Archief

Al geruime tijd volg ik vollemaan-meditaties, zo ken ik ook veel mensen. Wel praktisch, want zo wordt mijn lach-yoga bij veel mensen ook gepromoot alhoewel dat in de eerste plaats zeker mijn opzet niet is. Zo ook volgt Marie al verscheidene jaren meditatie in een Engelen-meditatiegroep en heeft ze mij aanbevolen voor een lachsessie als 'evenement' om 2008 speciaal te beginnen...
Zo geschiede. Herlindus - de gastvrouw - neemt met mij contact op - zij het met gemengde gevoelens, want Lach-Yoga, zal dat iedereen wel bevallen...???
Op 22 januari om 9:45 uur sta ik paraat, zelfs 15 minuten vroeger dan voorzien. De leden, 9 in totaal, komen ook wat vroeger toe, zo kunnen wij stipt om 10 uur beginnen en hebben wij kans gehad eerst met elkaar kennis te maken. Maar dat is vlug gebeurd want van die vriendenkring zijn er enkele mensen die ik al ken, die ik al tegen gekomen ben bij een of andere gelegenheid, zo zie je maar dat de wereld klein is.
Na het aarden, ademen, rekken en strekken, balspel spelen, zingen en lachen genieten wij uitgebreid van de meditatie en de rust die dat met zich brengt. De rondvraag als besluit laat lovende kritiek horen, enkele hadden er vooraf geen goed oog in maar hebben dan toch heel erg genoten, onbekend is onbemind.
De sessie is hen zo goed bevallen dat, op algemene vraag, de lachsessie in de toekomst voor herhaling vatbaar zal zijn.
Enkele oefeningen doen wij rechtstaand, de overige zittend. Dansen is er deze keer niet bij, in de living is dat niet zo vanzelfsprekend....
Elke lach-yogasessie is anders en past bij het betreffende publiek.
Het is heel aangenaam en bijzonder gemakkelijk lachen met een groep gelijkgestemden.
'a piece of cake'

Een tijdje geleden krijg ik een aanvraag van Ingriet Engelen om een lach-yogasessie te komen geven voor de collega's op 17 januari 2008 om 16.30uur.
Ze speelt heel kort op de bal. Slechts een goeie week op voorhand, en weten dat mijn agenda vrij vlug volgeboekt is - maar ja, die dag - tijdens de dag - staat nog vrij. Je moet maar geluk hebben.
Om 16 uur ben ik al in Leuven; Valkerijgang, 26 - altijd fijn om eerst wat tot rust te komen voor het begin van de sessie, ook krijg je dan de mogelijkheid even contact te maken met de deelnemers wat een vlotte sessie in de hand werkt.
Ook deze keer. Ik mag even wachten in het bureel waar nog enkele harde werkers bezig zijn. Ze worden gevraagd de Pc's  af te sluiten om te verzamelen. Wij te samen naar een ander lokaal. Daar wordt een bio-wijntje en een alkoholvrij drankje geschonken plus nog wat knabbeltjes aangeboden.
En dan is het zover. Alles verloopt naar wens, de collega's kennen elkaar vrij goed, één jongeman is nog een 'groentje', maar die schijnt er geen last van te hebben. Hij is wel heel alert op een eventueel telefoontje dat kan binnen komen, want zijn echtgenote kan elk ogenblik bevallen van haar 2de kindje.
Heel vlug is er een aangename sfeer in de groep, je voelt dat er een goede verstandhouding heerst onderling. Het is fijn 'werken'.
Wanneer wij na het rekken, strekken, ademen en balspel spelen beginnen met klanken zingen wordt het voor iemand iets te veel, hij voelt zich er niet goed bij en verlaat de ruimte. wat een goede beslissing is. Een lach-yoga sessie kan voor sommige mensen 'bedreigend' over komen daarom is het wel best om deelnemers te hebben die uit eigen beweging naar een lachsessie komen en dat het niet op 'bevel' is.
Voor de rest verloopt de sessie zeer aangenaam en ongedwongen, iedereen is er graag bij. Dansen is er deze keer niet bij, de ruimte is er niet erg geschikt voor. Na de lachmeditatie volgt er nog een stille meditatie en een rondvraag. Voor deelnemers die een 1ste maal lach-yoga volgen hebben ze het fantastisch gedaan.
Om 18 uur zijn wij 'uitgelachen' en gaan wij met een warm gevoel van blijheid en toch wat vermoeid naar huis. Vermoeid omdat wij aan sport hebben gedaan.... 10 minuten lachen staat gelijk aan 2 uur joggen, wij lachten veeeeel langer !

Op 8 mei 2007 krijg ik een mailtje van Sophie Renson met de vraag een lachsessie te komen geven voor de dovenclub op zaterdag, 20 oktober 2007 om 20 uur.
Waarom niet... Dit wordt een fantastische uitdaging voor mij. Nooit eerder gaf ik een lach-yogasessie aan die groep. Het voelt goed aan, dus besluit ik die vraag in te willigen.
Vandaag is het zover. In 'de kroon' aangekomen, is de deur van de kelderruimte nog op slot. Sophie gaat de verantwoordelijke halen en kort nadien kunnen wij de plaats betreden en vinden wij ook het licht...
Druppelsgewijs komen de deelnemers binnen en om 20.20 uur kunnen wij van start gaan.
18 gegadigden, niet te geloven! Enkele jonge mensen van de tolkenschool komen meegenieten van de lach en kijken hoe de 'tolk' haar werk doet. Want lachen met doven en slechthorenden is helemaal anders dan met horenden.
Met de tolk neem ik vooraf even mijn 'programma' door.
Wij moeten in het volle licht staan zodat de deelnemers goed kunnen kijken en liplezen of de gebaren van de tolk zien.
Eerst doen wij wat relaxatie-oefeningen allerhande en kunnen wij aan elkaar wat wennen. Daarna komt het 'spelgedeelte' aan bod: wij spelen met de bal zonder bal en tjoeketreintje. 
Er wordt gedanst - zonder muziek - heel eigenaardig, zo kan ik mij wat inleven in hun stille wereld...
De deelnemers  doen echt goed mee; maar wanneer  het lachen begint en allerlei verschillende lachen voorgesteld worden sta ik verbaasd en ben ik zelfs ontroerd hoe die mensen 'puur' zijn, ongeremd en bijzonder vrolijk lachen. Ze kunnen er niet genoeg van krijgen.
Tenslotte nemen ze hun yogamat en wordt er gelachen met oogcontact, gezeten per twee. Om tot rust te komen  zitten ze daarna rechtop - de tolk zal hen in gebarentaal tonen wat ik zeg: 'de bodyscan' doen wij dan. Die meditatie is helemaal anders dan ik gewoon ben te doen en geeft mij niet het voldane gevoel.  Mijn CD-speler staat werkloos, op vraag van een deelneemster is er geen muziek; 'zo is het voor iedereen hetzelfde' zegt ze...
De rondvraag bij de deelnemers - de tolk vertaalt - laat zien dat ze enorm genoten hebben van de lachsessie. Maar daarmee is de kous nog niet af...
Sophie vraagt nog meer gelach. Wij zetten ons in 3 rijen en geven elkaar massage, ook dan wordt er weer veel gelachen. daarna doen wij nog enkele lachen waaronder de kikkerlach en de milkshakelach.
Daarna dim ik het licht en ligt iedereen nog een 5-tal minuten rustig op hun mat en genieten ze van de welverdiende rust en 'zweven ze op wolkjes' (dixit Sophie).
Wanneer ik rond 22 uur het lokaal verlaat, wordt ik met lachsalvo's nagewuifd en zeggen ze 'tot de volgende keer'.
Een volgende lachsessie kan ik nu nog beter voorbereiden, nu ik weet wat ze kunnen waarderen, wat ze graag doen en goed doen.
Elke keer opnieuw geniet ik van het geven van lach-yoga.
Vandaag heb ik weer veel bijgeleerd.
Dankjewel Sophie en Cie

Weer een ontdekking gedaan! - Qi-Gong !
Dank zij Maria in de lachyogaclub, kreeg ik de naam en telefoonnummer van Vic Wouters. 
Tijdens de vakantie  krijg ik de mogelijkheid om Qi-Gong  te leren kennen, er wordt dan bij goed weder 'geademd' in een park in Heikruis.
Iets heel anders dan Taï-Chi, veel rustiger en meer toegespitst op rustig bewegen, ademen en visualiseren. De meerwaarde wordt gegeven door het mooie decor... In een park aan een grote vijver met allerlei klein grut zwemvogels + hun concert. Tot slot een meditatie rond een grote, oude boom - superenergetisch!!!
In oktober ga ik zeker naar de Qi-Gong op zondag om 10 uur in Gooik, ik wil er meer van kennen en vooral toepassen !
Interesse: Vic Wouters - Tel.: 02/5324738

Deze week heb ik mijzelf een geschenk gegeven, ik kocht een camcorder Sony met harde schijf 30GB - mijn vorig toestel 'JVC' was eentje van zakformaat - super licht en goed handteerbaar, dat nog heel veel kostte en waarvan ik eigenlijk niet volledig tevreden van ben geweest. Op de vormingsdag van lachanimators heb ik opnames gemaakt - wel 3 uur - en opeens verloor ik het wieltje waaraan dient gedraait om op te nemen of om terug te spoelen enz. Met plakband kan er nog mee gewerkt te worden, maar dit toestel wordt nu toch afgevoerd.
Herstellen van zo'n toestel loopt vlug op naar 150 euro, wanneer je er wat bijlegt heb je een nieuw toestel!
Eerst nog alle familiefilmpjes overbrengen op de DVD-brander. Nog een heel werk, daarna gaat mijn JVC naar Kapazka. Eens zien wie er nog wat wil voor geven.
Ben je liefhebber, lieve lezer, laat maar horen, je krijgt de eerste kans.
Mijn nieuwe aanwinst wordt volgende week goed op de proef gesteld, dan zal ik de 'gezondheidsweek' op de gevoelige plaat leggen of moet ik zeggen 'op de gevoelige schijf'...

Vandaag deed ik een ontdekking !!!

Eigenlijk waren wij, mijn man en ik, van plan van na onze Oostenrijkreis, die wij met vrienden maakten, enkele dagen later met ons caravanneke te vertrekken naar Zuid-Frankrijk.  De mol heeft er anders over beslist. Tijdens onze afwezigheid  heeft een familie mol  ons grasperk  herschapen  in loopgraven , ook stonden onze prinsessenboontjes zo mooi dat ze vroegen geplukt te worden. Werk alom. Wij genieten nu van een vakantie in onze eigen tuin, dat is eens iets anders.
Ondertussen zijn de loopgraven gedicht, gras gezaaid om alle sporen uit te wissen, zal nog wel even tijd vragen eer alles is zoals voorheen ... één mol werd gevangen en tweemaal ging een schot af van een toestel dat ervoor dient om de gang te dynamiteren - oei dat klinkt niet mooi, precies een oorlogsverhaal! Er zullen doden gevallen zijn, want de activiteit ligt nu stil. Jammer dat een mens tot zo'n actie moet overgaan, want de mol is een heel nuttig dier.
De boontjes zijn 'geblancheerd' en liggen keurig verpakt  in de diepvries.

Omdat wij thuis bleven dacht ik... dat heeft een reden. Vorig jaar nam ik deel aan een gezondheidsweek met 'Stralende Zon' en dat bekwam mij zo goed dat ik dat wel nog eens zou willen meemaken. Ik had mij dit jaar niet ingeschreven omdat ik normaal op reis zou zijn geweest, versta je. Maar nu ik thuis ben, verandert dat en ikke vlug een viske uitgeworpen om te horen of ze mij kunnen gebruiken om lach-yogasessies te geven, wat ik vorig jaar als vrijwilligster elke dag deed.
Vrij vlug krijg ik een antwoord van Freddy, de voorzitter, dat hij zeer dankbaar is met mijn voorstel en dat hij het zal voorleggen aan de groep. Een tweede mailtje, enkele dagen later, met de vraag of ik Andrea wil vervangen voor de workshop  'Emotioneel Lichaamswerk'. - WAW, dat is nu iets dat ik graag wil doen.
Onlangs volgde ik een opleiding 'Eigen Meesterschap' bij Lieve Martens in Maaseik, vervolgens vond ik op Internet de Aurelis-methode van Dokter Mommaerts; een fantastische aanvulling op Eigen Meesterschap, CD-roms waarmee ik nu al meer dan een maand dagelijks mee oefen, en nu krijg ik dit aanbod... is dit toe-val; ja dit is mij toegevallen! - Ook wordt mij gevraagd de ochtendyoga te willen leiden, wat ik ook met heel veel plezier aanneem.
Wat is nu die ontdekking..... 'Lach-Yoga' stemt volledig overeen met 'Emotioneel Lichaamswerk', Lach-Yoga dat ik al enkele jaren doceer, dat als een heel simpele benaming gekend is in de wereld als lachyoga - dat staat gelijk met dat mooie woord. ONGELOFELIJK - De lach-Yogasessie bestaat uit 'aarden'; rekken en strekken, ademen op verscheidene manieren, zingen, dansen en lachen. Wij doen vervolgens nog een stille meditatie, visualiseren en bespreken wat wij ervaarden tijdens de lachsessie. Ga nu eens kijken wat emotioneel lichaamswerk inhoudt - juist, al deze items worden vernoemd. Dit is nu 'E.M.' in de praktijk!
Nog enkele dagen en dan is het zover, ik bereid mij degelijk voor opdat de deelnemers er extra veel aan mogen hebben.
De dag zal beginnen met dauwtrappen en vervolgens het opzeggen van het Tibetaans ochtendgebed:
'In de morgen,
als de zon opkomt,
na de droomtijd.
Wanneer de dag zicht ontvouwt
met al zijn mogelijkheden.
Groet ik vanuit mijn hart
alle wezens in deze cirkel
en het hele universum.
En hier waar mijn voeten staan,
is mijn plaats.'