Berichten van 1 november 2007 tot 30 november 2007

Mijn woorden behoren je toe,

je houdt ze vast in je hart.

Mijn woorden weten niet hoe,

maar ze zijn voor jou appart.

Heel gewone woorden in één zin,

ze zijn heel gewoon bedoeld.

Woorden met een nieuw begin,

betekenen hoe ik me heb gevoeld.

Woorden met een glimlach geschreven,

in zinnen soms kort,soms lang.

Woorden voor een goed leven,

woorden van heel veel belang.

Een lach op je kleine gezicht,

een lach in je jonge leven.

Je ogen stralen als het licht,

als zonnelicht ineen geweven.

Je stemmeje als een kleine bel,

je eerste woordjes uit je mond.

Je voeltje bij mama heel wel

je bent flink en heel gezond.

Je kleine pasje in het rond,

afgemeten en heel juist gezet.

Je valt nu niet meer op de grond,

je hebt nu heel goed opgelet.

Mooie bloemen in het veld,

tussen al het groenegras.

Hoeveel heb je er geteld?

als het niet moeilijk was.

Ze staan er in weer en wind,

en waaien over en weer.

Geplukt door het kleine kind,

zijn ze in het grasniet meer.

Ze staan in een vaas bij mama,

gekregen als een geschenk.

Het kind zegt tegen papa,

omdat ik aan jullie denk.

Zie ze daargelukkig staan,

in het licht van de vollemaan.

Ze geven mekaar een kus,

onder een sterrenhemel dus.

Geluk in liefde hand in hand,

liefde in dit mooie land.

Nooit mag dit teloor gaan,

liefde bij een volle maan.

Vlinders in je buik krijgen,

je kan er nooit over zwijgen.

Liefde overwint steeds haat,

echte liefdekomt nooit te laat.