Lady eigen hoekje

akke.be

akke.be

Berichten van 20 februari 2006 tot 26 februari 2006

Zondag 26 februari 2006

VASTENAOVEND 2006

Geschreven door Lady om 23:08 Reageer op dit bericht

Vrijdag 24 februari 2006

ARCHIEF

KIJK OOK EENS RECHTSBOVEN BIJ MIJN ARCHIEF .....DAAR STAAT NOG MEER OVER MIJ EN MIJN GEZINNETJE......LADY

Geschreven door Lady om 15:22 Reageer op dit bericht

Vrijdag 24 februari 2006

VANDAAG FOTO VAN MIJN DUIM EN POLS LATEN MAKEN

NIKS GEBROKEN GELUKKIG....WEL GEKNEUST....LINKERDUIM EN BINNENKANT POLS.......SLIJMVLIES ONTSTOKEN ONDERKANT DUIM.......ADVIES....PIJNSTILLERS....RUST ......REKVERBAND ER OM HEEN TER ONDERSTEUNING.....NIET BETER OVER 2 WEEKJES TERUG HUISARTS......KAN 6 TOT 8 WEKEN DUREN DE PIJN BAHHHHHHHH........

Geschreven door Lady om 15:18 Reageer op dit bericht

Dinsdag 21 februari 2006

PIJN-PIJN-PIJN

DAT MOET MIJ NOU WEER GEBEUREN .....SNIK..SNIK...GEKNEUSDE POLS...

Geschreven door Lady om 13:59 Reageer op dit bericht

Meer van Lady eigen hoekje

©.©.©.
_____________________

_____________________

_____________________

Vrienden !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Ja,je kent ze wel.

De vrienden in je leven die niet zijn besmet met die rare persoonlijksheidsziekte.

Ze zien er nog bijna net zo uit als op de dag dat je ze leerde kennen.

Ze zijn wat ouder geworden, maar niet wezenlijk veranderd.

Ze zijn niet in dienst van een of ander doel dat hun hersens spoelt en hun taal bezoedelt.

Ze praten niet klakkeloos na wat hun aangeleerd is.

Ze hebben het niet over platte algemeenheden.

Ze hebben het niet over dingen waar iedereen het over heeft.

Ze hebben het over heel iets anders.

Ze staan nog steeds in de vuurlinie van hun eigen gevoel, worstelend met een wereld die door waanzin wordt geregeerd.

Ze zijn niet bang voor honende spot en venijnige afwijzing, als hun gevoel spreekt.

Ze beklimmen het podium van hun leven en zingen zich los van een banale werkelijkheid, die vaak te schunnig voor woorden is.

Ze steken hun nek uit, zwemmen tegen de stroom in, ze zeggen iets wat anders verzwegen was gebleven.

Ze geloven nog in een wereld waar niemand meer in gelooft, ze staan ademloos stil bij een schoonheid waar iedereen aan voorbij gaat.

Ze dromen tegen beter weten in.

Ze schreeuwen , met schuim op hun lippen, waar anderen zwijgend hun schouders ophalen.

En iedere keer ben ik weer blij als ik ze zie.

Ze herinneren me aan hoe alles was voordat het anders werd.

Ze herinneren me aan al degenen die iemand anders zijn geworden dan wie ze oorspronkelijk waren.

Alles wat ze doen, doen ze met een vurige bezieling.

Het is altijd nu of nooit.

Ze zijn nooit slaap verwekkend, ze komen nooit ongelegen, ze hebben altjd iets te vertellen, ze zijn altijd ergens mee bezig, ze zijn altijd onderweg, ze hebben altijd een doel voor ogen en ze worden altijd beter.
Ze hebben een groot gevoel voor het kleine.

En iedere keer ben ik weer blij als ik ze zie.

Zonder die vrienden was het leven nog vele malen treuriger en eenzamer dan het toch al is.

(Lady)

↑ Terug naar de berichten