Berichten van 3 april 2006 tot 9 april 2006

Zondag 9 april 2006

Vandaag is onze poes Dyann overleden, ze werd afgelopen maandag 14 jaar oud.....we zulen haar missen en het verdriet is onbeschrijfelijk groot.

Geschreven door Lady om 10:53 Reageer op dit bericht

Zondag 9 april 2006

Onze poes overleden 9.50 uur ...09-04-2006

Geschreven door Lady om 00:00 Reageer op dit bericht

Dinsdag 4 april 2006

FF NIET AANWEZIG

Hallo Sennet vrienden .....ff geen foto\'s en berichtjes...moet het voor een tijdje af laten weten ............groetjes Lady©

Geschreven door Lady om 18:41 Reageer op dit bericht

Maandag 3 april 2006

ONZE POES DYAN JARIG .... 14 JAARTJES IS ZE GEWORDEN

Geschreven door Lady om 00:00 Reageer op dit bericht

Meer van Lady eigen hoekje

©.©.©.
_____________________

_____________________

_____________________

Vrienden !!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

Ja,je kent ze wel.

De vrienden in je leven die niet zijn besmet met die rare persoonlijksheidsziekte.

Ze zien er nog bijna net zo uit als op de dag dat je ze leerde kennen.

Ze zijn wat ouder geworden, maar niet wezenlijk veranderd.

Ze zijn niet in dienst van een of ander doel dat hun hersens spoelt en hun taal bezoedelt.

Ze praten niet klakkeloos na wat hun aangeleerd is.

Ze hebben het niet over platte algemeenheden.

Ze hebben het niet over dingen waar iedereen het over heeft.

Ze hebben het over heel iets anders.

Ze staan nog steeds in de vuurlinie van hun eigen gevoel, worstelend met een wereld die door waanzin wordt geregeerd.

Ze zijn niet bang voor honende spot en venijnige afwijzing, als hun gevoel spreekt.

Ze beklimmen het podium van hun leven en zingen zich los van een banale werkelijkheid, die vaak te schunnig voor woorden is.

Ze steken hun nek uit, zwemmen tegen de stroom in, ze zeggen iets wat anders verzwegen was gebleven.

Ze geloven nog in een wereld waar niemand meer in gelooft, ze staan ademloos stil bij een schoonheid waar iedereen aan voorbij gaat.

Ze dromen tegen beter weten in.

Ze schreeuwen , met schuim op hun lippen, waar anderen zwijgend hun schouders ophalen.

En iedere keer ben ik weer blij als ik ze zie.

Ze herinneren me aan hoe alles was voordat het anders werd.

Ze herinneren me aan al degenen die iemand anders zijn geworden dan wie ze oorspronkelijk waren.

Alles wat ze doen, doen ze met een vurige bezieling.

Het is altijd nu of nooit.

Ze zijn nooit slaap verwekkend, ze komen nooit ongelegen, ze hebben altjd iets te vertellen, ze zijn altijd ergens mee bezig, ze zijn altijd onderweg, ze hebben altijd een doel voor ogen en ze worden altijd beter.
Ze hebben een groot gevoel voor het kleine.

En iedere keer ben ik weer blij als ik ze zie.

Zonder die vrienden was het leven nog vele malen treuriger en eenzamer dan het toch al is.

(Lady)

↑ Terug naar de berichten