Archief

Afspraak te SPA op donderdag, 19 maart 2009 - Radisson SAS Palace Hotel - voor een lach-yoga sessie in de namiddag voor 80 personen - 2-talig: Nederlands en Frans.
Het is een prachtige, zonnige dag - echt vakantieweer!
Belangrijk is dat de keuze vrij moet zijn om deel te nemen, niet iedereen houdt van lachen op bevel... 
14:30 uur - de grote zaal loopt stilaan vol en vrij vlug steken wij van wal met een opwarmingsdans. Op slag verdwijnen er reeds enkele deelnemers naar de uitgang;
hadden ze zich lach-yoga anders voorgesteld ?
Wanneer wij de opwarmingoefeningen, ademhalingen, rekken en strekken afgewerkt hebben en het tonen en zingen beginnen, zijn er opnieuw 'vluchtelingen', erg is dat niet, mensen moeten vrij zijn de zaal te verlaten als ze dat wensen.
Maar niet getreurd, toch liever een goede helft die 'echt' wil deelnemen, dat werkt!
Spellen worden gespeeld met nadien lachoefeningen en dé lachmeditatie.
Na een deugddoende relaxatie zijn het blije en ontspannen mensen die de zaal verlaten.
Opdracht geslaagd !

Annelies Huibers vraagt mij per mail of ik op 11 maart 2009 twee lach-yogasessies kan verzorgen, met daarbij nog relaxatie en massage want het gaat om een 'relaxatie-avond' die ze inrichten met nadien nog pannenkoeken en warme choco of koffie/thee.
Ik ben er al goed op tijd en kan al 'chambreren'. Een goede hi-fi installatie is voorzien met een headset, is geen overbodige luxe want de lachsessie gaat door in een grote sportzaal en met veel deelnemers. Het geluid is goed afgesteld en na een tijdje wachten komen de deelnemers van de 1ste lichting druppelsgewijs binnen.
Om 19:30 uur wordt gestart, blije en tevreden gezichten verlaten de zaal om 20:45 uur na veel ontspanningsoefeningen, dansen, spelen, zingen, lachen - vooral lachen - relaxatie nadien en afgerond met nek- schouder, arm en handmassage en om 21 uur is het de beurt aan een kleinere groep studenten - een 15tal. Voor die 2de sessie is er tijd te kort, ze doen zo goed mee met al de oefeningen dat ze er niet genoeg van kunnen krijgen, er wordt wat afgelachen !!! Rond 22:30 uur is er relaxatie en massage om te besluiten. Vooraleer te vertrekken wordt mij nog een lekkere pannenkoek aangeboden en een warme chocoladedrank. De lachers van de 2de reeks staan nog na te lachen en stellen nog een afscheidslach voor tot afscheid.
Het was een dankbare job.
Nu ik er aan terugdenk krijg ik een warm gevoel vanbinnen, te zien hoe dat jonge volk zo prachtig lag te lachen in groep. (de lachmeditatie gebeurt liggend op de grond)
SUPER !

17 ingeschreven aspirant lachanimators, 4 'anciens', 4 opleiders = wij waren met 25 lachers gedurende 2 dagen; super is dat.
Al van bij het binnenkomen in d'Oude Abdij voelde de sfeer goed aan - zo te horen hadden ze allemaal heel veel zin in lachen! Ik was de helper van dienst: onthaal van de deelnemers, koffie en thee en versnaperingen aanbieden tijdens de pauzes, tussendoor zorgen voor water, want water werd met emmers gedronken. Was dat bier geweest dan zouden ze dronken geweest zijn, hoho hahaha.
Als 'vreemden' kwamen ze binnen en na de 1ste dag, 's avonds bij dans en spel waren die mensen reeds als vrienden samen, alsof ze elkaar al lang kenden.
Zo zie je maar dat lachen mensen bijeen brengt, dat lachen bevorderlijk is voor sociale contacten en welzijn.
Ook zondag liep alles op rolletjes, al lachend en dansend, maar ook met de nodige ernstige momenten, want didactisch werden de deelnemers ook begeleid. Heel belangrijk indien ze Lach-Yoga willen gebruiken om een lachclub te starten of om lach-yoga toe te passen in hun dagelijks werk als therapeut of als biodanser of als coach. Huiswerk kregen ze mee voor de 3de opleidingdag; op 21 februari mogen ze een mini lachsessie brengen, voor de durvers een hele uitdaging....
Elke keer opnieuw zeggen wij onder elkaar: 'dit is de beste groep die wij ooit hadden' - en elke keer is het een fijne ervaring zoveel enthousiaste mensen te mogen begroeten, zo blijven wij jong en dynamisch en blijven wij geloven in ons werk.

Wij zijn er dit jaar weer stevig ingevlogen, wij lachten 2009 in op 14 januari te Strombeek en op 15 januari te Ternat met daarna een lekker glas bier of frisdrank of wijn : naar keuze. De volgende sessies staan te lezen op de site www.lachclub.be

Onze voorlaatste lachsessie van 2008 heeft zijn beslag gekregen.
Om extra luister te geven aan het Sinterklaasfeest werd de lachsessie met een klankschaalmeditatie afgesloten. Dat klankenspel werd door iedereen naar waarde geschat en is voor herhaling vatbaar (dixit de 10-koppige deelnemers).

"Hoho - Hahaha ! Lachen is gezond en ook goed voor het moreel. Het is ook één van de beste remedies tegen stress. Neem het leven niet te ernstig en leer relativeren! Lachen kan je helpen! Doe dat dan ook !
Jij en 19 van je vrienden krijgen de unieke gelegenheid om een workshop lachyoga mee te maken. De lachyogasessie duurt 1 uur. Jij zorgt voor een plaats waar de workshop kan doorgaan, ik zorg voor de rest. Ingezonden door Lieve Vonck (leerkracht Regina Caeli)" Deze aankondiging stond te lezen op internet op 1 oktober 2008. Voordien vroeg mijn dochter of ik een lach-yogasessie cadeau wou doen, waarom niet, 't is tenslotte voor een goed doel !!!
Tijdens het eetfeest van Regina Caeli werden de binnengekomen schenkingen per opbod verkocht. Zelf deed ik een bod op 'tennisinitiatie', met het gedacht de prijs wat op te voeren, bleek niemand hoger te bieden en had ik het spek aan mijn been. Ondertussen leerde ik de eerste begrippen van het tennis en ben ik zeer tevreden dat gedaan te hebben. Verder tennislessen nemen is niet aan mij besteed, ik voel nog steeds mijn rechterschouder.... Een mens moet naar zijn lichaam luisteren hé !
Dus er werd geboden en nog eens geboden. Lach-Yoga ging tenslotte de deur uit voor 70 euro, op zich nog een vriendenprijsje... Op 12 oktober kreeg ik een mailtje van RC met de toewijzing. De hoogste bieder bleek mevrouw Karin Spitaels te zijn. Er werd mij gevraagd met haar af te spreken voor de uitvoering van mijn 'belofte'. Na enkele mailtjes en info-uitwisseling zijn wij tot een uitvoeringsdatum gekomen en dat is.... vandaag, 4 december 2008.
Inge Duyck is de gastvrouw, zij heeft voldoende ruimte om 14 deelnemers te ontvangen. Een mooie, grote plaats - een ruimte in een verbouwde hoeve - wordt mij toegewezen. Druppelsgewijs komen de vriendinnen binnen. Eens per maand wordt iets georganiseerd, dat kan vanalles zijn, deze keer iets speciaals, iets waar ze zich niets kunnen bij voorstellen...
Om 10 uur is reeds een 10-tal aanwezig. 'nog wat wachten want enkele komen van ver.'
Omdat het vriendinnen zijn komt de sfeer er direct in, het wordt een plezante aangelegenheid.
Na de ontspanningsoefeningen, zingen en dansen, komt de lach spontaan. De lachmeditatie is dan weer eerst wat 'gemaakt', maar wanneer ieder met zijn hoofd op de buik van de ander ligt komt de lach spontaner en voel je dat de echte lach zoveel vreugde geeft. Een geleide meditatie en rust bij zachte muziek doet eenieder voelen hoeveel deugd het lachen hen heeft gedaan.
Een rondvraag in de cirkel laat het volgende horen: 'ik was gespannen, nu voel ik mij ontspannen'; 'het was goed, maar het moest niet langer duren'; 'Ingrid, dank voor de lach-yoga, het was een goede koop'; 'het heeft deugd gedaan'. Over de hele lijn klinkt het positief, maar ook zeggen enkelen  ... 'goed voor één keer, is niet helemaal mijn ding...'. Veertigers hebben het soms moeilijk om zich helemaal te laten gaan, los te laten.
Tot slot van de lachsessie schenkt Ingrid mij een grote doos met het koekjesassortiment van 'Jules Destroper', 'jij geeft de centjes tenslotte aan RC, je krijgt nu iets voor jou.' Ook Inge valt in de prijzen, voor het ter beschikking stellen van haar huis.
Maar het feest is nog niet gedaan... Na de lach-yogasessie drinken wij eerst een groot glas water, is nodig om de vrijgekomen toxines weg te spoelen. De wijn volgt... Een lunch is voorzien en ook ik ben van harte uitgenodigd.
Karin blijkt na goede organisator ook nog een goede kok te zijn.
Dank aan Karin, Inge en de 12 anderen, dank voor jullie vriendelijkheid, ik voelde mij als vriendin aanvaard! Wat een goed gevoel geeft dat !!!
Nu nog het door Karin gestorte bedrag (70 euro) aan 'de ouderraad Regina Caeli Lyceum' doorstorten en dan is mijn taak volbracht !

Op 5 januari 2007 krijg ik telefoon van Jan-Pieter Hermans van het Seniorencentrum te Brussel of ik een workshop lach-yoga wil geven... in november 2008. Dat lijkt mij veraf en natuurlijk staat die datum nog vrij in mijn agenda. Maar mensen wat vliegt de tijd want gisteren was het zover!
Jan-Pieter is ondertussen niet meer werkzaam in het Seniorencentrum...
Eerst met de auto naar Dilbeek, daar de lijnbus 128 genomen op weg naar 'De Brouckère'.
Na wat fileleed toch maar afgestapt bij de Metro 'Weststation' en daar de B2 genomen. Op zeer snelle wijze en tijdig - zelfs 10 minuten te vroeg - aangekomen bij het Seniorencentrum.
Na een vriendelijk onthaal door Chris word ik door hem naar de 1ste verdieping geleid, waar de contactpersoon Peter De Cabooter mij opwacht.
Een kopje verse koffie staat al klaar, wat een fijn onthaal!
Er zijn slechts zes inschrijvingen werd mij aan de telefoon medegedeeld ... zo weinig, jammer.
Hebben ze schrik om te lachen? Vinden ze dat te belachelijk? Vinden ze dat te gemakkelijk 'wie kan er nu niet lachen, daarvoor moet je toch geen workshop volgen...' Driemaal fout !!! Hoe meer je lacht, hoe beter je je in je vel voelt, hoe meer je open kunt staan naar de anderen toe. Lachen kan je verleren en wordt je tijdens de lachsessies opnieuw aangeleerd. Niet te geloven hoe je na enkele sessies het verschil bij jezelf voelt, dat je zoveel blijer bent, dat het leven zoveel lichter aanvoelt...
Er zijn al drie deelnemers aanwezig. Twee anderen zijn nog onderweg: FILE!
De tijd van wachten op de laatkomers wordt gebruikt om nader kennis te maken. Een syllabus heb ik opgesteld, Peter maakt kopieën voor de deelnemers, wat een service!
Eindelijk komen de twee dames dan toch aan en kunnen wij van start gaan. Het is ondertussen 10 uur geworden.
Eerst geef ik een toelichting over het ontstaan van Lach-Yoga, vervolgens vertel ik over de weldaden van lachen en die zijn niet min. De deelnemers zijn kiné of bejaardenverzorgster of verpleegkundige maar allen zijn ze Rusthuisanimator en dan nog wel voor dementerende ouderen.
Ervaring is de beste leerschool, daarbij nog veel aanverwante lectuur doornemen, cursussen volgen en opzoekingen doen op het internet geven mij genoeg materiaal om een workshop in elkaar te steken.
Door het geven van lach-yogasessies in Rusthuizen heb ik ervaren hoe zwaar een opdracht soms kan zijn, maar het is zo dankbaar wanneer je ziet hoe die bejaarden ervan genieten.
Zeer snel komen wij bij het praktische gedeelte: hoe een lachsessie houden voor Alzheimer-patiënten en bewoners van een Rusthuis.
Eigenlijk is het fijn dat wij met een kleine groep zijn, het is bijna een privé-aangelegenheid. Er wordt heel intensief  'gewerkt': ademhaling, lichaamsoefeningen, tonen en zingen en natuurlijk : lachen. Na het grote werk doen wij nog een aangepaste meditatie.
Bij de rondvraag hoor ik hoeveel de deelnemers van de 'workshop Lach-Yoga' hebben genoten en 'dat ze hun 'bagage' weer hebben aangevuld'.
Ze zullen zeker Lachyoga toevoegen aan hun huidige ontspanningsessies. Moe maar zeer tevreden keren ze terug naar hun werk na een kopje geurige koffie. Het is ondertussen 12:30 uur geworden.
Peter heeft heel goed 'meegewerkt', is zeer enthousiast en ziet het zitten om eventueel een reeks Lach-Yoga te programmeren in het Seniorencentrum. Misschien eerst een proefles om van start te gaan, zo kunnen de senioren kennis maken met 'Lachen zonder reden'.
Indien het past in mijn agenda wil ik dat heel graag doen!!!

KVLV van het gewest Geraardsbergen heeft met 32 ingeschreven deelnemers genoten van Lach-Yoga. Gelukkig was de parochiezaal op het Grimmingeplein groot genoeg.
Van bij het binnenkomen voelde ik dat het weer een goede lachsessie zou worden. Blije mensen!
De lachmeditatie op het einde werd het hoogtepunt... 32 deelnemers liggend op de grond (op hun matje) geschrankt met hun hoofd op de buik van de ander, dat was lachen op hoog niveau !!!
Het feit dat ze overwegen nog sessies te laten doorgaan is voor mij het beste bewijs dat ze lach-yoga konden smaken.
Laat de KVLV mij maar om Lachsessies vragen, ik zal dat met heel veel plezier doen. Die mensen staan er echt voor open!!!

7 oktober 2008 - parochiehuis te Rillaar.
Zoals altijd ben ik wat te vroeg, deze keer heel veel te vroeg, want van Ternat tot voorbij Leuven rijden en de files... je weet nooit hoelang je onderweg bent.
Dan maar even een toevlucht vinden om een koffietje te drinken en mijn boek te lezen.
Rond 19:45 uur ben ik op mijn afspraak.Het begint al goed wanneer ik aan de deur kom, er wordt gelachen en tof gebabbeld. De zaal wordt in gereedheid gebracht - stoelen in een cirkel.
Maar wij gaan bewegen, dus even een inleidend woord en daarna worden de stoelen opzij geschoven.
Slechts een dame blijft zitten, ze heeft problemen aan haar voet.
Gelukkig maar dat lachen geen pijn doet.
14 of 16 deelnemers, ik weet het niet meer, maar het was een heel toffe bende!
Helemaal nieuw voor hen, ze stonden er helemaal voor open.Na de sessie doen wij gelijk altijd een rondvraag en wordt gezegd hoe ze de Lachsessie hebben ervaren. Over de hele lijn was het heel positief, ook die zittende persoon heeft veel plezier gehad, je kon het zien aan haar rode wangen.
Na de workshop was er koffie en koek en werd er nog wat nagepraat. 4 sessies worden besteld en voorlopig opgetekend - het bewijs dat ze verder willen lachen!
Gelijk hebben ze!