkolen. Frans had dit gezien en zei : ‘Louis, wat doe je

nu ?!?! Dit gaat verkeerd aflopen !!! Je gaat deze keer helemaal geen kwaliteitsgroenten kunnen leveren !’ Overal te lande vertelde Frans dat Louis zich in de knel werkte…

Louis deed gewoon zijn werk en trok zich niet teveel aan van de onheilspellende woorden van Frans. ‘We zullen wel zien als de groenten worden geleverd,’ dacht hij.

Toen dan eindelijk de oogsttijd kwam, vonden ze mekaar terug op de markt met hun groenten. Toen ze de kwaliteit van de geleverde groenten vergeleken, viel het Frans op dat er helemaal geen verschil was. Nu was het de beurt aan Louis om Frans van antwoord te dienen. ‘Frans,’ zo zei hij, ‘je ziet dat het helemaal niet verkeerd is afgelopen ! Mijn bloemkolen zijn bloemkolen gebleven ! Van de andere koolsoorten kun je hetzelfde zeggen !’

‘Ja…maar…’ zei Frans verontschuldigend, ‘je hebt toch wel meer werk gehad aan je

groenten ! Meer gewied, meer geharkt…!?!?’

‘Dat kan zijn,’ antwoordde Louis, ‘maar ik wil mijn werk verzorgen zoals dat vroeger het geval was zonder de ene groentensoort te bevoordelen ten opzichte van de andere ! En daarbij de bloemkolen zelf hebben de andere variëteiten niet van soort doen veranderen en omgekeerd is het ook zo !’

Toen zei Frans niets meer. Hij dacht : ‘Louis heeft misschien toch gelijk. Ik zou het volgend seizoen ook eens willen proberen op zijn manier…maar wat gaan de anderen dan van mij zeggen ?’

En wat dachten de bloemkolen zelf ? Deze van Louis zeiden tegen deze van Frans : ‘Wij zijn fier dat we bloemkolen zijn…!’ Maar dat laatste konden de beide hoveniers niet horen…”  

Nog een verhaal van het platteland…!

“Een paar jaar na de geschiedenis met de bloemkolen en de andere koolsoorten besloot hovenier Louis een plantmachine te kopen. Die kon hij achter zijn tractor spannen en zijn werk zou veel vlugger vorderen. Zo dacht hij tenminste. Hij vond het zelf een nogal dure investering maar dank zij deze machine, had hij dan ook wel minder last van rugklachten.

Na een paar weken vond hij inderdaad dat deze machine een echte vooruitgang was !

Het enige nadeel was dat hij deze machine niet de ganse dag kon gebruiken. Per dag stond ze daar wel voor de helft ‘werkloos’ in de bergplaats !

Frans was dit te weten gekomen en vroeg Louis of hij de machine mocht gebruiken op de tijdstippen dat hij ze zelf niet nodig had. Louis was de kwaadste niet en vond het onmiddellijk goed. Zo kwam het dat Frans van deze plantmachine gretig gebruik maakte en dat vond hij zelf uitstekend ! Hij was zo tevreden dat hij er ook nog een soort huurgeld op betaalde.

Het volgende seizoen had Louis meer bouwland verworven en kon hij zijn plantmachine ook intensiever gebruiken. Hij zei : ‘Frans, ik moet mijn werk nu anders organiseren en ik zal de machine ook meer dan vroeger nodig hebben !’ Louis gaf zelfs een werkplan aan Frans. Maar…deze laatste had hiermee geen rekening gehouden ! Hij kon zijn eigen werk niet meer plannen volgens het schema dat hij van Louis had gekregen.
Deze gang van zaken viel niet in goede aarde bij Frans. Overal in het dorp ging hij vertellen dat hij de plantmachine van Louis niet meer kon gebruiken ! Later vertelde hij zelfs dat het de schuld was van Louis en dat hij de machine niet meer mocht gebruiken !

En hoe reageerden de dorpelingen ? Zij vonden het niet mooi dat Louis zo handelde !

Zo zie je maar dat degene die een ander helpt ondanks alles nog het kind van de rekening wordt en tot schade en schande wordt gemaakt.

Maar…koopt u ook een vrieskast om er eerst het vlees van je buren in te stapenen ? Stelt u zichzelf dan tevreden met de resterende plaats in je eigen vrieskast ?”

Foto’s : (Uit het Informatieblad van de S.B.S.)

-De schoolpoort blijft tot begin september dicht…

-Een gans ander dorpsgezicht t.o.v. een jaar geleden…! De nieuw aangelegde kleuterspeelplaats van de S.B.S. Leest met op de voorgrond de bloemperken en de rustbanken op het Leestse dorpsplein…’

1985 –  Zaterdag 1 juni : Wielerwedstrijd 5^de Grote Prijs Jef Vloeberghen.

            Voor nationale liefhebbers. (Folder)

1985 – 1 juni : KVG Provincie Antwerpen vierde 40 jaar te Oostmalle (Folder)

1985 – Zaterdag 1 en zondag 2 juni : Schoolfeest Vrije school

Ging door op de terreinen van de chiro en het parochiehuis.

Mini-voetbaltornooi en allerlei volksspelen, alsook het optreden van de kinderen.

Dit jaar ook een kaas-en wijnavond in de parochiezaal. Er was deugddoende muziek en poëzie. Prijs per persoon : 200 fr.

(Parochieblad 30/5/85)

1985 – 6 juni : Onderscheiding voor zuster Jeanne De Boeck

Op de Chileense ‘Dag van de Handel’ ontving zuster Juanita van de ‘Federatie Vakvereniging van de Kleinhandel’ de prijs ‘Diego Potales Palazuelos’ voor haar jarenlange dienstbaarheid.

Hierna de uit het Spaans vertaalde kennisgeving, verschenen in ‘DB’ van juni ’85.

“Naar aanleiding van de Nationale Dag van de Handel (6 juni) heeft onze federatie een grote weldoenster van de gemeenschap willen onderscheiden met de prijs ‘DIEGO POTALES PALAZUELOS’. Het is zo, dat in de bestuursvergadering van 8 mei 1985 met eenstemmigheid van alle leden, U deze prijs toegestaan werd als teken van onze meest uitstekende herkenning van uwe langdurige en uitgebreide werkzaamheid van dienstbaarheid en volledige gave ten voordele van de meest nederige en hulpbehoevende gemeenschap, waar U afgezien van de dynamische en weldoende activiteit ook de meest waardevolle gids is op geestelijk en materieel gebied, van uw beschermelingen : acties waarvoor U de genegenheid en waardering gewonnen heeft van allen die U kennen.

Om al deze redenen hierboven uitgedrukt, zijn we verheugd U officieel mee te delen dat de bovengenoemde onderscheiding U zal uitgereikt worden op 6 juni 1985, datum waarop de federatie de ‘DAG VAN DE HANDEL’ viert, tijdens een burgerlijke akte die zal plaats hebben in het Handelsinstituut A 30 van onze stad, om 11 uur, akte waarbij wij U om uwe voorkomende en vriendelijke aanwezigheid verzoeken.

Zonder meer, hernieuwen we onze grootste waardering en groeten U zeer genegen, uwe dienstwilligen.

    Federatie Vakvereniging van de Kleinhandel.

    Pablo Etcheberry Baquedano,  Andino Avalos Norambueno

    Secretaris Generaal Regionaal  President Regionaal.”

1985 – 8 juni – Gazet van Mechelen : Bob Stevens naar V.V. Leest.

“Zoals het stilaan een gewoonte lijkt te  worden heeft VV Leest ook dit keer een voetballer met naam aan de haak geslagen.

De 34-jarige Bob Stevens, ex KV-Mechelen, maakt nu de overstap van Strombeek naar Leest.

Francois Spinnael, Rudy Wauters, Yves Van Bever  en Danny Willems werden definitief aangekocht en eerder deze week werd de transfer van Peter Nuyts ook al bekendgemaakt.”

1985 – Zondag 9 juni : Basketbaltornooi Vevoc

Voor de tweede maal organiseerde de Vereniging voor Oud-Chiroleden een basketbaltornooi voor dames- en herenploegen. Dit vond plaats in de sporthal te Leest.

(‘DB’, april ’85)

1985 – 14 juni  Post uit Chili

“Lieve vrienden,

Er ging weer een tijdje voorbij dat ik nog eens met jullie babbelde. Hier is het ondertussen winter geworden. Veel mensen die komen slapen.

Met de bouw gaat het stilaan vooruit. Het is hier natuurlijk allemaal veel langzamer dan in België want ze hebben nog geen machienen om hen te helpen. Alles nog met handenarbeid. Ze zijn nu bijna klaar met bezetten, waarschijnlijk einde juni. Ze zijn ook de ramen en ruiten aan ’t inzetten en buiten wordt er na de bezetting geverfd. Op de cement strijken ze een speciaal mengsel (martelina) waar kleine steentjes inzitten; als ze dan strijken, maken die steentjes strepen in het mengsel; dan geeft dat een ongelijk uitzicht en maakt het schoon – daarop dan de verf. Het schijnt dat dit een 5 à 10 jaar kan duren alvorens we terug moeten verven.

In juli zullen we dan beginnen met binnenin de vloer te leggen en de glazuurstenen op de muren (verplicht van de gezondheidsdienst) en dan zullen we maar eerst kunnen beginnen met de kasten en deuren, WC’s…U ziet er is nog veel werk aan de winkel en een grote behoefte aan geld. Ik wou nog eens een oproep doen om uw hulp te vragen.

Nog een ander blij nieuws. Ik kreeg voor de tweede maal een ereprijs. Ditmaal uitgedeeld door de Handel Onderscheiding ‘Diego Portales Palazueles’ voor mijn opofferend werk voor de meest hulpbehoevenden. Ik ben blij, maar deel deze prijs met U allen die me op één of andere wijze meehelpen dit werk te verwezenlijken.

De aardschokken duren hier nog steeds voort sedert de aardbeving van 3 maart. Men kan daar niet aan gewoon worden en als het nogal hevig is, wordt men er wel wat draaierig van. Laten we hopen dat Chili niet verder beproefd wordt, want het is wel erg geweest en er zullen nog vele jaren overgaan eer alles weer zal opgebouwd zijn.

Hier is de winter begonnen en het heeft al zeer veel geregend. Gelukkig zijn er tot nu toe nog geen rampen of overstromingen.

Dat was het dan weer eens. Het is vandaag feest van het H. Hart. Ik wens dat U allen dicht bij dit H. Hart moogt leven en van zijn liefdevolle barmhartigheid moogt leven. Zeer genegen groeten en dank aan allen die mijn oproep beantwoorden.

  Zr Juanita De Boeck.” (‘DB’,september ’85)

1985 – Zondag 16 juni : KVG-Fietstocht.

Vertrek : 09u45 Hombeek Kerk, 10 uur Leest Kerk, 10u15 Heffen Kerk.

De tocht ging via de Zennedijk tot Weert. De autoreizigers werden aan huis opgehaald.

Op het menu stond ’s middags “Paling in ’t groen”.

KVG legde bij ieder menu 100 frank bij. (Folder)